Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						liaugard.
0.
nóv. 1917
LAÐJÐ
5. árgangr
10.
tðlublað
Ritstjórnarsími nr.  500
Ritstjóri:    Viihjálinur Finsen
ísafoldarprentsmiðja
Afgreiðslusimi nr.  500
BIQ
——1
Reykjavikur
Biograph-Theater
BIOl
Sporin
sem lýstu
Þessi afbr-gðsgóða og skemti-
lega mynd verður sýnd
í kvöld
i siéasía sinn.
mmmmmmmmmmmmmmmm
Erl símfregnir
Frá fréttaritara ísafoldar og Morgunbl.
Ksupmannahöfn 8. nóv.
„Liokalanzeigei" skýrir
írá því, nð ríkisráðiö hafl
samþykt að Austurríkis-
keisari skuli vera koimng-
urPólland*. og Þýzkalands-
fceisari stórhertogl yfir
Kurlandi og Lithaue .
,Voi warts'mótmælir þ< ssu
gkipulagi.
Maxiuialistar hata gert
uppþot í Petrogriul.
ftalir haltla áiram uud-
ar.halcli sínu til Piave.
Bretar hnfa tekið Pass-
chendacle. Þao er búist
viðþví að E»jóðv«rjar inutsi
verða að yfirgefa víg&töðv-
«r sinar í Flandern.
Nýja eldsneytið.
¦   1« 1 ¦ —
Guðm. E. Guðraund8son bauð
nokkrum mönnum að vera við-
stadda tilraun, er hann gerði i
gær með hið nýja eldsneyti, sem
hann hefir búið til úr mó, tjöru
og einhverju öðru efni, sem eng-
inn fær að vita hvað er.
Tilraunin var gerð í venjuleg-
um ofni. Var kveikt upp með
spýtum á vanalegan hátt og nýja
eldsneytið látið ofan á spýturnar.
Tók þegar að loga í ofninum og
virtist hitinn vera jafn vel meirí
en er kolum er brent.
Það er ekki gott að segja hvaða
möguleikar kunna að vera í þess-
ari    blöndu    Guðmundar.     Hún
verður nú rannsökuð nánar af
sérfræðingum. En eftir þvi sem
séð verður nú, er líklegt að hér
sé að ræða um gott og ódýrt elds-
neyti, sem er þess vert að þvi
sé gaumur gefinn.
Griiðmundur býst við að geta
framleitt eldsneytið fyrir um 100
kr. hverja smálest, en auðvitað
miklu ódýrar er hann hefir feng-
ið vélar, sem nauðsynlegar eru
tii mikillar framleiðsiu.
I
THjja  Bíó    <
Éi
Skófatftaður,
Mér er sagt — ekki veit eg hvort
það er satt — að útlit muni til þess,
að hingað fáist eigi meiri skófatnað-
ur frá útlöndum en kominn er, fyr
en að striðinu loknu. Það getur
vel verið að þetta sé rétt — að
sumu leyti vegna þess, að mesti
hörgull er á skóíatoaði um allan
heim og eins vegna þess, að kaup-
menn vilji eigi eiga það i hættunni
að fá svikinn skófatnað. En margar
sögur ganga af því að erlendis sé
nú taeplega hægt að íá ósvikna skó
að eigi séu sólar eða hælar úr pappa
eða þá hvort tveggja.
Eu hvort sem þetta er satt eður
eigi, þá virðist mér það þó þess vert
að um sé hugsað. Hvernig veTðum
við borgsrbiiar staddir ef við fáum
eigi sæmilegan skófatnað um langan
t'ma? Hvernig eigum við þá að
hjálpa okkur sjáifum ?
Mér virðist nú, sem útlendur skó-
fatnaður sé orðinn svo dýr, að jafn-
vel af þeirri ástæðu sé tfmi til þess
kominn að finna eitthvað i hans stað.
Og svo liggur sá orðrómur á, að
þessi skófatnaður sé nú eigi jafn
góður eins og þegar hann kostaði
hilfu minna eða 2/8 minna. Það er
ekkett smáræði sem eytt er árlega
af skóm hér á götum Reykjavíkur
og mikið efamál er það, hvort hinn
útlendi skófatnaður, sem rutt hefir
sér til rúms, er svo mjög við okkar
hæfi.
