Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga breidd


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						V í SIR
K*
Nýkomið
Snrt Pl#
Egill Jacobsen
Frá Rússum.
J?að er simað fra Berlin, að her
Maximalista hafi tekið borgina
Windau í Kurlsndi og að þýski
herinn, sem þar var haíi flúið
i fullkomnu stjórnleysi.
Lanðsverslunin.
Fastaskrifara   á   áð   skipa fyrir
bæði ráðin.
¥   Það er ekki lagt til, að skip-
aður verði neinn alþjóðadómstóll.
Friðarráðstefnan á sjálf að gera
út um  mál þeirra manna,   sem
aök áttu á upptökum styrjaldar-
innar. En þjóðabandalagið á síð-
ar að   kveða   upp úr með það,
hvort slíkur dómstóll skuli stofn-
aður.
i
Wilson forseti mun sjálfur legg|l
þessar tillögur fyrir ráðstefnuna.
Nýjar óeirðir í Berlin.
Það er símað frá Ziirioh, að
Spartaous-menn hafi á ný hafið
magnaðar óeirðirí Berlín álaug-
árdagskvöldið.
Eiohhorn fyrv. lögreglustjóri
fór með mikinn flokk hermanna
og sjóliðsmanna og lagði undir
sig Alexanderstorgið en stjórn-
arherinn hóf skothríð á þá og
voru 8 menn drepnir en 40 særð-
ust. Nánari fregnum er haldið
leyndum.
Frá Portagal.
Her lýðveldismanna hefir ger-
sigrað her konungssinna hjá
Vizen og Lamego. Það er til-
kynt, að siórnarforseti konungs-
sinna, Couciero ofursti, hafi særst,
liklega i orustunum hja Vizen
eða Lamego, sem lýðveldissinnar
hafa náð á sitt vald.
Pólverjar og Þjóðverjar.
Sú fregn kemur frá Berlín um
Kaupmannahöfn, að bandamenn
hafi skipað svo fyrir, að Pól-
verjar og Þjóðverjar skuli þegar
i stað hætta að troba illsakir
hverir við aðra,
i
Herstjórnin á Balkan.
J?að er símað frá Aþenu, að
Franchel hershðfðingi hafi áður
en hann fór frá Salonikí, fengið
gríska hershöfðingjanum Paras-
kevopoulos í hendur yfirherátjórn
bandamanna í Makedoniu.
Von er gefin um það í síð-
asta tölublaði stjórnarblaðsins
„Fróns", að landsverzlunarein-
okuninni muni bráðlega verða
létt af þjóðinni. Mun það vekja
fögnnð nm iand alt, og ekki að
ástæðulausu.   *
„Nú mun í ráði, að leggja
landsverzlunina niður eins fljótt
og unt er", segir blaðið. „en
vitanlega tekur það tíma að selja
þær vörur, sem nú eru fyrir
hendi. Vörubirgðirnar eru tölu-
verðar, enda var fastlega skorað
á stjórnina að birgja landið sem
bezt. . . . Aðal verðfallshættan
er yfir kolunum. Til þess að
draga úr henni, var einkasala
tekin á þeim. ... Virðist svo
sem allur almenningur uniþeirri
ráðstöfun vel (!!). í ráði mun
vera að sykurverzlunin verði
frjáls 1. maí næetk. Landið mun
aftur hálda áfram matvöruverzl-
un til áramóta og engum öðrum
mun lofað að verzla með mat-
vöru til þess tlma, en aftur má
vera að leyfður verði innflutn-
ingur í október eða svo, á mát-
vörum, svo i að kaupmenn og
kaupfélög gefci um áramót byrj-
að verzlun með þær vörur. Vera
má þó að iandið sleppi verslun
iyr á einstökum matvælategund-
um, eftir þvi sem þær kunna að
þrjóta.
í Seðlaúshlutun má búast við
1 að hætt verði í' maímánuði eða
i svo. Yfir höfuð verða ófriðar-
I böndin  leyst  eirs  fljótt og unt
!er- Ean S 6r ekki *»# að
i segja ákveðið um hvað tap land-
| sjóðs muni verða á ófriðnum.
Fer það mikið eftir því, hvað vel
trkst að ráðsfcafa landsverslun-
inni. Reynt verður auðvitað að
takmarka tap landsverslunarinn-
ar eins mikið og unt er. Að
líkindum verður ekki verulegt
tap á skipunum".
Af f5essum lestri stjórnarblaðs-
ins er auSráðiö, að stjórnin er nú
/ orhiö meb „lifiö i lúkunum" út af
Iandsversluninni. Hún býst við
tapi á henni. Þrátt fyrir hina gif-
urlegu álagningu verslunarinnar,
býst stjórnin auðsjáanlega viS
töltiveröu tapi á henni. Þess vegna
er talað um, að reyna aíS takmarka
tapið sem mest. „Frónið" hefir að
undanförnu, svo að segja í hverju
blaöi,  verið  að • afsaka verslunar-
vafstur stjórnarinnar með því, að
landsevrslunin hafi veri'S nauSsyn-
leg ófriöarráðstöfun. En átjórnin
er vafalaust farin aS sjá þaS, þó
imi seinan sé, að landsevrslunin.
ineð því fyrirkomulagi, sem hún
hefir veriS rekin, hefir 'reynst
landinu hinn mesta óheillaráðstöf-
un.
