Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VaSjK

*« «««««««44*41 i»wm+**»»Ám&

i

VISIR

Afgreiðsla blaösiniaHótel

±  íiland er opin frá kl.  8—8 &

í   iivarjum degi.

*      Inngangur frá Vallarstræti.

t

i

£

%'

i

i

*

i

i

i

Skrifstofa á lama stað, inng.

fra Aðalstr. — Eitstjórinn til

viðtalí frá kl. 3—4.

Sími 400.   P. 0. Box 867.

Prentsmiðjan á Langa-

veg 4.     Sími 133.

Auglýsingnm vsitt móttaka

t LandsstjörnunrJ eftir kl. 8

6 kvöldiu.

«a «««««««««a ji mwm**m*wm

Friðarhorfurnar.

Bandarikjamenn urðu svo hrædd-

ir um það á dögunum, að íriður

væri í nánd, að alt komst í upp-

nám í kauphöllinni í New York;

ófriðarverðbréf, svo sem hlutabréf

í etál- og skotfæraverksmiðjum,

hríðféllu, en skuldabréf ófriðar-

þjóðanna stigu í verði.

Ea nú er þeim vonandi orðið

rðrra!

Friðarhorfuruar eru því miður

ekki miklar sem stendur.

Friðarboð Þjóðverja hefir að lík-

indum ekki verið annað en „diplo-

matiskur" leikur á borðinu. —

Bréfið til bandamanna, sem birt

var hér í blaðinu á dögunum, var

ekki þannig orðað, að untværiað

sjá, að þeir ætlaðust til að því

yrði vel tekið. Það er því ekki

sérlega sennilegt, sem haldið er

fram i blöðum bandamanna, að

friðarboðið sé fram komið vegna

þess að Þjöðverjar séu að þrotum

komnir. — Hitt er líklegra, að

þeir ætli að vinna sér samúð hlut-

lausra þjóða með sáttfýsinni, og

með því koma af stað þeirri frið-

aröldu, sem bandamenn geti ekki

etaðist fyiir.

En hvað etoðar það, þ ó a ð

Wilson og páfinn vilji frið? —

Bandaríkin gætu ef til vill neytt

bandamenn til að semja frið með

þvi að bætta að selja þeim skot-

færi, — en þau gera það ekki.

Wilson hefir skorað á ófriðar-

þjððirnar að birta friðarskilmála,

eem þær hver nm sig vilji ganga

að. — Það var sagt nýíega í sím-

skeyti, að bandamenn ætluðu að

gera það, og forsætisráðherra

Breta

Lloycl George

hefir nýlega svarað Wilson í ræðu

sem hann hélt í enska þinginu-

Hann kvað etjórnirbandaþjóðaBna

hafa athuga friðarboð Þjóðverja,

hverja i sínu lagi, og allar hefðu

þær komist að sömu niðurstöðu.

Hann kvað það gleöja sig, að

Frakkar og Eúaear hefðu orðið

fyrstir til að svara. Þeir befðu

réttinn til að svara, því að óvin-

irnir væru enn í löndum þeírra.

Hver  Mrra sem semdi frið, án

þess að hafa náð því marki, sem

Bretar Bettu sér í upphafi ófriðar-

arins, gerði sig sek« um bleyði-

hátt. Hér væri ekki um nein

friðarboð að ræða af Þjóðverja

hendi. Að ganga að boðum þeirra,

væri að stinga höfðinu i snðruna

í höndum Þjóðverja. Um aðra

skilmála en að: Öllum löndum

vœri skilað aftur, fullar skaða-

bœtur greiddar og fullkomin

tryQging sett fyrir friði í fram-

tíðinni, væri ekki að tala. En

ekkert  af þessu byðu Þjððverjar.

Áu skaðabóta væri friðar óhugs-

andi.

Ættu þá öll hryðjuverk Þjóð-

verja á sjó og landi að bætast

með orðum einnm?

„Vér verðum að vera reiðubún-

ir að láta lífið fyrir þann ásetn-

ing, sem kom oss tii að leggja út

í ófriðinn, að öðrum kosti væri aít

erfiði vort til ónýtis".

„Vér verðum að bíða betri og

ábyggilegri boða, en þeirra sem

Þjóðverjar hafa. nú boðið, og

byggja meira á órofnum fylking-

um en rofnum heitum".

