Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga breidd


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						1A
Afmæli í dag.                     ;g|||
Sr. Tryggvi Þórhallssön, ritstj.
Ragnhildur Einarsd., bíröarst.
Ágústa Svendsen, ekkjufrú.
Ingimundur Jónsson, verkstj.
Lúdvig Knudsen, prestur.
Hólmfriöur Ingjaldsdóttir.
Stefán B. Jónsson
kaupmaöur vekur athygli Vísis
á því, aö mjólk hafi verið „paste-
uriseruö" hér til sölu fyr en nú.
St. B. J. byrjaði á því skömnut
eftir aldamótin, keypti mjólk ut-
an bæjar, „pasteuriseraði" hana og
seldi bæjarmönnum. En eftir
nokkurn tíma varíS hann aS hætta
við þaS, vegna veröhækkunar á
mjólkinni, enda flutti hann þá úr
bænum.
Gjafir
'til konunnar á Grímsstaöaholt-
inu:
Áöttr komnar........  kr.  394.00
<jnefndur............ —      5.00
Inga  ................—     10.00
Önefndur............ —      2.00
Kr.  411.00
Samverjmn.
Gjöf frá H.  S. kr.  5.00.
Dánarfregn.
Kristín, elsta dóttir þeirra Guð-
rúnar Lárusdóttur og S. Á. Gísla-
sonar cand. theol., andaðist að
heimili foreldra sinna í gær, úr
afieioingum influensunnar.
Maður í Tjörainni.
Uni kl. 2 í gær heyrSu mehn,
sem staddir voru hjá IðnaSar-
mannahúsinu, kallaS á hjálp sunn-
an af Tjörninni og sáu þá, hvar
maöur var a'S brjótast um í vök
suöur í Tjarnarenda. Hlupu þeir
þá sutSur Tjörnina þrír eSa fjórir
saman (einn þeirra var Steindór
Gunnarsson prentsmrðjustj.), en
þegar stvSttr fyrir garSinn kom;
sáu þeir, að autt var krigum mann-
inn, svo aS þeir náöu ekki til hans.
En 1 þessum svifum komu þeir
þangaS Egill Jarobsen kaupm. og
Matthías Einarsson læknir, sem
þá var kominn úr svamlför sinni
suSttr i Kópavog, sem sagt er frá
á öörum sta'S. Höf'ött þeir veriö
heima á StaSarstaS hjá Sveini
Björnssyni, séS þaSan hvaS um
var aS vera og haft meS sér reipi
og stöng, til aS rétta manninum,
og drógtt hann nú upp úr Tjörn-
inni. MaSurinn var allþjakaSttr og
var því fluttur heim aS StatSastaS
og honum hjúkrað þar.
Taugaveikin.
SíSan taugaveikin tók aS breiS-
ast út í desembermánuSi, hafa 50
—60 manns tekiS hana hér í bæn-
um, aíi því er sagt «r.
Willemoes
fór frá SeySisfirSi í gær; hann
á aS koma viS á ReySarfirSi, Fá-
skrú'Ssfiröi og í Vestmannaeyjum.
Drengilega
hafa menn brugSist viS áskor-
un Samverjans, sem birt var i
blööunum um daginn. Hafa safn-
ast í sjóS hans síSan, um 1000 kr.
í peningttm og alt aS því helmingi
meira í vörum.
Uerslun í Zoe
Simi 132.
Sími 132.
Prímusa
Primushausa
Prímusnálar
og Prímuskatla.
Dekkkústa
Skrúbbur
a, .,        ..                    Patabursta
Steikaraponnur                  Naglabursta
^tugildrur                         4RykSÓ^
Músagildrur
Hamra
Axir
Sleifar
Ausur
Matskeiðar    ?             Spegla
Teskeiðar                   Katfikvarnir
og Hnifapör                Kaffikönnur.
— Klossa   Klossajárn  og  Klossasaum. —
Egta Mnstads Öngla.
Tóbak                       Cigarettar,
Niðnrsoðna Avexti.
Ýmsar Nýienduvörur, Vefhaðarvörur o. fl.   o. fl.
Versl. G. Zoega.
51
litið var fölt, og stóru, dökku augun liorfðu
á hann hálfhrædd og spyrjandi; svo stóð
hún á fætur, greip um stólbakið og hélt
áfram að stara á hann undrandi, og þó var
eins og vottaði fyrir gleði á andlitinu. Roð-
inn flaug upp i marmarahvítt andlitið og
jók á hina kvenlegu fegurð þess; hún opn-
aði varirnar eins og hún ætlaði-að segja
eitthvað, en orðin dóu á vörum heimav
og hún hélt áfram að stara á hann.
