Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga breidd


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						1«
DTRmmiQlse^
Á lagei
... ....        .     .  ........
J&tvetasliísí
ICarlmazmssliísi
I>x*engrj aslif sí
Hálshnappar
Brjóstlmappar
Bílaiachettulinappar
LÉREFT
bleikjað
verð:
l93ö-l,SO pr.mtr. >.
Smjörlér. 0,550 mtr.
Egill Jacobsen
Enn um dráttarvélar.
Svar til „Tímans".  ,__. -
„Tíminn" tilkynnir 21. des. f. á.,
at> hann sjái enga ástæðu til aö
taka aftur eitt orð af því, er hann
hafi áður sagt um (eða í sam-
batidi við) dráttarvélina, sem eg
útvegaði til Akraness s. 1. sumar.
—¦ Og svo endurtekur hann þaS,
að hún eigi ekkt við islenska staS-
háttu, vegna þess, aS henni hafi
verið „ofraun" að brjóta þýfða
mýri með 3 samsíða moldarplóg-
um.
Nú er þaS kunnugt, — „Tíma"-
iitstjóranum máske sem öðrum,
meðal annars af því, sem aörir en
„Tíminn" hafa sagt opinberlega
um þessa dráttarvél, — að engri
vél, né heldur hestum, er ætlaS aS
ferjóta óplægða jörð (hvaS þá
mýri) með moldarplógum (akur-
piógum). — Til þess eru brot-
plógar einkum ætlaðir, — og þeirra
er von, ásamt fleiru vélarpöntun
þessari tilheyrandi, með einhverri
næstu ferð frá New York, eins og
eg hefi áður skýrt frá. —- Og það
'vett „Tíminn,,, en vill ekki látast
vita það né viðurkenna, en heldur
í þess stað dauðahaldi í það att
henni sé „ofraun" að brjóta þýfða
mýri með 3 moldarplógum; og á-
lyk'tar svo, að því er virðist, —
beint gegn betri yitund, — að hún
eigi, þar af leiðandi, ekki við ís-
íer.ska staðháttu. — Og má hann
þq vita það, að þessi vél er ein af
þeim aflminstu af þeirri tegund,
ems og eg' hefi áður tekið fram.
— Hún er sem sé sú næst minsta
af beim, eða að eins 16 h. a. En
hit'.ar stærri af þeirri sömu tegund
erv. alt að 60 h. a., og þar yfir,
og eru þvi falar svo aflmiklar sem
hver vill hafa.
Þess ber líka að gæta, að þó að
16 h. a. dráttarvélum fylgi 3 plóg-
ar, — af því að þær megna oftast
að draga þá alla á eftir sér, auk
þess að knýja sig sjálfar áfram —
þá stendur oft svo á, aS þeim er
ofraun að draga nema að eins 2
viðeigandi plóga, — 2 brotplóga
til að brjóta með, eða 2 moldar-
plóga á plægSa jörð, — ef að jörð-
in, sem plægð er, er óvenjulega
þétt eða stíf fyrir, eða mjög ó-
greiðfær yfirferðar, — eða ef
dýpra er plægt en venjulega. —
Þetta er nú svo sjálfsagt og i aug-
um uppi, að flestummun vera
það skiljanlegt ósagt. Og þá því
fremur það, að 16 h. a. dráttarvél
sé ofraun að plægja þýfða mýri
með þrem moldarplógum (óviðeig-
andi plógum til þess að brjóta með
óunnið land, og þá einkum mýri).
— Og «r þaö öllum tegundum
dráttarvéla sameiginlegt, eins og
auSvitað er; og er því langsamlega
yfirgengilegt, að þurfa að eyða
orðum um svo sjálfsagða hluti,
við  ærlega  menn  með  fullu  viti.
Allir geta nú séð, hvernig
„Tíminn" leikur sér að því, að
rangfæra alt til ógildis þessari vél.