ÞaS er varla nokkur vafi á því,

að það þurfi einhvern mann sem

meiri er fyrir sér en Wilson, til

þess að koma friði á, enn sem

komið er. Og þó að Norðurlónd

taki í sama streng. Það sjá iika

Spánverjar og Hollendingar, sem

færst hafa undan því, að eiga

nokkurn þátt í þessu friðarbjali.

Landssjóðskolin.

Þau liggja þarna úti á „Battarí-

inu", eða í nánd við það, sem

einu sinni hét því nafni. — Þan

liggja þar engum að meini ogfá-

um til gagos, enn sem komið er.

En vel getur það komið sér, að

eiga þau; sist skal því neitað, og

betur að bsett væri við þan.

En dýr geta þau orðið á end-

anum, með rentum og rentu-rent-

um og öllum kostnaði. Og kostn-

aður legst á þau daglega, því að

nú er vakað yfir þeim á hverri

nóttu.

Björn sál. Guðmundsson lét

aldrei vaka yfir kolabirgðum sín-

um; harn sagði að það borgaði

sig ekki. Hann vissi vel, að

eitthvað var tekið af þeim án þess

það yaari ,regið eða borgað, en

hann sagði að það væri svo lítið,

að það borgaði sig ekki að láta

vaka.

Og hver skyldi þá reynslan

vera um þessar vökur yfir lands-

sjóðskolunum ?

Fróðir menn segja, að fyrat

hafi tveir rnenn verið látnir vafca

í h&lfan mánuð; þeir fengu saii -

tals 15 kr. í kaup u.m sólarhring-

inn. Það gerir 225 kr. Næsta

hálía sólarhr. vakti einn^maður

fyrir 8 kr. um mánaðinn; það

gerir 120 kr. Vökukostnaðurinn

verður þá íyrir allan mánuðinn

345 krónur.

ÁUan mánuðinn geiðu samtak

26  menn tiiraun til þess að sá

sér í kol; ekki voru þeir með

heBtvagna í leiðangrinum; nei,

ekki einu sinui hjólbörur, og fæstir

með poka. Haft er eftir vöku-

mönnum, að aðeins einn maður

hafl verið svo stðrhuga, að taka

sem svaraði 100 puudum, binir

ætluðu flestir að taka kolamola

undir heudina. Áætlaðer aðþessir

menn myndu hafa tekið samtals

um 700 pund af kolum, ef þeir

heíðu veríð látnir sjálfráðir. Það

er með núverandi kolaverði 27

króna og 35 aura virði.

Fyrir þesaar 27 krónur og 35

aura hefir landssjðður gefið 345

krónur. — Borgar það sig?

Ó g 1 ö g g u r.

,S v a n u r1.

Morgunblaðið flutti 8. f. grein-

arkorn um hinn nýja Breiðafjarð-

arbát okkar ,Svanur'. Þ/*r sem

eg hygg að blaðið misherjíii tölu-

vert viðkomandi bátsheitinu og

fieiru, en lætur ógetið margsann-

ars sem mátt hefði geta um við-

komandi bátnum, störfum hlutafé-

lagsins og rekstri, vil eg með fá-

um orðum skýra frá því kvað rétt

er. Mig undrar fullyrðing blaðs-

ins um að báturinn sé heitinn

eftir „happaskipinu hans Ciausens"

þar sem flestum Breiðfirðingum

er Ijóst, og þá ekki sýst tveim

stjórnendum bátsfélagsins eem eg

persónulega hefi epnrt um þetta

fullyrða að báturinn sé heitinn

eftir okkar eigin Svönum,

einn Svanur i viðbót við þær þós-

undir lifandi, syndandi og syngj-

andi Svana, sem við Breiðfirðing-

ar 9rum svo ríkir af, og höfum

ekkert annað en yndi og hag af

að segja. —

Víst er svo, að Svanurinn hans

Clausens var happaskip, og flntti

„Breiðfirðingum björgina á vorin",

eins og Morgunblaðið kemst að

orði; en svo mun verið hafa með

það skip aem ennur leign- og og

eignarakip úilcndra reglana hér

á fyrri árum, að viðkomaudi hér-

uð hafa fengið að greiða full gjðld

bæði fyrir flutning vörunnar og

vörurnar sjálfar, og mnu því ó-

hætt að reikna viðkomandi eiganda

skipains og verslunar þeirrar er

það fl.utti vörurnar fyrir aðalhag-

inn af happsæld skipsins hans

Clausens, og teljandi munu þeir

Breiðfirðingar er álíta sig standa

i nokkurri þakklæitsskuld við

gamla Svan Clausen.

