Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						y i o i r
Btttl
og
i fjölbreyttu úrvaSi(4
hjá
Ecríll Jacobsen
B&msókn á öski
úr Kötlii.
Að tilhlutun Búuaðíirfélag8 ís-
lauds var askan úr Kötln 1918 rann-
sökuð, til þess að komast að raun
uro, hver eíni væru í henni og eru
aðalefniu sem hjer segir.
Askan úr Kötlu er dökk k litinn,
mjögsmágerð eu ekki mjög þung i
sjer. Mestur hlnti öskunnar er kisil-
súr eí'uasamsteypa, auk þess er í henni
nokkuð af járni, aluminium, kalki,
magnium, brennisteiui, klóri og fosfór.
Járnið er í svonefndu ferrosambandi,
¦en þaunig er járnið skaðvænt öllum
jurtagróðri. ]?egar askan viðrast,
breytist þetta skaðnæma járnsam-
hand i óskaðvæna eínasamsteypu
(i'errisamband). Járnið í öskunni get-
ur því aðeins dregið úr grasvexti á
meðan það er að viðrast, en það tek-
ur, tiltölulega ekaruman tíma. Breoni-
steínninn i öskunni er mestmeguis
sameinaður magnium. Sú eínasam-
steypa rennur i vatni og hripar því
á skömmum: tíma niður [i jarðveginn.
Brennisteinn ætti því ekki að valda
verulegum grasbresti. Fosíóriun í
öskunni er að raiklu leyti sameinað-
ur kalkinu, en sú efnasamsteypa
rennur treglega, en er i'remur hag-
stæð jurtagróðri. Atuminium greið-
ir ekki iyrir grasvexti en magui.
um má telja hagetætt efni.
Eftir þessari efnagreiningu að
-dæina, verður ekki sagt, að neiu þau
efni sjeu í öskunni, sem verulegageti
i valdið grasbresti, sísfc til lengdar,
Hitt er augljóst, að hlaðist mikið
á af ösku, þá kæfir hún gróðurinn,
því eius og aður er tekið fram, er
a?kan meátmegnis kísilsúr efnasatu-
steypn, en hún rennur ekki i vatni og
sekkur því seint i jarðveginn.
£>au efui í öskunni, sem kyunu að
vera búpeningi saknæni, eru foaíór
og maguium. —Magrmim er í brenru'-
Eteinssúru sambandi og gæti þvi
valdið skitu i fjenaði. Raunar telur
Magnús Einarson dýralækuir ekki
neina verulega bætlu stafa af þessu,
því að tæplega væri svo mikið af því
efni, að verulegra áliriía gSStti á fjen-
aði. Hitt telur haiiu h'kiegra, að
foálóiinn geti ef til vill valdið kvilln,
t. d. tannlosi eða 'oívexti i beinuro.
— Ettir, filmæluin dýralækuisins
reyndi   eg   að   kanna   ío3Íórsýru og
reyndist hún að vera mest 1,6%,
en það var í ösku að austan. I ösk-
unni bjeðan úr bænum var mikið
minna af í'osfór.
Askan var athuguð í smásjá til
þess að komast að raun um, hvort
vart yrði við glerkenda straungla, er
sært gætu innyfiin, en ekki varð vart
við neitt þessháttar svo teljandi sje.
Loks má geta þess, að askan var
rannsökuð eftir að hún var nýfalliu,
en til þess að vita á hvern hátt hún
breytist við úrkomur og áhrif lofts-
ins var tekið dálitið af sama ösku-
sýnishorni og rannsakað var og
verður það iátið viðrast fram eítir
vetrinum, áður en það verður rann-
sakað.
•    Reykjavík, 21. okfc. 1918.
[„Freyr"].          Gísli GuÖmundsson.
Dráttarvelar.
Nl.