Það segir sig því sjálft, að það
getur ekki verið í mína þágu, að
hann taki svo mikið sem „eitt orð"
aftur — hvað. þá meira '¦— áf þvi,
sem hann hefir hér um skrifað.
svo framarlega sem hann álítur að
það alt sé sæmd hans og virðingu
samboðið. — En sjálfs sín vegna
ætti hann sannarlega að gera það.
Enn fremur segir „Tíminn" þ.
21. des. f. á., að hafi sá verið til-
gangur minn, fyrst og fremst með
útvegun véla frá Ameriku undan-
farin ár, —¦ „sem hafi gert tölu-
vert gagn", — að létta mönnum
vinnu og reisa við landbúnaðinn,
þá ætti eg að mega vel við una.
— En hvað ætti eg vel við að una,
út af því, að áliti „Tímans"? —
Hvort það, að þeim góða tilgangi
væri náð, og að það ætti að nægja
mér, — eða það, að geta nú vænst
þess, að launum, fyrir það óeigm-
gjarna 20 ára starf, að verða nú
sendur til Ameríku í vélaútvegan-
ir, sem launaSur embættismaður
þjóðarinnar, sem sjálfkjörinn öll*
um öðrum fremur til þeirrar far-
ar ? — ESa þaS, að vera nú svift-
ur því starfi eða rægður frá því,
(að því er dráttarvélar snertir a.
m. k.), algelega að ástæSulausu?
Um það gefur „Tíminn" engar
skýringar.
Setjum nú svo, að eg'mætti og
vildi vel við það una, að hafa náð
hinum einkar góða ttlgangi mín-
um, þjóSmni til heilla, með véla-
útvegunum mínum hin síðari ár-
in, — þar með talið það, að hafa
vakiS hugmyndina um notkun
dráttarvéla hér, til viðreisnar land-
búnaðinum, og að útvega hingað
þá fyrstu. ¦— En virðist þá ekki
svo gagnlegt starf þá ómaklega
launað, með því nú að svifta mig
því bótalaust, einmitt þegar loks
virðist að því komið, að fólk hér
sé farið aS skilja nauðsyn véla
svo, að nokkurs verðra ómaks-
launa sé að vænta fyrir útvegun
þeirra í framtíðinni? Svo mundi
líklega flestum þykja, og „Tíma"-
ristjóranum líka, ef að þann væri
hér í mínum sporum.
En þótt nú eg vildi möglunar-
laust una vel við slíka ósvífni,
slíka illgirni og óþakklæti, — af
fágætri undirgefni undir hinn
gráSuga  vilja   „Tima"-ritstjórans,
Jf
sem   píslarvottur   islenskra   fram-
fara-hugmynda,   —   sem   naumast
mun þó að vænta, með því að slík-
ar   „trakteringar"   eru   vissulega
engum manni boðlegar, og þá ekki
heldur mér. — Þá væri það mér
og því síður þjóöfélaginu nokkur
sæmd eða ávinningur, og „Tímá"-
ritstjóranum jafnvel  ekki  heldur,
, þó hann kynni með því að ávinna
] sér eða flokki sínum einn eða tvo
undirgefna    skjólstæSinga    til,    í
hátt  launuSum  óþörfum  embætt-
um á kostnaS þjóðarinnar.
|      En  ef svo hefði  verið,  að til-
gangurinn     með     vélaútvegunum
mínum hefði verið af algengustu
tegund,  n.  1.   fyrst  og fremst sa,
að ávinna mér tekjur og þær sem
riflegastar, þá hefði það starf eigi
að síður átt að hafa fullan rétt á
sér (og hefir það aS lögum líka),
sem hver annar, algengur, heiðar-
legur atvinnurekstrur. — Og jafn-
vel því fremur, ef hann var stofn-
aður meS fiam meS nokkru tilliti
til   almenningsheilla.