Hugmynd okkar Breiðfirðinga

með stofnun bátsfélagsins var að-

allega su, að bæta eftir fðngum

um úr hinu lítt þolanlaga sam-

gönguleysi er aðallega hérnðin

u p.p a f Breiðaflóa hafa átt við

að búa síðnstu árin, og var einn

þátturinn í samgöngubótinni —

sem bátoiim var ætlað að lagfæra

—  aá, að fé beint sámband við

Reykjavík fyrir innflrði Breiðaflóa,

—  sem tíðastar beinar ferðir og

losna sem niest við Stykkisbólm

semóþarfamilíibtöð sem óbj Jkvæmi-

Til minnis.

Baðhúsið opið kl. 8—8, ld.kvrtil W/t.

Borgarstjöraskrifstofan   kl.  .10—12   og

1—3,

Bæjarf ógetaskrifstofan kl. 10—[12 ogl—5

Bæjargjaldkeraskrifstofan kl. 10—12 og

1—6.

íslandsbanki kí. 10—á.

K. F. U. M.   Alai. samk  snnnud. 61/,

siðd.

Landakotsspit. Heimsókaartimi kl.';ll—1.

Landsbaúkinn kl. 10—3.

Landsbðkaaafn 12—3 og 5—8.     Útlan

1—8.

LandBSJóðnr, afgr. 10—2 og 5—6.

Landsiíminn, v.d. 8—10.     Helga daga

10—12 og 4—T.

Náttárngripasafn 1>/i—21/,.

Pósthúsið 9—7, sunnud. 9—1.

Samábyrgðin 1—5.

Stjórnarráðsskrifstofnrnar opnar 10—4.

Vífilsstaðahælið:   heimsóknir 12—1.

Þjððmenjasafnið, sd.,  þd.,  fimtd. 12—2.

þriðjudagsblaðið  (2. jan.)  verður

keypt á afgreiðslunni.

lega tekur ekki alllitinn toll af

öllum vörum er þar fara í gagn,

ank mjög algengra vanskila er

! stafa af umhleðslu á vðrum þar,

sem lengra eiga að fara.

Þetta gat auðsjáanlega ílla sam-

rýmat hagsmunum verslana í

Stykkishólmi, að opva þannig

Gilsfirðingnm, Strandamönnum og

Dalamönnum bein sambönd við

Keyk^avík. Þetta vis^u híuthafar

í upphéruðum Breiðaflóa vel, og

Iögða því alt kapp á að kaup-

menn í Stykkishólmi ekki skipuðu

meiri hluta,í stjórn bátsins. Til

þess að aftra því af fremsta megni

lagði hver hreppur í Dalasýaluúr

sjóði sinum 500 krónur sem hluta-

fé, auk hlutafjár einstakra manna

beint með því augnamiði að verða

ráðandi um stjórn, og þar á eftir

fevðir, og fyrirkomulag bátsinp.

Svo fór nú samt, að þrír kaun-

sýslumenn fir Stykkishðlmi hreptu

sæti í stjórninni; olli því mest það,

hve langt sveitamenn áttu til

stofnfundar bátsins; nfl.tilStykk-

ishólms, og ennfremur óhentugur

tími.

Einn áðnrnefndra kaupsýslu-

m»nna er nú formaður bátsstjórn-

arinnar, og þótt als eigi verði

honum neitað umdugnað og hag-

sýni, efast eg stórlega ura, að

meiri hluta þeirra manna som

jiiest þarfnast báts þessa álíti það

heppilega valið.

Breiðfirðingur.

Emkennilegur flótti.

Tveir þýskir líðsforingjar slnppu

nýlega úr varðhaldi í Engl^ndi á

einkennilegan hátt.

Þeir voru í varðbaldi í fanga-

búðum, «em kendar eru við Holy-

port. Fellur þar daglega til mik-

ið af ónýtum pappír, umbúðapapp-

ír o. þ. h. og er bonum safnað

saman á vissum tímum á þann

hátt, að hann er undinn saman í

stranga, sem  avo er velt út ur

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4