Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VlSití

Til mlmiRÍ*.

Borgafsijðsstskrifstefoa   kl.   10—12  of

1_*

B»jarfðietsiskrifst«»f„ _> 10—12»g 1- 8

Bæjargjtódtasw5s!íif*t.>-<»« kl, 10—1S og

i>-t

íílMtdste&i kl. 10-4,

JL V. U. M.   Alm  sswk  siumnd. 81/,

ifíA

L. F. K. B. Bðkaútlan manndaga kl. 6—8.

Landfekotaspit. Hoia»sékaarttMi kl. 11—1

L&adBÍitiBkíaa M. 10—1„

Landsb6k»gft£* 1S~8  §g S—8.     BtSfe

Landsajéter, aígr. 10—8 eg 4—5.

Landssi—ssis, y.i. 8—10,     Holga, ðags.

io—is og 4—»

NftttánigiÍBWSitín 1V»—•%•

PðstMsil 8—?, SBnnHii. *—1.

SamfcbyiEðla 1-5.

Stjðnorróðsakzifitofanwr o»n»r 10—«,,

VifusstafefeaSiS:   h»J»s6kni« 12—1.

Dj6SjKesJ»sftlisi8,   opið  daglega    13—8

Dr. P. J. OMson

tannlækni

er fyrst tm sian að bitta í

Kvennaskðlannm við Fríkirkjuveg

kl. 10—11 og 2—3

á virkum dögum.

Fossarnir.

Landsfyrirtæki. — Er það

„imgsanlegt?"

Það var drepið á það í fyrstn

greininni, sem birtist am þetta

mál í Vísi, að landið gæti tekið

einkarétt á rafm.fr&mleiðsra hér á

landi. Og áreiðanlega er það arð-

vænlegra og heillavænlegra fyrir

þjððina, heldar en verslnnarkákið,

sem margir vilja steypa landinn

ut í.

En það verðtr aldrei neitt úr

framkvæmdam í þessu eíni, ef

landið á að beitast fyrir því,

segja menn. Landið getarhvergi

fengið fé tii þess.

En hvers vegna?

Forsætisráðherra sagði í fyrra-

dag, sð „ðhugsandi" væriaðland-

íð færi &ð hleypa sér i skaldir,

sem skifta tngnm miljóna, til þess

»ð koma þessn eða öðru í fram-

Tívæmd. — Það þýðir nú vitan-

lega ekkert annað «n að hæst-

virtur forsætisráðherra Jón Magn-

úsKon getEi' ekki hugsað sér það.

Og sanleikarinn er sá, að hverju

mannsbarni, sem nokkað þekkir

til hans, heíöi komið það alger-

Iega á óvart, ef hann hefði getað

hugsað sér það.

En forsætisráðherrann fer viil-

ar vegar, ef hann heldnr að það

sé alt óhugaandi, aem hann getar

ekki hugsað sér.

Menn verða að gæta þess, þeg-

&r um þetta fossamál er aðræða,

&ð nú er verið að taka fallnaðar-

ákvörðun um framtið þe«sarar

þjóðar á ókomnum öldam. Nu sr

tækifæri íil þsss &ð íaadið í&ki

foasana í sína þjónusta, ea það er

//./. Dvergur,

trésmíðaverksmiðja og timburverslun Hafnarfjardar

Flygenring & Co.

Selur hurðir,  glagga, lista og annað, sem að húsabyggingum lýtur

Vélar   verksmiðjafélagsins ganga fyrir ódýru «fli — v&tnssfli —

og getur það þvi boðið betri kaup en alment gerist.

iano:    T. M. Hormmg & Sönner.

rgfel:   Petersen & Steenstrap

@ru alstaðar viðurkend að vera hinbestu.

Þau  verða  aftar  „á Lager" í þessam mánuði.       NB.   Seljaat með

verksmiðjuverði.

Allskonar nðtur ávalt fyririiggjandi.

Iljóðfærahús leijkjaYÍkuF

(mðti Dómkirkjunni).     Simn.: Hljððfærahús.

Þeir sem kanpa pinno geta fengið að Iáta harmonium í skiftam.

mjög övíst að það tækifæri bjðð-

ist aftur. En þó að stjórn lands-

ine sé nu I höndam dáðlaasra

manna, þá gæti svo farið, að a

því yrðu snögg umskifti. Og

menn verða að gæta þess, að það

hefða aldrei orðið miklar framf&r-

ir í heimisum, ef þær hefða altaf

verið látnar stranda á þvi, að dáð-

lausastn meanirnijr gáta ekki

higsað sér neinar fram-

kvæmdir.

Hvere vegna skyídi það vera

svo ókleift fyrir l&ndið að ráðast

í þetta fyrirtæki?

Psð efast enginn um að þ&ðsé

síórgróðafyrirtæki. Við vitam að

þ&ð er það, af reynsla annara

þjóða. Og það er hægðarleikur &ð

fá fullar sannanir fyrir þyi.

Alisettaii þarf alis

engin að vera.

Er féð þá ófáanlegt?

Þð að hæstvirtur forsætisráð-

berra hafl 'ef til vill orðið að „veð-

setja freisi landsins" fyrir peninga-

láni í Kftupmannahafnarför sinni,

þá er þeas &ð gæta, «ð um þa.a

lán, sem þar hefir verið að ræða,

<:•:£ alt öÖfe máli a9 gegna, en um

lán til stórgrððafyrirtækja.

