Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VISIR

Mönnnm dylst það heldur ekki,

að sendiberra Breta í Pétursborg

ag þá um leið breska stjðrnin,

hefir einnig fylgst með í því, sem

fram fór. — Stjórnarbyltingin er

vafalau8t gerð í samráði við

•andanienn Rttssa.

En hvars vegna ganga menn þá

ekki í Sjnkrasamlagið? Með því

tryggja menn sig gegn þeirri hættu

að fara á sveitina vegna veikinda

og nær allir sem veikir verða spara

fé með því.

í Samlaginu voru aðeins 922

menn um áramótinn.

Sjúkrasamlagið.  j Kolaley8ið ( DanmöPku.

Bftirfarandi skýrslu um starf

Sjúkrasamlags Reykjavíkur s. I. ár

hefur Vísir verið beðinn að birta.

Samlagsmenn voru í árslok 922

Einhverja hjálp vegna veikindá

höfðu 702 menn (karlar og konur)

íengið á árinu og þá ótalin öll

b'ótn, sem mörg höíðu veikst.

Á árinn voru greiddir dsgpen-

ingar, mönnum sem lágu veikir í

heimahúsum, samtals kr. 1060,50.

Hjálp til sængsrkvenna 440,00.

Greitt fyrir vist samlagsmanna á

fljúkrabúsum kr. 1573.65; auk

þesB til Vífilstaðahælis kr. 524.00;

Fyrir læknishjálp 6709.47; fyrir

meðul kr. 4245.71. Pyrir böð kr.

13.50

Árið 1915, greiddi bærinn kr

18,962. 89. til hjálpar sjúkum fá-

tæklingum og styrkti Sjukrasam-

'lagið  með kr. 720.00

Einginn efi er á því, að fjöldi

manna verða þurfalingar vegna

veikinda, eiga ekki í „annað hús

að venda", er veikindi ber aðgarði,

en til fátækrastjórnarinnar. Páir

munu þeír vera, sem ekki vildu,

þegar svo er komið, vinna töluvert

íil að þurfa ekki að leita þeirrar

bjálpar.    \

Andstæðingablöð dönsku atjórn-

arinnar hafa legið stjórninni mjög

á hálsi fyrir það, aðhún hafi ekki

birgt landið betur upp að kolum

en raun ber vitni. — Hefðum við

ekki getað fengið ensk kol? Hefð-

um við ekki getað fengið þýak

kol, amerisk kol, eða belgiskkol?

spyrja   þau.

Svar stjðrnarinnar við þessum

spurningum er mjögeítirtektarvert,

að minsta kosti fyrir snmaíslend-

inga.   Það er á þessa leið:

Án samþykkis Breta gátum við'

engin kol fengið, hvar í heiminum

sem við hefðum leitað fyrir okkur.

Ýmsar gasstöðvar í Danmörku, sem

kolalausarhafa orðið í biliog feugið

tilboð um þýsk kol, þorðu bók-

staflega ekki að taka þeim tilboð-

um nema með leyfi Breta, af ótta

við það, að Bretar kynnu þá að

neita þeim um kol síðar meir —

Allar gasstððvar i landinu eru þvi

jafnilla staddar, hafa engar kola-

birðir.

Bretar heimia skaðabætur

af Bandaríkjunum.

Mr. Arthur Henning segir í blað-

inu Tribune:

Bretar hafa sent Wilson forseta

kærur um það, aðBandaríkinhafi

orðið eek um mörg brot við hlut-

leysi i stríði þessu, og af brotum

þessum nafi bandamenn beðið

mörg og stórkostlegt tjón og skaða.

Eftir stríðið ætla baudanienn

að krefjast skaðaböta fullra af

Bandarikjunum, samkvæmt kærum

þessum. 0? verða mál þessi langt

um yfirgripsmeiri og atærri en

Alabama málið gamla þegar Banda-

ríkin létu Breta borga sér 15milli-

ónir fyrir skemdir og spellvirki

ræningjaskips þessa.

Ein kæran er sú, að Bandaríkiu

hafi liðið þýskum agentum að

brngga samaæri á amerikanskri

grundu til að koma á upphlaupum

og sljórnarbyltingn  á Indlandi.

Hkr.

Canadamenn í stríðinu.

Til 15. desember 1916 höfðu

381,438 manns gengið i herinn í

Canada og yfir 250,000 af þeim

voru farnir austur um haf; helm-

ingur af þeim hefir þegar farið í

skotgrafirnar.

í orustunum hjá St. Eloi og

Zillebeke féllu um 13,500 Canada-

menn. Um 70,000 hafa fallið og

særst alls þaðan upp að síðastu

áramótum; af þeim féllu i orustu

11,000, en 4,000"dóu af sárumaa

sjúkdómum. Af þessum 70,000

hafa Canadamenn mist 46,000 síð-

an í júni í aumar og 15,000 i okt.

Fyrir ári síðan voru 3,000 Caa«

adamenn látnir fara úr hernum

sem óhæfir vegna heilsunnar, ea

nú eru þeír orðnir 8,600. Af þsss-

um mönnum voru 277 veikir af*

tæringu, 168 vitskertir. 1,640 særð-

ir eða taugaveiklaðir af áhrifum

skothríða. Nú sem stendur eru i

sjúkrahúsum 2,700 manns.

