Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VaSjK
*« «««««««44*41 i»wm+**»»Ám&
i
VISIR
Afgreiðsla blaösiniaHótel
±  íiland er opin frá kl.  8—8 &
í   iivarjum degi.
*      Inngangur frá Vallarstræti.
t
i
£
%'
i
i
*
i
i
i
Skrifstofa á lama stað, inng.
fra Aðalstr. — Eitstjórinn til
viðtalí frá kl. 3—4.
Sími 400.   P. 0. Box 867.
Prentsmiðjan á Langa-
veg 4.     Sími 133.
Auglýsingnm vsitt móttaka
t LandsstjörnunrJ eftir kl. 8
6 kvöldiu.
«a «««««««««a ji mwm**m*wm
Friðarhorfurnar.
Bandarikjamenn urðu svo hrædd-
ir um það á dögunum, að íriður
væri í nánd, að alt komst í upp-
nám í kauphöllinni í New York;
ófriðarverðbréf, svo sem hlutabréf
í etál- og skotfæraverksmiðjum,
hríðféllu, en skuldabréf ófriðar-
þjóðanna stigu í verði.
Ea nú er þeim vonandi orðið
rðrra!
Friðarhorfuruar eru því miður
ekki miklar sem stendur.
Friðarboð Þjóðverja hefir að lík-
indum ekki verið annað en „diplo-
matiskur" leikur á borðinu. —
Bréfið til bandamanna, sem birt
var hér í blaðinu á dögunum, var
ekki þannig orðað, að untværiað
sjá, að þeir ætlaðust til að því
yrði vel tekið. Það er því ekki
sérlega sennilegt, sem haldið er
fram i blöðum bandamanna, að
friðarboðið sé fram komið vegna
þess að Þjöðverjar séu að þrotum
komnir. — Hitt er líklegra, að
þeir ætli að vinna sér samúð hlut-
lausra þjóða með sáttfýsinni, og
með því koma af stað þeirri frið-
aröldu, sem bandamenn geti ekki
etaðist fyiir.
En hvað etoðar það, þ ó a ð
Wilson og páfinn vilji frið? —
Bandaríkin gætu ef til vill neytt
bandamenn til að semja frið með
þvi að bætta að selja þeim skot-
færi, — en þau gera það ekki.
Wilson hefir skorað á ófriðar-
þjððirnar að birta friðarskilmála,
eem þær hver nm sig vilji ganga
að. — Það var sagt nýíega í sím-
skeyti, að bandamenn ætluðu að
gera það, og forsætisráðherra
Breta
Lloycl George
hefir nýlega svarað Wilson í ræðu
sem hann hélt í enska þinginu-
Hann kvað etjórnirbandaþjóðaBna
hafa athuga friðarboð Þjóðverja,
hverja i sínu lagi, og allar hefðu
þær komist að sömu niðurstöðu.
Hann kvað það gleöja sig, að
Frakkar og Eúaear hefðu orðið
fyrstir til að svara. Þeir befðu
réttinn til að svara, því að óvin-
irnir væru enn í löndum þeírra.
Hver  Mrra sem semdi frið, án
þess að hafa náð því marki, sem
Bretar Bettu sér í upphafi ófriðar-
arins, gerði sig sek« um bleyði-
hátt. Hér væri ekki um nein
friðarboð að ræða af Þjóðverja
hendi. Að ganga að boðum þeirra,
væri að stinga höfðinu i snðruna
í höndum Þjóðverja. Um aðra
skilmála en að: Öllum löndum
vœri skilað aftur, fullar skaða-
bœtur greiddar og fullkomin
tryQging sett fyrir friði í fram-
tíðinni, væri ekki að tala. En
ekkert  af þessu byðu Þjððverjar.
Áu skaðabóta væri friðar óhugs-
andi.
Ættu þá öll hryðjuverk Þjóð-
verja á sjó og landi að bætast
með orðum einnm?
„Vér verðum að vera reiðubún-
ir að láta lífið fyrir þann ásetn-
ing, sem kom oss tii að leggja út
í ófriðinn, að öðrum kosti væri aít
erfiði vort til ónýtis".
„Vér verðum að bíða betri og
ábyggilegri boða, en þeirra sem
Þjóðverjar hafa. nú boðið, og
byggja meira á órofnum fylking-
um en rofnum heitum".