Þegar Iáns er leitað, þá er ætið

fyrst spurt am trygginguna og

vextina. í þessu tilfelii er trygg-

Ingin fyrst og fremst fólgin í því,

til hvers á að nota féð. Lánveit-

eadurair myadu sennilega áskilja

það, að hafa eítirlit með rekstri

fyrirtækisins, og það væri írá

kndsins hálfa mjög æskilegt

skiSyiði. L&Bveitenduíair manáu

vilja tryggja sér &ð hæfir mena

yrðu fengnir til þess að stjðraa

fyrirtækina. Við gætam einskis

ðfikað fremnr. — Fyrst í stað að

minata koati yrði lyrirtækið rekið

algeriega sem gróðafyrirtæki tin-

stakra maiias.

ófriðurinn og dýrtíðin heflr gert

það sð verkum, að menn, bæði

hér og ekki siður erlendis líta alt

öðram aagam á psningamál en

áðnr. Og það er vitanlegt að það

verðar ólikt hægra fyrir landið

að fá fé nú tii þessa fyrirtækís

en áðar hefði verið, bæði vegna

þess að fjárapphæðirnftr vaxa

mönnam ekki eins í angnm, og

eins af því, að nú er ný stefna

að hefjast til vegs og gengis í

heiminum. Sú stsfna, að affal-

gróSafyrirtækin eigi aS vera þjód-

areign.

Vextrnir, sem unt væri að bjðða,

gætu vitanlega verið allháir; en

auk þeis mætti bjóða fram hlut-

deild i ágðða. í stutta máli, ef

það er trygt, sem allir\era sann-

færðir am, &ð slík fyrirtæki séu

stórgrððafyrirtæki, þá. á að vera

lafhægt að afla fjárins, ogáhætt

an þarf engin að vet».

Ög það er því auðveldara, sem

vitanlegt er að mjög mikil eftir-

spurn raani verða eftir aburði að

minsta kosíi næstu áratagi, og

annar abarðar, sem nú er notað-

vr, fer þverrandi. Það »tti að

vera ant að fá gðð lánskjör bjá

þeim sem áburðinn þurfa &ð nota

en ekkí gete framleitt hann sjálfir.

— Rótt til dæmis má sefna Hol-

lendinga, sem þnrfa mikinn áburð

og flyfcJa hsnn inn frá Ameríku,

bæði dýrari áburð enn þann sem

anninn er ftr loftinu og am miklu

iengri veg en hér yrði um að

ræða.

Til mála gæti komið að fyrstu

verksmiðjurnar sem reistar verða,

yrðu félagsbíi. Það væri engin frá-

gangssök.

i

Í                                                     A

¦ví»5.3a   |

|      Afgreiðsla biaMna & Hötel   |

J   Mand w opia frá M.  8—8 &   f

5   hvsrjtUK dsgi.                             1

*                                                    $

»       lB»gstsgiir íra Vttllatnttraiti.   *

Skrifstofa 4 spupi at;&6, inna.   f'

'!   &a ÁfcUstr. — Bítstjásrisa tii   $

|   Ti*t»lí feá kl. 8—4,                   |

|      SÍ1KÍ400.   P.O. BexTO7,   I

1      PrtiKtsBsieja.n   &  LattgK    %

|   veg 4.    Sbni ISS                   |

t      Angiýaiaga*  vaitt wötiískK   $

|   i LaHte^Sraani sítÍR kl,8   a

á   á kvðldin.                                   |

3                                                           »'

Á þá alt að stranda á

dáðieysingjnnnm   og   gróða-

fíkn einstaklinganna?

Framkvæmdir okk&r i þessam

efnum velta þá aðallega á þvi,

hv&ð við „getum hagsað" okkar

á því, hvað við eða leiðtogar okk-

ar telja hagsanlegt og hv&ð þeir

telja öhagsandi; á því hvað við

vilium sjálfir. Hvort við vilj-

nm heldur eiga landið okkar sjálf-

ir og láta alla eftirkomendar okk-

ar njöta alíra gæða þese, eða þá

að við viljam h e 1 d u r selja ut-

lendingum auðsuppsprettur þess

og gera eftirkomendar okkar að

þrælam þeirra. — Og þeð geram

við ef við förum að ráðsm dáð-

leysingjanna.

Það -er reynslan am allan heim,

að þar sem aðal auðsuppspretturn-

ar era í höndam einetakra manna,

þar lifir allur þorri Iýðsins við

salt og seyra sem ánauðngir þræl-

ar. Það má einu gilda hve mik-

ið gull er^fóJgið í aaðsnppsprett-

unam og hvozt það eru útlendir

eða ionlendir menn ¦em eiga

þær.

T. d. er það elþekt, að járn-

bramtnrféiog úti am heiminn gæta

þess altaf að setja ðstningsgjöldin

avo bá, að mestur hiuti ágððans

af jarðyrkjunni t. d., rennnr til

þeirra, svo há, að það að eins borgi

aig ifyrir bændarna að láta þær

flytjalandbánaðarafarðirnarámark--

aðinn, samanborið við að flytja þær

á hestvögnam; og önnar flatnings-

gjðld eftár því. — Eins yrði það

vitanlega hér. Einstakling&rnir

vilja altaf græða sem mest. Það

er alþektur mannlegur breiskleiki.

Ea svo verðar það um ald&r

og æfi, að annarsvegar berjast

dáðleysingjarnir, sem faíið er að

ímsi, með mál þjóðorinnar, á möti

því, að þjóðin í heild siani, þjóð-

íélagið ráðist í nokkur störræði,

og hinsvegar berjast einstakling-

arnir, sem vilja græða sem meet

sjáifir, * móti því, af því að þeir

vilja sitja einir að gróðafyriftækj'

anam. Þeir ala sí og æ a því,

að landið megi ekki ráðast í slíkt,

það  mandi   alt fer& í handaskol'

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4