Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						V'S.SiíS
jMilkW 5«".|'
» Sö
.. ;<¦« «-':"? J-|#
**r á hjara veraldar". Þegar fergn-
>« um bolshvíkinginn á Botníu
flaug fyrir um daginn, kom geigur
í marga. Og sá geigur hefir jafn-
vel brotist út í einu blaSinu hérna
*m daginn. „Tíminn" birtir „leiS-
ara" í síSasta blaSi sínu um nýja
•iglingateppu, og gerir þar ráS
fyrir því, aS ríki veraldarinnar,
eitt af öSru, taki upp þá stefnu, aS
einangra sig frá þeim löndum, sem
„sýkt" séu af bolshvíkingastefn-
unni.
„Hafnbönnin eru ekki lengur
til", segir hann. „En annaS kemur
í staSinn"!— Svo mikiS hefir hon-
um orSiS um fregnina um -bolsh-
vikingihn á Botníu, aS hann gleym-
ir því, aS nokkurt hafnbann sé
lengur til. Hann gleymir því, aö
>enn eiga 100—200 miljónir manna
aS búa viS hörmungar hafnbanns-
ins. Og óséS enn, hve langt þess
verSur aS bíSa aS því verSi af létt.
Hann gleymir því, aö siglingar
'vorar eru háSar alveg sömu reglum
og átSur, aö enginn farþegi og ekk-
erl bréf fær aS fara héðan eSa
hingaS eftirlitslaust af banda-
manna hálfu.
I ,,framfara"-móS sínum . ætlar
„Tíminn" ekki aS láta standa á
¦sér, aS leggja til, aS Iselndingar
fari aS dæmi Breta og Bandaríkja-
manna og einangri sig frá hinum
„sýktu" löndum! Hann „gerir ráS
fyrir", aS upp komi nýir „svartir
listar" og á þá komi þau lönd, sem
leyfi bolshvíkingum aS koma og
starfa hjá sér. Þess vegna vill hann
þegar i staS láta gera ráSstafanir
til þess aS hindra innflutning
bolshvíkinga hingaS og þá væntan-
lega einnig kenningu þeirra, og
hafa framvegis strangt eftirlit meS
því. „hvaSa fólk flyst hingaS, meS
¦því að krefajst vegabréfs af hverj-
um, sem komast vill til landsins"!
Og vitanlega þarf þá einnig aS
hafa eftirlit meS bréfum og öSrum
póstflutningum til landsins.
ÞaS horfir ekki til lítilla fram-
fara, slíkt og þvílikt!
Og hvaSa gagn væri svo ao
þessu f lónsku-æSi ? Myndu ekki
Bretar og Bandamenn gæta alveg
sömu varúSar gagnvart innflutn-
ingum héSan, þrátt fyrir þetta hér-
lenda eftirlit? Jú, auSvitaS. Þeir
myndu alls 'ekki treysta því, aS
eftirlitiS væri svo fullkomiS hér,
aS því mætti treysta, ef þeir, þá
á annaS borS halda sjálfir áfram
þessari vitleysu, sem raunar aÖaf-
lega er sprottin af alt öSrum á-
stæSum, en óttanum viS bolshvík-
inga.
FróSlegt væri aS fá vitneskju
um, hvort þessi umræddi „leiöari"
„Tímans" er innblásinn af stjórn-
inni. Mönnum dettur sem sé í hug,
aS hún sé aS búa menn undir ein-
hverjar slíkar ráSstafanir, meS því
aS láta aSalmálgagn sitt birta þess-
ar hugleiSingar um „bolshvíkinga-
hættuna". Og auSvitaS væri þaS
alveg eftir henni, aS ana út í ein-
hverja slíka vitleysu.
Fyrirspurn,              ,i
Eg dvaldi í sumar úti á landi í
vinnu í 7 mánuSi og hreppsnefndin
þar hefir lagt á mig sveitarútsvar.
Er eg skyldugur til aS borga þaS ?
