Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VISIR

ains og á stóð, er fjarlægðin var

ákveðin, þ. e. í björtu veðri.

En það er ekki það, hvort

pessi „mæling" hafi verið „fnll-

nægjandi", sem um er deilt. Það

verðnr sem sé að teljast fyllilega

saanað, að hún bafi ekki verið

fullnægjandi, úr þvi að skipið

atrandaði. — En þó að mælingín

hafi verið röng, þá hefði það eitt

væntanlega ekki komið að sök,

©f veðnr hefði haldist bjart.

Hr. Svb. E. vitnar í „Den is-

iandske Lods" um reglnr þær, er

©igi að fara eftir, er siglt sé íyr-

ir Rit og Straumnes. En hann

veít sjálfsagt eins vel og eg, að

reglmr og vanja fara ekki ætið

saman hvorki á sjó né Iandi. —

Hvað svo sem reglamar í „D. i.

L." segja, þá hefir stjórn skips-

ins verið fuliforsvaranleg, ef hún

hefir verið samkvæm algengri

siglingavenju. Ef hr. Svb. E.

ætlar að sanna sekt skipstjóra,

þá, verð«r hann að sanna, að það

sé algerlega gagnstætt venja að

setja stefnuna fyrir Straumnes

í ágiskaðri fjarlægð af Rít, þð að

í björtu veðri sé, eins og gert

var í þetta skifti.                   *

En   nm  þetta  vill hr. Svb. E.

•aýnilega ekkert tala, hvernig sem

4 þvi stendur. — Eg verð því,

þó honnm falli það illa, enn einu

ainni að vitna í sjóprófin.

Hr. Páll Halldórsson skólastjóri,

einn af þeim sem sæti áttu i sjó-

réttinum, lét leggja þá spurningu

¦íyrir Júlíus skipstjóra, „hvort

hann teldi það gætilega „navige-

rað", að vera ekki viss um affar

arstaðainn, þegar iagt væri

út í dimmviðri". Svarsvar

aldrei kráfist við þessari apurn-

ingu af skipstjóranum, vegna þass

að það var talið npplýst, að veð-

ur hafði verið b j a r t meðan

h a n n var á þilfari og setti

stefnuna. Og P. H. Iét spurning-

una falla niðnr að því sinni. Hon-

um hefði þó verið innan handar

að ieggja spurninguna fyrir skip-

stjðra þanaig: Taljið þér það

gætilega navigerað, að vera ekki

viss um sffararstað sinn, þegar

sfcefna er sett fyrir Straumnes

frá Rit, þó að í björta veðri sé?

— En hann gerði það ekki.

— Hvers vegna?

Eg finn ekki aðra ástæða'en

þá, að hann telji það ekki ógæti-

lega navigerað i björtu veðri. —

Eg er að vísu ekki lærður „navi-

gatör", hr. Svb. E. segir að eg

hafi ekki hngmynd um hvað eg

sé að fara með, en jeg verð að

segja það, að nm þetta er eg al-

gerlega á sama máli og P. H.—

Ef veðrið hefði haldist bjart, þá

gat þetta ekki komið að sök.

og eg verð að draga þá ályktun

af þessu, að skipstjóri hafl farið

forsvaranlega að, og samkvæmt

venju.

Framh.

Þolinmæði,

Erleað mynt.			

	Kbh. »/.	Bank.	Pðsth.

Sítcri. pd. Frs. DolL	16,73 60,50 3,54	16.95 61,00 3,65	17,00 61,00 3,75

Barnakennari eínn er 'að byrja

að kenna krökkunum frádrátt. —

Heyrðu Pétur minn, segir hann

við röskan og greindarlegan strák-

hnokka, ef þrjár plómur Iægi á

borðinu heima hjá þér, og systir

þin borðaði eina, hvað yrðu þá,

margar eftir?

Pétur: Hvað margar systar,

eigið þér við?

Eennarinn: Nei, heyrðirðu ekki

hvað eg sagði?

Eg á við það, hvað margar

plðmur yrðu eftir.

Pétnr; Já en það er ómöglegt,

því plómur eru ófáanlegar á þess-

um tíina árs.

Eennarinn: En setjum nú svo,

að þær væru tíl. Hvað yrðu þa

margar eftir?

Pétur: Þér eigið þáviðniður-

•oðnar plómur?

Eennarinn:    Nei.

Pétur:   Þarkaðar?

Eennarinn: Nei, nei, nei! Eg

sagði að við settum sem svo, að

þrjár plðmurlægju á borðinu.

Pétur: Einmitt Við setjum

svo.

Eennarinn: Já, og svo 'kemnr

•ystir þin, borðar eina og fer svo.

Pétur: Nei, systir mín fer ekki

fyr ea hún er búin með þær aliar.

Eennarinn; Vertu núekkimeð

neina vitleysu Pétur litli.

Pétur: Þér þekkið ekki systir

mina eins vel og eg.

Eennarinn: Jæja, setjum svo

að pabbi þinn sé við staddu og

banni henni að borða fleiri en eina

plómu.

Pótur:     Já, en  pabbi er ekki

L. F. &. R.

Fandur i dag kl. 9 í Iðnó.

Fjölbreytt  dagskrá.    Heimilt að

taka gesti með á fundinn.

S t j ó r n: n.

K. F. U. M.

Söngæfing í kvöid kl. 7.

Flokksmenn mæti stundvíslega.

sími 269 Hafnarstr. 18 simi 26S

er lanásias ódýrasta. fataverslmn.

Regnfr&kkar, Rykírakkar, Vefcr-

arkápmr, Alfatnaðir, Hufmr, Sokk-

&r, Háistam, Nærfatnaðir a fl. o. fl.

