Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						V í S IR
N
ÍS
^
Nýkomið
Syart Piyis
í€ Egill Jacobsen
vmm
stöðvarnar verið fluttar til Shet-
landseyja. Fiskimið hafi verið
mjög auðug þar áður og síld-
veiði þar mikil, en eftir að far-
ið var að reka þaðan hvalveið-
ar, hafi-afturförin í fiski- og síld-
arveiðum orðið meiri og meiri
ár frá ári. Og þegar ófriðurinn
hófst, hafi fiskimiðin mátt heita
gersamlega eyðilögð, fiskimenn-
irnir hafi orðið að leita þaðan
burtu og landið beðið mikið
tjón af. Þegar ófriðurinn hófst,
voru hvalveiðar bannaðar, en
síðan hefir síldveiðinni við Shet-
landseyjar fleygt áfram ár frá
ári, og nú er þess eindregið kraf-
ist, að hvalveiðabannið verði
ekki upphafið af tur og norskum
hvalveiða-flækingum leyft að
eyðileggja fiskimið breskra
þegaia, sem barist hafi af dæma-
fárri hreysti í ófriðnum. „Fiski-
menn séu að vísu löghlýðin stétt,
en ef hvalveiðar verði leyfðar á
ný, þá verði stjórnarvöldin að
bera ábyrgð á því, sem' af því
kunni að hljótast," og á það er
bent, að norskir fiskimenn hafi
lagt eld i og brent hvalveiða-
stöðvar í Noregi síðustu árin sem
Hvalveiðar voru leyfðar þar.
Gestur:
.Undír Ijúfum lögum'
Ekki skal eg segja um þaS meS
vissu, hvort fólki hefir. yfirleitt,
komiS útgáfa þessarar bókar á ó-
vart. En eg hygg það.
Gestur var búinn að birta
kvæSi, bæði í blöðum og tímarit-
um.; en.þau vöktu ekki mikla at-
hygli. Gæti þaS þó virzt einkenni-
legt, þegar á þarö er litið, hve ís-
lenzk alþýða hefir mikíar mætur
á liprum rímurum, og lipur rím-
ari getur Gestur verið — þegar
hann vill. — Að Gestttr getur rím-
aö er fljótsé'S, t. d. á sléttubancla-
vísunni „Skörðum helsiS". sem
kveSin er í anda gömlii vísunnar
„Grundar dóma". Það er laglega
ort vísa. og fráleitt yfirleguverk.
Enda mtmti fæst kvæSi Gests vera
það. En það er enginn kostur á
skáldinu.
Gestur virSist hafa gaman af aS
yrkja tipp gömúl kvæði. En mís-
lagSar eru honum hendur meS þaS
verk. Má t. d. taka „Ólafttr
bjarmarós". Þar er ver fariS en
heima setið. A 11 sem skáldlegt er
í því, er tekiS úr þjóSkvæSinu
„Ólafur liljurós". Líka vísaS til
þess. En Gestur græðir ekki á
samanburðinum. ÞaS er fornkveS-
iS, að hægra sé að styðja en reisa.
En við þetta á fremur hinn máls-
háttttrinn: „Hægra er aS rífa en
reisa". Þannig er með efniS farið.
Það er merkilegt, að þeir sem vilja
vera skáld, skuli taka sér fyrir
hendur, að yrkja upp kvæSi, sem
þeir hafa engu viS aS bæta. -•.
Geta   ekki   einu   sinni   haldið   ó-
skemdum.-------ViSkvæSintt hef-
ir Gestur breytt og hefir þaS:
„Heilla kann kona mann —
Hrævareldur brann —
bliSur óskabyrinn ttndan
björgunum rann'".