Ef svo er, er eg þá skyldugur til
aS borga útsvar í Reykjavík líka?
Vill Vísir gera 'svo vel og fræSa
niig um þetta?                    N, N.
Svar: N. N. er útsvarsskyldur á
báSum stöSunum.              Ritstj.
SumarliðTpóstur.
Svo varstu, vinur,
í sjón og reynd
sem kjarnviSur
Kóglustrandá               ..; v
rauSaviSur
rekinn af hafi,
óskemdur þó
af ís og báru.
Brá  þér  lítt
viS bráSan voSa,
hríSar  og  hregg
á heiSum uppi,
né í návígi ,  .
viS  nætur  ógnir;
hlífSust viS þaS hugrekki
höfuSskepnur.
AS þoli og þreki
varstu þjóSkunnur,
ramur aS  afli
sem  ráövendni,
gæfur og grandvar,
i góSu og stríSu
og móSurmildur
viS  menn og skepnur.
Heldur  þú kaust
aS  hungur  biöir
sjálfur, en aS þínir
syltu   fákar;
þeir er ¦ stríSaldir
aS  stalli hverjum
lofuSu mállausir
sinn lánardrotinn.
Laustu nú lofts
Lokasystur;
þaS var í fyrsta og síSasta sinni.
Tak nú verSlaun
trúrra  þjóna.
Farvel í drottins friSi!
Matth. J.
(fslendingur).
Nýr áyiamé
til sölu nú strax,   A. v. «.
Drengn
getur fengið að nema klæðskeraiðn.
GS-nðm, Bjax'iiíxsoja
klæðskeri.
Fréttir frá Islandi.
Eftirfarandi pistill er tekinn
úr New York-blaði einu
(gömlu):
Fyrsta farþegaskipið, sem frá
íslandi hefir komið til Ameríku
í marga mánuði, kom hingað í
dag.....Farþegarnir sögðu, að
vegna þess að ómögulegt væii
orðið að fá vörur frá Norurlönd-
um, þá hafi vöruverð nú þrefald-
ast á íslandi siðustu sex mán-
uðina.
„Jafnvel ísinn er orðinn dýr
á Islandi," sagði einn farþeg-
inn. „Og ef ekki verða fengin
mörg skip til matvælaflutninga
frá Bandaríkjunum nú þegar, þá
er hungursneyð yfirvofandi á ís-
landi.-Og þrengingar af öðru tagi
eiga íslendingar líka við að búa,
því að nú er ekkert „whisky" þar
fáanlegt. Whisky liefir ekki flusjt
frá Englandi í meira en heilt ár
og birgðirnar eru alveg þrotnar.
Vænt staup er nú selt á eimt
dollar og aukagjald er tekið fyrir
isinn i það."
201
inguna, og staSnæmdist hjá hóp manna hinu-
megin í salnum, sem allir yoru jafn skugga-
legir útlits og hann sjálfur og virtust helst
vera  úttendingar  eins   og  hann.
Mina haf'ði heyrt hVert orS, sem unga mann-
inum og Roshki fór á milli, og hvert orS gerSi
hana óttaslegna; því var þaS ekki Clive, sem
þeir voru aS ógna ? Hún hafSi gætur á mann-
inum, þar sem hann var að hvíslast á viS
mennina, sem hann hafSi staSnæmst hjá, og
húii fann til einkennilegrar tilfinningar, sem
var samband af óbeit, gremju og óljósum ótta ;
svo brosti hún fyrirlitlega aS hræSslu sinni.
Eins og Joessi óhreini útlendingur gæti gert
lietjunni   hennar   nokkurt   tjón!
Um leiS q>g Clive lauk máli sinu, náSi ofs-
inn og fagnaSarlætin í fólkinu hámarkinu:
dynjandi lófaklapp og fagna'Saróp kváSu viS,
er hann þagnaSi. Fundarstjórinn, sejn var
óbreyttur verkamaöur, ávarpa'Si hann nokkr-
um þakkarorSum og kváSu þá fagnaSaróp-
in viS á ný. Svo fór mannfjöldinn aS færast
til dyranna. Mína ætlaSi aS bíSa þaiigaS til
þeir fyrstu væru komnir út, og reyndi aS láta
sem minst á sjer bera. Clive hafSi hú stigiö
niSur af ræSupallinum og var aS tala vi'S
nokkra af  fundarmönnum.