„Eg vona að eg hafi ekki truflað yður?"
sagði Clive. „Eg kom til þess að spyrja
lwernig yður liði og var vísað hingað upp.
Eg vona, að þér hafið ekki meiðst hættu-
Iega í æfintýri þvi, sem pér komust í síð-
astliðna nótt?"
Öll framkoma Glives, þegar hánn ávarp-
aði stúlkuna, var jafnkurteis eins og hann
hefði verið að tala við stúlku af sinni eigin
stétt. ]?að var cngin lítilsvirðing í fram-
komu hans,- eins og margir álíta sjálfsagt
að sýna, þegar þeir tala við þá, sem standa
þeim ncðar að mannvirðingum. Stúlkan
virlist líka kunna að meta hina meðfæddu
kurteisi hans, bvi þó að roðinn brytisí enn
fram í kinnar heimi og barmur hcnnar
gengi upp og niður, þá sagði hún þó alvcg
í'óleg og með svo miklum þokka og valdi
yfir sjálfri sér, að Clive hlaut að dást að:
„J'akk yður fj'rir, það var mjög fallcga
52
gert af yður, Itórra mihn. Viljið þér ekki
í'á yður sæti?"
Clive setti fram stól handa sér og beið
á meðan hún tók sér sæti, alveg eins og
hann mundi hafa gert gagnvart tiginni
konu.
„pcr hafið ekki enn svarað spurningu
minni," sagði hann brosandi.
Hún endurgalt bros hans með þvi að
brosa í móti. „Ó nei, mér er ekkert ilt;
sárið var að vísu í'remur slæmt, en Tibby
sá um að lækna það, — því svo hættulegt
var það ekki, að þörf væri á lækni." Hún
þagnaði, cn hclt svo áfram: „Eg blygðast
mín, þegar eg hugsa um nóttina sem leið.
pað var heimskulegt af mér að verða
svona hrædd og falla í ómegin; en eg er
alt 'aí svo taugaveikluð, þegar eg syng á
strætunum." Hún horfði til jarðar og
spenti greipar um hné sér. Svo leit hún
snögglega á hann. „Eg þarf ékki að fara;
þcr megið ekki halda það. Eg geri það
sjcálf af fúsum vilja. Elisha vildi heldur að
cg gcrði það ekki; já, hann hefir verið á
móti því t'rá þvi fyrsta — cn", hún leit
á hann aftur næstum biðjahdi, eins og
henni riði mikið á, að hann skildi sig rétt,
— „en mcr fanst það skylda mín að gera
vinna  fvrir  ofurlitlu.
eitthvað  gagn,
Elisha er ekki slcrkbygður. pér sáuð það.
Og stundum er hann ekki f ær um að spila.
Og eg hjálpa þeim, honum og Tibby. Fólk-
ið gefur mér peninga, meiri peninga en
J>að gefur Elisha, þegar hann er einsano-
all, — eftir því sem hann segir; en þ6
sjaldan eins mikið og þér gáfuð mér S
gærkvöld. pað var — of mikið. Eg ætlaði
að þakka yður fyrir það, og fyrir alla
góðvild yðar við okkur, en" — aftur leit
hún á hann næstum biðjandi, með afsök-
unarbrosi, — „það var ekki tími til þess."
„Nei," sagði Clive brosandi í móti. „En
það var alls ekki nauðsynlegt að þakka;
mér. Söngur yðar var þessa fyllilega verð-
ur. Er Elisha faðir yðar — eða bróðir?"-
„Nei," svaraði hún. „hann er ekkerfr
skyldur mér."
Clivc varð ekkert hissa á þeim upplýs-
ingum. Hann þekti svo vel lifnaðarháttu
og látæði fátækari stéttanna, sem hann
hafði svo mikið umgengist, að hann vissi
fullkomlega um, hvað einkendi þær. En
framkoma þessarar stúlku, orð hennar og
látbragð, bar langt af því, sem maður átti
að vehjast hjá fólki af þeirri stétt, sem hún
taldist til. Tal hennar var alveg laust við
orðskiýpi og- slettur þær, sem götulýður-
inn í Lundúnum 110tar svo mjög og stakk
jafnmikið í stúf við umhvcrfið eins og
j
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4