Stórt úrval — vaadaðar vörmr.

Best að kaupa í Fatabúðinni.

heima og kemur   ekki heim   fyr

en & niánudaginn.

Eennarinn: (Þurkar af sér

svitan)- Heyrðn nú Pétur! Eg

ætla að endurtaka spurninguna

einu sinni enn, og ef þu svarar

ekkitafarlaust, skýrt og ákveðið,þá

set eg þig í skammakrókinn. — Ef

þrjár plómur Uggja á borðinm og

systir þín borðar eina, hvað verða

þá margar eftir?

Pétur: (með innilegri sannfær-

ingu);   Engin!

Eennarinn: Hvernig stendur á,

því?

Pétur: Auðvitað flýti eg méjt

að gleypa hinar í mig.

Eennarinn lætnr faliast niður £

stólinn, staðuppgefinn.

eftir

Iharles ffiamce.

108                                 Frh.

eitthvað miklu merkilegra væri á

döfinni eftir því að dæma, hvað

allir gestirnir sýnast vera á nál-

nm. Hefirðu ekki tekið eftir því

hve fjármálamennirnir okkar hafa

virst vera milli vonar og ðtta þessa

seinustu daga?

~- Nei, svaraði Staflord og

hristi höfuðið. — Eg hefi ekki

veitt þeim neina sérstaka eftir

tekt, ,og Batt að segja umgengst

þá mjóg lítið — rétt varpa á þá

kveöju ef eg rekst á þá. Mér

«ýnist þeir annar« vera ofboðlik-

ir sjálfum ser.

—i Sá sem er ungur og ham-

iagjusamur og iams við allar á-

hyggjar, hann er um leið blind-

aðtw, sagði Howard bros&ndi. —

^U dæmis eru hvolparnir blindir

^lns og þú veist.

Stafford glotti.

—   Það á vÍ9t að minsta kostí

ftð vera meint mér til sæmdar,

Bagði hann. — en hvað heldurðu

helst a3 sé í aðsígi?

—  Eg hugsa að sir Stefán ætli

nú að binda endaanútinn á fyr-

irætlun sína, sagði Howard. —

Heldarða annars að sv&rtflekk-

óttur rottuhnndur prýði nokkuð

kjólinn þinn með því að flatmaga

ofan á honam?                           '

Mjóni hafði hringað sig oían á

veisluföt Staffords. sem þjónn bans

hafði Iagt þar á stól, og iá þar

í mesta makindum og horfði á

husbónda sinn.

—  Þetta er óþektarangi, sagði

Stafford, — og treður sér alstað-

ar þar sem hann á ekki að vera,

Hana! Farðu ofan af fötunam,

seppi!

Hann tðk hundlnn app og lagði

hann á rúmið, en Mjóni stökk

jafnharðan ofan úr því Og lagðist

við fætar Staflords á loðskinn,

sem þar var á gólfinu.

—  Hann sýnist vera hændur

að þér, handsmáninn, sagði Ho-

ward. — Já, eg ímynda mér að

þetta áform sirStefáns sé nú tii

lykta leitt og mig skyidi ekki

nndra þóttfjármáiamennirnirhérna

skytu á fundi i kvöld og gerðu

heyrinkmnnmgt að hlmtafélagið væri

komið a laggirnar.

—  Þú talar nm þetta eins og

það væri eitthvert iítilræði, aagði

Howard brosandi. — En góði minn

veistu þá ekki að hér er um

hundruð þúsunda eða jafnvel mil-

jðnir að teffa — að það er hvorki

meira né minna en járnbrautar-

iagning frá — —

Stafford kinkaði fcollf.

—  Jú, eg veit þ»ð,sagði hann.

Þú varst búinn að segja mér það

áður. Það. er eflaust ákaflega

stórfelt fyriitæki, en það sem mér

gengur erfiðast að skilja er það,

hvers vegna faðir minn er að

Ieggja þetta á sig. Hann er sann-

arlega nógu rikur. —   —

—  Enginn þykist nögu ríkur,

sagði Howard alvarlega. — En

við skulum nú ekki vera að fara

út í þá sálma. Það er ekki til

annars en að eyða tima sínnmað

vera að rökræða slika hlutí við

mann, sem ekki hugsar um ann-

að en refaveiðar, fiskiróðra, fagla-

veiðar  og dansleiki.   En með&I

annara orða.   Hvað marga dansa

ætíarðn að dansa viS grísku gyðj-r

una?

—  Grísku-------? Við hvað áttur

spurði Stafford.

—  Hana mngfrú Faleoner, auð-

vitað. Grískar gyðjur eru nú ekki

svo algengar að raaður geti búist

við fleiri en einni í ekki meini

fjölmenni en hér er samankomið.

—   Hvað marga dansa? Það

veit eg ekkert um, svaraði Staf-

foid. — Hvernig í fjandanum

dettur þér í hug að spyrja ,«ff.

slíku ?

Howard horfði á hann gletn-

ialega.

—   Eg bið afsökunar hafi þ&r

þótt þetta ósvinna, en hins vegai;

get eg sagt þér, að þessa spvrn-

ingu hefir alt kvenfólkið hérna í

husinu verið að íeggja fyrir sig.

Stafford blíndi á hann og víbbí

ekkert hvaðan á sig stóð veðrið.

— Stafford minn góður, hélt Ho-

ward áfram. — Að vííu veit eg

það, að þu ert enginn fyiirtakB

skoþleikamaður, en sjálfssgt ertc

ekki [svo skyni skroppinn að þú

ejáir ekki, að athygli sú sem f>4

veitir ungfrú Falconer, dylst engum.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4