Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga breidd


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						T2. ágúst 278 tbl.

MORGUNBLAÐIÐ

'»!

10,000.000

stangíraf Sunlight1

sápu eru seldar i

hverri viku, og er þa5"

hin besta sönnun fyriru

því, aö Sunlight sápal

hefir alla þá kosti til'

aÖ bera, sem henni eru

eignaðir, og ao hún

svarar til þeirra eptir-

væntinga, sem menn

hafa gjört sjer um

ágæti hennar.

y

1686

Fáninn.

Þingsályktunartillaga um siglinga-

fánann var til einnar umræðu f>. 7.

þ. m. Framsögumaður sjálfstæðis-

nefndar, Bjarni frá Vogi, mælti á

þessa leið:

»Eg þarf eigi að leiða rök að því

hér, að ísland eigi fullan rétt á því,

að hafa sinn eiginn farfána jafngild-

an farfánum annara rikja og rétt til

þess, að sigla undir honum hvar

sem er um höf heimsins. Eg þarf

eigi að leiða rök að þessu fyrir þá

sök, að hér er enginn itinan vébanda

þingsins, er eigi sé fullkomlega sann-

færður um það áður.

Eg þarf eigi heldur að leiða rök

að því, að réttmætur sé brennandi

áhugj á því, að fá hann þegar, því

að eg veit að hér er enginn sá, að

hann hafi eigi áður fullráðið við sig

að veita þessu máli fast fylgi.

Mér er engin þörf að telja rök

tií þess, að nauðsyn sé á íslenzkum

farfána, því að hún hefír ætíð verið

rík. En nú er lifsnauðsyn að frarn

gangi málið. Ber það einkum til

nú, að alt er á hverfanda hveli á

þessum   ófriðaitímum   og veit engi,

Dýr sparnaður.

Þrátt fyrir dýrtíð og ýmsa örðug-

leika, hugsa þó menn fyrirkomandi

tíma, enda mun ekki af veita. Fram-

farahugsjónir dugandi manna vinna

hugi þeirra, sem hafa ráð á veltufé

landsins, svo að lán eru veitt og

ýms fyrirtæki styrkt af opinberu fé,

sem álitið er að gagnleg og arðber-

andi séu, annað hvort til lands eða

sjávar.

Hér á Suðurlandsundirlendinu,

(Arnessýslu og Rangárvallasýslu) er

nii talað um og unnið að sumum þeim

mannvirkjum, sem stærst eru og

búist er við að komist i framkvæmd

á næstu árum. Nti í undanfarin ár

hefir verið unnið að mælingum, sem

lotið hafa að: vega- og járnbrauta-

lagningu, áveitu yfir Skeið og Flóa

hvenær os? verður meinað að sigla

undir þeim íána, sem vér höfum

hingað til haít með samþykki annars

ríkis, þess er fánann á, né heldur

veit nokkur hvenær tekið getur fyrir

alla aðflutninga af þeirri ástæðu.

Ná er svo langt að ni til kon-

ungs, að eigi yrði bætt úr í svip, ef

þetta bæri að höndum, og er því

eigi seinna að vænna að bera fram

þessa alþjóðarkröfu svo að vér náum

fullum tétti vorum hér um.

Fullveldisnefndin hefir borið fána-

málið fram með þessum hætti sakir

þess, að hún hafði ástæðu til að

vænta greiðari framkvæmda með því.

Hinsvegar var henni það ljóst, að

pinqvilji cr jaýngildur við þessum

hætti sem öðrum. Styrkleik hans

ber eigi að meta eftir því, með

hverjum hætti hann kemur í ljós,

heldur eftir því atkvæðamagni sem

styður málið og atfylgi þings og

sijórnar.

Sá ótti hefir komið fram, að Al-

þingi léti málið úr höndum sér með

þessaii tillögu. En hann er þó með

öllu ástæðulaus við það niðurlag,

sem er á tillögunni. Því aðeins

heimilar þingið 'þessa meðferð, að

það telur sig bært um að veita þá

heimild. Hér er því eigi játning

um hið gagnstæða. Og aðferðin,

sem er heimiluð, er flutningur á

máhnu frá löggjafarvaldinu til úr-

skurðarvaldsins. Hvorttveggja er is-

lenzkt og hlýtur þinginu þvi að vera

jafnheimilt að flytja málið aftur frá

úrskurðarvaldinu til löggjafarvaldsins,

þótt svo ólíklega færi, að til þyrfti

að taka.

