Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Mánudag

19.

marz 1917

4. argaugr

135

tðlublað

Ritstjórnsrsími   nr    500

Ritstjóri:    Viihjáímur Finsen.

Isafoldarprentsmiðja

Afgreiðslusími nr.    joo

Jáfningin

(Milano-Film)

Sjónleikur í 3 þáttum, leikinn

af ágætum ítölskum leikurum.

Efni myndarinnar er áhrifamikið

afarspennandi og sérlega vel

leikin.

Skömtun.

Við höfum nú fengið skömtun á

sykri, kolum og steinolíu. Var það

ekki að óþörfu ge.rt. En fleira verð-

ur að fylgja á eftir og er nú þó ef

til vill of seint að skamta sumt,

vegna þess að það er ekki til. Eða

hvernig fór með viðbitið?

Hermann Jónasson ritar í ísafold

^þarfa hugvekju um fráfærur til þess

að afla meira skyrs og mjólkur, en

áður hcfir verið. Aftur ritar G. Sv.

i ísafold og þykir lítið koma til

uppástungunnar. Kennir þar þeirrar

þröngsýni, er verið hefir versta arf-

leifð okkar íslendinga, að ekkert

annað sé hægt að gera heldur en

láta reka á reiðanum. Ef við getum

skygnst svo Iangt úr dáðleysishýð-

inu, að við sjáum hvað aðrar þjóð-

ir hafa gert, hvernig þær hafa bylt

um öllu sínu þjóðlífi til þess að

vera sjálfum sér nógar, þá mundum

við sjá að grein Hermanns er ekkert

fleipur, heldur orð i tima talað. Eða

-er nokkur maður svo skyni skropp-

inn að hann ætli það að við getum

ekið seglum eftir ófriðar-vindinum

an þess að breyta til i neinu um

þjóðarbúskapinn ?

G. Sv. þykir það ólíklegt, að þeir

menn taki nú upp fráfærur, er áður

hafa fundið að þær borga sig ekki.

En hver er ástæðan til þess að

sumum hefir fundist það að fráfærur

horgi sig ekki? Það er aðeins kjöt-

verðið.    En hvernig fer um kjötverð

haust?    Vill   G. Sv.   fræða menn

-i  þvi   hve mikils virði dilkar verða

I haust, hve mikill munur er á þeim

°g hagalömbum og hve mikils virði

*rnytm   er   á sumri?    Eg býst við

f*vi, að allir þeir bændur, sem nokk-

°r ráð hafa til þess, færi frá i sum-

3r   ef  þeir   athuga  vel allar horfur,

enda   þótt   ekkert væri gert af yfir-

Valdanna hálfu til þess að koma því

framkvæmd.    En stjórnin ætti þó

a°   athuga  vel  þetta mál og reyna

P  finna   einhver   ráð sem dugi til

Iess að allir færi frá.    í þessu blaði

efir   áður   verið   vikið   að   þvi (sjá

Um

ögm

heldur Árrai Pálsson bókavörður

fyrirlestur

mánudaginn 19. þ. m. kl. 9 i Bárubúð.

Aðgöngumiðar  fást   i   bókverzlun  ísafoldar í dag   og við inn

ganginn.

Morgunblaðið 11. jiiní 1916) hver

nauðsyn væri á þvi að fiáfærur legð-

ust ekki niður og hver heimska það

væri að eyða hinni miklu og ágætu

sauðamjólk í dilka. Get eg vísað

til þeirrar greinar um þetta mál og

skal svo, að þessum útúrdúr lokn-

um, snúa mér að aðalefninu.

Það heyrast raddir um það hér,

jafnvel frá hærri stöðum, að þröng

sé orðin í búi Reykjavíkur um riig-

mjöl. Það er ofur eðlilegt. En hvar

er fyrirhyggjan? Hún er hvergi,

alveg eins og með sykurinn. Hér í

blaðinu var bent á það í haust, að

það þyrfti að koma á sykurúthlutun.

Menn gerðu ekki annað en hrista

höfuðin út af þeirri fásinnu. En

hvernig værum við komnir ef sigl-

ingar hefðu tepst þá? Og nú er svo

komið, að farið er að úthluta sykri

og þykir mesti búhnykkur. Varla

mundi það hafa spilt þótt fyr hefði

verið leitað þess ráðs.

Af þessu hefðu menn átt að sjá,

að það hjálpar lítt að láta reka á

reiðanum þangað til í óefni er kom-

ið. Það dugar lítt fyrir druknandi

mann að ætla sér að grípa í bakk-

ann þegar straumurinn hefir sogað

hann fram i miðja móðu. Allur er

varinn góður, ekki sizt á þessum

tímum. 0% síjórnin parý að skamta

fleira heldur en hún hefir qert tíl

pessa. Hún þarf t. d. að skamta

brauð. Um það kallar ekki að fyrir-

hyggja heldur nauðsyn. Og helst

þyrfti hún að taka rögg á sig og

skamta nú pegar alla mjölvðru. Veit

eg vel að þvi fylgja ýmsir erfiðleik-

ar, en það er hægra við þá að fást,

heldur en þá erfiðleika, sem rísa upp

þegar alt er á þrotum og alls staðar

sér í botninn.

