Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ

júlí 1916 þegar hún var hernum-

in og flutt til Englands, sanngjarn-

ar skaðabætur fyrir vinnutjón og

annan kostnað, er af hernáminu

leiddi. —

í nefndarálitinu um þetta mál

áætlar nefndin að skaðabæturnar

muni ekki fara fram úr 20 þús.

kr. því að 85 farþegar af 104 séu

þegar búnir að gera skaðabóta-

kröfu fyrir rúmum 16 þúa. kr.

Kaup á vöruflutningaskipi.

Samgöngumálanefnd leggur til

að landsstjórninni veitist heimild

að kaupa 1500—2000 lesta kaup-

far til vöruflutninga milli íslands

og útlanda og taka lán i því skyni

eftir því sem þörf krefur.

í ástæðum fyrir þessari tillögu

getur nefndin þess að þessi ráð-

stöfun sá einkum gerð með Amer-

íkuferðir fyrir augum.

Vélbátur Skaftfelliuga.

Gísli Sveinsson leggur til að

heimila veitingu 5000 kr. styrks

til vélbáts Skaftfellinga í viðbót

við þær 5000 kr. er hann heíir á

núgildandi fjárlögum.

Ðeildartundir í gær.

í Efri deild var afgreidd tilN.

d. við 3. umræðu heimildin til að

auka seðlaútgáfu íslandsbanka.

í Neðri deild var afgr. til E. d.

frumv. um kaup á strandferða-

skipi og útgerð þess á kostnað

landssjóðs. — ÞingsályktunartilL

um einkasölu landssjóðs á stein-

olíu var afgr. til E. d.

Um þingsályktunartill. viðvíkj-

andi afskiftum bankastjóra af póli-

tík urðu allmiklar umræður er

enduðu með að flutningsmenn tóku

tillöguna aftur.

Stephan G Stephansson

boðið heim.

Ungmennafélógin í Reykjavík,

Hið íslenzka stúdentafélag, Stú-

dentafélag háskólans, Lestrarfé-

lag kvenna Reykjavikur, Menta-

skólafélagið Framtíðin, Verzlunar-

mannafélagið Merkúr og Sam-

bandsstiórn U. M. F. í. hafa tek-

ið höndum saman til að gangast

fyrir því að bjóða skáldinu Step-

hani G. Stephansson hingað í

kynnisför á komanda vori, og

safna því fé, er til þess þarf.

Hefir tíu manna nefnd, valin af

fulltrúum þessara félaga, sent út

fjársöfnunarlista til alþýðu manna

með þessum formála:

Stephan G. Stephansson er eitt

af frumlegustu skáldum þjóðar

vorrar, víðsýnn, djuphygginn og

orðspakur. Sum kvæði hans eru

snildarverk. Hann fór tvítugur

til Vesturheims 1873, og hefir

dvalið þar síðan. Hann er al-

þýðumaður og hefir jafnan unnið

Smurningsolían

cylinder   og   lager,   sem   vér   seljum,   er viðurkend að vera sú bezta og

jafnframt ódýrasta eftir gæðum, sem til landsins flyzt.

— — Mótorbátaeigendur   ættu  sjálfs  sín  vegna að reyna olíuna. — —

fteynslan er foezt.

ASÖ.  G.  GUNNLAUGSS0N  A  Co.

hörðum höndum fyrir sér og sín-

um. Þó hefir hann lagt þann

skerf til bókmenta vorra, er seint

mun fyrnast, því að hann hefir

auðgað þær bæði að efni og formi.

Þjóð vorri, landi og tungu ann

hann heitt, sem kvæði hans bezt

sýna. — Landar hans í Vestur-

heimi hafa á ýmsan hátt vottað

honum þökk sina, en islenzka

þjóðin hér heima hefir ekki enn

sýnt honum neinn vott virðingar

sinnar né þakklætis. Kvæðin

hans falla henni i skaut, og mætti

ætla, að henni væri kært að sýna

á einhvern hátt þökk sína í verki.

Um leið og Moi'gunblaðið flyt-

ur þessa fregn, vill það láta í

ljós ánægju sina yfir því, að

menn ekuli nú ætla að hefjast

handa um það, að bjóða hingað

heim »sjóla Klettafjalla«, óskmegi

íslands vestan hafs. Vonum vér,

að óll íslenzk alþýða sýni það

nú i verkinu, hvers hún metur

þennan mikla mann og mikla

skáld, og leggi allir eitthvað af

mörkum til þess að för hans

hingað geti orðið honum sjálfum

og íslandi til sem mestrar ánægju.

Skorum vér á ykkur öll:

Frænka eldfjalls og íshafs,

sifjí árfoss og hvers,

dóttir langholts og lyngmós,

sonur landvers og skers

að bregða nú við hið hvatasta

og leggja ykkar skerf í heim-

boðssjóðinn. Gjaldkeri heimboðs-

nefndarinnar er Helgi Bergs, Þing-

holtsstræti 27.

Þeir sem það vilja, geta komið

til Morgunblaðsins með fjárfram-

lög sín. Tekur það þakksamlega

á móti öllum gjófum til heim-

boðssjóðsins, hvort aem þær eru

litlar eða stórar.

Barnahæli.

1 öllum löndum hins mentaða

heims eru stofnanir, seffi veita fá-

tækum og munaðarlausum börnum

uppfóstur. Hér á landi er ekkert

slikt hæli til og væri þess þó sannar-

lega þörf. Er hörmulegt til þess að

vita, að börn skuli þurfa að hrekjast

á sveit og lenda ef til vill á mis-

jöfaura heimilum, þegar foreldrar

þeirra falla frá. Er þetta svo þýð-

ingarmikið uppeldismál, að eigi má

láta það liggja lengur í láginni. Og

auðvitað  er   það landsjóður, sem á

að leggja fram aðalskerfinn til þess

að koma slíku hæli á fót. OU sveit-

ar- og sýslufélög ættu líka að leggja

fram sinn skerf og enn mætti safna

fé með frjálsum samskotum.

