Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						Kl'SJBlW
sitja
Nokkur orð
til séra Mm.
pann 9. október þ. á. birtist
tsafold greinarkorn eftir sókn-
arprest Jón Brandsson, á Kolla-
íjarðarnesi. Grein þes&i er skrif-
uð i þeim tilgangi að bera hönd
i'yrir höfuð þingmanna,erkeyptu
D.júpuvíkursildina, og er skeyt-
um hcnnar aðallega beint tilmín.
Fátt er í grein þessari,ersvara*-
vert sé. Höfundurinn fer í kring-
um aðalefni greinar minnar, frá
12. ág., eins og köttur í kringum
heitann graut. f>að má sjá það
a greininni, án þess maður þekki
böfundin nnokkuð að öðru leyti,
að hann er vanur því að tala eða
rita um þau málefni, sem hann
>ekkir Iítið eða ekkert til. En
sumir prestar eru svo vanir því
»ð tala um það, sem þeir ekki
skilja, að þeim finst ekki mikið
til um slíkt.
Höfuudurinn kannast við það
sjálfur, að hann hafi ekki þekk-
ingu á síldarkaupum. En hvers
vegna er hann þá að skrifa um
análið? Býst hann við að geta
rökrætt það mál, sem hann hefir
ekkerf inngrip í? Nei, auðvitað
ekki. En presturinn tekur þá
það ráð, að skrifa ekki um mál-
ið, heldur um persónurnar, Lík-
'lega gerir hann það í þeim til-
gangi, að fá mig til að fara að
skrifa um þingmennina persónu-
'.'.lega. En, eg skrifa þessar linur
inest til þess, að láta prestinn
vjta, að jeg læt hvorki hann né

aðra ginna mig til að skrifa um
annað en mér sýnist. Geti þing-
mennirnir hrakið það, sem eg
skrifaði í hinni umræddu grein
minni, þá þegi eg auðvitað eins,
og góðu börnin, en meðan þeim
tekst það ekki, er engin ástæða
fyrir prestinn að segja að eg hafi
skrifað greinina af tómu þekk-
ingarleysi og illkvittni.
Furða er hve mörgum gull-
! hömrum um þingmennina prest-
| urinn hefir komið fyrir i grein
| sinni. Én þeir gullhamrar hafa
jekkert að segja. Eg hefi ekki
| borið þingm. á brýn, að þeir hafi
j sýnt sig í neinu af þessu þrennu
| fyr, ogjieldur ekki að þeir muni
| gera það siðar. Eg skrifa að eins
| um þetta eina fyrirtæki og eg
I skora á prestinn, ef hann villl
\ ekki hafa óheiður af afskiftum
l sínum af þessu máli, að sýna
' það með rökum, (þótt ekki sé
nema með pennanum) að eg hafi
! þar farið með rangt mál.
]?að   er   annars   einkennileg
; spurning,  sem   hann  víkur að
; mér í grein sinni, þar sem hann
' spyr mig hvort eg ætli að sanna
það svona með pennanum. — —
Er ekki f jöldamargt sannað með
pennanum, eða.með prentsvertu
á pappír?    Hvernig átti eg að
sanna það 'sem eg sagði á annan
hátt? Eg hefi engan prédikiinar-
\ stól að stiga í, þar sem eg getí
haldið hinu og öðru fram, án
þess að nokkur haf i rétt eða leyfi
til að andmælá mér. Enda tel
, cg að það, sem þannig er sannað,
! sé hvergi nærri eins óyggjandi,
' cins og það, sem sannað er með
pennanum, og öllitm er heimilt
að andmæla, ef þeir geta.
Hvað viðvikur innkaupsverði
á síldinni, þá leyfi eg mér að
vitna til greinar minnar i „Vísi"'
i október, þar sem eg hefi sýnt
f ram á, að sala þingmannasíldar-
innar gat mjög auðveldlega haft
áhrif á sölu ensku sildarinnar til
stjórnarráðsins.
Fari presturinn af stað í ahn-
að sinn, vil eg ráðleggja honum
að læra fyrst að gera greinarmun
á mönnum og málefni.
Hólmavik 14. des. 1918.
H. G. Guðmundsson.
Aths.
pó að Vísir- vilji ekki neita
grein þessari um rúm, þá tel-
ur hann lengri umræður um
þetta mál óþarfar. En skoðun
blaðsins á málinu hefir áður ver-
ið lýst.
Grjafir til
Samverjans.
C^ömxxl Jtijóia óoka eftax
litilli ibúð, helst í Austurbœn-
m Gildir einu "hvort hín er
laus strax eða 14. xnai. A. v. &|
2ja herberga íbúð
ásamt eldhúsi óskast 14. mai
Fyrirfram borgun ef óskaö er«
A. v, á.
Islenskt smjor
kæfa og tólg
í versun
öunnars Þórðarsonar
Laugaveg 64.
Unglingnr 1648 ára
óskast til hjálpar að gæta mið-
stöSvar. Gott kaup í boði. Oppl.
gefur
Helgl Áriasoa
SafnahúsintL

