Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						viste

Orðkeldni

stjórnarinnar.

Áílir ¦minnast oliiflutnings

Botniu til Norður og AustnrJands-

ins i sumar.

Flntningsgjaldið var ákveðið 20

krónnr fyrir tnnnnna og höfðu

slik firn aldrei heyrst áðnroglík-

Iega ekki dæmi til sliks i viðri

veiöld.

Mál þetta komst þá lika inn á

þingið og mnn lengi í minnnm

hðfð frammistaða stiórnarinnar, er

Mn var að reyna að verja gerðir

sinar. Mæltist það sérstaklega ilk

fyrir, að kaupendam olínnnar hafði

verið meiaað að annast nm llattí-

ing á olinnni sjálfir, en [ef þeir

hefðn fengið það, þá falJyrtn þeir

að flutniugurinn hefði ekki orðið

dyrari en 10 krónur fyrir hverja

tsnnn.

Á þinginn mnnaði minstn að

stjórnin fengi vantrausteyfirlýsingu

fyrir frammistöðHna," og sumir

tryggnstn fylgismenn hennar forð ¦

sðn sér úfc úr þingialnum til þess

aS þnrfa ekki að greiða atkvæði.

Þö gat stjórsin klórisð sig út fir

þessumeð því að lofa að greiða

einhvern hlnta flatningsgjaldsins,

Hvort nokkur ákseðin krónutala

var nefnd á þingi, man Vísir ekki,

en útgerðarmenn, aem hlut átta

að máli, hafa fallyrt að stjórnin

hafi iofað að endurgreiða helming

fintniijgsgjaldsins, eða 10 krónnr

fyrir hverjn tunnn.

— En „loforð ern loft" sagði

áIfftkongurin»,ogþettalofoTðstjóin-

Dansleikur

Klæðskerasveinafélags Reykjavíkur

verður halðinn langardaginn 8. des. kl.*9 siðd.

í Bárnhnsinn.

Aðgönguœ. vitjist í klæðaböð Andrésar Andréssonar frá miðvikudegi.

fleiri þÚBUBdir,  fögur skrautleg ogeiguleg

nýkomin og seljfest í

Rlæðaverslnn Gnðm. Signrðssonar, Langaveg 10.

_

Mesf og besi úrvai

af karimannasköfatnaSi

á Langaveg 17.

ssni eiga að birtast i VlSI, verðnr að athenda i siðasta

l«ti kl. 9 f. n. ðtkomn*4««inn.

lanpið ¥isi.

og eru margir hinir smærri út-

gerðarmenn mjög illa staidir og

þufandi fyrir alt sitt, til þess aö

geta sýnt einhvern lit á þvi að

standa í skilum við Iánardrotna

sina, þó ekki væri meira. Ogaann-

girniskrafa þeirratil þessararená-

nrgreiðslner ömótmælanleg, bæði

vegna þess, að áatæðalanst var að

setja fintningsgjaldið svo hátt og

ekki síður vegna hins, að nm mjög

Hkt leytl var ateinolia flntt til

Vestnrlandaina á Iandssjóðsskipi

fyrir 8 krónnr tnnnan.

Upphæðin, sem hér er nm að

a-æða, að verði endnrgreidd, er

ekki svo stórkostleg, að lands-

vefslunina mnni mikið nm að

snara henni út. Þ*ð eru að eins

nm 2 0 0 0 0 krðnar. Br því

vonandi að atjórnin fái nú minnið

með komn Fálkans, og fnllnsegi

þeseari 3—4 mánaða gömln sknld-

bindingn sinni tafarlanst. — End-

nrgreiðslan hefði 4tt að fara fram

strai, og sliknr dráttnr, sem ná

er oiðinn á henni, er landinn tii

hinnar mestu vanvirðu.

Erlend mynt.

arinnar virðist vera þeirrar tegnnd

ar, því ekki mun ítjórnin enn hafa

endirgreitt einn eýii af flutrings-

gjaldinn.

Þe si óorðheldni stjórnarinnar

kemur ttér m\'óg illa mörgum sem

{ hlut áttn. Allir vita hvernig

8ild»rútgerðin  hepnaðist  í sumar

Sterl.pd.

Frc

DolL

Kh.

VM

15,05

56 25

3,22

Bank.

15,50

159,00

3,40

Poath

15,50

58,00

3,40

unarmennir   voru    hinir   alvarlegustu   og

hugsuðu málið.

