Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						II. nóv. 12. tbl.

MORGUNBLAÐIÐ

10,000,000

stangtraf Sunlight,

sápu eru seldar í

hverri viku, og er það*

hin besta sönnun fyritj

því, að Sunlight sápal

hefir aita þá kosti til'

aö bera, sem henni eru

eignaðir, og að hún

svarar til þeirra eptir-

væntinga, sem menn

hafa gjört sjer um

ágæti hennar.

JLtfí

/

Kafbatahernaðurinn.

Hinir  nýju  og stóru kaf-

bátar Þjóðverja.

Eídfjallið San Miguei,

Síðan kafbátahernaður Þjóð-

verja hófst fyrir alvöru, hefir

mönnum eigi orðið tíðrœddara um

annað heldur en framfarir þær

eem orðið hafa í Þýzkalandi í

smíði kafbátanna. Og þótt marg-

ar fregnirnar, sem hafa borist um

•stærð kafbátanna hafi virst ótrú-

legar, heflr þó reynslan sýnt og

«annað, að þær voru á rökum

bygðar. Menn vita það nú með

vissu að Þjóðverjum fleygir stöð-

ugt fram í smíðí kafbátanna. Smíða

þeir æ stærri kafbáta, betur út-

foúna að vopnum, öruggari til

áræðis og siglinga. En vegna

þess áð öllu, sem kafbátahernað-

inum við kemur, er haldið leyndu,

eins og öðru um hernaðinn, þá

hefir það reynst erfitt að fá glöggar

sannanir fyrir þvt»á hvaða rökum

Saga

pardus-mannsins.

Eftir Jack London.

Hann var dýratemjari, þótt

-nJlíklegt mætti þykja, því að hann

hafði dreymandi augu, dapurleg-

an og nærri kvenlegan hreim í

röddinni. Hann virtist vera þung-

lyndið sjálft. En þó var það lífs-

starf hans að fara inn í búr óarga-

dýra, sýna vilta pardusa og æsa

taugar og tilfinningar manngrú-

ans. Og því betur sem honum

tókst þetta, því betra hafði hann

iipp úr starfinu.

Eg sagði »þótt ólfklegt mætti

þykja«, því að maðurinn var auk

þess mjaðmaskroppinn, axlasig-

inn og blóðlítill. Það væri ofsagt

að hann væri skuggalega þung-

fcúinn,  því að hann hafði mikið

Um sama leyti sem þjóðveldið San Saivador í Mið-Ameríku

sagði Þjóðverjum stríð á hendur, urðu þar ógurlegir jarðskjálftar

og hrundu þar margar borgir til grunna, þar á meðal höfuðborgin

sjálf og San Miguel. — í San Salvador eru eldfjöll mörg, en mest

þeirra er San Miguel, sem borgin dregur nafn af. Eldgígur þess

er 1 kílómeter á breidd og 150 metra djúpur.

sögusagnirnar um þá eru bygðar.

»Aftonbladet« sænska flytur þó

nýlega ýmsar upplýsingar um

kafbátana og hefir þær eftir þýzku

tímariti, er ræðir sjómál og sigl-

ingar. Þar segir að hinir nýju

kafbátar séu 140 metra langir,

11,3 metra breiðir og beri 5500—

6500 smálestir. Vélar þær, sem

í þeim eru og eiga að knýja bát-

ana áfram ofansjávar, hafa 20.000

hestófl, en vélarnar, sem knýja

þá í kafi 5000 hestöfl. Skriða

þessir bátar 28—30 mííur á klukku-

stund   ofansjávar   og  15 mílur á

klukkustund neðansjávar.

Um vlgbúnað þeirra er það sagt,

fremur þýðlegt og viðkunnanlegt

viðmót, Eg var nú lengi búinn

að reyna að toga út úr honum

einhverja smásögu, en hann virt-

ist skorta ímyndunarafl. Það var

ekki svo að sjá, að neinn æfin-

týraþorsti hefði fleytt honum á-

fram frægðarstigann, engin áræðni

eða taugaspenningur verið því

samfara — alt virtist háfa geng-

ið sína tilbreytingalausu leiðinda-

götu fyrir honum.

