Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VISIR
sinu milli fjarða á Austfjörðum.
Það þótti nú óþörf „tiltektasemi11
&t íalenskum manni. Aunað mál
ef danskur maður hefði átt í blut.
Af slíkum ástæðum veit eg
að sögurnar um Júlíus eru til
orðnar.
Vegna þess að hr. Svb. E.
Htinnist á Sigurð skipstjóra Pét-
fcrsson og veru bans á „Austra"
með Júlíusi, þá þori eg að Ml-
Vrða, að hann getur engar sögur
eftir honum haft. Þó að S. P.
hafi ef til viil ekki samið vel við
Julius, þá mun hann ekki hafa
hlaupið með neinar sögur um það,
hvorki til Svb. eða annara.
Bf það hefði nú verið álitið, að
bein hætta gæti stafað af geð-
brestum Júlíusar, þá get eg ekki
ímyndað mér að Nielsen fram-
kvæmdarstjóri hefði ráðið hann
sem skipstjóra á Goðafoss. Tölu-
Verð kynni hiýtur hann að hafa
haft af honum, því þeir voru all-
lengi skipstjórar á skipum aama
félags. Gstnr varla hjá því farið,
að Nieteen hefði orðið þess var,
«f Jftlíns hefði verið svo alræmd-
ur fyrir geðofsa sem nú er talið,
Eia sagan segir að vísu,
að hann sé mágur Niel-
sens. En s ú saga er jafn sönn
og ýmsar aðrar, því að þeir eru
á engan hátt vandabundnir hvor
ððrum.
Að endingu «kal eg að eins
minnast með fáum orðum á tvö
atriði í grein hr. Svb. E.
Eg trúi ekki öðru en að hr.
¦Ólafur Sigurðsson hefði látið þess
getið í  sjöprófinn, ef hann hefði
verið urvinda af svefnleysi og
þreytu, er skipið strandaði, eins
og Svb. E. g'etur til. Mér finst
skýrsla hans um Ameríkuferðina
benda til þess, að hann haíi haft
fullan vilja til þess að hreima
sig.
Það er rétt athugað hjá hr.
Svb. E., að það er mikils vert
atriði, að ekki að eins einn, held-
ur 2 eða 3 hásetar tóku eftir því,
að skipið kom í ládauðan sjó
nokkru áður en skipstjóri kom á
þilfarið; skipstjóri kvaðst hafa
tekið eftir því, er hann var á
leiðinni npp á þilfarið, en stýri-
maður tðk ekki eftir þvf fyr en
skipið var komið í strand. En
hr. Svb. E. athugar það ekki, að
kvika hafði verið lítil, né heldur
það, að niðri i skipi finnurmaðar
mikiu minna til slíkra smábreyt-
inga en uppi á þilfari.
Fleira finn eg ekki ástæðu til
að segja um þetta mál að sinni.
Ef hr. Svþ- E. getur með gððri
samvisku íagfc það a hylluna sem
málshefjandi, þá þykist eg geta
það. — Eg ætlaði mér aldrei að
sanna neitt, en það sem eg viidi
fá sannað. hefir hr. Svb. E. sann-
að svo vel 'sem búast mátti við
af honum — óviljandi.
Jakob MöIIer.
Arboe Rasmussen
Erlead myiit.
Sterl. pd.
Fri.
ÐoIL
Kbh. 16/8   Bank
P6»4h.
16,73
60,50
3,54
16.95
61,00
3,65
17,00
61,00
3,75
Kirkjumálaráðherrann danski
hefir lagt nýtt frv. fyrir þingið, |
þar sem svo er ákveðið, að kirkju-
málaráðherranum skuii heimilt að
ákveða, að líra Arboe Basmussen
verði settur inn í prestsembættið
í Vaalsesókn án nkipunarbréfs frá
Wegener biskupi í Sjálandsbisk-
upsdæmi, og að biskupinn verði
leystur frá þeirri skyldn, að hafa
eftirlit með prestsþjónustu Eas-
mussens. Alt eftiriit með prest-
inum, fellur undir kirkjumálaráð-
herrann.
Það er nú margreynt að yfir-
gnæfandi meiri hluti sóknarmanna
í Vaalse, vill fá að halda síra
Arboe Rasmussen sem presti, t.
d. er sóknarnefndin, sem nú er
nýkosin, öll honum fylgjandi. —
Talið er vfst að lagafrumvarp
þetta nái fram að ganga, þvi að
hægri menn einir eru því and-
vígir.
Nýlega hefir bæjarráðsmeðlimur
einn í Ljesnica í Serbiu, Banjae
að nafni, verið dæmdur i 12 ára
strangt fangelsi fyrir  drottinsvik
Afbrot hansvar það, að hann
hafðibýit morðingjann og hjálpað
honum tii að komast til Bosníu,
þrátt fyrir það að hann hafði á
sér morðtól og Banjac víbbí að
hann fórí glæpasamlsgum eríndum.
í máli þessu segja Austurríkis-
menn að það hafi sannast að morð-
ið hafi verið framið að undirlagi
serbneska félagsins Narodna Od-
brana, en í því voru margir h&tt-
standandi embætismenn í Serbaher.
Fjelag þetta á að hafa haft það
aðalmarkmið að koma af stað upp-
reist í Bosníu og Herzegovinu.
Líknarstarfið í Belgíu.
Morðið í Sarajevo.
Málunum, út af morðinu á
ríkiserfingjanum austuríska i Sara-
jevo í Bosnín, sem kveikti ófriðar-
bálið, er ekki Iokiðenn. — Aust-
urrikismenn h.afa haldið því fram,
að morðið hafi veríð framið að
undirlagi Serbastjórnar og hafa
verið að safna gðgnum er sauna
það, frá því i ófriðarbyrjun.
