Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLADH)

MORGUNBLAÐIÐ

Ritstjóri:  Vilh. Finsen.

Afgrerðsla í Lækjargötu 2

Sími 500. — PrentsmiSjusími 48.

Ritstjórnarsímar 498 og 499.

Kemur  út   alla   daga   vikunnar,   aö

mánudögum undanteknum.

Ritstjórnarskrifstofan opin:

Virka daga kl. 10—12.

Helgidaga kl. 1—3.

AfgreiSslan opin:

Virka daga kl. 8—5.

Helgidaga kl. 8—12.

Auglýsingum sé skilaö annaShvort

á afgreiðsluna eða í ísafoldarprent-

amiðju fyrir kl. 5 daginn fyrir útkomu

þess blaðs, sem þær eiga að birtast í.

Auglýsingar, sem koma fyrir kl. 12, fá

aö öllum jafnaði betri stað í blaSinu

(á lesmálssíSum), en þær sem síSar

koma.

AuglýsingaverS: Á fremstu síSu kr.

3.00 hver cm. dálksbreiddar; á öSrum

BÍSum kr. 1.50 cm.

VerS blaSsins er kr. 1.50 á mánuSi.


viss, að vér munum allir saman og

hver og einn leggjaallavorakrafta,

þekkingu og vitsmuni f ram til þess,

að dómsúrslitin verÖi ábygigileg óg

_iéttlát, enda er þetta bein skylda

vor, og þá hefi eg jafnframt þá ör-

uggu von, að vér munum ávinna

dómstólnum t r a u s t alþjóðar,

þannig að almenningur gjarneam-

lega leggi málaefni sín undir dóm

jréttarms, og uni úrslitum þeim er,

þau fá þar. —> Svo framarlega vér

öflum Hæstarétti þessa trausts, er-

um vér á réttri braut, dómstólnum

mun farnast vel, og starfsemi hans

verða farsælleg fyrir þjóð vora. —

Það er ósk mín og örugg von, að

svo nregi verða.

Að svo mæl'tu leyfi eg mér, sam-

kvæmt umboði því, er mér er veitt

til þess, að setja Hæztarétt íslands.

Qvod felix faustumqve sit!

Sveinn Björnsson svaraði ræðu

þessari fyrir hönd málafærslu-

manna og mælti á þessa leið:

Ræða Sveins Bjðrnssonar:

Yirðulegi Hæstiréttur!

Háu dómendur!

Þessi stund mun jafnan talin

merkisstund í sögu íslenzku þjóðar-

innar. Sú stund er æðstu dómendurí

íslenskum málum iiiku aftur sæti til

dóma á fósturjörð vorri.

Þessi atburður, sem her á sér stað

r-.ú í dag, hlýtur að vekja fögnuð í

hjörtum allra Islendinga. Hann er

einn af áþreifanlegu vottunum um

að vér höfum aftur fengið fullveldi

um öll vor mál.

í þeirri skipan, sem framkvtemd

er hafin á í dag, með þessu fyrst.i

móti Hæstaréttar íslands, felast,

eins og kunnugt er, meðal annars

tvö mikilsverð nýmæli.

Ilér eftir verður íslenzkum rnál-

um ekki skotit! til neins æðri réttar

eu þessa virðulega réttar. Hér á

þessum *tað ver<5a framvegis kveðn

ir upp þeir dómar, sem verða fulln-

aðarúrslit allrar þrætu manna á

rnilli, hér á landi.

Munnleg málfærsla, sem ekki hef-

ir verið notuð nema að örlitlu leyti

fyrir nokkrum rétti hér á landi áð-

ur, skal nú fara fram hér á eftir

íyrir þessum virðulega rétti.

Nordisk1

LiYsforsikrings Ajs, af 1897,

Líftryggiisgar

Aðalumboðsntaður fyrir ísland:

Gunnar Egilsoc

Hafnarstræ-ti 15.    Tals. 608.

II......IIIIIIIIIIHIIIII.....m^^^^

l»elur

silRiBlusur

með

10-30% aíslætti

dómendum allrar heilla á komandi

tímum.

Háttvirtu eollegæ, vihjið þið á-

samt mér, votta hinurn virðulega

Hæstarétti og hinum háu dómend-

um virðingu okkar.

Dómstjóri þakkaði ræðuna og var

síðan gengið til dagskrár og kveðin

upp dómur í 5 málum.Var þá setn-

ingarathöfn þar með lokið og gengu

þá gestir á brott.

