Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VISIR

sinu milli fjarða á Austfjörðum.

Það þótti nú óþörf „tiltektasemi11

&t íalenskum manni. Aunað mál

ef danskur maður hefði átt í blut.

Af slíkum ástæðum veit eg

að sögurnar um Júlíus eru til

orðnar.

Vegna þess að hr. Svb. E.

Htinnist á Sigurð skipstjóra Pét-

fcrsson og veru bans á „Austra"

með Júlíusi, þá þori eg að Ml-

Vrða, að hann getur engar sögur

eftir honum haft. Þó að S. P.

hafi ef til viil ekki samið vel við

Julius, þá mun hann ekki hafa

hlaupið með neinar sögur um það,

hvorki til Svb. eða annara.

Bf það hefði nú verið álitið, að

bein hætta gæti stafað af geð-

brestum Júlíusar, þá get eg ekki

ímyndað mér að Nielsen fram-

kvæmdarstjóri hefði ráðið hann

sem skipstjóra á Goðafoss. Tölu-

Verð kynni hiýtur hann að hafa

haft af honum, því þeir voru all-

lengi skipstjórar á skipum aama

félags. Gstnr varla hjá því farið,

að Nieteen hefði orðið þess var,

«f Jftlíns hefði verið svo alræmd-

ur fyrir geðofsa sem nú er talið,

Eia sagan segir að vísu,

að hann sé mágur Niel-

sens. En s ú saga er jafn sönn

og ýmsar aðrar, því að þeir eru

á engan hátt vandabundnir hvor

ððrum.

Að endingu «kal eg að eins

minnast með fáum orðum á tvö

atriði í grein hr. Svb. E.

Eg trúi ekki öðru en að hr.

¦Ólafur Sigurðsson hefði látið þess

getið í  sjöprófinn, ef hann hefði

verið urvinda af svefnleysi og

þreytu, er skipið strandaði, eins

og Svb. E. g'etur til. Mér finst

skýrsla hans um Ameríkuferðina

benda til þess, að hann haíi haft

fullan vilja til þess að hreima

sig.

Það er rétt athugað hjá hr.

Svb. E., að það er mikils vert

atriði, að ekki að eins einn, held-

ur 2 eða 3 hásetar tóku eftir því,

að skipið kom í ládauðan sjó

nokkru áður en skipstjóri kom á

þilfarið; skipstjóri kvaðst hafa

tekið eftir því, er hann var á

leiðinni npp á þilfarið, en stýri-

maður tðk ekki eftir þvf fyr en

skipið var komið í strand. En

hr. Svb. E. athugar það ekki, að

kvika hafði verið lítil, né heldur

það, að niðri i skipi finnurmaðar

mikiu minna til slíkra smábreyt-

inga en uppi á þilfari.

Fleira finn eg ekki ástæðu til

að segja um þetta mál að sinni.

Ef hr. Svþ- E. getur með gððri

samvisku íagfc það a hylluna sem

málshefjandi, þá þykist eg geta

það. — Eg ætlaði mér aldrei að

sanna neitt, en það sem eg viidi

fá sannað. hefir hr. Svb. E. sann-

að svo vel 'sem búast mátti við

af honum — óviljandi.

Jakob MöIIer.

Arboe Rasmussen

Erlead myiit.

Sterl. pd.

Fri.

ÐoIL

Kbh. 16/8   Bank

P6»4h.

16,73

60,50

3,54

16.95

61,00

3,65

17,00

61,00

3,75

Kirkjumálaráðherrann danski

hefir lagt nýtt frv. fyrir þingið, |

þar sem svo er ákveðið, að kirkju-

málaráðherranum skuii heimilt að

ákveða, að líra Arboe Basmussen

verði settur inn í prestsembættið

í Vaalsesókn án nkipunarbréfs frá

Wegener biskupi í Sjálandsbisk-

upsdæmi, og að biskupinn verði

leystur frá þeirri skyldn, að hafa

eftirlit með prestsþjónustu Eas-

mussens. Alt eftiriit með prest-

inum, fellur undir kirkjumálaráð-

herrann.

Það er nú margreynt að yfir-

gnæfandi meiri hluti sóknarmanna

í Vaalse, vill fá að halda síra

Arboe Rasmussen sem presti, t.

d. er sóknarnefndin, sem nú er

nýkosin, öll honum fylgjandi. —

Talið er vfst að lagafrumvarp

þetta nái fram að ganga, þvi að

hægri menn einir eru því and-

vígir.

Nýlega hefir bæjarráðsmeðlimur

einn í Ljesnica í Serbiu, Banjae

að nafni, verið dæmdur i 12 ára

strangt fangelsi fyrir  drottinsvik

Afbrot hansvar það, að hann

hafðibýit morðingjann og hjálpað

honum tii að komast til Bosníu,

þrátt fyrir það að hann hafði á

sér morðtól og Banjac víbbí að

hann fórí glæpasamlsgum eríndum.

í máli þessu segja Austurríkis-

menn að það hafi sannast að morð-

ið hafi verið framið að undirlagi

serbneska félagsins Narodna Od-

brana, en í því voru margir h&tt-

standandi embætismenn í Serbaher.

Fjelag þetta á að hafa haft það

aðalmarkmið að koma af stað upp-

reist í Bosníu og Herzegovinu.

Líknarstarfið í Belgíu.

Morðið í Sarajevo.

Málunum, út af morðinu á

ríkiserfingjanum austuríska i Sara-

jevo í Bosnín, sem kveikti ófriðar-

bálið, er ekki Iokiðenn. — Aust-

urrikismenn h.afa haldið því fram,

að morðið hafi veríð framið að

undirlagi Serbastjórnar og hafa

verið að safna gðgnum er sauna

það, frá því i ófriðarbyrjun.

