Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VlSlLÍ

&ð herða. Og saga Finnlands

síðasta árið mun vekja undrun

og skelfingu heimsins yfir því

sem fram hefir farið í einu af

menningarlöndum heimsins.

Það sem hér fer á eftir er

skrifað af nákunnugum rnanni,-

eem segir frá því sem hann hefir

ajálfur séð.

Þegar stjórnarbýltingin hófst

i ítússlandi, voru 200 þúsund

rússneskir hermenn á víð og

dreíf um alt Finnland. Þessir

hermenn hafa alt af verið Finn-

um þyrnar í augum, en eftir að

stjórnarbyltingin hófst, heraginn

hvarf og herdeildirnar leystust

upp, urðu þeir hin versta land-

plága, og eru þeir valdir að öll-

xim þeim hörmungum, sem síð-

an hafa dunið yfir landið.

Óöldin hófst með því, að her-

mennirnir gerðu uppreist gegn

yfirmönnum sínum, eltu þá um

götur borganna og drápu þá,

stungu þá með byssusting-junurn

eða rotuðu með byssuskeftunum,

um hábjartan daginn. Engum

var hlíft. Aldraðir hershöfð-

ingjar voru drepnir í návist fjöl-

skyldu sinnar. Blóðið rann bók-

fltaílega í lækjum um göturnar.

Manndrápararnir gengu í hóp-

um um götur og torg og báru

lík binna myrtu á byssustingj-

unum sem sigurmerki. Hræjun-

um var síðan varpað í djúpa

kjallara — þar gátu skyldmenni

hinna myrtu síðan Jeitað að þeim

í blóðugri   kös af mannabúkum.

Þegar gengið hafði verið af

öllum liðsforingjum dauðum og

við sjálft lá, að morðingjarnir

xéðust hver á annan, mynduðu

þeir „hermanna- og verkamanna-

Regnkápur

nýkomnar í stóru úrvali

fyrir karlmenn, nnglinga og drengi.

NB. Mínar góðkunnu Ullar-Waterproofs-kápur hafa

reynst bestar og þolað best íslenska veðráttu. Jafngóðar

í frosti sem regni.

L. H. Miiller,  Ansturstræti 7.

ráð" að dæmi Rússa, og tók það

ráð í sínar bendur alla æðstu

stjórn Finnlands, herstjórn og

borgaralega stjórn. Maður, sem

unnið hafði i sykurverksmiðju,

en á sínum tíma verið dæmdur

í fangelsi, var gerður að forseta,

en nítján vetra gamall sjómaður

varð varaforseti.

Nú byrjaði ráðið að „stiórna".

Stjórnin settist að í keisarahöll-

inni, en hafðist ekki síður við á

veitingastöðum, sem það orð lá

á, að hefðu góðar víntegundir á

boðstólum. Skríllinn dansaði og

drakk nótt og dag. Laun her-

mannanna hrukku ekki fyrir út-

gjöldunum, en þeir veittu sér

launaviðbót, sem 25-faIdaði kaup-

ið. En það hrökk samt ekki til,

og þá byrjðu rán og innbrot,

sem síðan voru daglegir við-

burðir. Það bætti ekki ástand-

ið,    að    glæpamenn,   sem   slept

hafði  verið úr hegningarhúsum,

voru gerðir að lögregluþjónum.

Loks tóku hinir róttækustu

„jafnaðarmenn" Finna höndum

saman við þennan rússneska

hermannaskril, gerðu bandalag

við Maximalista í Rússlandi og

varð ávöxturinn af því hin £11-

ræmda „rauða hersveit", og óöld

sú, sem verið hafði í landinu,

var hreinn barnaleikur hjá því,

sem nú tók við. Markmiðið var

,að kæfa alla mótspyrnu og gera

öllum siðuðum mönnum ólíft í

landinu. Fyrst var-öllum búð-

um lokað; siðan öll samgöngu-

tæki stöðvuð; þá var öllum morð-

ingjum og ræningjum hleypt út

úr hegningarhúsunum. Nú var

ekki verið að drepa herforingja

í. hefndarskyni, það var ráðist

á hvern sem var; nú vor^u menn

drepnir til írjár eða bara morð-

ingjunum til dægra3tyttingar og

Vísir er elsta og besta

dagbiad landsins.

mönnum var misþyrmt, -<alt án

þess nokkur skifti sér af þvi.

Rauða hersveitin fór í ránsferðir

um borgirnar og út á landsbygð-

ina og tók fjármuni manna og

matvælaforða með valdi. GHæpa-

mennirnir réðu lögum og lofum.

í landinu, og hin voðalegasta

hungursneyð, sem sögur fara af

á eíðari öldum, svarf að alþýð-

unni.

Allir hinir betri menn höfðu

verið sem lamaðir af þessum

ófögnuði, en loks risu þeir upp,

tóku höndum saman og mynd-

uðu hina „hvítu hersveit", sem

síðustu mánuðina hefir átt í

höggi við þá rauðu. En enn er

ekki óoldinni lokið, þó að svo

virtist um það leyti, sem lýst

var yfir sjálfstæði Finnlands og

leitað viðurkenningar annara

ríkja. Síðustu símfregnir segja,

að „rauða hersveitin" hafi enn

yfirhöndina í Helsingfors. Og

svo er sagt í síðustu erlendu blöð-

um, sem hingað hafa borist, að

á dánarskýrslum sé algengasta

dauðameinið talið  — sultur.

