Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Stofnandi: Vilh. Finsen.

Landsblað   Lögrjetta,

Ritstjóri: Þorst. Gíslason.

9- 6rg,, 56 tbl.

Midvikudsginn II. janúar 1922.

ísafoldarprentsmiðja h.f.

Gamla Ðíó

Sjonleikur í 5 þáttum eftir

Franz Rauch.

Aðalhlutverkið  leikur hin

heimsfræga leikkona

Pola   Negri,

"itt ieiklist hennar þarf ekki

fr6kari meðmæli. Pola Negri

Þekkja allir, því hún hefir

°ft leikið hér áður og allar

^yndir sem hún léikur í

skara langt fram úr örðum.

ErL símfregnir

ir* íréttaritara Morgunblaðsins.

Khöfn 9. jan. '

^*era Bretar og Frakkar varaat

bandalag?

8á orðrómur gengur í Parí* ' að

l°yd   George  sje   reiðubúinn  til

1      gera      varnarbandalag       við

^a-kka, ef til þess kæmi að Þjóð-

^ei'jas rjeðust á þá, gegn því að

riand   saonlþykki  tillögurnar   um

•^i'durreisn Evrópu.

¦Mótstöðnmönnu'm Briand. virð-

lst •* hann hafi látið Lloyd Ge-

rge teJrma sig of langt og eru

^Pmberlega farnÍT að ræða um>

^er eigi að twka við völdunum

"*% hann.

^jóðverjar á Bandamannafundi

^rjettastofa Agenee Havas seg-

;'¦» að Briand hafi boðið Þjóðverj-

}lln að semda fulltrúa á fundinn

1 Cannes. Prá Berlín er símað, aS

^jórnin hafi kosið menn í nefnd-

löa> og sje Walther Báthenau for-

^ður hennar.

°gnuður yfir írlandsmálunum.

önað er frá London,  að sam-

£..      írska siáttmálans hafi vakið

^0®^ nm  alt England og í ír-

^aji<jj fiúigt ^^ vig ^ ag Griffitll

.  *   við   stjórn   írska   frírfikisins

einhvern næatll daga

Lenin boðinn á Genúafundinn.

Símað er frá Róm, að ítalir hafi

^0"10"  Lenin  á viðreisnarráðstefn-

a i Genova.                  .'

-------------0-

Það tilkynnisi vinum og vandamönnum, að maðurinn minn

elskulegur, Páll Magnússon, andaðist 5. þ. m. að heimili sínu,

Akurhúsum í Grindavík.

Valgerður Jónsdóttir.

BarnaskDlinn.

Þá

Eftir S. Arason.

Se8ja     greinarhöfundarnir


^ð                            ¦*

Slíl?i5 *!*  oyrjandi  og fáir  sjeu

'8kV-lr l ^yrsta smn- Fn þetta var

Pír'f          u n°tkun mín í þessum

fim aðferðllm- Jeg þékti þær þau

1 Ba T 6r ^8 nam uppeldisfræði

ödaríkjnnmm. Lærði fyrst um

»otað nUm °g * Þá notaða °S

tim p^0 Sjálfur á mörgum stöð-

fmL ^öðumenn 0g kennarar

^^fenguþiaerkunnuað

Pem Pr°í, til þess  að mæla

leikni og kunnáttu nemendanna.

Seindi kennaratoáskólinn á hverju

ári hópa alf nemendum til ýmsra

skóía í þessusm tilgangi. Teiji

fjelag^tjárnin mig óhæfan til að

fást við þessar mælingar vegna

reynsluleysis, ætti hún að benda á

einhvern annan. Býst jeg við að

bið verði á að menn verji fimm

árum til að nema uppeldisfræði í

Bandaríkjnum eftir að 'hafa feng-

ið kennara mentun og kennara-

reynslu í sjö ár hjer heima, því

að það' er ekki gróða vegur.

Þ á tafca greinarhöfimdarnix

mælingaaðíerðirnar til meðferðar.

Er gagnrými þeirra svo farið, að

ekki veitir af að skýra þessi nýju

préf okkuð. Þykir mönnum ef til

vill firóClégt að 'kynnst þeim, þar

sem þau hafa verið alls ókunn

hjer á Iandi, þangað til fyrir lið-

ugu ári síðan, að þau voru reynd

í   barnaskóla   Reykjavíkur.

Ekki verður því neytað, sem

stendur í grein þeirri fimmmenn-

inga, „að slíkar mælingar, sem

hjer ræðir um, eru ekki alment

og alstaðar taldar fullábyggileö-

ar". Yrði þá lítið eftir í barna-

skóla Reykjavíkur og yfirleytt í

heiminum, ef öllu væri útrýmt,

öðru en því, sem allir teldu a'lfull-

kómið. Jeg hefí aldrei talið þessi

próf alfullkoimin, hinu trúi jeg,

sem H. Hjörvar he<fir tekið ítar-

lega fram í Skólablaðinu að ,^jeu

þessar prófaðíerðir bornar saman

við eldri aðf erðir, eru margir kost-

ir þeirra svo yfirgnæfadi, að ekki

getur dulist".

Ónákvæmni venjulegra mælinga.

Mælingar á árangri kenslunnar

eru aJls ekki nýjar. Frá því að

skólar voru stofnaðir, hafa kenn-

arar jafnan reynt að mæla getu

nemenda sinna, bæði með því að

ætlast á um daglega frammistöðu

þeirra og með pófum. Mælingar

þessar hafa jafnan verið álitnar

svo nauðsynlegar að allir hafa

haldið við einkanagjafir, þrátt

tyrir ónákvæmni þeirra.