í dönskum blöðum er sagt að

Þjóðverjar hafi þröngvað svo kost-

um amerísku liknarstarfseminnar

i Bslgíu, að nefnd sú sem það

starf hefir haft á hendi þar, sjái

sér ekki fært að halda því áfram,

Það hefir jafnvel flogið fyrir, að

nefndarmennirnir hafi veríð fang-

ar Þjóðverja síðan sambandinu

milli Þýskalands og Ameríku var

slitið.

Ráðgert hefir verið að fela

Hollendingum umsjón með m&t-

vælaútbýtinganni.

¦

istir og miliönir

eftir

fharles @<xtvice.

108                             -  Frh.

—   Hvnð — hvað er þetta?

'agði Staiford. — Athygli sem eg

Veiti ungfrú Falconer! Ertu^að

stríða mér, Howard?

—   Ekki þangað í veg, enda

vseri það tii iítils að ætla sér að

*tríða þér, piltur minn. Fyrst og

''emst læstu ekki heyra það, og

P6 svo ¦væri, þá, skilurðu aldrei

lonia nelminginn af spuginu. Nei,

98 tala þetta í alvöru, en máske

\ hefði átt að orða það svo að tala

^ þá athygli, sem hún veitti þér.

**»ð hefði að öllum líkindnm verið

Hi5»inu nær.

Stalford brá Iitnm.

Sjaðu   nu  til  kunningi,  sagði

Kn. _ Ef þú heldur — en fari

^*0 alt í Iogandi!   Mikil fjárans

^a or þetta alt saman!  Við

eram mesta mátar,   eg [og ung-

frú. Falconer og náttúrlega þykir

mér skemtilegt að tala við hana

Hún er svo fluggáfuð og skorp

þegar hún vill það við hafa —

alt að því eins og þn sjálfur —

og svo er mér lika unun að þvi

að heyra hana syngja. Það er

eins og maður hlusti á frægustu

söngmeyjar. En að ímynda sér

að nokkuð annað sé á milli okkar

—  eða »ð það sé nokkur ástæða

til  að  aðvara mig — hvert þð í

-------! Svona! Þér er nó best að

kannast við það, gamli vinur, að

þú sért að eins að stríða mér!

Nei, ekki svipað því og ekki

átti þetta heldur að vera nein að-

vörun, enda minnist þess nú að eg

hefi lofað því og lagt þar við dreng-

skapsorð áð skifta mér ekkert af

þessu og koma þar hvergi nærri.

—  Lagt þar við drengskapsorð ?

sagði Stafford.

—  Já, en það gerir ekkert til

—  það var bara heimskulegt veð-

mál, sagði Howard og la við sjálft

að hann roðnaði. — Eg get ekki

sagt þér meira um það og vilþví

biðja þig að vera ekki að spyrja

mig um það.   En samt S9m áðar

—  já, það er að segja, ef þú ert

viss um að ekkert sé ámiliiykk-

ar, þá er eg ekki að eyða fleiri

orðum að þessu.

—  Eg hefi fylstu ástæðu til þess

að vera viss um það, sagði Staf-

ford hiklaust. — En þetta er

ekkert annað en vitleysa og hug-

arburður. Kvenþjóðin imyndar

aér altaf að eitthvað hljóti

að búa undir ef maður dausar

tvisvar við sömu stuikuna eða sest

á tal við hana standarköri).

—  Það er alveg satt, en þarna

heyríst til bjöllunnar, sagðiHoward

og stðð upp.

Það var einhver ókyrð yfir

gestunum eins og Howard hafði

sagt. Náði það ekki að eina til

fjármálamannanna, som hópuðu

sig saman í forstofunni, tðlnðu

hljóðskraf og gutu augunum til

stigans, sem Sir Stefán varvænt-

anlegur að gangaofan innanskaros

en hinir gestirnir voru lika eins

ogánálum, þvi að flestir höfðu Mer-

að eitthvað um þetta risavaxna

fyrirtœki og þeir, aem ©kki vissu

neitt eða kærðu sig neitt um

járnbraut Sir Stefáns, hugsuðu

til dansleiksins fuilir eftirvænt-

ingar.

Stafford var einn á meðal þeirra

sem stóðu i forstofunni og var

hann að tala við Berta um skemtí-

skra kvöldsins, en Berti hafði i

einu hljóði veríð kjörinn dans-

stjóri og umsjónarmftður skemtun-

arinnar. Sá þa Stsfford hvar

Maude Falconer gekk ofan stig-

ann og var enn skrantlegar búin

en nokkru sinni áður. Sá Staf-

ford að karlar jafnt sem konur

stungu saman nefjum og gerðm

bæði að dáðst að henni og öfanda

hana þar sem hún brunaði áfram

glitrandi af gulli og gimsteinam

og að ölla hin tignarlegasta. Huh

nam snöggvast staðar i nánd við

Stafford, leit brosandi framan í

hann og sagði:

—  Hafið þér komið auga á hann

föður minn, herra Orme? Skyldi

hann vera kominn ofan?

—  Nei, svaraði Stafford og leit

á hana eins og hver annar kari-

maður, sem daist að skrautbún-

ingi kvenna. Mundi hann nu, ekM

eftir samtali þeirra Howards og

sagði: — [Dæmaiaust er kjóllina

yðar fallegur, ungfrú Maude!

-— Jæja|þykir  yður það? Það

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4