ÞaS er varla nokkur vafi á því,
að það þurfi einhvern mann sem
meiri er fyrir sér en Wilson, til
þess að koma friði á, enn sem
komið er. Og þó að Norðurlónd
taki í sama streng. Það sjá iika
Spánverjar og Hollendingar, sem
færst hafa undan því, að eiga
nokkurn þátt í þessu friðarbjali.
Landssjóðskolin.
Þau liggja þarna úti á „Battarí-
inu", eða í nánd við það, sem
einu sinni hét því nafni. — Þan
liggja þar engum að meini ogfá-
um til gagos, enn sem komið er.
En vel getur það komið sér, að
eiga þau; sist skal því neitað, og
betur að bsett væri við þan.
En dýr geta þau orðið á end-
anum, með rentum og rentu-rent-
um og öllum kostnaði. Og kostn-
aður legst á þau daglega, því að
nú er vakað yfir þeim á hverri
nóttu.
Björn sál. Guðmundsson lét
aldrei vaka yfir kolabirgðum sín-
um; harn sagði að það borgaði
sig ekki. Hann vissi vel, að
eitthvað var tekið af þeim án þess
það yaari ,regið eða borgað, en
hann sagði að það væri svo lítið,
að það borgaði sig ekki að láta
vaka.
Og hver skyldi þá reynslan
vera um þessar vökur yfir lands-
sjóðskolunum ?
Fróðir menn segja, að fyrat
hafi tveir rnenn verið látnir vafca
í h&lfan mánuð; þeir fengu saii -
tals 15 kr. í kaup u.m sólarhring-
inn. Það gerir 225 kr. Næsta
hálía sólarhr. vakti einn^maður
fyrir 8 kr. um mánaðinn; það
gerir 120 kr. Vökukostnaðurinn
verður þá íyrir allan mánuðinn
345 krónur.
ÁUan mánuðinn geiðu samtak
26  menn tiiraun til þess að sá
sér í kol; ekki voru þeir með
heBtvagna í leiðangrinum; nei,
ekki einu sinui hjólbörur, og fæstir
með poka. Haft er eftir vöku-
mönnum, að aðeins einn maður
hafl verið svo stðrhuga, að taka
sem svaraði 100 puudum, binir
ætluðu flestir að taka kolamola
undir heudina. Áætlaðer aðþessir
menn myndu hafa tekið samtals
um 700 pund af kolum, ef þeir
heíðu veríð látnir sjálfráðir. Það
er með núverandi kolaverði 27
króna og 35 aura virði.
Fyrir þesaar 27 krónur og 35
aura hefir landssjðður gefið 345
krónur. — Borgar það sig?
Ó g 1 ö g g u r.
,S v a n u r1.
Morgunblaðið flutti 8. f. grein-
arkorn um hinn nýja Breiðafjarð-
arbát okkar ,Svanur'. Þ/*r sem
eg hygg að blaðið misherjíii tölu-
vert viðkomandi bátsheitinu og
fieiru, en lætur ógetið margsann-
ars sem mátt hefði geta um við-
komandi bátnum, störfum hlutafé-
lagsins og rekstri, vil eg með fá-
um orðum skýra frá því kvað rétt
er. Mig undrar fullyrðing blaðs-
ins um að báturinn sé heitinn
eftir „happaskipinu hans Ciausens"
þar sem flestum Breiðfirðingum
er Ijóst, og þá ekki sýst tveim
stjórnendum bátsfélagsins eem eg
persónulega hefi epnrt um þetta
fullyrða að báturinn sé heitinn
eftir okkar eigin Svönum,
einn Svanur i viðbót við þær þós-
undir lifandi, syndandi og syngj-
andi Svana, sem við Breiðfirðing-
ar 9rum svo ríkir af, og höfum
ekkert annað en yndi og hag af
að segja. —
Víst er svo, að Svanurinn hans
Clausens var happaskip, og flntti
„Breiðfirðingum björgina á vorin",
eins og Morgunblaðið kemst að
orði; en svo mun verið hafa með
það skip aem ennur leign- og og
eignarakip úilcndra reglana hér
á fyrri árum, að viðkomaudi hér-
uð hafa fengið að greiða full gjðld
bæði fyrir flutning vörunnar og
vörurnar sjálfar, og mnu því ó-
hætt að reikna viðkomandi eiganda
skipains og verslunar þeirrar er
það fl.utti vörurnar fyrir aðalhag-
inn af happsæld skipsins hans
Clausens, og teljandi munu þeir
Breiðfirðingar er álíta sig standa
i nokkurri þakklæitsskuld við
gamla Svan Clausen.
