Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						vieiB

eftir ófriðinn.

Hanri Hauser, merkar franakur

höfandur, hefi? skriíað eítirtektar-

verð* greÍE unt eisdurfæðing íðn-

aðarins í ófriÖaríöndHnum eítir

ófriðinn cg swnkepni þá, sem

henEÍ inuni verða aamfara mili

þjóðsanna.

Emm vér við því búnir, að

mœta þeirri samkepni, er fara

mun á eftir siriðinu? spyr hana.

Hugleiðingar hana út ,tl þeirri

spurningu fars bés" á effcir, þýdd&r

úr tímaritinu Lecturea poar toms.

Og þó að þær snerti einkam hag

Frakka, þá ern þær þó íhugunar-

tfni öllim þjóðum nu á tímém.

Kenningar sögnnnar.

Einn af stjóramálamöanum vor-

um befir komi?t syo að orðl, að

vé? höí'um látið óíriðinn koma að

oss að óvöirum — „m Sátum þá

ekki f x i ð i n h eicBÍg gera það ".

bætir hann við. Getom vér beð-

ið til morguns? Ef þér ^pyrjið

einhvern iðne.ð&TmsBBa vorrs eður

kaup ýslumanna þessarar sparn-

lng&r, má -óhikað veðja 10 á mðti

1, að hann man nvara: „Við sjá-

ím hú tií eftir ófriðÍKSi". Ogþessi

afetfcða er skl]j»níeg að vissu leyti,

þvi að á ait framkvæmdalif era

nu lögð svo mikil höft af eldivið-

afleysi, Jiættulísgnm samgöngum

og hvers kyas talmunum, &ð þess

ei* varia að vaenía, sð verk«miðju-

ntjðíi eða fcaupaý«Samaður geti

sagt eins og Siéyés segði á skelf-

ingartfmum (1793—94): „Eg hefi

lifað!". Að bíða átékta, vlrðist

vera viðkvæðið hjá, hinum gætnn

— en þesair „gætau" menn láta

b*ra blekkjast, því að þeir geta

ekki hugsað sér neina skjðta end-

urblðmgun foamkvæmdalifsins að

ófriðnnm Ioknum, &f því að það

nú er alt i kaldakoli. Þeim finst

þur|| langan tima til þess að

reisa við rústirnar og að su leg-

færing mani am all-lángfc skeið

binda krafta þjóðarinnar. En þá

þekkja þeir ílla Mð ótæmandi

getamagn mannkynsins, sér í Sagi

Frakka. Og þéím hefir ekki

lærst mkið af leiðbeiningum sög-

mraar, hvorki sögu annara þjóða

né vorr»r.

Það er eftirtektarverfc, &ð á

eftir háskafcímunum fer svo að

segja wvinlega fjörugt fram-

kvæmdalíf með þjóðunum.v Stjórn-

arbyltingin frskknesaa, óeirðir

lýðveldisins og keisarsdæmisins,

hafnbann meginkndsins — alt

virtist þetta maadu hafa í för

með sér mók og aðgerðaleysi. Ea

það var einmitt eftir samningana

1815, að iðnaðurinH frakkneski

tdk stærsta stökkið. Skammsýn-

um mönuum má hafa virst svo,

að ctkilnaðarstriðið hlyti að verða

rothögg á iðnaðarvisi Ameríku.

Ea þeð rcyndist slt öðravísi, því

a8 spp úr því skapsðist ©inmitt

hin feykimikla farsæld hins Nýja

heiíns, Og það ar enga likara,

eu að fallbys«ar þeirra Grant og

Lee bafi vakið dísina, sem svaf í

amenaka skóganum.

Frsmh.

f

Árni Gíslason

læknir,

sonar Gísla Árnasouar Gislasonar

letargrafara, andaðiat snögglega í

nótt i Bolungarvik. Hann hafði

vorið ksinn tvo andanfarna daga,

og þó verið á fótam.

í gærkveldi átti að vitja hans

til sjúklings og lá hann þá með-

vitundarlaus á legubekk í mðt-

tðkaherbergi BÍnu.

Banameinið man hafa verið heila-

blððfall.

Árni sálagi var angar maðar,

um þrítugt, og ókvæntar. Hann

t6k próf í læknisfræði frá háskól-

annm hér árið 1915, oghefirver-

ið settar læknir í Vestmannaeyj-

am, Strandasýslu og viðar. — í

Bolangarvík hafði hann að eins

verið jiokkra disga.


¦ 1

!

.'-"í


lí

'r

ifaiæli á m«rgasa.

Þórann Markftsdóttir, húsfrö.

Árni Árnason, skipasmiðar.

Helga Vigffi»áóttir, hftsfró.

Kveihingartími

á  ijðskeram  bifreiða  og  reið-

hjóla er kl. 7  a kvöldia.

Hjóaahand.

Gefia vora  saman í hjónaband

af sira ólafi Ólafssyni laagardag-

inn 6. þ. m. Eristín Jensina Gað-

mandsdóttir og Earl Er. Níelsen.

Aðkomamenii,

Eristján Blöndal, pöstafgreiðsla-

maðar á Saaðárkróki, Gaðm.

Hannesson yfirdómsiögm. á ísa-

firði og Óláfar Proppe kanpmað-

ar á Þingeyri, koma til bæjarins

með Sterling.

Lestrarsalor

LsndBbókasafnsins verðar að

sögn algerlega lokaður í vetar og

hefir verið lokaðar síðan frostin

byrjaðg. Útlán bóks verða á

hverjam degi, 1 eða 2 tíma á dag.

LandsBtjðrnia hefir neit&ð að leggja

til kol til að hita husið. Einn

ofn hefir verið seitB? app og olía-

ofnar notaðir á skrifstofannm.