Canada hefir tekið hultfallslega

mikinn þátt í striðinu, hvort acu:

litið er á írá fjárframlagalegu eða

mannaílaglegu sjónarmiði. Mætti

geta þess hérað Canadamenn lán-

uðu 150,000.000 dollara til stríðs-

ins árið'sem Ieið.

Lögb.

Kolalítið í Hamborg.

Þýskaland er talið kolaríkast

allra landa í Norðurálfunni, þó

að kolanám sé þar minna en í

Englandi. Þó er nú svo komið,

að þar er víða kolaskortur. t. d.

skýrir Politiken frá því 17. f. m.

að hætt sé að hita upp kirkjur í

Hamborg, öllum ískólum, öðrum m

alþýðuskólum, leikhusum, kvik-

myndahúaum og ððrum opinberum

skemtistöðum hafi verið lokað og

bannað að selja kol og koks til

¦likra stofnana. — Hald hefir varið

lagt á allar eldsneytisbirgðir i

borginni og þær afhentar borgar-

stjórninni til umráða,

1

Istir og miliönir

eftir

Sharles G'arvice.

106                                 Prh.

—  Þú veist ekki hvers þú krefst

saf mér, dóttir mín góð, sagði hann

— Þú ert að sækjast eftir aumri

<og vesælli æfi — þeirri ógæfuað

giftast  mannni,   sem ekki elskar

Þig-

Hnn hlð við og rétti úr sér.

Augun leiftruðu og roði færðist í

kinnarnar.

—  Sem elskar mig ekki! sagði

"¦Mn. — Nei, ekki núna sem stend-

ur, ef til vill. En heldurðu kán-

ske, að eg fái hann ekki til að

elska mig — Iáti hann ekki elska

mig? Littu á mig, faðir sæll!

Hann gerði svo og gat ekki ann-

að en dáðst að fegurð hennar. —

Heldurðu að nokkur maður geti

utaðist ef eg áset mér að náhon-

»m  á  vald  mitt?   Nei og aftur

nei! Og e<T veit, að þetta er ekki

tóm ímyndun mín. Eg veit hver

máttur minn er, enda veit hver

kvenmaður til hvers hán má treýsta

sér. Láttu mig vera með honum

vikutíma og þá — hún varpaði

öndinni. — Ast! Já, hann skal

endurgjalda mér ást mína tifaltl

Eg skal laga hann til! Þa þarft

ekki að kviða öðru, faðir minn —

eg skal sjá um f r a m t í ð i n a !

Hjálpaða mér aðeins núna —

hjálpaðu mér eins og eg hefibeð-

ið þig um!

—  En þú mælist sannarlega til

of mikils, sagði hann bistur.

Hun stóð frammi fyrir honum

og horfði á hann. En smámsam-

an færðist roðinn úr kinnum henn-

ar og nábleiknm fölva sló á and-

litið, augun dðpruðust og varirnar

drúptu. Þessa sjón stóðst hann

ekki og leit á hana ¦pyrjandi aug-

um, ev. hún hneigði höfði eins og

spurning báns hefði verið iklædd

orðum.

—  Já, sagði hfin. — Þetta^dwg-

ur mig til dauða. Þa manst eftir

móður minni? Na fer eg sömu

leiðina.

Hann veinaði upp og greip um

hendur hennar. Svo slepti hann

þeim aftur, sneri sér frá henni

og sagði ógreinilega eins og hon-

um væri orfitt um mál:

—  Þú skalt fá vilja þinn og

hefir altaf fengið honum framgengt

alveg eins og móðir þín sáluga.

En trúðu mér til þess, að þar að

kemur að þú munt bölva þeirri

¦tund, sem þú neyddir mig til

þesi að Iáta þetta eftir þér.

Hún dró andann djúpt, lagði

hendurnar & öxl föður sínum og

kysti hann á ennið.

—  Eg ætla að eiga það á hættu

sagði hfin og hló við.

Þau þögðn stundarkorn, en þvi

næst mælti hún aftur:

—  Eg vona að þú farir hyggi-

lega að þessu, faðir minn — að

þú Iátir Sir Stefán halda, að þetta

sé vilji Stafford« — farir varlega

en þó djarflega.

Hann aneri sér snúðugt að henni

og blótaði.

—  Þér er best að láta mig um

það, sagði hann hranalega. — Eg

ætla að reyna að gæta söma þina

að svo mikiu leyti. sem mér er unt

En  farðu   nn  frá mér fyrir alla

muni, og láttu mig vera einan.

21. kapituli.

Þegar Stafford var að búast til

kvöldverðar þetta kvöld og velta

því fyrir sér, hvort hann ætti nú

þegar að minnast á ídu við4föður

sinn, ef honum gæfist færi á þvi

þá barði Howard að dyrum hjá

honum. Stafford bauð honum að

ganga inn og sendi þjón sinn burtu,

en Howard settist í hægindastól

og hafði þegar haft fataskiftí.

Hann horfði á Stafford með að-

dáun.

—  Þu hefir sett upp hvítt háls-

hnýti, Staff, sagði hann. — Er

nokkuð sérlegt i vændum?

—  Já, það verður danaað á «ft-

ir, svaraði Stafford utan við sig.

Hverju skyldi faðir hans svara

og hvað skyldihanngera? Skyldi

hann fara yfir tál HeronhaIIarinn»*

ar daginn eftír? Já, það var

langlíklegast að hann gerði það.

—  Dansað? Er það ait og

sumt?   Eg hefði helit hugsað *8

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4