Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VlSití
Til mlmiRÍ*.
Borgafsijðsstskrifstefoa   kl.   10—12  of
1_*
B»jarfðietsiskrifst«»f„ _> 10—12»g 1- 8
Bæjargjtódtasw5s!íif*t.>-<»« kl, 10—1S og
i>-t
íílMtdste&i kl. 10-4,
JL V. U. M.   Alm  sswk  siumnd. 81/,
ifíA
L. F. K. B. Bðkaútlan manndaga kl. 6—8.
Landfekotaspit. Hoia»sékaarttMi kl. 11—1
L&adBÍitiBkíaa M. 10—1„
Landsb6k»gft£* 1S~8  §g S—8.     BtSfe
Landsajéter, aígr. 10—8 eg 4—5.
Landssi—ssis, y.i. 8—10,     Holga, ðags.
io—is og 4—»
NftttánigiÍBWSitín 1V»—•%•
PðstMsil 8—?, SBnnHii. *—1.
SamfcbyiEðla 1-5.
Stjðnorróðsakzifitofanwr o»n»r 10—«,,
VifusstafefeaSiS:   h»J»s6kni« 12—1.
Dj6SjKesJ»sftlisi8,   opið  daglega    13—8
Dr. P. J. OMson
tannlækni
er fyrst tm sian að bitta í
Kvennaskðlannm við Fríkirkjuveg
kl. 10—11 og 2—3
á virkum dögum.
Fossarnir.
Landsfyrirtæki. — Er það
„imgsanlegt?"
Það var drepið á það í fyrstn
greininni, sem birtist am þetta
mál í Vísi, að landið gæti tekið
einkarétt á rafm.fr&mleiðsra hér á
landi. Og áreiðanlega er það arð-
vænlegra og heillavænlegra fyrir
þjððina, heldar en verslnnarkákið,
sem margir vilja steypa landinn
ut í.
En það verðtr aldrei neitt úr
framkvæmdam í þessu eíni, ef
landið á að beitast fyrir því,
segja menn. Landið getarhvergi
fengið fé tii þess.
En hvers vegna?
Forsætisráðherra sagði í fyrra-
dag, sð „ðhugsandi" væriaðland-
íð færi &ð hleypa sér i skaldir,
sem skifta tngnm miljóna, til þess
»ð koma þessn eða öðru í fram-
Tívæmd. — Það þýðir nú vitan-
lega ekkert annað «n að hæst-
virtur forsætisráðherra Jón Magn-
úsKon getEi' ekki hugsað sér það.
Og sanleikarinn er sá, að hverju
mannsbarni, sem nokkað þekkir
til hans, heíöi komið það alger-
Iega á óvart, ef hann hefði getað
hugsað sér það.
En forsætisráðherrann fer viil-
ar vegar, ef hann heldnr að það
sé alt óhugaandi, aem hann getar
ekki hugsað sér.
Menn verða að gæta þess, þeg-
&r um þetta fossamál er aðræða,
&ð nú er verið að taka fallnaðar-
ákvörðun um framtið þe«sarar
þjóðar á ókomnum öldam. Nu sr
tækifæri íil þsss &ð íaadið í&ki
foasana í sína þjónusta, ea það er
//./. Dvergur,
trésmíðaverksmiðja og timburverslun Hafnarfjardar
Flygenring & Co.
Selur hurðir,  glagga, lista og annað, sem að húsabyggingum lýtur
Vélar   verksmiðjafélagsins ganga fyrir ódýru «fli — v&tnssfli —
og getur það þvi boðið betri kaup en alment gerist.
iano:    T. M. Hormmg & Sönner.
rgfel:   Petersen & Steenstrap
@ru alstaðar viðurkend að vera hinbestu.
Þau  verða  aftar  „á Lager" í þessam mánuði.       NB.   Seljaat með
verksmiðjuverði.
Allskonar nðtur ávalt fyririiggjandi.
Iljóðfærahús leijkjaYÍkuF
(mðti Dómkirkjunni).     Simn.: Hljððfærahús.
Þeir sem kanpa pinno geta fengið að Iáta harmonium í skiftam.
mjög övíst að það tækifæri bjðð-
ist aftur. En þó að stjórn lands-
ine sé nu I höndam dáðlaasra
manna, þá gæti svo farið, að a
því yrðu snögg umskifti. Og
menn verða að gæta þess, að það
hefða aldrei orðið miklar framf&r-
ir í heimisum, ef þær hefða altaf
verið látnar stranda á þvi, að dáð-
lausastn meanirnijr gáta ekki
higsað sér neinar fram-
kvæmdir.
Hvere vegna skyídi það vera
svo ókleift fyrir l&ndið að ráðast
í þetta fyrirtæki?
Psð efast enginn um að þ&ðsé
síórgróðafyrirtæki. Við vitam að
þ&ð er það, af reynsla annara
þjóða. Og það er hægðarleikur &ð
fá fullar sannanir fyrir þyi.
Alisettaii þarf alis
engin að vera.
Er féð þá ófáanlegt?
Þð að hæstvirtur forsætisráð-
berra hafl 'ef til vill orðið að „veð-
setja freisi landsins" fyrir peninga-
láni í Kftupmannahafnarför sinni,
þá er þeas &ð gæta, «ð um þa.a
lán, sem þar hefir verið að ræða,
<:•:£ alt öÖfe máli a9 gegna, en um
lán til stórgrððafyrirtækja.