N. N...............   kr.    25.00
Erasmus Gíslason  ...    —   50.00
Farþegar á es. Sterling
afhent af síra Mag-
núsi í Vallarnesi  . .    —   20.00
Áheit frá ónefndum ..    —     5.00
Áheit..............    —     5.00
Áheit V.............    —    10.00
Bestu  þakkir!
Reykjavík, 31. des^ 1918.
Júl. Árnason,
gjaldkeri.
hestnr
œark iögg framan hægra, sílt
vinstra i ósfeiíum hjá lögregl-
unni í Eeykjavík.
rottueitrið.
299
hinir hvítu samverkamenn hans æfir mjög
og vildu ekkert hafa saman við hann að
sælda.        ->
„Okkur dettur ekki í hug að vinna með
þessúm japanska  hundingja," æptu þeir .
*inum rómi.
„petta skaltu hafa fyi-ir hundsnafnið,"
kallaði Pétur og gaf versta óróaseggíium
vel úti látinn amerískan „skalla".
Sáu þá félagar hans, að þeir höfðu verið
heldur fljótir á sér og komst þá brátt frið-
ur á og f ullar sættir.
Pétur sá út um gluggasmuguna á klefa
sínum þegar farþegarnir komu um borð
og lagðist hann síðan til svef ns þegar hann
var orðinn þess f ullviss, að Dodd og Polly
voru komin út á skipið.
Ekki vissi Polly neitt um hvað Pétur
œtlaðist fyrir, en hún bar cngan kviðboga
fyiir þvi og vissi, að honum mundi ekki
verða ráðafátt.     \
Pvi miður hafði Pétur hvorki tima né
tækifæri til að skreppa inn til hennar á
nöttunni, en kvöldið áður en skipið kom
til Hónólúlú var hann búinn að fastráða
við sig hvað gera skyldi.
Klukkan átta var varðtíð hans úti og
kom þá einn félagi hans og fór að bjástra
við kolabinginn i hans stað. Hann færði
^S í japanska kuflinn í skyndi og læddist
300
inn til Polly án þess nokkur tæki eftir.
Kvöldverðinum var ekki lokið enn, er
hann var kominn á réttan stað. Læsti hann
svo dyrunum til þess að brytinn skyldi
ekki koma að sér.
pk heyrði hann fótatak Pollyar og opn-
aði fyrir henni. Hún tók höndum um héls
honum án þess að segja nokkurt orð og
faðmaði hann að sér, en það var fyrst þeg-
ar komið var fram á miðnættiað þau
rönkuðu svo við sér, að Pétur gat sagt
henni frá fyrirætlunum  sínum.
„Annað kvöld komum við til Hónólúlú,"
hvíslaði hann, „og „King Edward" leggur
af stað eftir einn eða tvo daga i seinasta
lagi. Hann bíður nú eftir okkur, því að
við verðum einum sólarhring á ef tir áætl-
un. Dodd rýkur náttúrlega undir eins i
land til að taká mig fastan, en kemst þá
brátt að því, að eg hefi ekki verið með
japanska bátnum. Hann fer þá auðvitað
að rannsaka farþegana á „Klondyke" og
jafnvel sjálfa skipshöfnina, ef sá gállinn er
á honum, en þá verð eg löngu farinn af
þessu skipi."                   | 2 1
„Ætlarðu þá í land núna?" spurði hún
kvíðafull.
„Eg fer með þér yfir á „King Edward",
sagði hann brosandi. „par i liggur allur
galdurinn. Hérna á „Klondyke" er eg kola-
301
mokarinn Ralph Smithson, en á „King
Edward" ætla eg að vera leynilögreglu-
maðurinn Bobby Dodd."
Polly starði a hann bæði hrædd og for-
viða.
„J>etta er ekki nokkur vandi," sagði
hann rólega. „Dodd stingur upp á því við
þig, að öllum líkindum, að fara i land í
Hónólúlú, og lætur sömuleiðis flytja far-
angur ykkar i land, en jafnskjótt sem hann
ér farinn af skipinu skaltu gera gagnstæða
skipun, og fara yfir á „King Edward" með
faranguf hans. par biður þú um tvö far-
rými og lætur setja farangur Dodds inn
í annað þeirra, en þegar svo langt er kom-
ið, þá kem jeg til sögunnar og tek far-
rými hans handa sjálfum mér."
„Hvert i ljómandi!" hrópaði hún himin-
glöð. „Og siðan leggur skipið áf sta^ þar
sem allir farþegarnir eru komnir um borS
og þá verðum við loksins ein út af fyrir
okkur."
„Jú — en þá er nú Dodd!" sagði hann
brosandi. „Hann verður ekki lengi að kom-
ast að þessu, sendir merki á ef tir skipinu
og kemur svo sjáífur og tekur mig fastan.
Nci, það er óhjákvæmilegt að taka fram
fyrir hendurnar á honuni og þess yegna.
ætla eg mér að taka h a n n fastan á „KinjK
Edward" sem Pt'tur Voss."

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4