En síðan voru tekin fyrir önnur

mál og var 3—4 vikna frestur veitt-

ur í öllum. Þessir lögfræðingar

raættu í réttinum í fyrsta sinn:

Eggert Claessen, Lárus Fjeldsted,

Björn Pálsson, Guðm. Ólafsson,

Sveinn Björnsson, Jón Asbjörnsson.

Athöfnin fór öll fram með þeirri

viðhöfn, er samir svo merkum við-

burði, þá er æðsta dómsvald í ís-

lenzkum málum er aftur flutt inn í

landið.

pessi nýmæli varða hina háu dóm-

er;dur og okkur málaflutningsmenn-

iua að ýmsu leyti frekar en aðra.

Eg er þeirrar skoðunar að tals-

vert velti á því, um það, hvernig

framkvæmdirnar takist í þessum

efnum, að þegar frá byrjun megi

takást góð samvinna milli hinna háu

dómenda og málaflutningsmanna.

Eg leyfi mér fyrir hönd málaflutn-

ingsmannanna, að bera fram þá ósk,

i»ð svo megi verða. Ig.hygg óhætt

að fullyrða, að vér höfum allir reynt

að gera okkur ljóst bve mjög aukin

ábyrgð legst á okkur við breytingu

þá, sem nú verður.

Vissan um það, að málum þeim,

sem við flytjum hér fyrir réttinum,

verður eigi framar skotið til próf

unar fyrir neinum æðri rétti, hlýtur

að hvetja okkur til þess að beita

öllu meiri alúð við starf okkar og

sýna öllu meiri vandvirkni í því en

áður. Að vísu geri eg ráð fyrir því

að við höfum allir eftir mætti reynt

að sýna alúð og vandvirkni r störf-

um okkar við landsyfirdóminn, svo

sem skylda okkar bauð. En meðvit-

undin um það, að enn sé tækifæri til

að prófa málið fyrir öðrum rétti, ef

til vill með málaundirbúningi heef-

ari matina, getur að sjálfsögðu hafa

dregið nokkuð úr því, að málaflutn-

iagsmenn legðu sig svo í framkróka

sem ella. Hér eftir er ekki rúm fyrir

nokkra slíka hugsim. Það er okkur

fyllilega ljóst. og það mun verða

okkur hvetjandi leiðbeining í störf-

um okkar hér fyrir réttinum.

Með munnlegu málsfa'i-slurini er

áreiðanlega aukin varrdi okkar fram

úr þvr, sem var, er svo að seg.j;i öll

málafærsla var skrifleg. Okkur er

það og augljóst, að einnig í þesstt

eí'ni eru talsvert auknar kröfur

gerðar til starfsemi okkar. Eg hygg

a? það sé vilji okkar allra, að sýna

einlæga viðlcitrri til þess aðlátaþctta

fara sem bezt úr hendi, og viljum

gjarna tnega vænta umburðarlyndis

bJnna háu dómenda r byrjuninni, og

aðstoðar þeirra r viðleitni okkai'.

Eg leyfi mér að þakka hinum háa

dómstjóra fyrir hin hlýlegu orð, er

hann í ræðu sinni mælti til okkar

njálaflutningsmanna. Eg er þess

fullviss að við munum allir leggja

okkur á hjarta orð hans um að gera

tnálaflutnínginn hér fyrir réttinum

svo sannan. sem á okkar valdi er.

Með þessum ummælum og endurtek-

inni ósk um góða samvinu milli

hinna háu dómenda og málaflutn-

ingsmanna, vil eg fyrir hönd okkar

ínálafliitningsrnanna árna hiniun

virðulega Ilæstarétti og hínum háu

Inflúenzan

komin til Vestmannaeyja.

í gærmorgun bárust þær fregnir

hmgað að veiki er mjóg líkist in-

flúenzu væri farin að stinga sér nið-

ur í Vestmannaeyjum. Varð mönn-

um hverft við fregnina og mun flest-

tim svo farið að vart hef ðu þeir get-

að hugsað sér meiri ótíðindi. Því enn

þá blasir endurminningin um drep-

sóttina miklu í fyrra við fólki, sem

opið sár. Og víst munu allir einhuga

í því, að vilja komast hjá öðru eins

þjóðarböli í lengstu lög, hvað sem

það kostar.

Veikin í Vestmannaeyjitm.

í f jórum húsum r Vestmannaeyj-

um haf ði orðið vart veikinnar er vér

fréttum síðast í gærkveldi. í einu^

þessara húsa lágu 9 menn veikir.