Ljón? Ójú, við þau hafði hann

barist. En hvað var það! —

Enginn annar vandinn en að vera

rólegur. Það gæti hver maður

haft hemil á ljóni, ef hann hefði

bara stafkríli í hendinni. Hálfa

klukkustund hafði hann samt orð-

ið að berjast við eitt. í hvert

skifti sem það ætlaði af stað, gaf

hann þvi högg á trýnið. Og þeg-

ar það fór að verða niðurlútt, þá

var að rétta fram fótinn, og þeg-

ar það ætlaði að glepsa I hann,

þá að venja það af því líka með

að þeir hafi 40 tundurskeytabyss-

ur, 18 á hvert borð, 2 í skut og

2 í framstafni. Er sagt að hver

þeirra hafi 76 tundurskeyti með

sér í hverri ferð, og er hvert,

þeirra 45 centimetra í þvermál.

Auk þess geta kafbátar þessir lagt

tundurdufl og er mælt að þeir

geti flutt með sér í hverri ferð

eigi færri en 150 tundurdufl, gríð-

arstór. Enn fremur hefir hver

kafbátur 6 fallbyssur 11,9 centi-

metra á vídd og eru þær ætlaðar

til varnar gegn tundarbátum og

til þess að skjóta kaupför í kaf.

Um brynju kafbátanna er sagt

að hún sé 50—75 millimetra þykk.

kjaftshöggum. Það var alt og

sumt.

En nú fór hann að sýna mér

örin á sér. Þau voru ekki fá, og

eitt var nýtt á öxlinni á honum.

Þar hafði tígrisdýr hrifsað í hann

með hramminum og rifið hold frá

beini. Það mátti líka sjá að treyj-

an hans hafði rifnað þar og ver-

ið saumuð saman. Hægri fram-

handleggurinn á honum var engu

líkari en hann hefði farið í gegn-

um þreskivél, svo margtætt var

húðin sundur eftir vígtennur og

villidýraklær. — En þetta var

svo sem ekki neitt. Hann fékk

þó ónot í þeesi gömlu sár þegar

rosi var í veðri.

En alt í einu lifnaði hann við.

Honum datt nú í hug saga, sem

hann var eins ákafur að koma

út úr sér, eins og eg var að ná

i hana.

— Þér þekkið ef til vill sög-

una um ljónatemjarann, sem hafði

á sér hatur annars manns? spurði

Hver kafbátur er útbúinn með

tveim lausum turnum, hinn aft-

ari aðallega til þess að villa óvin-

ina, en hinn fremri leikur á möndli

og þar eru hinar minni fallbyssur,

til þess að skjóta með í allar áttir.

Þessir risavöxnu kafbátar eru

eigi nema 5 minútur að þvi að

komast í kaf og er það eitt nægi-

legt. til þess að sýna hversu hættu-

legt vopn »kaf-beitiskipiðc er nú

orðið.

Siálfstæði Fiitete

Hinn 20. marz í vetur sem leið,

gaf bráðabirgðastjórnin í Rúss-

landi út tilkynningu um það, að

Finnland skyldi aftur öðlast sjálf-

stjórn. Og um leið var Finnum

fenginn nýr landstjóri. Hann hét

Stockovitch. Var hann Finnum

miklu vinveittari heldur en hinn

fyrverandi landstjóri. — En Finn-

um var það eigi nóg að fá heima-

stjórn. Þeir vildu fá fullkomið

sjálfstæði. — Og forvígismaður

þeirra  var þingmaðurinn Oskari

Oskari Tokoi

Tokoi. Er það maður, sem brot-

ist hefir áfram af eigi ramleik.

Hann er af fátæku foreldri kom-

hann, en þagnaði um leið og leit

hugsandi á ljón, sem lá i búri

þar andspænis, og virtist vera

lasið.

— Það hefir tannpínu, segir

hann. — Jæja, en sú list, sem

ljónatemjarinn lék fyrir áhorfend-

unum, var sú, að reka höfuðið

inn í opinn kjaft á ljóni.

En maðurinn, sem hataði

hann, var viðstaddur hverja [sýn-

ingu, í þeirri von að sjá ljónið

einhverntíma bíta saman skoltin-

inum á meðan á þessu stæði. —

Hann elti tamningamanninn á

röndum, um alt landiði Árin liðu

og báðir urðu gamlir og ljónið

varð líka gamalt. Og loksins var

það einu sinni, að hann sá voa

sína rætait. Ljónið beit saman

kjaftinum og það var óþarft að

senda eftir lækni. —

Pardus-maðurinn leit nú á mig

í gegnum fingur sér, og hefði það

mátt kallast rannsakandi augna-

ráð, ef það hefði ekki verið svo

dapurt.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8