Hrævareldur    og    blíSveSttr    á
ferðinni    saman!!    Ekki    hrífur
óskabyrinn  mig heldur.  Er ólíkt
sléttara og fegurra gamla viSlcvæS-
iS   „Blíðan   lagði   byrinn   undan
björgunum  fram".  Ekki  ætla  eg
aS fara í sparðatíning meS orða-
lag   kvæSisins,   en  þaS má með
sanni segja, aS það á ekkert er-
indi í bókmentirnar — af því þa'S
flytttr ekkert nýtt. Sama og jafnvel
verra   mætti   segja   um   „FriSrik
Barbarossa".   Neyðarlega   fátæk-
legt er t. d. þetta erindi:
„SíSast tók hann sverS í mund,
sagan má því hossa,
til aS berja á heiðnum httnd,
frægðarhetjan.  Friðrik Barbar-
ossa".
Ekki er heldur hægt að tala um
tilþ'rif í þessum ljóSlínum:
„Lék hann yfir lönd og mar
líkur rauðtun blossa".
Betur tekst  Gesti  við  þjóSsög-
urnar.   „Siguröttr íslandströll" er
rétt laglegt kvæði. — Tvær síS-
usttt   vísurnar   vel    hugsa'Sar.    í
„Hólamannahöggi" eru líka góSer-
indi, t. d.
„Tólf drundu á hurSum högg:
Hriktu sta'Sar göng.
Hverju  höggi  heyrSust   fylgja
hljóð úr Líkaböng."
En viðkvæSið finst mér ekki
hitta markið. Einn galli er og á
þessu kvæöi, og er það rímiS —
eða rímleysið. Þaö er hreinasta
smekkleysa, að bjófia íslending-
um óstuðlað, eða vanstttðlaö rím.
Og þaöchafa íslendingar jafnan
foröast; nema Eiríkttr Ólsen og
hans líkar.
Það er nægur skaði sem íslenzk-
an hlýtttr af útlendum orðum, sem
sí og æ slæöast inn í hana, og af
])ví að óljóðglöggir menn lesa út-
lend kvæSi, þó íslenzk skáld taki
ekki að sér að kasta'sattr á skaut
hennar.                                  '¦"    'W
ÞaS mun Gestut vita. og fleirl
góöir menn, aö fyrir stuttu síSan,
vissi og fann hver meöal greind-
ur maður. hvenær rétt var rímað.
Þetta helst enn í sveitum, sem bet-
ttr fer, en í kaupstöðum er fjöldi
fólks, sem finnur ekkert athuga-
vert vifi-.,Ólsensrím", ef svo mætti
segja. Heilbrigt íslenzkt eyra þol-
ir illa yísur eins og t. d. þessa:
Spinn! — spinn! — spinn, Hulda
mín.
BráSum mun  hann biðja þín.
Hulda spann — en hjartað brann
Aldrei fann hún unnustann.
Og eru þó sttmar verri. Méi
fyndist sanni nær að reyna aS
lækna þau eyru, sem sjúk eru með
vel kveSnttm vístim. AS aSrar
þjóSir rima þannig, sýnir aS eins
að Islendingar eru komnir þeim
lengra í rímlistinni. íslenzkunni,
sem er lika hálfstuSlttS í óbundnu
máli, niá ekki bjóSa anna'S eins
og þetta. Málinu, sem getur látiS
stein og stál falla i stuðla (sbr^
Gr. Th.) og reist úr hallir þær,
sem standa „óbrotgjarnar í braga
túni" um aldir alda; Gestttr getur
meS þessu aS eins reist ósélegar
spilaborgir, sem hrynja vi'S fyrsta
vindblæ.
Það mætti vel nota orS Gests
sjálfs um þetta og segja:
„  ___Engin finnast á þ'ví verki
ódauSleikans kennimerki".
hélt svo beint á drottins  fund
Framh.
Fávísi.
MorgunblaSiö segir í dag í grein
um samkomubann í Hafnarfirði:
„-----   og nú hafa gengiS þær
tröllasögur af taugaveikinni hér,
aS Hafnfirðingar eru orSnir
hræddir. Þó hve tattgaveikin ekki
vera verri hér heldur en undan-
farna vetur,   ....".