í dönskum blöðum er sagt að
Þjóðverjar hafi þröngvað svo kost-
um amerísku liknarstarfseminnar
i Bslgíu, að nefnd sú sem það
starf hefir haft á hendi þar, sjái
sér ekki fært að halda því áfram,
Það hefir jafnvel flogið fyrir, að
nefndarmennirnir hafi veríð fang-
ar Þjóðverja síðan sambandinu
milli Þýskalands og Ameríku var
slitið.
Ráðgert hefir verið að fela
Hollendingum umsjón með m&t-
vælaútbýtinganni.
¦
istir og miliönir
eftir
fharles @<xtvice.
108                             -  Frh.
—   Hvnð — hvað er þetta?
'agði Staiford. — Athygli sem eg
Veiti ungfrú Falconer! Ertu^að
stríða mér, Howard?
—   Ekki þangað í veg, enda
vseri það tii iítils að ætla sér að
*tríða þér, piltur minn. Fyrst og
''emst læstu ekki heyra það, og
P6 svo ¦væri, þá, skilurðu aldrei
lonia nelminginn af spuginu. Nei,
98 tala þetta í alvöru, en máske
\ hefði átt að orða það svo að tala
^ þá athygli, sem hún veitti þér.
**»ð hefði að öllum líkindnm verið
Hi5»inu nær.
Stalford brá Iitnm.
Sjaðu   nu  til  kunningi,  sagði
Kn. _ Ef þú heldur — en fari
^*0 alt í Iogandi!   Mikil fjárans
^a or þetta alt saman!  Við
eram mesta mátar,   eg [og ung-
frú. Falconer og náttúrlega þykir
mér skemtilegt að tala við hana
Hún er svo fluggáfuð og skorp
þegar hún vill það við hafa —
alt að því eins og þn sjálfur —
og svo er mér lika unun að þvi
að heyra hana syngja. Það er
eins og maður hlusti á frægustu
söngmeyjar. En að ímynda sér
að nokkuð annað sé á milli okkar
—  eða »ð það sé nokkur ástæða
til  að  aðvara mig — hvert þð í
-------! Svona! Þér er nó best að
kannast við það, gamli vinur, að
þú sért að eins að stríða mér!
Nei, ekki svipað því og ekki
átti þetta heldur að vera nein að-
vörun, enda minnist þess nú að eg
hefi lofað því og lagt þar við dreng-
skapsorð áð skifta mér ekkert af
þessu og koma þar hvergi nærri.
—  Lagt þar við drengskapsorð ?
sagði Stafford.
—  Já, en það gerir ekkert til
—  það var bara heimskulegt veð-
mál, sagði Howard og la við sjálft
að hann roðnaði. — Eg get ekki
sagt þér meira um það og vilþví
biðja þig að vera ekki að spyrja
mig um það.   En samt S9m áðar
—  já, það er að segja, ef þú ert
viss um að ekkert sé ámiliiykk-
ar, þá er eg ekki að eyða fleiri
orðum að þessu.
—  Eg hefi fylstu ástæðu til þess
að vera viss um það, sagði Staf-
ford hiklaust. — En þetta er
ekkert annað en vitleysa og hug-
arburður. Kvenþjóðin imyndar
aér altaf að eitthvað hljóti
að búa undir ef maður dausar
tvisvar við sömu stuikuna eða sest
á tal við hana standarköri).
—  Það er alveg satt, en þarna
heyríst til bjöllunnar, sagðiHoward
og stðð upp.
Það var einhver ókyrð yfir
gestunum eins og Howard hafði
sagt. Náði það ekki að eina til
fjármálamannanna, som hópuðu
sig saman í forstofunni, tðlnðu
hljóðskraf og gutu augunum til
stigans, sem Sir Stefán varvænt-
anlegur að gangaofan innanskaros
en hinir gestirnir voru lika eins
ogánálum, þvi að flestir höfðu Mer-
að eitthvað um þetta risavaxna
fyrirtœki og þeir, aem ©kki vissu
neitt eða kærðu sig neitt um
járnbraut Sir Stefáns, hugsuðu
til dansleiksins fuilir eftirvænt-
ingar.
Stafford var einn á meðal þeirra
sem stóðu i forstofunni og var
hann að tala við Berta um skemtí-
skra kvöldsins, en Berti hafði i
einu hljóði veríð kjörinn dans-
stjóri og umsjónarmftður skemtun-
arinnar. Sá þa Stsfford hvar
Maude Falconer gekk ofan stig-
ann og var enn skrantlegar búin
en nokkru sinni áður. Sá Staf-
ford að karlar jafnt sem konur
stungu saman nefjum og gerðm
bæði að dáðst að henni og öfanda
hana þar sem hún brunaði áfram
glitrandi af gulli og gimsteinam
og að ölla hin tignarlegasta. Huh
nam snöggvast staðar i nánd við
Stafford, leit brosandi framan í
hann og sagði:
—  Hafið þér komið auga á hann
föður minn, herra Orme? Skyldi
hann vera kominn ofan?
—  Nei, svaraði Stafford og leit
á hana eins og hver annar kari-
maður, sem daist að skrautbún-
ingi kvenna. Mundi hann nu, ekM
eftir samtali þeirra Howards og
sagði: — [Dæmaiaust er kjóllina
yðar fallegur, ungfrú Maude!
-— Jæja|þykir  yður það? Það
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4