„Haldið þér kannske að eg sé að gera

aðjgamni mínu?" sagði Gonzagua. „Nei, mér

er hreinasta alvara og eg þori að veðja

nm, að við getum hæglega fengiðj þrjátíu

þúsund l'ranka fyrir hundakofann".

„Þrjátíu þúsund franka fyrir hunda-

kofann Ekki nema það þó!" sögðu hirð-

mennirnir og veltust um af hlátri.

En alt í einu tróð undarleg mannskepna

«ér fram á milli þeirra Navailles og Cha-

verny, sem hlóu einna hæst.

Það var kryplingur nokkur, úfinn og

ótútlegur á að líta.

„Eg býð þrjátíu þúsund fránka í hunda-

kofann", kallaði hann.

2. KAPÍTULI.

Ættarfundurinn.

Kryplingurinn leit ekki út fyrir að

vera neinn aulabárður, jafnvel þó hann

gerði þetta fáránalega boð. Augun voru

snör og gáfuleg og nefið hátt og bjúgt

©ins og arnarnef. Ennið hvelfdiat fagur-

lega undir ógreiddri hárkollunni og um

varir bans lék hæðnisbros.

Þó iar þetta reglulegur kroppinbakur.

Paul JFeval: Kroppinbakur.

-93 -

* Kryppan var mikil fyrirferðar og stóð

aftur úr miðj u bakinu. Hakan • nam við

brjóstið, fæturnjr voru allir skakkir og

skœldir en þó vart eins pervisalegir og títt

er um kryplinga.

Þessi einkennilegi kroppinbakur var

dökk-kiæddur og hinn snyrtilegasti. Hann

var með drifhvítar handstúkur og stýfðan

brjóstdúk úr músselíni. Öllum varð mjög

starsýnt á hann. en hann virtist ekki kunna

því neitt illa.

„Gott og vel, þú hinn Týspaki Esópus",

sagði Chaverny. „I?ú virðist vera bæði

djarfur og hygginn fjársýslumaður".

„Já, djarfur er eg að vísu", sagði Es-

ópus og hvesti augun á Chaverny, „en hitt

verður tíminn að sýna, hvehygginneg er".

Hann var skrækróma eins og unglingur.

— Þeír Cooordasse og Passepoil höfðu nú

séð og heyrt svo margt undarlegt, að þeir

voru ekki uppnæmir fyrir öllu, en samt

hvíslaði Cocordasse að féiaga sínum:

„Ætli við höfum ekki einhversstaðar

séð þennan kroppinbak áður?".

„Ekki svo eg muni".

„Mér finst endilega, að eg hafi horft í

þessi augu einhversstaðar annarsstaðar".

Q-onzagua   virtist   einnig   veita   þessum

manni sérstaka athygli.

„Hér verða menn að borga út í hönd,

kunningi", sagði hann.

- 94 -

„Það veit eg vel", svaraði Esópus og

var*hann nú ekki nefndur öðru nafni en

þessu, sém Chaverny hafði nefnt hann í

speugi.

Esópus tók veski npp úr vasa sínum

og rétti Peyrolles sextíu fimmhundruð franka

seðla. Stóðu allir agndofa af undrun rétt

eins og þeir hóldu að þctta væri einhver

, sjónhverfing, en seðlarnir reyndust góðir

ogfgildir.

„Mætti eg svo biðja yður um kvittun",

sagði kroppinbakur.

Peyrolles fékk honum kvittunina, en

Esópus braut hana saman saman og lagði

hana^'á veskið þar sem seðlarnir höfðu ver-

ið. Hann strauk veskið milh handanna og

mælti:

„Þetta voru regluiég kjörkaup. Verið

þér nú sælir, herrar góðir; eg vona að við

sjáumst aftur".

Hann kvaddi Cronzagua kurteislega og

þá. sem hjá honum stóðu, en allir viku

undan svo að honum yrði greitt um ut«

göngu. Raunar kýmdu þeir enn þá að

kryplingnum, en þó var ekki laust við, að

þeir fyndu til einhverra ónota og Gronza-

gua var orðinn furðu þegjandaiegur.

Peyrolles og þjónar hans fóru að stjaka

kaupendunum burtu, en þeim var helst í

huga að fara hvergi og bíða næsta dags.

Kunningjar  Gonzagua  störðu   ósjálfrátt á

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4