Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						vlOKGUNRLAÐIB
um það, að fyrsta krafa, sem gerð
yrði til Þjóðverja, væri sú, að þeir
bættu fullum bótum alt kaupskipa-
tjónið og fullar skaðabætur til ætt-
ingja þeirra, sem mist befði lífið
vegna kafbátahernaðarins.
Úilendingar í Bretlandi.
Bonar Law hefir gefið loforð um
það, að stjórnin muni bráíilega
leggja íram frumvarp, með enn
strangari ákvæðum um framandi
menn, heldur en þau, er giltu í
stríðinu. Eftir þeim verður hver
maður, sem kemur til brezka rík-
isins, að færa fram sannanir, eigi
að eins fyrir því, hvar hann hafi
borgararétt, heldur einnig hverrar
þjóðar hann er að uppruna.
PramtíS GySinga.
Dr. Weizmann flutti ræðu á ráð-
stefnu Zionista í London og sagði
þar, að Zionistar mættu vera á-
rægðir með þær viðtökur,'sem þeir
hefðu fengið á friarfundinum, og
kvaðst atla.að stórveldin hefði þeg-
ar ákveðið, að Gyðingaland skyldi
verða þjóðarheimkynni Gyðinga.
M. Tardien, einn af fulltrúum
Frakka úr tíu manna ráðinu, hefði
lýst yfir því, að Frakkar mundu
ekki setja sig upp á móti þvi, að
Gyðingaland yrði framvegis undir
verndarvæng Breta.
Skemlun k t.
Hljómleikar og söngur í IfnóT
Eg heyrði marga tala um það í
fyrradag og dagini) þar áður, að
það gæti aldrei ble^sast. Iðnó væri
of kunn bæjarbúum til þess sem
algerlega óhæf til samsöngva og
hljómleika.
Þrátt fyrir það vcru þó allir að-
göngumiðar uppseldir. — Og eg
þori að ábyrgjast, að fleiruin en
mér hefir brugðið í brún, þogar
þangað kom. Eigandi hússins, hr.
Frantz Hákansson hafði látið gera
afþiljað ávið með lofti yfir uppi á
gamla leiksviðinu, og með þensum
útbúnaði mun mér óhætt að full-
yrða, að í stað þess að vera óhæfur
aöngsalur, eins og íóur var, er Iðnó
nú langbezti söngsalur bæjarins.
Eg hefi að minsta kosti aldrei heyrt
eins greinilegt og eðlilegt eiidur-
kast tónanna fram í áheyrendasal
eins og þarna. Og eg spái því, að
eftir þetta dctti engum manni í hug
að halda samsöngva aér, eða hljóm-
leika annars staðar en í Iðnó.
Þetta skal eg láta nægja að sinui
um salinn, því að enn stendur 'ít-
búnaðurinn á sviðiuu til bóta ig
G>ðir þ3kkir viljutn við iæ a ö lum þeim, sem sý du okkur sð toð
oz sa. r úð við frafall og jarðaifö' tengdaföðurs, föðurs og sijúpi okkar,
Odds ö^mundssonar.
Sigiíður HalldórsdtStti--.          ,  h. Ö^m. OJds<on.
Sign'ður Kr. J>ha nsdóttirv
Illli
Verzlunarstaða.
Piltit innanvið tvitugt, 1 put oj áreiðanlegur, sett skrifar os; teikn-
ar vel, talar dönsku og hefir löngun til að verða ve zlunarmaður, getur
fengið stvinnu sem afgreiðslumaímr I einni sterstu ny'enduvöiuvarzlun
baejarirs.
Aðeins doglegum p'tum þý^ir að sæ'j .
U-nsókri með meðmælum auðke' d *i6yt sendi t afgr. þ^ssa blaðs
fyrir 9. þe st mánaðar.
W
O'
C/>
r*
O
00
C/D
CL
mun þá hægt að minnast á hann
síðar.
Eigi ætla eg mér holdur að leggja
dóm á það sem fram fór þarna í
fyrrakvöld. En segja má frá því, að
að áheyrendur vori: mjög hrifnir
af „Hórpu" — 14 manna horna-
orkester, undir stjóm Reynis Gísla-
sonar. Veit eg aC félagið hefir með
þessu eina kvöld aflað sér meira
álits meðal bæjarbúa. heldur en það
hefir gert með öllum fyrri hljóm-
leikum sínum.
Tvísöngurinn tókst lakast. Olli
þnr um hvafi söngmenn voriv ójafa-
ir.
En Bernburg tókst upp. „Aldrei
hefi eg heyrt honum takast eins/'
1»   Ny|»   80
Hennar
fimm yfi sjónir
Sió le k      15  þattu n
Al il-i ¦ tvetkio  !e ku'   efti'lei -
k   ik ¦ ynd  lf ki-oii i   A nei k u n
Florer c« la Bad e
mælti kunningi -minn við mig á
heimleiðinni. „Má vera, að sviðið og
salurinn eigi nokkuru ]játv í , ví —
en haim handfjatJaði þó fiöluna,
eins og snillingur."
Mér varð á að spyrja hann hvern-
ig á því mundi standu, að Bern-
burg fengi alt af h^sr'ylli k skemt-
anir sínar, þrátt fyr,r það, þó að
bæjarbúum gæfist koitur á að
heyra til hans á Nvja Landi á
hverju kvöldi. Hvort það mundi
stafa ax því, að hann vandaði sig
svo miklum mun meira, þegar hann
héldi hljómlcika.
„Nei, það er-ekki rétt," mælti
hann. „Það er einmítt vegna j^ðss^
að Bernburs; vandir sig alt af.
Hann getur ekki leikið án þess að
vanda sig. Eg þykisi, þekkja hví-
lík þraut það er, aö leika kvöld
eftir kvöld á veitiiigahúsi fyrir
vanþakklátum og citiiektarluusum
áheyrendum — í reyk.iarsvæþa, ó-
lofti og þrengslum. saiu drepa og
afbjaga tónana nýfæd.! 1 Það þarf
stiltan mann, — mswi p;eð lista-
mannsbLóði, til þess að þola bað og
geta vandað sig alt af — að hugsa
ekki seni svo, að ait sé fullgott í
kaffihúsalýðinn. En Bernburg er
einmitt slíkur listamaður, að hann
getur aldrei fengið .-.f sér að k&sta
höndum til fiSlunnar. Þess vegna
hefir hann aflað Svír hylli flestra'
bæjarbúa, og þess v*ígna koma þeir
alt af at hlusta á hann. Auk þess
nýtur hann sín betnr t. d. í Iðnó,
heldur en í þröngu kaffihúsi, inn-
an um ídieyrendur," —
Eg læt það á valdi þeirra, sem
þetta lesa, að dæma um það, hvort
kunningi minn hefir haft rétt fyrir
sér. En mér finst það. Og þes»
vegna hefi eg orð uans eftir.
Hrafn.
Hitt ogþetta
Kölavandrœði afskapleg hafa veriS
í Berlín síðan um nýár. Kolaoámu-
menn í Westfalen hófu verkfall, og.
flutningavandrϚin eru mikil um alt
Þýzkaland.
—o—
Verkanir hafnbannsins. Það <>¦: op-
inberlega tilkynt frá Þýzkalandi, að
509 þúsund manns Iwfi látist þar f
landi, beinlínis vegna hafnbannsms.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4