Alþingi treystir þvi, að sljórnin

leggi aila aliið við þetta mál og geri

sitt ítrasta til að fram gangi. Veit

eg með vissu að hún hefir þar að

baki fult og óskift fylgi þingsins og

þingmenn standa þar allir sem einn

maður. En þingmenn hafa að bak-

hjalli alla kjósendur landsins, er

standa svo fast að þessari einróma

alþjóðarkröfu, að þetr munu nii eigi

skiljast við málið, fyr en það er leitt

til farsællegra lykta.

Eg   vænti   þess,   að   menn  sanni

og Ioks eru þær miklu fossa og afl-

stöðvamælingar, sem sagt er að Norð-

menn láti framkvæma hér, og senni-

lega stefna að ákveðnu marki.

Alt þetta er rætt um, og er það

gott og blessað að reynt sé að auka

framleiðsluna í landinu og bæta sam-

göngurnsr. Gott er lika, að sem

flestir festi sér í huga, að enn þá

njótum vér ekki nema litils af öll-

um þeim gæðum, sem landið getur

oss 1 té Iátið.

Mér detta í hug orð, sem gæt-

inn og reyndur bóndi i Rangárvalla-

sýslu, sagði við mig fyrir nokkrum

árum, og sagðist vilja gera að »mottoc

sínu, bæði i sveitamálum og Iands-

málum, en þau voru þessi: »að láta

ekkert, en .fá sem mestc Svo þarf

það að vera með alla kosti Iandsins;

það þatf að nota kosti þess og gæði

— en Iáta ekkert af þeim, hvorki til

útlendra manna eða félaga; ekki

heldur i eyðileggingu þá, sem hérer

mál mitt með samhljóða atkvæðum

um tillöguna og samþykki hana i

fullu trausti þess, að konungur gefi

nú þegar út á ábyrgð forsætisráð-

herra vors og með undirskrift hans

urskurð sinn um að gera íslenzka

fánann fullkominn farfána í samræmi

við tillöguna og einróma viljayfir-

lýsing þings og þjóðar.«

Forsætisráðherra: Ráðuneytið veit

hve mikils vert málið er og mun

því leggja alla sína krafta fram til

að koma málinu fram, og það svo

fljótt sem verða má.

Var síðan gengið til atkvæða, og

sögðu allir já að viðhöfðu nafna-

kalli. Ráðherrarnir greiddu ekki

atkvæði.

Útflutningsbann

Bandaríkjanna.

»Vér meigum eigi ganga á rétt

hlutleysingja.<

ff »New York Americanc segir svo

í ritstjórnargrein hinn II. ]úlí:

Stjórn vor ætlar nú að leggja bann

við vöruflutningi til Hollands, Sviss,

Danmerkur, Sviþjóðar og Noregs til

þess að koma þessum hlutlausu þjóð-

um í svelti og knýja þær á þann

hátt til þess að hjálpa til að fullkomna

hafnbannið á Þýzkalandi.

Það eru nú eigi nema fáir mán-

uðir siðan að Mr. Lansing mótmælti

að undirlagi Wilsons sliku hafnbanni

á hlutlausum þjóðum og Þýzkalandi,

vegna þess að það kæmi í bág við

alþjóðalög og væri því »óréttlætt og

óverjandi«.

Þetta eru nákvæmlega þau orð,

sem Mr. Lansing viðhafði í hinum

opinbern mótmælum gegn hafnbanni

því er Bretar höfðu lagt á Þýzka-

land og hin hlutlausu Niðurlönd og

Norðurlönd.

landlæg og rótföst af gömlu aðgerða-

leysi og blindum vana.

Framfaramennirnir þurfa að hafa

hugföst gömlu orðin: »ekki er minni

vandi að gæta fengis fjár en afla

þess« — en oft gleymist umhirða

og viðhald á hlutum. ÁUir ættu þó

að vita að ekki er nóg að vinna

verk og Iáta það svo afskiftalaust.