Þegar Iáns er leitað, þá er ætið
fyrst spurt am trygginguna og
vextina. í þessu tilfelii er trygg-
Ingin fyrst og fremst fólgin í því,
til hvers á að nota féð. Lánveit-
eadurair myadu sennilega áskilja
það, að hafa eítirlit með rekstri
fyrirtækisins, og það væri írá
kndsins hálfa mjög æskilegt
skiSyiði. L&Bveitenduíair manáu
vilja tryggja sér &ð hæfir mena
yrðu fengnir til þess að stjðraa
fyrirtækina. Við gætam einskis
ðfikað fremnr. — Fyrst í stað að
minata koati yrði lyrirtækið rekið
algeriega sem gróðafyrirtæki tin-
stakra maiias.
ófriðurinn og dýrtíðin heflr gert
það sð verkum, að menn, bæði
hér og ekki siður erlendis líta alt
öðram aagam á psningamál en
áðnr. Og það er vitanlegt að það
verðar ólikt hægra fyrir landið
að fá fé nú tii þessa fyrirtækís
en áðar hefði verið, bæði vegna
þess að fjárapphæðirnftr vaxa
mönnam ekki eins í angnm, og
eins af því, að nú er ný stefna
að hefjast til vegs og gengis í
heiminum. Sú stsfna, að affal-
gróSafyrirtækin eigi aS vera þjód-
areign.
Vextrnir, sem unt væri að bjðða,
gætu vitanlega verið allháir; en
auk þeis mætti bjóða fram hlut-
deild i ágðða. í stutta máli, ef
það er trygt, sem allir\era sann-
færðir am, &ð slík fyrirtæki séu
stórgrððafyrirtæki, þá. á að vera
lafhægt að afla fjárins, ogáhætt
an þarf engin að vet».
Ög það er því auðveldara, sem
vitanlegt er að mjög mikil eftir-
spurn raani verða eftir aburði að
minsta kosíi næstu áratagi, og
annar abarðar, sem nú er notað-
vr, fer þverrandi. Það »tti að
vera ant að fá gðð lánskjör bjá
þeim sem áburðinn þurfa &ð nota
en ekkí gete framleitt hann sjálfir.
— Rótt til dæmis má sefna Hol-
lendinga, sem þnrfa mikinn áburð
og flyfcJa hsnn inn frá Ameríku,
bæði dýrari áburð enn þann sem
anninn er ftr loftinu og am miklu
iengri veg en hér yrði um að
ræða.
Til mála gæti komið að fyrstu
verksmiðjurnar sem reistar verða,
yrðu félagsbíi. Það væri engin frá-
gangssök.
i
Í                                                     A
¦ví»5.3a   |
|      Afgreiðsla biaMna & Hötel   |
J   Mand w opia frá M.  8—8 &   f
5   hvsrjtUK dsgi.                             1
*                                                    $
»       lB»gstsgiir íra Vttllatnttraiti.   *
Skrifstofa 4 spupi at;&6, inna.   f'
'!   &a ÁfcUstr. — Bítstjásrisa tii   $
|   Ti*t»lí feá kl. 8—4,                   |
|      SÍ1KÍ400.   P.O. BexTO7,   I
1      PrtiKtsBsieja.n   &  LattgK    %
|   veg 4.    Sbni ISS                   |
t      Angiýaiaga*  vaitt wötiískK   $
|   i LaHte^Sraani sítÍR kl,8   a
á   á kvðldin.                                   |
3                                                           »'
Á þá alt að stranda á
dáðieysingjnnnm   og   gróða-
fíkn einstaklinganna?
Framkvæmdir okk&r i þessam
efnum velta þá aðallega á þvi,
hv&ð við „getum hagsað" okkar
á því, hvað við eða leiðtogar okk-
ar telja hagsanlegt og hv&ð þeir
telja öhagsandi; á því hvað við
vilium sjálfir. Hvort við vilj-
nm heldur eiga landið okkar sjálf-
ir og láta alla eftirkomendar okk-
ar njöta alíra gæða þese, eða þá
að við viljam h e 1 d u r selja ut-
lendingum auðsuppsprettur þess
og gera eftirkomendar okkar að
þrælam þeirra. — Og þeð geram
við ef við förum að ráðsm dáð-
leysingjanna.
Það -er reynslan am allan heim,
að þar sem aðal auðsuppspretturn-
ar era í höndam einetakra manna,
þar lifir allur þorri Iýðsins við
salt og seyra sem ánauðngir þræl-
ar. Það má einu gilda hve mik-
ið gull er^fóJgið í aaðsnppsprett-
unam og hvozt það eru útlendir
eða ionlendir menn ¦em eiga
þær.
T. d. er það elþekt, að járn-
bramtnrféiog úti am heiminn gæta
þess altaf að setja ðstningsgjöldin
avo bá, að mestur hiuti ágððans
af jarðyrkjunni t. d., rennnr til
þeirra, svo há, að það að eins borgi
aig ifyrir bændarna að láta þær
flytjalandbánaðarafarðirnarámark--
aðinn, samanborið við að flytja þær
á hestvögnam; og önnar flatnings-
gjðld eftár því. — Eins yrði það
vitanlega hér. Einstakling&rnir
vilja altaf græða sem mest. Það
er alþektur mannlegur breiskleiki.
Ea svo verðar það um ald&r
og æfi, að annarsvegar berjast
dáðleysingjarnir, sem faíið er að
ímsi, með mál þjóðorinnar, á möti
því, að þjóðin í heild siani, þjóð-
íélagið ráðist í nokkur störræði,
og hinsvegar berjast einstakling-
arnir, sem vilja græða sem meet
sjáifir, * móti því, af því að þeir
vilja sitja einir að gróðafyriftækj'
anam. Þeir ala sí og æ a því,
að landið megi ekki ráðast í slíkt,
það  mandi   alt fer& í handaskol'
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4