Maður að nafni J. H. Arnason,

sem nú á heima á ísafirði, hefir um

mörg ár borið þetta málfyrir brjósti.

Fyrir hálfu þriðja ári fór hann til

Vesturheims tit þess að kynnast þar

munaðarleysingjahælum og aflaði sér

þar margskonar upplysinga um þau

og þekkingar á starfsemi þeirra. Ferð-

aðist hann víða og leitaði álits manna

um það hvort þaðan mundi nokkurs

styrks að vænta, ef reynt yrði að

koma á fót barnahæli hér á landi.

Urðu undirtektir góðar og byrjuðu

þrjú félög þegar með þvi að leggja

til hliðar nokkurt fé sem stofnnnar-

sjóð fyrir hæli þetta. Segir hann að

vænta meigi styrks bæði frá Lönd-

um og brezkum borgurum.

Auðvitað er ekki rétt að gera

mikið úr því, og bezt að við gæt-

um komist af án annara hjálpar. En

það ætti þó eigi að verða til þess

að draga það á langinn, að gott mál-

efni komist i framkvæmd, að við

íslendingar séum svo stærilátir að

við viljum eigi þiggja liðveizlu ann-

ara, þegar hún er af góðum huga

boðin.

Hr. J. H. Árnason hefir ákveðið

að gera það að lífsstarfi sinu, að

berjast fyrir því, að slikt barnahæli

komist á fót hér á landi og er fús

til þess að vinna að því án nokk-

urs endurgjalds. Hefir hann í hyggju

að ferðast um alt landið og flytja

þetta mál fram fyrir þjóðina og

ieita samskota handa hælinu. Er

slíkur áhugi virðingarverður og von-

andi að hann verði svo sigursæll,

að hælið verði reist innan fárra ára.

Vatnsleysi.

Það er nú orðið svo alvanalegt

hér í bæ, að maður fái ekkert vatn,

að flestir eru hættir að kippaaér

upp við það tilmuna. Mennhafa

líka átt von á því að breyta mundi

skjótt um til batnaðar þegar

hinn nýi vatnsgeymir í Rauðar-

árholti væri fullger. En vatns-

leysisdögunum fjólgar stöðugt —

dag eftir dag, viku eftir viku og

mánuð eftir mánuð eru sum hús-

in hér í bæ vatnslaus. En eigi

fara þau þó á mis við það að greiða

vatnsskattinn. Er von að mönnum

|    Leifcfélag ReykjaYÍknr

j     Syndir annara

Iverða leiknar

ilðaaðarm.húsinu miðv.d. io. jan.

m

kl. 8.

Tekið d miíti pðntunum í Bákverel. Iia-

foldar  nema þd daga lem leikið er. Þa-

eru aðg.miðar eeldir í IOnó. — Pontana iá>"

vitjað fyrir kl. S þann dag »«m leikið  tr

sárni það, að þurfa að gjalda fé

fyrir það vatn, sem þeir aldrei fá,

Það er nú orðið alvanalegt að

sjá vatnsburð á götum bæjarins,

líkt og var hér í fyrri dagaáður

en vatnsleiðslan kom. Verða hús-

freyjur nú oft að ganga hús úr

húsi og beiðast vatns — eða öllu

heldur leita vatns, þvíaðsúpíla-

grímsganga getur stundum orðið

ærið löng. Og þá er þetta eigi

síður leiðinlegt fyrir þá, sem eru

þó svo heppnir að hafa vatn, að

til þeirra er stöðugur straumur

vatnsbetlara. Getur vel verið að

bráðum fari svo, að hér myndist

sérstakar vatnsbúðir — að þeir

sem hafa vatn, geri sér atvinnu

að því að selja Gvendarbrunna-

dropann hinum, sem ekkifáneitt

af honum heim til sín. Og er

það ekki nema eðlilegt að menn

vilji hafa eitthvað fyrir átroðning

sem þeir verða fyrir vegna vatnsius

En hvað á þetta lengi að ganga?

Hvenær er safnþróin í Rauðarár-

holti fullger? Eða heflr þegar

verið hleypt i hana, en vatnsmagn

Gvendarbrunna svo lítið að það*

nægi eigi handa bænum?

Borgari.

Þegar Franz Jósef

var grafinnn.

Þegar lik Franz Jósefs var flutr

til grafhvelfingarinnar í Kapuciner-

kirkjunni, fór þar fram, samkvæmt

gamalli þjóðarvenju, atvik það, er

nú skal greina:

Á undan kistunni voru borin blys

og staðnæmdist líkfylgdin við kirkju-

hliðið, sem var lokað. Yfirbryti

keisarans gekk þá fram, kmíði hurð-

ina með staf sínum og bað um að

opna haua.

Presturinn, pem innan við híirð-

ina var, spyr án þess að opna:

—  Hver er þar?

—  Hans hátign og allra náðug-

asti keisari Franz Jósef.

—  Hann þekki eg ekki, svaraði

presturinn.

—  Keisarinn i Austurríki og kon^

ungur Ungverjalands.

—  Hann þekki eg ekki.

í þriðja skifti barði brytinn að dyr»

um.

—  Hver vill fá að komast innf

spyr presturinn.

—  Syndugur maður, bróðir vor

Franz Jósef.

Þá var kirkjuhliðið opnað.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4