Eriesd mjmt.			

	Sh. %	Bsnk.	Pótth

Sieú.pá. Frc. Daií.	15,55 58,00 329	15,70 59,00 3,50	16,20 60,0& 'ð.m

272

Þarf eg hvorki annaS né meira til þess aS

svifta grímurtni af þessum níöingi svo aS rétt-

vísinni veröi fullnægt. Legg eg þar vií5 dreng-

skap minn, þó aS hann sé máske ekki mikils

viröí í yðar augum, aS skila furstafrúnni dótt-

ur sinni og hefna Nevers, en aö öörum kosti

geng eg yöur á vald, reiöubúinn að þola dóm

minn." Hann brá hendinni upp og kallaöi:

„Víkið úr vegi fyrir mér, því aS eg ætla mér

að nota rétt minn."

„VíkiS úr vegi!" skipaöi ríkisstjórinn, „en

í sama mund á morgun veroiiS þér leiddur fyrir

dómara yöar og veit hamingjan, aö þá skal

réttvísinni verfía framgengt."

Lagardere gekk nú aleinn og vopnlaus ofan

stigann. Þar urSu fyrir honum vinir Gonzagua

og hann sjálfur fremstur þeirra.

„Hægan, hægan, herra Lagardere!" sagöi

Gonzagua. „ViS þurfum aö hafa tal af your.

Allar dyr eru læstar og heyrir enginn hvaS

okkur fer á milli nema þessir górikunningjar

mínir. Er yöur því óhætt aö segja þaö, sem

yöur býr í brjósti."

Hann hló hæSnishlátur um leiS og hann

mælti þetta, en Lagardere nam staSar og hélt

aS sér höndum.

^íkisstjórinn leyfir ySur útgöngu," mælti

nzagua enn fremur, „en eg banna ySur

"hana. Eg var vinur Nevers engu síður en rikis-

stjórinn og ber mér jafnmikil skylda og hon-

Paul Feval: Kroppínbakur.

273

um aS hefna dauSa hans. Ekki skuluS þér

heldur kalla mig niSing og þrælmenni, herra

Lagardere, því aö yöur er þaS enginn ávinn-

ingur. En nú skal eg segja ySur nokkuS.

Þér hélduö, aS þér væruS aS blekkja ríkis-

stjórann, þegar þér sögbuS honum, aS Áróra

væri ekki á ySar valdi--------"

Hinrik brá sýnilega viS þessi orS, en Gon-

zagua var hinn hreyknasti. „Þér hafiS aS eins

ofurlítio hallaS réttu máli," sagSi hann. „HefS-

uS þér bara sagt, aS hún væri ekki fram-

a r á ySar valdi------------"

„Ef eg héldi-------" tók Lagardere til máls

og reiddi hnefann. „En þetta er helber lygi

— eg ætti aS þekkja þig!"

„HefSuS þér hagaS orSum ySar svona eins

og eg sagSi, þá heföuS þér sagt satt," sagSi

Gonzagua ofurrólega.

Lagardere ætlaSi þegar aS ráSast á hann, en

Gonzagua otaSi aS honum sverSsoddinum og

hélt honum þannig frá sér. „Já, viS höfum

unniS glæsilegan sigur," sagSi hann, „og Ár-

óra er nú gengin okkur í greipar."

„Hún Áróra!" hrópaSi Lagardere skjálfandi

af reiSi.

„Já, hún Áróra og ýmisleg skjöl þar aS

auki."

Hann  datt  kylliflatur,  þvi  aS   Lagardere .

henti sig yfir hann og þaut eins og elding

ofan í garSinn. Gonzagua stóS hlæjandi upp.

274  .

„Alt er harölæst og lokaS," sagSi Pey-

rolles.

„HvaS eru margir niSri i garSinum?"

„Fimm," svaraSi Peyrolles.

„ÞaS er nægilegt, því aS hann er vopnlaus."

Gengu þeir síSan báSir saman til aS sjá

hvaS gerSist, en hinir stóSu í forsalnum og

var þeim all-órótt.

„Mér finst þetta dragast æSi lengi," sagoi

Gonzagua.

„YSur leiSist auSvitaS biSin, en þeir era

þarna bak viS tjaldiS."

í garSinum var kolsvarta myrkur og heyrS-

ist aS eins vindurinn gnauSa í tjaldinu.

„Hvar náSuS þér í ungfrúna?" spurSi Gon-

zagua og réSi sér ekki fyrir óþolinmæSi.

„í Chantre-götunni, rétt fyrir utan húsdyrn-

ar."

„HafSi hún örugga fylgd?"

„ÞaS voru tveir vopnaSir menn með henni,

og voru þeir aS vísu vaskleika menn, en þó

lögSu þeir báSir á flótta, þegar viS sögöum

þeim, aS Lagardere væri fallinn."

„SáuS þér frarnan i þá?"

„Nei, þeir höfSu báSir grímu fyrir andliti."

„En hvar voru skjölin?"

Peyrolles gat ekki svaraS þessari spurn-

ingu, þvi aS í sömu svifunum heyrSist dauSa-

vein einhvers bak viS tjaldiS í nánd viS dyxa-

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4