Hún sá aS hann var fölur, — henni fanst
'hann jafnvel þreytulegur á svip, — og einU
sinni tók hún eftir þvi, aS hann rendi aug-
202
unum í kringum sig, eins og hann væn ann
ars hugar. Hún skalf þegar hann leit í áttina
til hennar, en hann sá hana ekki. Þá flýtti
hún sér til dyranna, en þar var enn þá þröng,
svo hún varS aS bíSa. Þá var þaS, aS Clive
kom auga á hana. Hann hrökk viS, baS fljót-
lega mennina, sem hjá honum stóSu, aS af-
saka sig, og flýtti sér til hennar.
Hún heyrSi hann nefna nafn sitt í lágum
hljóSum. ÞaS fór titringur um hana, og hún
sneri sér undan. En hann tók utan um hand-
legginn á henni, og fólkiS vék til hliSar fyr-
ir þeim, og æpti fagnaSaróp um leiS og þau
gengu út úr salnum. ÁSur en Mína vissi af
vóru þau komin út á götu. Hann sagSi ekki
orS fyr en þau voru komin út úr mannfjöldail-
um, þá brosti hann og sagSi: „Hvernig
stendur á því, ungfrú Mína, aS þér eruS stödd
í verkamannahhöllinni i kveld, og þaS al-
ein?"
Hún svaraSi ekki þegar í staS, því aS hjart-
aS baröist svo ótt í brjósti hennar, aS hún
kom varla upp orSi; svo sagSi hún, hálf-
stamandi:
,,ÞaS var af tilviljun; eg gekk fram hjá
og heyröi   ....",  svo þagnaSi hún.
„Forvitni' nafn þitt er kona!" sagSi hann
hlæjandi. En þér hljótiS aS vera kjarkgóS, aS
þér skylduð þora inn í þetta mannmargn
greni. ÞaS var ekki sem hyggilegast af ySur.
203
Og hvernig liSur Elisha og Tibby? Þér er~
uS föl —-". Hanrf þagnaSi snöggvast, en hélt
svo áfram án þess aS bíSa eftir svari. „Þér
stundiS námiS af kappi í skólanum? En þér
megiS ekki leggja of hart á y^ur, ungfrií
Mína."
Hann sagSi „ungfrú" Mína nú, en hún
mintist þess meS duldri gleSi, a'S hann hafiSi
aS eins sagt Mína, þegar hann kom til henn-
ar  í  salnum. —
„Nei, neil" sag"6i hún. „Já, eg geng í skóla.'*
Hún reyndi aS herSa upp hugann, vera ró-
leg. „Eg þarf aS þakka ySur fyrir. ÞaS er-
11S þér, sem hafiS gert mér þaS mögulegt a»
ganga í hann; þaS eruS þér, sem —". Hér
misti hún vald yfir rödd sinni og varS að
þagna.
„Þér eigiS viS þaS, aö eg var svo heppimx,
aS geta útvegaS Elisha fáeina nemendur?"
sagSi hann, eins og ekkert væri úm aö vera.
„ÞaS verSskuldar ekki þakklæti; nemendur
hans hafa ástæöu til aS vera þakktátir, en
hvorki þér eSa hann."
Hún hristi höfuSiS. „ÞaS eruS þér," sagtii
hún í lágum hljóSum. „Þér hafiS gert svo
mikiS fyrir okkur. En þér viljiS ekki, aö
eg þakki. ySur. Var þaS'þess vegna, aS þér
senduS  ekki  utanáskriftina ySar?"
Hann   roSnaSi.   ,Já,   sumpart   vegna  þess,
L^
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4