Það stoSar ekkert aS klifa á
því, að landsverslunin hafi veriS
nauðsynleg. Það var nauðsynlegt
„aS hirgja landiS sem best", eins
og „FróniS" segir að skoraS hafí
veriS á stjórnina aS gera. En þaS
hefði einmitt verið auSveldast, og
og orSið landinu heilladrýgst, aS
gera þaS þannig, aS versla sem
minst, eins og þrásinnis hefir verið
bent á hér í blaSinu. Ef sú stefna
hefSi veriS tekin upp þegar í byrj-
un, hefSi stjórnin bætt verslunma
og birgt landið aS vörum um leið.
Hún hefSi þá alt af getaS haft
gamlar vörubirgSir og stórgrætt
á þeim, án þess þó að íþyngja
landsmönnum, og i staS þess var
þaS ráð tekiS í upphafi, aS kaupa
farm og farm og selja jafnóSum,
eins og kaupfélögin gerðu á
bernskuskeiði sínu. Ef til vill hafa
landsmenn þó 5 byrjun, í mestu
veltiárunum til lands og sjávar,
sem 'hér hafa þekst, fengiS lítið
eitt ódýrari vörur en ella hefSi
orSrS. En þeir hafa fengiS aS súpa
a.f því seyöið síSar, og orSiS aS
borga okurverS fyrir nauSsynjar
sínar í vondu árunum sem á eltir
komu. Og ]ió eru þeir ekki enn
búnir að súpa af því seySiS, ef þar
á ofan bætist stórtap á landsversl^
uninni, sem borga ver'ður me&
auknum álögum á komandi árum.
Og ólániS, sem landsverslunin
(eins og hún hefir veriS rekin)
hefir leitt yfir þetta.land, er enn
þá víötækara. Ef stjórnin hefði í
upphafi hugsaS um þa'S fyrst og
fremst, aö birgja landið, þá hefS-
uin viS aldrei þurft a'S ganga aS
eins miklum afarkostum í samn-
ingunum viS bandamenn, eifls og
raun hefir á orSið.
Þegar á alt þetta er litiS, þá er
ekki von til þess, aS landslýSurinn
syrgi þa'S, þó a¥> landsverslunar-
búðinni veröi lokað. En á'því kann
menn að furða, ef landsverslunin
verSur eina verslunin á öllu land-
inu, sem verður „gefin upp" sem
þrotabú í ófri^arlok. Allir hafa
viljað versla, og allir hafa grætt
á verslun siðan ófriðurinn hófst —
nema þá landsverslunin!
En, hvað sem um það er, þá
er víst um það, að landsnafinn
fagna einhuga þeim gleðitíðindum,
sem stjórnarblaðið ,.,Frón" fltttti
])eim um síðustu'helgi, að nú eiga
þeir þó bráðlega að fá að losna
viS þessa verstu landplágu sem
ófriðnum hefir verið samferSa.
'Jlög,      »          ílállS
selur
I*lötvxtól>a.Í3:.
Gestur:
,Undir Ijúfum lögum1.
(Niðurl.)
. -„Sveinkaljóð" heitir fyrsti þátt-
ur bókarinnar. Eins konar ljótSa-
leikur, með mörgum persónum en
efnislítill. Hugsanirnar heldur
lausar, að mér vir'Sist; og ekkert
kvæðiS lýsir þvi, að þa'S sé knúð
fram af tilfinningum. Eg get al-
drei komist í „stemning" við aS
lesa kvæði hans. Hann rekur mig
óðara frá þeim „grillum" með orö-
um, er ekki geta falliS í minn
smekk.
T. d. i „Höllusöng":
Hér sit eg inni og sauma,
en sólin úti skín.
Og aumir eru gómar,
en aumust* sorgin mín.
Það er þá sorgin sem er aum.
Vesalings sorgin!! Næsta vísa er
góð  og viturlega  sögS.  Síðasta
visan þykir mér verst, og við-
kvæðið óskáldlegt. — Hvað má
segja um „Liljudans"? Hann á
að lýsa því, hvernig maður hugs-
ar til fjarlægrar ástmej'jar, og
byrjar þannig:
„Hjartað í brjósti mér klingir
kátt,
Lilja,! Lilja!"
Eða hver ætli syrgi eins  og
Kata? Takið þið til samanburð-
ar    þunglyndisvísur    Kristjáns
Jónssonar.
Stundum yrkir G. vísur, sem
eru því nær tómar endurtekn-
ingar á því sama, frá upphafi til
enda. T. d. í „í Ljúfalund" og
„Biðilsdans".
Bestu   kvæðin   í   „Sveinkal."
eru: „pú hétst að koma", „Nu
hækkar  sól"   og   „Kata   litla   í
Koti"; fyndið kossakvæði. T. d.'
síðasla vísan:
„Og loks kom hann Láki
og Kata kysti hann.
Og kossinn var svo heitur
— svo heitur,
að  Kata  sjáll' — hún  brann."
Og viölagið er gott:
„Nú er hún í Koti kyr
og kyssir engán mann."
Um þýðingar G. ætla eg að
vera fáorður. Þó get eg ekki stlit
mig um að minnast á sumar
þeirra.
Gremjulega leiðinlegt er berg-
málið af „Spinn, spinn".
1. visan er þannig hjá G.:
„Hún var svo væn og rjóð,
sat við rokkinn raunamóð.
Tímans þráður tognar fljótt.
Tárin runnu dag og nótt.
Á frummálinu:                          J
„Ungmön vid slándan satt
^orgsen báde dag och natt
Fjerran hördes báckans spráng
Vindens sus och írastens sáng."
Þetta er ekkert íikt því að vera
þýðing.
Næsta kvæði, „t hverl sinn,
þegar kveklar", er rétt snoturt.
* Auðkent af mér. — Höf.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4