Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VifeíR
Norðlenskt dilkakjöt, prima
fæat ódýrt i tunnum, ef p&ntað er nú etrax.
Síefán B. Jcnsson, NJálsgötn 22,
Lækningastofu mína,
sem íokeð hefir vorið nm tlma,
hefi eg nú opnað aftnr í húsi Nathan & Olsen
þriðju hæð, aðrar dyr til hægri.   Innganaur frá Pðstbússtræti.
t
Virðinijarfylst
Steinnnn Gnðmnnðsöóttir.
Góður kútter
30 tonna, með 10 hesta Alphavél
til sölu.
Afgreiðslan visar á.
Nýtt kindakjöt,   saltkjot,   kjötfars,   saxad  kjöt,
reykt kjðt og medisterpyisur
fæst daglega í
versi VON, Langaveg 55.
Kol og koks,
i
Ca. 10 sniálefctir &f koJnm og kokBi   eru til Köia bér á ataðnum
fyrir kr. 250 00 pr. smálest.    (Seljaet ekki i smásöU).
A. Obenhanpt.
Amerískir olíudunkar
Úr  galV.  stáli,  4 Itr.
meðjstút og skrúftappa.  Fást i
verslun
B. H. Bjarnason.
s Eldstólpinn
nndir pilsfaldinnm.
Fj&rmálaráðherrann gerði mikið
gys að því á alþýðaflokksfundin-
um á dögnnum, að kaapmenn ætl-
aða nn að fara að gerast eld-
atólpw, sem leiddu lýðinn út ur
eyðimörku dýrtiðarinnar inn í Eden
ódýrleikans. — Samlíkingin er
skáldleg, það vantar ekki, end»
lét hún vel í eyram margra grunn-
bygginna manna.
En hann gætir ekki að því,
fjármálnráðherrann blessaðir, hirí-
liknr eidstólpi hann hefir sjáifur
reymt lýðnum í afskiftum sínam
af landsversluninni, þegar hann
fyrat kom henni nndir pilsfald
kaBpœannastéttarinnar.
Ef hasn hefði verið eins mikill
vitmaðar og hann er skáld, að
miasta koti í eigin ímyndan, þa
hefði hann átt að ejá það 1914,
þegar hann var ráðherra o? lét
kaupa Hermóða-farminn í Amo-
rika, að ef landsverslania átti að
geta oroið eldstólpi á vegum lýðs-
ins út úr Egiptaland«kúgnn|kaap-
mannaetéttarinnar, þá varð fyrst
og fremst að koma þessum eld-
»tðlp& undan pilsfaldi hennar. Nú
fiast mönnum þessi eldstólpi fjár-
Dósarjóminn
í verslon andirritaðs, er
langtnm betri og notaörýgri
en   venjuleg   dðsamjólk
Kanptn dós til reynsln
þaþarftu ekki að vera i vafa am
það,   hverskonar mjólk þú átt að
kavpa i framtiðinni.
t. lieilum bössum c48 —
1 pd. dósir) talsverðixr af-
sláttixr.
B. H. Bjarnason.
málaráðherrans vera litið annað
en Ijóstýra, sem sett hefir verið
undir inæiiker.
Marga þá, sem blustuðu á
skammaræðu ráðherrans um kaup-
mennina eins og rödd „hrópand-
ans", furðaði þó nokkað á því, að
þau skyldu koma úr þeirri átt.
Menn skildu það sem sé ekki,
hvernig fjármálaráðherrann, sem
sjálfar ofarBeldi landsverslunina i
hendar kaapmönnum árið 1914,
færi áð verja það verk eftir þeirri
þekkinga á kaupmannastéttinni,
að fornu og nýju, sem fram kom
í ræðu hans.
Og mönnum er spsrn : Ef fjár-
málaráðherrann bless&ðor ætlar nú
sjálfur að gerast sá eldstðlpi', sem
leiðir lýðinn undan oki kaup-
mannastéttarinnar, ætlar hann þá
sð gera alvöru úr þvi að skríða
andan pilsfaldinum, sem hann
skreið undir 1914?
Alþýðnmsður.
- 24 -
botninum og slegm tvisvar á ári og var
það allmikill heyfengur fyrir hallareigand-
ann. — Semni slátturinn var nú nýafstað-
inn og sást vel frá veitingahúsinu að ver-
ið var að taka heyið saman og setja það
i galta.