Hugmynd okkar Breiðfirðinga
með stofnun bátsfélagsins var að-
allega su, að bæta eftir fðngum
um úr hinu lítt þolanlaga sam-
gönguleysi er aðallega hérnðin
u p.p a f Breiðaflóa hafa átt við
að búa síðnstu árin, og var einn
þátturinn í samgöngubótinni —
sem bátoiim var ætlað að lagfæra
—  aá, að fé beint sámband við
Reykjavík fyrir innflrði Breiðaflóa,
—  sem tíðastar beinar ferðir og
losna sem niest við Stykkisbólm
semóþarfamilíibtöð sem óbj Jkvæmi-
Til minnis.
Baðhúsið opið kl. 8—8, ld.kvrtil W/t.
Borgarstjöraskrifstofan   kl.  .10—12   og
1—3,
Bæjarf ógetaskrifstofan kl. 10—[12 ogl—5
Bæjargjaldkeraskrifstofan kl. 10—12 og
1—6.
íslandsbanki kí. 10—á.
K. F. U. M.   Alai. samk  snnnud. 61/,
siðd.
Landakotsspit. Heimsókaartimi kl.';ll—1.
Landsbaúkinn kl. 10—3.
Landsbðkaaafn 12—3 og 5—8.     Útlan
1—8.
LandBSJóðnr, afgr. 10—2 og 5—6.
Landsiíminn, v.d. 8—10.     Helga daga
10—12 og 4—T.
Náttárngripasafn 1>/i—21/,.
Pósthúsið 9—7, sunnud. 9—1.
Samábyrgðin 1—5.
Stjórnarráðsskrifstofnrnar opnar 10—4.
Vífilsstaðahælið:   heimsóknir 12—1.
Þjððmenjasafnið, sd.,  þd.,  fimtd. 12—2.
þriðjudagsblaðið  (2. jan.)  verður
keypt á afgreiðslunni.
lega tekur ekki alllitinn toll af
öllum vörum er þar fara í gagn,
ank mjög algengra vanskila er
! stafa af umhleðslu á vðrum þar,
sem lengra eiga að fara.
Þetta gat auðsjáanlega ílla sam-
rýmat hagsmunum verslana í
Stykkishólmi, að opva þannig
Gilsfirðingnm, Strandamönnum og
Dalamönnum bein sambönd við
Keyk^avík. Þetta vis^u híuthafar
í upphéruðum Breiðaflóa vel, og
Iögða því alt kapp á að kaup-
menn í Stykkishólmi ekki skipuðu
meiri hluta,í stjórn bátsins. Til
þess að aftra því af fremsta megni
lagði hver hreppur í Dalasýaluúr
sjóði sinum 500 krónur sem hluta-
fé, auk hlutafjár einstakra manna
beint með því augnamiði að verða
ráðandi um stjórn, og þar á eftir
fevðir, og fyrirkomulag bátsinp.
Svo fór nú samt, að þrír kaun-
sýslumenn fir Stykkishðlmi hreptu
sæti í stjórninni; olli því mest það,
hve langt sveitamenn áttu til
stofnfundar bátsins; nfl.tilStykk-
ishólms, og ennfremur óhentugur
tími.
Einn áðnrnefndra kaupsýslu-
m»nna er nú formaður bátsstjórn-
arinnar, og þótt als eigi verði
honum neitað umdugnað og hag-
sýni, efast eg stórlega ura, að
meiri hluta þeirra manna som
jiiest þarfnast báts þessa álíti það
heppilega valið.
Breiðfirðingur.
Emkennilegur flótti.
Tveir þýskir líðsforingjar slnppu
nýlega úr varðhaldi í Engl^ndi á
einkennilegan hátt.
Þeir voru í varðbaldi í fanga-
búðum, «em kendar eru við Holy-
port. Fellur þar daglega til mik-
ið af ónýtum pappír, umbúðapapp-
ír o. þ. h. og er bonum safnað
saman á vissum tímum á þann
hátt, að hann er undinn saman í
stranga, sem  avo er velt út ur
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4