Frost               ^

var am alt land í morgan,

mest 6 gr., á Grímsstöðnm og

Akareyri, minst á ísafirði, 1 gr.

M.h. Eggert Ölafsson

fer til ís&fjarðar um næsta

helgi og tekar farm þangað.

Kolaakipið.

Það v»r í ráði fyrst, að kola-

¦kipið breska Iegðist að h&fnar-

garðinam, þegar það væri farið að

léttast, en nú mnn alveg hætt við

það; Bkipstjðri álitar að ekki

mnni verða hægt að koma festam

svo tryggilega fyrir eem þyrffci,

vegna þess hve siipið er langt.

Ingólfar

fór app i Borgarnes í morgan.

Meðal farþega voith prestarnir

•íraÁsgeir Ásgeirason í Hvammi,

síra Eiaar Friðgeirssoa á Borg,

sira  Friðrik Friðíiksson  og síra

- 162 -

spilahúsaeigendanna, 10 að tölu. Við botn-

um ekkert í þessu. Við vitum að það eru

engar reglur til, sem hægt er að nota við

kúlnaspil. Allir stærðfræðingar allra háskóla

eru sammála um það. Þeir segja að þá

væri grundvellinum kipt undan allri stærð-

fræðinni".

Shorty kinkaði kolli í ákafa.

„I>ið hafið séð til mín", sagði Kitti ögr-

andi, „og hvers vegna eruð þið að fást um

það, ef þið haldið að það sóeintómhepni?"

„ Já, það er nú einmitt það! Það eru ein-

hveriar reglur sem þér farið eftir, en okkur

er ómögulegt að trúa því og óttumst það

þó. Eg heíi horft á yður í fimm kvöld og

séð að þér veljið ákveðnar tölur og að þér

vinnið altaf. J?að er alt og sumt. En nú

höfum við, þessir 10 spil^húsaeigendur,

komið okkur saman um að gera yður til-'

boð, í mesta bróðerni. Við setjum eitt kúlna-

borð í sérstakt herbergi i „Hreindýrshorn-

itiu" handa yður, og svo getið þér fengið

aö spila einn á móti bankanum. J?að þarf

©nginn að vita um það nema þér og Shorty

og við. Viljið þér það?„

„Mór tinst það vera að fara aftan að

siðunum", sagði Kitti. „Ykkur er velkomið

»ð koma og horfa á mig, en eg ætla mér

að spiia í veitingastofunni í „Hreindýrs-

horninu" i kvöld, eins og vant er. .Þið getið

eins horft á mig þar".

Jack London: Gull-æ?Si8.

- 163 -

VHI.

TJm kvöldið, þegar Kitti settist í sæti

sitt við spilaborðið, sagði kúlnavörðurinn

spilinu lokið.

„Við spilum ekki lengur í kvöld", sagði

hann. „Húsbóndinn hefir mælt svo fyrir".

En spilaborðaeigendurnir, sem alllir voru

þar saman komnir, vildu ekki fara þá fýlu-

f ör. Þeir skutu saman í banka, þúsund dól-

um hver,. og tóku að sór að halda spilinu

áfram.

„Jæja,   nú   getið   þér  byrjað   að   reita

okkur", sagði Harvey Morgan ögrandi, þeg- ,

ar kúlnavörðurinn setti kúlurnar af stað.

"Eigum við að hafa hámarkið 25dali?"

sagði Kitti.

„Þér skuluð ráða því — byrjið þér

bara!"

Kitti lagði þegar tuttugu og fimm

merki á „tvöfalt núll" — og vann.

Morgan þurkaði svitann af enninu.

„Haldið þér áfram", sagði hann. „Við

höfum tíu þúsund í bankanum".

Áður en hálftími var liðinn voru þessi

tíu þúsund komin í vörslur Kitta.

„Bankinn er sprunginn", sagði kúlna-

vörðurinn.

„Er þetta nægilegt?" sagði Kitti.

Spilaborðaeigendurnir horfðu hver á

annan.    Þeim   þótti   sýnilega  nóg  komið.

- 164 -

Þeir, sem ekki gerðu annað «n að fita sig

á lögmáli tilviljunarinnar, höfðu nú hitt

fyrir mann, sem virtisfc. hafa það lögmál í

hendi sér eða þekti annað sterkara og áð-

ur ópekt lögmál, eem beita mátti gegn

því.

„Við játum okkur yfirunna", sagði

Morgan.    „Er ekki svd Burke?"

Feiti Burke, sem átti spilaborðin í M.

og G. veitingahusunum, kinkaði kolli.

„T?að er yfirnáttúrlegt!" sagði hann.

„En þessi árans Kitti Stormur hefir fundið

einhverjar reglur, sem áreiðanlega setja

okkur alla saman á hausinn, ef við látum

svo búið standa. Og ef við eigum að halda

áfram í trássi við hann, verðum við að

færa hámarkið niður í einn dal,. eða tíu.

cent, eða jafnvel eitt cent. I?á getur hann.

þó ekki unnið nein auðæfi á einu kvöldi".

J?eií horfðu allir á Kitta, en hann ypti

öxlum.

„I?á verð eg að fá mér aðstoðarmenn,

og láta þá spila við öil borð sem eg nsa

fcil. Eg get borgað þeim tiu dali fyrir svona

f jögra tíma vinnu og grætt dugiegan skild-

ing sjálfur".

„Þá er jafngott að loka strax*1, sagði

Burke. „Nema . . . ." hann hikaði við og

leit í kringum sig, eins og hann væri að

athuga hvernig hinir myndu bregðast við

uppástungu hans. „Nema við gætum kom-

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4