Það sem Timinn hefir fullyrt
um vangildi þessarar dráttar-
vélar, er því í fyrsia lagi fram-
komið fyrir tímann eins og allir
geta séð og er þess vegna að eins
sleggjudómur, er eg undrast að
Tíminn skuli álíta heiðri sínum
samboðinn. En auk þess, þá
skal eg leyfa mór að fuliyrða,
að engin önnur tegund dráttar-
véla þeríra sem nú eru til, eiga
betur við íelenska staðhætti yfir-
leitt, en einmitt þessi sem hér
ræðir um, það mun reynslan
sanna á sínum tíma, hvort sem
mörgum þásundum króna af
landsfé — eða engúm eyri —
verður kosfcað til þess að skoða
þær vestanhafs. Um það er mór
kunnugt, og líklega kunnugra en
flestum bór, því eg hefi lagt
mig fram um að kynnamérsem
flestar tegundir dráttarvéla að
eg hefi átt kost á, um mörg und -
anfarin ár, einmitt til þess, að
komaat að raun um hver þeirra
mundi hentugust til hérlendra
nota, auk þess pem eg hefij um-
gengist þessar vélar af og til ár-
um saman, og( unnið við þær
vestanhafs, þó eg hafi ekki dirfst
að frambjóða þær hér fyrri en
nú fyrir nál. tveiinur árum, að
eg ri'taði um þær aliýtarlega grein
í Landið, sem þó va<ð til þess
að sú fyrsta er hér komin (þó
ekkí sé alt henni tiiheyractdi enn
þá komið); og eunfremur til þess
að nokkur áhugi er nú Taknaó-
ur fyrir því að taka þa*r í þjón-
ustu landbúuaðajiíis honum til
¦ íoreisnar.
En svo s'sal egtaka það fram,
að þótt eg haíi valið þessa drátt-
véíategund, sem þá eirma ílkjeg-
ustu til hérleadra btrtft, — sem
sé þá tegund, er hér muudi við
ast honta best eða eins vel og
nokkur önnur, — þá býst eg við
að  sumstaðar hér á landi muni
ifiH
sta
it§ijsiipMtiliíL
aðrar tegundir vera hentugri en
þessi, — einkum á votlendi, laus-
um Bandi og til ekurðagerða o.
s. frv. Og þær tegundir þeirra
er eg lika fás til að útvega þeim
er þess óska, einnig á verksmiðju-
verði að viðbættum flutningskostn-
aði — án allrar framfærslu —
og hefi eg einnig hór myndir af
þeim til sýnis.
Það, að þessi dráttarvél, er hér
ræðir um, sé of afllitil, einkum
til að brjóta með stórt þýfi, get
eg fallist á; þó að það sé þessu
máli eiginlega óviðkomandi, með
því að þær fást með svo miklu
afli, (alt að ,60 h. a.) sem hver
óskar. Það er n. 1. undir vilja
og kröfum hvers einstaks komið
og staiJháttum þar sem vélina á
að nota, hre afimikil hún á að
vera, En því stærri og aflmeiri
sem þær eru, því dýrari eru þær
og þyngri, sem líka getur haft
sína þýðingu að þvi er efnahag-
inn snertir, og svo vegina, en
þó einkum brýrnar hér á landi.
| |Stærð þessarar Akranesvélar,
sem er dráttarvél („Tractor), en
ekki ekki „dráttarplógur" né
Bmótorpl(5gur", eins og sumir hór
hafa rangnefnt .hana, hefir eins
og allir sjá, enga þýðingu fyrir
gildi þeirrar tegundar véla, sem
hór ræðir um til hérlendra nota
eins og hér að framan erávikið,
þar eð þær fást á öllum stærðum
eftir vild. Það atriði varðar þ ví
aðeins eigendur hennar og enga
aðra, hr. kaupm. ]?5rð Ásmunds-
son og hr. skipstj. Bjarna Ólafs-
son á Akranesi, sem hafa þann
heiður, að hafa fyrstir allra manna
ráðist í það tiltölule^a stóra fyr-
irtæki að kaupa þessa fyrstu
dráttarvél hér til lands, eftir að
bæði Jandstjórnin og Búnaðar-
félag íslands og Alþing íslend-
inga hafði_hafnað kaupi á heuni.
Að endingu vil eg taka það
fram, eins og til frekari trygg-
ingar að því er snertir útveganir
mínar á þ'essum vélum, að hér i
E^ykjavik er maður, vélasmiður,
hr." John Sigmundsson, sem hef-
ir uunið við þessar vélar og
stýrt þeim árum saman í Amer-
ku og mun þ?i vera full?ær()g
iíklega færastur ailra hér), tií
þess að keuna meðferð þeirra.