Við erum jafnan seinlátir íslend-

ingar og "sverjum okkur altaf í ætt

við manninn, sem þótti það hart að

járnbrautarlestin skyldi ekki »doka

ofboðlítið við eftir sér«. Við ætlum

timanum altaf að biða eftir okkur í

stað þess að fylgjast með honum.

Og þótt við sjáum að 2llar nágranna-

þjóðirnar brynji sig með alls konar

varúðarreglum, þá hreyfum við varla

hönd eða fót.

í sumar var bent á það í Morgun-

blaðinu, að koma ætti á allsherjar-

mötuneyti hér í bænum. Það hefir

ekki   verið   gert  og  verður  líklega

ekki gert fyr en í siðustu lög. En

þarft hefði það verið. Það hefði

sparað tima, gas og kol margra

manna, og auk þess hefðu margir

getað fengið þar heilnæmari og betri

mat, heldur en þeir fá heima hjá

sér. Og illa trúi eg öðru en því, að

sá komi tíminn, að bærinn fram-

reiði sjálfur mat handa ómögum sín-

um, að minsta kosti, hvernig sem

fer með stríðið og dýrtíðina. Það er

alveg í samræmi við hitt, að skapa

átvinnu handa þurfalingum. En á

þessum tímum er eigi að eins verið

að hugsa fyrir þurfalingum, heldur

fyrir allri þjóðinni og þess vegna er

ná tími til þess að koma á alls-

herjar-mötuneyti hér í Reykjavik.

Hla færi því heimili, er léti hvern

sjálfráðan um það hvað hann tæki

sér til matar lir búrinu. Þess vegna

skamta húsfreyjurnar hverjum ein-

am eftir því sem þeim þykir bezt

henta.

En Reykjavík er ef til vill ekki

húsfreyja á sínu heimili. Hiin leyfir

líklega öllum að ganga í búrið og

taka mat að eigin vild, án þess að

hugsa neitt um það hvað lengi hrekk-

ur maturinn eða hversu hoTt það er

að láta eta fyrst það skársta og lifa

síðan á roðunum.               Á.

ErL simfregnir.

frá fréttaritara Isaf. og Morgunbl.).

K.höfn 17. marz

Bretar sækja fram hjá Ba-

paume og Frakkar hjá Aisne.

Michael Alexandrowitch het-

ir tekið við yfirstjórn alls setu-

liðs í Rússlandi og virðist alt

benda til þess, að nýja stjörn-

in muni hafa fylgi.

Rússar hrekja Tyrki hjá

Kalikan.

Ameríkska skipinu Algon-

quin heíir verið sökt tyrirvara-

laust.

núm bíó

Armur laganna

Stórfenglegur ítalskur leynilög-

reglusjónleikur í 3 þáttum,

72 atiiðum.

Leikinn af ágætum leikendum.

Mynd þessi er jafn spennandi

frá upphafi til enda, efnisrik

og vei leikin.

1 eða 2 herbergi

óskar   einhleypur   maður   frá 14r. maf.

Tilboð   merkt   »G.   S.«   sendist   af-

greiðslu Morgunblaðsins.

Prettir?

Verzlunarprettir eru svo lítt kunn-

ir hér á landi, að von er þó menn

varist þá ekki. En þeir fy gja í fót-

spor frjálsrar verzlunar, eins og

skuggi fylgir manni. Verður aldrei

of varlega brýnt fyrir mönnum að

vara sig sem bezt á erlendum skrum-

kaupmönnum, sem ginna fólk með

allskonar vélráðum.

Ein grein slikrar verzlunar hefir

rutt sér til rúms hér á landi i ó-

þarflega stórum stíl. En jafnframt er

það sú verzlun er mest bindur, og

getur orðið — og er líklega þegar

orðin — landinu til stórtjóns. Skal

hér birtur útdráttur úr grein, sem

»íslendingur« flytur nú nýlega um

þetta efni.

Verzlunarhúsið Rosset i Paris aug-

lýsir að hver, sem vilji, geti fengíð

fallega silkiskikkju eða annan skart-

grip, 40 franka virði fyrir einungis

2x/a franka eða um 1 kr. 80 aura.1)

Nú vita allir, að ekki er hægt að fá

keypt hér í búðunum 29. kr. virði

fyrir 1 krónu og 80 áura, svo aug-

ljóst er að hér eru brögð i tafli.

Gangur þessarar »gjafac verzlunar

er þannig: A. kaupir miða frá verzl-

uninni Rosset hjá kunningja sínum

fyrir 1 kr. og 90 aura, Ef A vill

svo eignast 29 kr. virði fyrir þessa

1 kr. 90 aura, verður hann að leysa

út póstkröfubréf á pósthúsinu frá

verzl. Rosset að upphæð 7. kr. 20

aura. I bréfi þessu eru fjórir miðar,

sem svo eiga að seljast fyrir 1 kr.

90 aura hver. A fær þannig að fullu

endurgoldnar þessar 7 kr. 20, en

svo verður hann að senda verzl.

Rosset nöfn og heimilsfang þeirra

fjögra, sem keypt hafa miðana. Þeir

*) Verzlunin Rosset reiknar frankann

72 aura þó hann gildi ekki nema

rúma 60 aura niina.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4