Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						V x SIR
HLUTA-ÚTBOÐ.
'Samkvæmt ályktun, er gerö var á aöalfundi Kalkfélagsins í Reykja-
vík, sem haldinn var þ. i. niars þ. á., var ákveSið á stjórnfarfundi þ.
3. þ. m., aö auka hlutafé félagsins, svo að þaS gæti tekiö' til starfa á
komandi vori.
Félagiö hefir trygt sér námuland það í Esjunni, er kalk var unniö
úr fyrir ca. 30 árum síðan, og sem reyndist vel þá, eins og ganga má
úr skugga um meö því aö skoöa ýmsa húsgrunna hér í bænum frá þeim
tíma. ViíS frekari rannsókn er félagiö hefir látiö fram fara, hefir það
ótvírætt sýnt sig, að kalkiö er bæöi mikiö og gott.
Félagiö lét á sííSastlitSnu hausti byggja kalkofn fyrir neöan aSalnám-
una, en vegna óhagstæðrar veöráttu vanst ekki tími til frekri fram-
kvæmda, enda var og fé þaö afi þrotum komið, er safnaS hafði veriS
í upphafi til þessa undirbúnings.
MeS því aS félagið lítur svo á, aS hér sé um mikiS þjóSþrifafyrirtæki
aS ræða, og þar sem hins vegar allar horfur eru á aS kalkvinslan verSi
sérlega arSvænleg, þá hefir félagsstjórnin ákveSiS aS færa nú út kví-
arnar, og byggja þráSbraut frá námunni, til flutnings á kalkinu niöur
gil þaS er aSalnáman er í, og reisa hús fyrir neSan námuna fyrir verka-
íólk og efni, til þess aS geta byrjaS reglulega kalkvinslti í sumar.
Til þess aS hægt sé aS taka til starfa meS von um góSan árangur,
þarf félagiö aS auka hlutafé sitt upp í 30.000 kr., þannig, aS auk eldri
hluta, er ætlast til aS teknir verSi 20.000 kr. í rtýjum hlutum.
Samkvæmt því gefst hér meS þeim, er áhuga hafa á þessu málefní.
kostur á aö skrifa sig fyrir samtals
kr. 20,000 - tuttugu þnsund krónum -
í hlutafélaginu KalkfélagiS í Reykjavík.
Gjaldkeri félagsins, hr. GuSm. BreiSfjörS, tekur á móti hlutaloforðum,
og ennfremur verður lagSur fram listi í Bókaverslun Sigfusar Eymunds-
sonar, er menn geta skrifaS sig fyrir hlutum á. Hver hlutur er ákveSina
minst 50 kr., og áskilur félagsstjórnin sér rétt til þess aS draga úr
framboSnu hlutafé, ef menn skyldu rita sig fyrir meira fé samtals, cn
óskaS er eftir. Hins vegar verSur féS ekki innkallaS nema því aS eins
aS öll upphæSin fáist.
Hr. GuSm. BreiSfjörS gefur þeim er þess óska, upplýsingar um á-r
ætlaSar tekjur og gjöld félagsins yfir fyrstu rekstursmánuSina.
HlutaútboS þetta liggur frammi dagana 12.—26. mars þ. á., og veröa
hluthafar boSaSir á fund aS þeim tíma liSnum.
Reykjavík, 11. mars 1918.
í stjórn Kalkfélagsins í Reykjavík.
Lárus Fjeldsted              Gudm. Breiöfjörö              Einar Erlendsson
(formaður).                                                  ~    (gjaldkeri).                                                                  (ritari).
Magnús Th. S. Blöndahl.                Jón Halldórsson.
Ankaþingið.
Loksins hefir þá stjórnin ráð-
ist í það, að kalla saman auka-
þing. En mörgum finst, að úr
því það var ekki gert fyrr, þá
hefði nú eins mátt láta það drag-
ast til venjulegs þingtíma, í júU.
Krafan um aukaþingið var
orðin allák veðin og almenn lðngu
áður. £ó skelti. stjórnin skoll-
eyrum við henni og bar því við,
að bændur ættu ekki heiman-
gengt um hávetur og að yfir-
leitt væri engin ástæða til að
kalla þingið saman. — En hver
er þá breytingin, sem nú er á
orðin ?
Er b æ n d u m hentugra að
koma til þings í aprílmánuði en
febrúar eða mars ? Er ekki vor-
ið einmitt sá tími ársins, sem
bændur mega sist að heiman
vera? Vorið er aðalhættutíminn
fyrir bændur og bústoín þeirra.