Flestir hafa lagst með háum hita og

yfirleitt er byrjunarstig veikinnar

svo líkt inflúenzu, að því miður eru

allar líktir á, að það sé þessi veiki,

sem nú er farin að herja á Eyjarnar.

í gærkveldi munu um 20 manns

hafa legið  veikir.

En hvernig hefir veikin borist?

Um það fer ýmsum sögum. Ein til-

gátan er sú, að veikin hafi borist

þangað með barni, sem kom til Eyja

ásamt foreldrum sínum með „Gull-

foss'' í síðttstu ferð hans frá Kaup

mannahöfn. Var barnið veikt er það

kom og líktist sjúkdórnurinn inflú-

enzu. En eigi hafa foreldrar barns-

inf veikst, né neinn á því heimili.

Væri því eðlilegt, að veikin hefði

breiðst út fyrir löngu, ef þarna

raætti vænta upptaka hennar og

er því «ú tilgáta næsta ós-nnileg, að

veikin sé þaðan sprottin.

En fyrir nærfelt viku kom þýzkur

hi tnvörpungur til Vestmannaeyja.

HafSi hann veikan manrt meðferðis.

Var maður þessi veikur af lungna-

bólgu og var fluttur á sjúkrahúsið

þar í Eyjum og andaðistþarskömrnu

síðar. Verður sjúkdómur sá er nú

gengur í Vestmannaeyjum ekkibein-

iínis rakinn til manna, er afskifti

fcafi haft af þessum veika manni. En

líkur eru allar til þess, að það sé

einmitt þetta skip er rekja megi

veikina til.

Er veikin komin hingað?

Skömmu eftir að botnvörpungur

þessi kom til Eyja fór skip þaðarr

hingað til Reykjavrkur, norska skip-

ið „President Wilson". Með því

komu hingað 6 Vestmannaeyingar,

þar á meðal Karl Einarsson sýslu-

maður. Eru fimm dagar liðnir síðan

þeir fóru að heiman, og hefir eng-

inn þeirra orðið veikur enn þá. Að

sjðlfsögðu hefði átt að einangra alla

þessa menn í gær, undir eins og

fregnirnar bárust hingað frá Eyjum

og láta læknir skoða þá. En ekki

haf ði það verið gert í gærkveldi. Að

vísu er það vonandi, að enginn þess-

ara manna beri með sér sóttina, úr

því að þeir haf a ekki sýkst ennþá,en

þó er engan vegin lo'ku fyrir það

skotið. Það er því ekki óhugsandi að

¦veikin sé homin hingaff, og mega

nrenn því vera við öllu búnir. I

slíkum tilfellum sem þessu er sjálf-

sagt að vona það bezta, en vera bún-

ir við hinu versta.

Það er ekM ráð nema í tíma sé tekið

Inflúenzan er að vísu ekki kom-

in hingað enn'þá, að því er menn

vitá. En hver vill ábyrgjast, að

f regnin um að hún sé hingað komin

skelfi ekki bæjarbúa, þegar minst

vonum varir, jafn skyndilega eins

og ótíðindin, sem nú spyrjast hing-

ao frá Vestmannaeyjum.

Hvar stöndum við þá ? Eru Reyk-

víkingar betur viðbúnir nú en í

fyrra? Og í fyrra vorum við óvið-

búnir. Það hljóta allir að v'iður-

kenna. Að sjálfsögðu verður alt

gert til þess að varna því að sýkin,

sem nú hefir gert vart við sig í

Vestmannaeyjum hreiðist út. Og

vonandi tekst að varna því. En all-

ur er varinn góður.

Það er sjálfsögð skylda Reykvík-

inga, að hervæðast gegn spönsku

veikinni og hafa allan viðbúnað,

eins og þessi vágestur væri vænt-

anlegur þá og þegar. Við þurfam

að vera við því búnir, at5 geta

skotið skjólshúsi yfir.og veitt að-

hlymringu sjúklingum, sem ekki er

hægt að hjúkra í heimahúsum. Og

eins gott væri, að draga' ekki til

morguns, að efna til námskeiðs fyr-

ir hjúkrunarfólk, og útvega hús-

næ'ði og eldsneyti handa væntan-

iegu sjúkraskýli; með því er engu

spilt og tilkostnað murrdi það ekki

hafa í för með sér, svo um munaði.