Þetta er óviturlega mælt og út
í loftiS.
ÞaS erú sjálfsögS hyggindi, sem
HafnfirSingar láta ráða, en Morg^
ttnblaSið má ekki undrast, þótt þaS
stingi í stúf viS reykvísku vitfirr-
inguna alkunnu, aS lofa öllu aS
draslat, þangaS til komiS er í ó-
efni.
Sæmra hefSi bla'Sinu veriS, aS
hvetja til þess a'ð fara aS dæmi
HafnfirSinga, því sannleikurinn er
sá, aS taugaveikin breiSist hér óS-
um út, þótt venjunni sé haldiS, aö
banna enga mannfundi, fyr en
nógu margir eru dauðir!
Styrk borgarstjórn eSa heil-
brigðisstjórn hef'Si veriS búin aS
gera meira, en hér hefir veriS aS-
hafst síSan taugaveikin byrjaSi.
En vorir fyrirliSar eru ætíS í
vandræSum, þeim ertt allir 'vegir
lokaSir, þegar á ríður.
En ekki vantar aS nógu margir
bjóSi sig fram til að stjórna! ÞaÖ
er að fá fé fyrir að heita, en vera
ekki.
8. febr. 1919.
B 0 r g a r i.
Bifræfni yTimaits(.
„Vísir" hefir lengi vitaö þaS, að
„Tíminn" lætur sér ekki alt fyrir
brjósti brenna, þegar honum þykir
mikið  við liggja aS bjarga illum
Basarinn
Templarasund 3.
Nokkuð at
emalernOnm eldnúsgögnnm
eru seld mjög ódýrt meðan
birgðir endast.
málstaS. Og því hafa menn tekið
eftir, að þegar „Tíminn" segir:
„Sannleikttrinn er sá, ... .", þá er
þaiS altaf lýgi sem kemur á eftir.
í síSasta blaSi sínu segir „Tím-
inn", að sannleikurinn sé sá, aS
breska stjórnin hafi sett „þvert
nei fyrir" málaleitun Jóns Björns-
sonar í Borgarnesi, um aS mega
selja kjöt sitt, samkv. tilboði því,
sem skýrt var frá í Vísi á dög-
unum. — Sannleikurinn er sá, aö
þetta getur alls ekki átt sér nokk-
urn staS, vegna þess, aö breska
stjórnin lét kjötsöluna frjálsa þeg-
ar á síSastliðnu sumri, eins ogTím-
inn veit og hefir sjálfur skýrt frá-
ÞaS er þannig vandræSaleg neyS-
ar - - - vörn, sem Tíminn beitir
fyrir sig, til a'S verja þaS gjörræSi
stjórnarinnar, aS banna söluna.
Annars má geta þes, a'ð upplýs-
ingar þær, sem Vísir hefir fengiö
og birt um þetta mál, eru frá Jóni
Björnssyni í  Borgarnesi sjálfum.
Friðarráðstefnan var sett þ. 18.
f. m. í Palais d'Orsay, utanrikis-
ráðherrahöllinni i París. Fulltrú-
arnir komu einn og einn á fund-
inn, án allrar viShafnar. Sumir
þeirra komtt ekki fyr een fundur-
inn var settur, og þar á meSal var
Lloyd George. Sæti fundarmanna
voru ákyeðin fyrirfram, eins og
gerist i átveizlum, og leitaSi hver
að sínu. Clemenceatt kom snemma
og gekk hvatlega til sætis síns.
Wilson forseti og fulltrúar Banda-
ríkjanna komu allir saman. Brezku
fulltrúarnir Balfour og Bonar
Law voru komnir í sæti sín áður
en nokkur tók eftir þeim, segir
blaSamaSur sá, sem skýrir frá
fttndarsetningunni í enska blaðintt
„Daily Mail".
Kl. 3 kom Poincaré forseti á
fundinn , gekk aS miSjtt aðalborS-

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4