En þótt síkið væri þurt orðið, hafði þó
bygging þess að öðru leyti ekki breyzt og
voru hliðarveggirnir bæði háir og brattir.
Að eins á oinum stað var jafn halli handa
hey vögnunum og náði sá halli alt að glugg-
anum á veitingastofvmni eins og áður er
sagt.
A neðstu hæð hallarinnar, þeirri sem
að síkinu visui, voru margar skotsmugur,
en að eins eitt op svo stórt, að maður
gæti skriðið um það. Og þetta eina op
var gluggi mjög neðarlega á hallarveggn-
úm og beint undir trébrúnni^á gryfjunni.
Fyrir giugganum voru járngrindur og
þéttir hlerar.
Turnklukkan sló þrjú, en ekki var garp-
uriun Lagardere samt kominn enn og eng-
'iun bjóst heldur við honum. Skilminga-
íQennirnir voru búnir að ná sér eftir skelk-
ann, sem nafn hans hafði skotið þeim i
bringu og farnir að grobba af hreystiverk-
"^m sínum eins og áður.
„A eg að segja þér eitt. Cocardassðí"
sagði   Soldagne.   „Eg  skyldi  gjarnan gefa
- 25 -
hundrað franka eða meira til þess að fá að
sjá þennan Lagardere ykkar".
„Með korðann í hendinni", svaraði
Cocordasse, saup vel á og smjattaði. „En
þá væri ráðlegra fyrir þig að vera búinu
áð gera arfleiðsluskrána".
Soldagne sva'raði engu en setti hattinn
upp öfugan. Enn þá var ekki komið til
orðahnippinga, en þær voru nú vist í að-
sigi. Staupitz stóð út við gluggann og
sagði nú:
„Viljið þér gera svo vel að halda ykk-
ur í skefjum. Þarna held eg að herra_
Peyrolles komi, trúnaðarmaður furstans".
Þetta var rétt til getið. Hann var á
leið til þeirra ríðandi.
„Við höfum nú enn sem komið er ekki
gert annað en gaspra, og það tóman þvætt-
ing", sagði Passepoil. „Nevers og högglag
hans er gulls igildi og annað varðar ykk-
ur ekki um. En langar ykkur ekki til að
komast að auð og alsnægtum og það í
einu vetfangi? Jæja — þá! Látið þið Co-
cardasse og mig verða fyrir svörum og
samþykkið þið bara alt, sem við segjum
við þennan Peyrolles".
„Það skal gert".
„M geta þeir að minsta kosti, sem ekki
lúta sverði Nevers i kvöld, látið syngja
sálumessu yfir hinum", sagði Passepoil og
settist niður.
-26-
Nú gekk Peyrolles inn til þeirra.
Passepoil varð fyrstur til að heilsá hon-
um með mestu virktum. Því næst heils-
uðu hinir honum.
Peyrolles hélt á stórum peningapoka í
hendinni. Hann fleygði honum á borðið
svo   að   glamraði í peningunum og mælti:
„Þarna er dálítið í svanginn á ykkur!"
Hann   leit   yíir hópinn og sagði því næst:
„Eg só, að þið eruð hér með tölu. Nú
skal eg í fám orðum skýra ykkur frá hvað
þið eigið að vinna".
BVið heyrum og hlýðum".    .
„Klukkan átta i kvöld fer maður nokk-
nr hér um", sagði Peyrolles og setti sig i
stellíngar. „Hann verður ríðandi og mun
binda hest sinn við einn brúarstólpann,
en eins og þið sjáið er gluggi undir brúnni
og eikarhlerar fyrir".
„Alvegrétt herra, sagði Cocardasse. „Við
erum ekki svo sjóndaprir, að við sjáum þetta
ekki".
„Maðurinn gengur að glugganum".
„Og þá gerum við honum fljót skil?"
„Já, með allra mestu kurteisi vitan-
lega", sagði Peyrolles og brosti illmann-
lega. „Annað þurflð þið svo ekki fyrir
þessum peningum að vinna, og eg má þá
reiða mig á þetta?".
„Hvaða ósköp!   Já,   eg held það nú",
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4