í fyrra urðu vandræðin að því, að

fólk vantaði til hjúkrunar og

sjúkraflutnings; en á skömmum

tíma mætti kenna fólki það irauð-

synlegasta er að þessu lýtur. Eigi

er það vafa undirorpið, að fjöldi

karla og kvenna mundi gefa sig

fram þegar í dag, til þess að sækja

þesskonar námskeið, svo verða

mætti þeim mun gagritegri í vörn-

inni gegn vágest'tnum ef hann heim-

sækti Reykvíkinga í annað sinn.

! Það væri íslendingum til stór-

¦skammar, ef sannaðist, að við vær-

um engu betur undirbúnir nú en í

fyrra til þess að veita drepsótt-

inni viðuám. Það væri skýlaus vott-

ur þess, að reynslan væri okkur

einskisverður kennari. Og ef svo

( væri — þ'á kynnum við ekki ern-

f'aldasta lögmál lífsius.

í Þess vegna ber okkur nú að hef ja

alian viðbúnað, eins bg við ættum

drepsóttarinnar von, hvenær sem

; vera vildi. Viðbúnaðurinn þarf ekki

að vera dýr, þar kemur til kasta

, einstaklingsiiis en ekki peninga. Og

vdjann er ekki að efa.

Út r einstök atriði skal ekki farið

að þessu sinni. Þeir sem stjórn hafa

og ábyrgð bera á heilbrigðismálum

þessa bæjar og lands í heild siuni,

vita hvernig hentast er að ráða

fram úr vandaniurr. Og þeir munu

einnig vita, að það er oskiftur vilji

þjóðarinnar, að gera alt sem í mann

legu valdi stendur tii þess, að verj-

ast veikinni. Og þá eigi síður hitt,

að hafa allan þami viðbúnað, sem

mögulegt er til 'þess að geta tekið

mannlega á móti. Því sagan frá í

fyrra má ekki endurtakast. Við höf-

um nú enga afsökun.            ,

Vi'ðbúnaðurinu   þarf   að   hefjast

strax í dag.

Bruni

í Stykkisólmi.

Símastöðin og pósthúsið

brunnið til ösku.

í fyrrinótt brann i Stykkishólmi

hús Tómasar Mö'ller póstafgreiðslu-

manns og símastjóra. Húsið var

tvílyft timburhús, og brann é mjög

skömmum tíma. Bjargaðist þaðan

aðeins skiftiborð símastöðvarinnar-

og nokkuð af ploggum postaf->

greiðslunnar. Grlöggar fregnir hafa

ekki fengist af brunanum, enda

mjög ófullkomið srmasamband við>

Stykkishólm.


Erl. símfregnir.

(Prá fréttaritara Margunbtaaains).

Khöfn 16. febr.

Inflúenzan

xénar sífelt í Khöfn, en er illkyn.j-

i7ð eins og áður.

Samningar

eru byrjaðir á ný milli vinnuveit-

•enda og verkamannafélaga. Vinnu-

veitendur halda því fram, að verka-

menn hafi fengið 249% kauphækk-

un, en hækkun af völdum dýrtíðar-

trmar sé aðeins 142%.

Þriðja

alþjóðaráð gjörbyltingamanna.

Srmskeyti frá Amsterdam hermir-

að fulltrúar gjörbyltingamanna frá

ýmsum ríkjum sitji nú á ráðstefnu

til þess að setja a stofn fram-

kvæmdaskrifstofu er undirbúi

þriðja al|)jóðaráð gjörbyltinga-

manna (kommunista). Bolzhevikka-

st.jórnin rússneska hefir veitt 201

nuljónir gullrúbla til skriístofunn-

ar.

Bretar viðurkenna þýzkan dómstól

í hernaðarglæpa-málunum.

Prá Berlín er símað, að frétta-

stofan Agenee Havas tilkynni— þó

ekki eftir opinberum heimildum —

að ráðstefnan í Lundúnum hafi

samþykt, að rrkisrétturinn í Leiitzig

dæmi hina seku, undir eftirliti

bandamanna, og samþykki þar með.

tippástimgu Þjóðverja frá 25. jan-

úar með nokkrum breytinguiu.

Keisarinn.

Prá Haag er símað, að banda-

memr niuni setja Hollendingum tvo.

kosti viðvíkjandi Vilhjálmi keis-

ara: annaðhvort að þeir framselji

keisarann efia flytji hann til ný-

lendna sinna á Austur-Indlandseyj-

um og kyrsetji hann þar.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4