Náttúruöflin gera bæði að skemma

og bæta, eftir því þarf að líta og

beina áhrifum þeirra í rétta átt. í

byrjun eru flestar skemdir litlar —

en geta orðið lítt bætanlegar, ef ekki

er viðgert í tima.

Þegar um ræktun og aukna fram-

leiðslu er að ræða í þessum tveim

sýslum, þá verður að taka til athug-

unar þær skemdir, sem vofa yfir

þessum héruðum, bæði af vatnagangi

og sandfoki.

Stórkostlegri eru skemdirnar í

Rangárvallasýslu. I Landmannahreppi

í beirri sýslu  er t. d. 20  býli ann-

Það er óskiljanlegt fyrst hafnbann

lagt á hlutlausar þjóðir var óréttlátt

og óverjandi árin 1915 og 1916,

hvernig það verður réttlátt árið 1917.

Réttur hlutleysingja til þess að eiga

skifti við ófriðarþjóðir, er löghelgað-

ur. Hann er ótvirætt löghelgaður í

Parísarsamþyktinni, í Haagsamþykt-

unum og í Lundúnasamþyktinni.

Honum hefir hvað eftir annað ver-

ið haldið fram af stjórn vorri og

enska stjórnin hélt honum skörulega

fram í stríðinu milli Rússa og Japana.

Þá hafði Landsdowne lávarður í hót-

unum um það við Rússastjórn, að

Bretar mundu segja henni strið á

hendur, ef herskip Rússa skiftu sér

nokkuð af brezkum kaupförum, sem

fluttu matvæli og hergögn til Japans.

Rétti hlutleysingja til þess að eiga

frjáls viðskifti við hernaðarþjóðir hefir

ætíð verið haldið fram af Bandaríkj-

unum. Til varnar þeim rétti höfð-

um vér í hótunum um ófrið við

Frakka árið 1796 og hófum ófrið

við Breta árið 1812.

Frá því á dögum Washingtons for-

seta og fram að þessum tima, hefir

engin Bandaríkjastjórn efast um þenn-

an rétt. Og síðan Norðurálfustyrj-

öldin hófst og þangað til vér geng-

um sjálfviljugir í ófriðinn, hefir stjórn

vor haldið fram þessum sama rétti.

í samræmi við þessa stefnu höfum

vér svo í rúm tvö ár birgt banda-

menn að öllum nauðsynjum, mat-

vælum, skotfærum, fallbyssum og

flugvélum. Og þegar Miðveldin

kvörtuðu undan þessu, sögðum vér

að vér værum fúsir til þess að selja

þeim allar samskonar vörur, ef þau

vildu sækja þær á markað vorn.

En oú virðist svo sem vér ætlum

að ganga i lið með Bretum i því

að neita hlutleysingjum um þann rétr,

er vér sjálfir þóttumst hafa meðan

vér vorum hlutlausir og verzluðum

óhikað við ófriðarþjóðir.

Þetta virðist oss í alla staði.slæm

stefna. Hún fer alveg í bág við

stefnu þá, er vér höfum haldið fram

í þessi 140 ár sem vér höfum verið

sjálfstæð þjóð. Og með þvi að taka

upp   þessa  stefnu,   sem  vér höfum

aðhvort alveg i auðn, eða bæir hafa

verið fluttir af sandfoki. Auk þess

margar fleiri jarðir í mikilli hættu.

Likt má segja um Rangárvelli ofan

verða. Það er ömurleg og leiðinleg

sjón að sjá þessi uppblásnu svæði

og gamlar rtistir af merkum stór-

býlum og skinin og hálffiiin raanna-

bein úr uppblásnum grafreitum. Það

er þreytandi fyrir þá, sem þar bda,

að sjá á hverju ári takast skák af

graslendisblettunum sem eru í kring

um bæina þeirra og sjá sandkafið

koma nær og nær bústöðum þeirra.

Skemdirnar eru svo stórkostlegar

víða i Rangárvallasýslu, að margir

halda að ekkert sé hægt að ráða við

þær. Einn bóndinn á Rangárvöllum

sagði við mig um daginn, að hann

áliti þýðingarlaust að reyna að gera

nokkuð til varnar sandfokinu þar,

því að það mundi enginn mannleg-

ur máttur megna að sporna við

þeim ósköpum, sem þar gengjn á f

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8