Að fengnu samþykki bans get
eg því vísað til hans að því er
það saertir, sem og um upplýs-
ingar að þvi er suertir vai þes?-
ara véla.
Raykjavífc 1. nóv. 1918.
Stefán B. Jónsaon.
y f $ i r.
AíSU'Ct!«   biaítlie   i   Áíí.isti«:i
U, opœ tik kl, 8—i á iiTíjr/tttó attgi,
SkriÍ8toí% & siubh ntsái.
Simi 400.   P. 0, Bcx 8(87.
liita'^óténB tíi Tiítsifi isí il. i-~8.
áagiýftiBgaite  velti   .íjtítaks i L&aáa-
stjörntitiai títir kl. 8 & kföídia,
Aagiýtáugareil:    70 ttu. hve* «a.
if-lks  t   ittr.ti   angl.     7   í,ars,   oiði-í,
csz&&VLgiýElngnm aieð éhtoyttn letri.
Alþýðubrauðgerðin.
MeS þessari fyrirsögn birtist
grein í Vísi 29. okt. s.l. eftir hr.
Ágúst jósefsson prentara. Á hún
auösjáanlega aö vera hól um þu
stofnun ög hr. Jón Baldvinsson
prentara, sem er fofstjóri hennar.
Segir ])ar meöal annars, aö til-
gangur þessarar brauögeröar hafi
verið sá, aS bratiðin hækkuðu ekki
í veSi og yrSu betri en þau hafa
veriS. En, þótt undarlegt sé, þá
hefir þaS eki oi'Sið enn. Enda veit
eg ekki betui- en aS AlþýSubrauö-
gerðin noti samskonar efni eins
og allir aSrir sem þá iSn stunda
hér í bæ, nema hvaö heyrst hefir,
aS hún hafi fengið danskt rjóma-
bússmjör hjá landsversluninní
þegar almenningur varS aS borSa.
] nrt, og hafi notað þaS í kökur
og   T!eira.
HvaS viSvíkur verSi brauöa,
þá er sáralíti;1. munur á því, t. d.
1 eyrir á l/> rúgbr.iuöi, og svo er
um freiri tegamdir. Mer þætti þao
ekki mikiS, þó þeir félagar gr;tu
selt brauöin miklu ód>'i"ari en hin-
ir, þar sem þaS er sannanlegt, aS
þeir hafa fengið aS vaSa í vörum
Jandsverslunarinnar og tekiö eins
mikið og þeim hefir þóknast. En
nú er landsverslunin búin meS
hveitiö, sem hægt var. aö nota, svo
hinir, sem ekki voru nógu góSir,
fá ekki neitt fyr en skip kemur,
eða verSa meS öörum drSum a8
hætta vinnu meðan AlþýSubrauð-
gerSin er aS koma sínum vörum
i'it. Því það er einnig sannanlegt,
að hún hefir ekki haft „pláss"
fyrir allar vörurnar í sínu stóra
brauSgeröahú^i og orSið a'S fá
leigt annarstaöar fyrir . þær. Sjá
nú ekki allir hvaS þetta er tnikil
jafnaSarmenska ? ViS hinir höf-
um orSið aS sækja mjöl til Hafn-
arfjarSar og víSar til aS geta hald-
iS í horfinu, og á meSan Hg'gja
þessir herrar meS fulla kjallara af
brauSaefnis- Hvernig stendur á
því, að þetta félíig hefir getaíi
birgt sig svona vel upp, þar sem
öllum hinum hefir veriS skaintaS ?
Hvað myndu nú prentarer segja
ef alt efni til þeirra iSnar yrSi
fengi 8 Gutenljerg í hendur og
aörir, sem bæðti • uni þaS, fengju
ekki neitt? Annars er þaS skrífS,
aö þessir menn skuli vera aS kalla
sig jafnaðarmenn. sem ekki hafa
annaS til þess unnið, eh að vera
sníkjudýr álþ'ýýtSufihaf,      í      í
Heyrt hefi eg haft eftir forstjór-
anum, að brauSveröiS væri í raun
ög veru of lágt, og ekkért væri á-
bakstrinum aS græða. ÞaS kemur
í
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4