I      Hver svo sem tilgangur  „Tím-
! ans" kann að hafa verið, með á-
minstum   fullyrðingum   um   van-
gildi    þessarar    dráttarvélar,    —
hvorl   sá,   að   gera   mig  eða   ein-
hvern annan, aS vélaerindreka ís-
lands i Ameríku, eSa eitthvað enn
annaS, — þá er það augljóst öll-
um þeim, sem fylgst hafa með í
því máli, aS fullyrðingar þær hafa
við alls engin rök að styðjast, eins
og eg hefi nú og fyrrj sýnt ljós-
lega fram á. því að það eina, sem
að vél þessari hefir reriS fundið,
eí  nokkuð.  er það,  að  hún  hafi
reynst  heldur afllítil   til   þess  aS
plægja (brjóta) þýfSa mýri með 3
samsiða moldarplógum í eftirdragi.
En    frásögn   þessi   var   reyndar
aldrei  gefin út til  þess,  aS  rýra
gildi vélarinnar að neinu levti, að
því er mér skildist, heldur að eins
blátt áfram sem írásögn um þaö,
sem   og   hvert   annaS   atriSi   viS,
reynslu hennar hér, sem til greina
væri takandi, þó að „Timinn" hafi
gert sér gott af því, á þann hátt
sém kunnugt er. Nú er þaS upp-
lýst, að vélar þessar fást með því
afli sem hver óskar, og vegna þess
kemur það gildi vþeirra og ágæti
lítið  viS yfirlettt, hve marga eSa
fáa plóga sú næst minsta af þeím
getur dregiS  á eftir sér í  þýfSri
mýri, fyr en þá aS verS og afl-
megin hennar er metiS til saman-
burSar. Og svo aS endingu vil eg
taka það fram, að eg útvega hverj-
um  sem er dráttarvélar af þeim
gerðum og með því afli  (10—8q
h. a.), sem hver vill, með verk-
smiðju verði, .framfærslu laust al-
[ veg, og án nokkurra fjáríramlaga
j af  landssjóði   (ef  vill)   til  þetrra
| hluta, — úr því að hann gat látiS
í sér sæma — og Bún.fél. Isl. einn-
| ig — að  neita nauðsynlegum og
í sjálfsögSum stuSningi fil útvegun-
{ ar þeirra fyrstu.                             ,
I      Vilji   „Tíminn"   samt   sem   áS-
: ur halda því til streitu, aS fá stofn-
I að   sérstakt   véla-konsvtlsembætti,
| að óþörfu, handa mér eða öðrum,
i þá  er vonandi  að  hann  reyni  að
I                                                                                 ...
j finna eitthvað veigameira og sann-
ara því til stuSnings en þaS, að
þessi dráttarvél eigi ekki  við ís-
lenska     staðháttu,     eftir     þeirri
reynslu,   sem   þegar   er   af   henni
fengin.
Rvík
4.   mars   1919.
Stefán B. Jónsson.
BolshYikingaliræðsla.
Óttinn við bolshvíkingastefnuna
er afskaplegur úti um heiminn. —
Bæði í Englendi og Bandaríkjun-
um er verið að gera sérstakar ráS-
stafanir, til þesS að koma í veg
fyrir innflutning og útbreiðslu
hennar. Alstaðar, þar sem „þessa
heims gæSum" er svo misjafnt
skift, að annar helmingur þjóðar-
innar lifir við auS og allsnægtir,
en hinn viS sult og seyru, þar er
góður jarðvegur fyrir kenningar
bolshvíkinga. Hitt skiftir minna
máli, hvernig stjórnarfyrirkomu-
lagið  er.
Hér á landi virSist jarSvegxtrtnn
fyrir bolshvíkingastefnuna vera
fremur lélegur. Allmikill munur er
hér að vísu á lífskjörum manna,
en þó miklu minni en meðal stór-
þjóÖanna. Og hér vantar algerlega
aflið, til að bera stefnuna fram til
sigurs, afl öreigalýðs og skríls
stórborganna. ÞaS stoðaði því lít-
ið, þó að hér risi upp einhver
bolshvíkinga-spámaöur, heima-al-
inn eða aSsendur; hann mundi
vafalaust fá marga tilheyrendur, en-
fylgismenn fáa eSa enga, ])egar
til  stórræðanna  ætti  aS  taka.
Þó hefir óttinn við bolshvíkinga
etnnig gert vart við sig hér „norfl-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4