~Þí er oft og einatt mest undir
því komið hver á heldur. Þetta
er svo alkunnugt, að því þarf
ekki að lýsa. Og til ferðalaga
er tíminn, sem valinn hefir verið,
sá allra óhentugasti. Það getur
þvi ekki verið af umhyggju fyrir
bændum eða öðrum þingmönn-
um, sem stjórnin hefir dregið að
kalla þingið saman.
Ekkert hefir heyrst um það,
hvað það sé, sem stjórnin ætlar
nú að leggja fyrir þingið og
ekki var miklu meiri ástæða til
að leggja fyrir það fyr. Ekkert
nýtt vandamál nefnt f sambandi
við þinghaldið.
En hvers vegna hefir stjórnin
þá ekki kallað þing saman fyrr,
eða hvers vegna ekki þá dregið
það til venjulegs þingtíma?
Stjórnin var hrædd við sínar
eigin gerðir. Hún var hrædd
við landsverslunar-skakkafölliu
og sykurhneyxlið. Hún vissi
það, að hún hafði virt vilja
þingsins og fyrirskipanir um
stjórn og fyrirkomulag á lands-
versluninni að vettugi og að
landið hafði beðið stórtjón af
því. Þess vegna þorði hún ekki
að kalla þing saman, fyr en
nokkuð væri liðið frá því, að
hin nýja þrímenningsstjórn hafði
tekið við landsversluninni. Á
hinn bóginn voru kröfurnar um
að þing yrði kallað saman tafar-
laust orðnar svo almennar, að
sti'órnin þorði heldur ekki að
daufheyrast algerlega við þeim.
Henni mun hafa fundist „voðinn '
orðinn jafn á báða bóga".
Óhætt er að fullyrða það, að
aldrei hafi þess verið beðið með
jafnmikilli eftirvænting og nú, að
þing yrði kallað saman. Menn
vita   það,    að   fjárhagslegt   og
stjórnarfarslegt sjálfstæði lands-
ins getur verið að miklu leyti
undir því komið, hvað þingið
gerir. Og fyrst og fremst undir
þvi, hvort það lætur núverandi
stjórn sitja að völdum eitt árið
enn eða fær öðrum hæfari mönn-
um stjórnina í hendur. — Þ a ð
er aðalmálið sem fyrir þinginu
liggur. Ef þingmönnum er það
ekki Ijóst, þá geta þeir eins vel
setið heima.
Stjórnin hefir margsýnt það,
að hún er ekki vaxin þeim vanda,
sem hún hefir tekist á hendur.
Það er óþarft að fara nú á ný
að rekja allan skakkafallaferil
hennar og einstök axarsköft. Og
um með/erð einstakra þingmála
þýðir ekki að ræða, og allra síst
um mesta vandamálið, fánamál-
ið, meðan ekki verður vitað
hvort stjórnin verður þannig
skipuð framvegis, að nokkur von
sá um sæmilega lausn þeirra í
hennar höndum.
Erlead niy»t,
3teri.fi.
PíC.
DolL
Kh    •/,
15,77
58,78
8,33
Baak.
16,00
62,00
3,60
Ffmiih
16,00
62,00
3,60
Tvíbr. svuntutvistur,
Fallegt svart Klæði
í peysuföt.
Egill Jacobsen
Ovitahjal Frónsins
í síöasta tölublaöi „Fróns" birt-
ist grein, sem ekki má láta ómót-
mælt.
í fyrstu greininni í blaöinu er
komist svo aö oröi, atS ekki megi
„skapa þá f ö 1 s k u trú niður í
Danmörku, aö vér íslendingar
stöndum skiftir" í fánamálinu. „Og
vér fullyrSum", segir blaðiö, „aö
þaS séu örfáir menn í þessu landi,
sem ekki vilja fylgja þessari stefnu
fram." — En í næstu grein á eftir
er einmitt hampaö þessari „f ölsku
trú" og því haldiS fram, aö þaíí
séu aö eins nokkrir menn í land-
inu, með nokkurn hluta þjóSarinn-
ar aö baki, sem vilji berjast fyrir
sjálfstæSi þjóðarinnar, sem ekki
geti unaö því, aö hún lúti erlendu
valdi, sem vilja láta sjálfstæöismál-
in skipa öndvegi ogennséþað
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4