Islenzku skórnir munu að ýmsu
leyti taka honum mikið fram. En
gallinn er aðeins sá, að sá hugsunar-
hittur hefir hertekið fjöldann, að það
sé ekki snotuit að ganga á kúskinns-
skóm. Og tízkan er máttug. Það
er þýðingarlítið að ætla sér að ganga
fram hjá henni eða bjóða henni
byrginn. Hún hefir sitt fram, hvað
sem hver segir. Raunar væri rétt-
ara að kalla það rótgróinn vana, að
allir telja það svo sem sjálfsagt að
ganga á erlendum skóm og stígvél-
um.
Skrifarinn.
Hin framúrskarandi fallega mynd, sem sýnd var 16 sinnum
i röð hér í Reykjavik i vor — eða helmingi lengur en nokkur
önnur mynd — verður
sýndíkvöfáQn aíl$2kkioffar~
Piino til sölu.
Af sérstökum ástæðum er nýtt.piano til sölu ná þegar. Er geymt
í Hljóðfærahúsi Reykjavíkur, sem gefur nánari upplýsingar.
Ef til vill getur komið til mála að taka Harmonium upp i hluta af
kaupverðinu.
En nauðsyn brýtur lög vana og
tízku eins og öll önnur lög. Neyðin
kennir naktri konu að spinna. Og
nú má eigi -hugsa f^ast og fremst
um það hvað fer bezt og er álitlegast
heldur hvað er heppilegast og hag-
kvæmast.
Eg las um það í norsku blaði fyrir
skömmu, að alþýða í Noregi væri
nú að miklu leyti farin að nota ttéskó.
Bar blaðið þvi verðugt lof, að sá
háttur skyldi cpptekinn. Tréskórnir
kosta lítið, eu endast margfalt á við
leðurskó og það er hollara að ganga
á þeim. Og Norðmenn hafa nóg
af trjáviðnum til þess að smiða sér
skó úr. Um okkur Islendinga er
öðru máli að gegna, þótt við vildum
fara að smiða okkur tréskó. Okkur
vantar efnið. Þó er það áreiðanlegt,
að mikið gætum við sparað með
.því, að smíða >klossa« handa börn-
um og unglingum.
En þá er eftir að hugsa fyrir okk-
ur sjálfum — fullorðna fólkinu.
Ekkert hefir verið reynt til þess að
smíða handa okkur þægilegan, ódýr-
an og hentugan skófatnað. Allir
hafa talið það svo sem sjálfsagt að
fara í búðirnar og kaupa útlend stíg-
vél. En nú er kominn tími til þess
að finna eitthvað i þeirra stað. Eg
býst tæplega við þvi að það geti
orðið islenzku skórnir. En getum
við þá ekki fundið upp nýjan skó-
fatnað handa okkur? Á Norður-
löndum er farið að nota trésóla mjög
viða og eins í Þýzkalandi (þaðan
mun það runnið). Hvers vegna ætt-
um við eigi að geta gert það líka?
Er enginn svo mikill hugvitsmaður
hér i peirri iðn, að hann geti leyst
þrautina?
Eg er viss um það, að lagtækir
menn geta haft góða atvinnu við
það í vetur að smiða »klossa'« á
krakkana hér í Reykjavík. Og eg
þykist þess [líka fullviss að nógur
markaður muni fást fyrir »islenzk«
stígvél. Og smiðaefnið er til, ef
mönnum lærist að fara með það —
selskinn nautskinn, hrossleður, sauð-
skinn og tré. Hver vill taka efnið
og smiða úr því?
Þrándur.
Hvar á Landspltalinn að standa?
I m m 11 ¦
Þessi yfirskrift er í Morgunblað-
inu i dag, og svo jafnharðan dóm-
ur hvar það sé, sem hann álítur að
melarnir með ðllu moldrykinu hve-
nær sem vindur blæs, séu þar til
hæfastir til að bygður sé Lands-
spítalinn, en eg er alveg á annari skoð-
un og hún er sú, að hvergi i öllu
Reykjavíkurlandi sé hentugri staður
fyrir Landsspítalann en rétt fyrir ofan
Skólavörðuna. Þar er útsýnið lang-
fegursta sem bærinn á til, og þar
er svo hátt og loftið svo gott sem
framast má verða hér fyrir spítalann.
Eg bendi á þetta pláss og tel það
framar öllum öðrum fyrir spitala
landsins,- en sízt melana, hvar sem
á þeim ætti að vera, það er ólíkt
lægra og loftið þyngra en hjá Skóla-
vðrðunni. Dæmi nii fieiri um stað-
ina.
¦11. 17.
Kunnu$ur.
Kaupirðu góðan hlut,
j)á mundu hvar þú fekst hann.
Sigurjón Pjetursson
Sími 137.
Hafnarstrœti   18.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4