Nemendur hafa flutst úr einum

békk skólans í annan og loks út-

sktifast eftir einkunnum. Geta

nemandans S hverri námsgrein er

mæ'ld með áliti 'kennarans og' með

prófum. A einkunnnm þeim. er

þannig fást, byggist það, hvort

nemandinn fgllur í gegn eða fær-

ist npp. Foreldrar virða og þessar

einkunnir mikils. Ef barn fær

minna nú en í fyrra, eða ef María

fær minna en Mangi, er öft beð-

io um skýringu. Verðlaununum er

oft iithlutað eftr 'því hverjar ein-

kunnir menn hafá hlotið. Inntaka

í skóla er oft, miðuð við vissa ein-

Nýja bió     M

TJíþtjðuvinur.

Sjónleikur í 5 þáttum.

Aðalhlutverkin leika Gunnar Tolnæs og Lilly Jacobsen.

Þessi ágœta mynd verður aðeins sýnd i kvöld.

kmm úr lægri skóla. Eínverjar

hafa á liðnum öldum og fram á

okkar daga veitt embætti sín eft-

ir einkunnum þeim, sem umsækj-

endur hafa hlotið.

Vísindalega nákvæmar mæling-

ar á árangi kenslunnar eru nýjar.

Þess ber að gæta, að þótt mæl-

ingar á kenslu árangri sjeu æfa-

gamlar, þé er vísindaleg ná-

kvæmni í slíkum mælingum nýjung

og það jafnvel ein, hin nýjasta

nýjung á sviði skólamálanna.

Thorndike prófessor í sálarfræði

(og kennari við GolumJbia kennara

hástoólann) er alment nefndur fað-

\t þessar nýjungar. Hann hefir

grafið það upp að fyrsta tilraun-

in í þessa átt foafi verið gerð á

Englandi 1864 af skólastjóra ein-

um. Fyrsti vísirinn í Ameríku

var 1897, þegar maður að nafni

Kice gerði tilraunir viðvíkjandi

sta&etningarkunnáttu. Aimars er

hreyfingin ekki nema um 15 ára

gömul, þótt einstöku menn hafi

dreymt um hana áður. Á þessu

tímabili 'heifir tekist að sann'færa

þá er hæddu fyrstu tilraunirnar,

svo að þeir nota nú sjálfir mæl-

ingar og ákvæðismörk, enda er

nú hvort tveggja alment viður-

kent að vera eitt hið ágætasta

áhald í höndum kennara og nám-

stjóra. Er nú komið svo, að alls

ekki ér deilt um ágæti þeirra,

nema þar sem þekking á uppeldi

er á eftir tímanum.x

Nýlega hafa verið gerðar marg-

ar og ítarlegar rannsóknir á gildi

gömlu einkunnagjafanna. Hafa

þær allar leitt í ljós fánýti ein-

kunna þeirra er áætlaðar eru af

kennurunum án mælikvarða.

Við mælingar éþreifanlegra

stærða eru fjarlægðir mældar með

metrum, þungi hluta með vogi^m

og vökvi með Itramáli. Sje mælt

nieð aðgætni. verða mælingar þess

ar mjög nákvæmar. En svo geta

þasr talist, ef menn mæla t. d.

sömu fjarlægð með sama metra

kvarða (eða með hvaða metra-

kvarða sem er) og ber saman. Auð

vitað getur altaf muað um brot

úi millimetra, eða jafnvel hokkfa

millimetra, en ef það munar um

allmarga sentimetra, á lítilli fjar-

lægð er ástæða til að vefengja

báðar mælingarnar og heimta

nýja mælingu. Sama má segja,

um mælingu á þroska og kunnáttu

skólabarna, ef tveir kennarar gefa

einkimnir og ber ekki nokkúrn

vegin saman, er ástæða til að ve-

fengja báðar mælingarnar. Beri

þeim saman, má skoða báðar mæl-

ingarnar rjettar. Jeg gæti tilfært

niðnrstöður af mörgum og" merki-

legum rannsóknum, er sýna allar

ISfiB

fánýti g'ömlu mælinganina og gildi

hinna nýju, en eg sleppi því, þar

sem það mundi taka mi'kið rúm,

og þreyta lesendur, enda er það

óþarft, flestum er orðið fullljóst,

að nauðalítið er að byggja á venju

legum einkunnagjöifum. Eg þekki

t. d- tvo kennara. Annar gefur

aldrei nema 1 og allramest 2 fyr-

ir ritæfingu í íslensku, svo l^ngi

sem æfingin ber það með sjer, að

nemandinn flaskar 4 að greina e

fiá i. Hinn kennarinn gcfur 7 fyr-

ir æfingu, sem er vél hug'iuð og

orðuð og rjett stafsett að öðru

leyti en því, að e og i villur hapa

læðst þar inn. Hinn fyrri segir.

að meðan barnið þekki ekki staf-

ina, geti það ekki fengið háa

einkun, hinn síðari heldn;- því

fram, að ungir og gamlir rugli

altaf saman þessum tveimum stöf-

um, og því sje ósanngjarnt að

heimta af barni að vita ávalt,

hvar hver stafur á að vera. Jeg

dæmi hjer ekki um hver kennar-

irn hafi rjettara m)ál að verja, en

tek aðeins dæmið, til að sýna að þó

bam hafi fengið einhverja einkunn,

þá hefir hún enga þýðingu. Einn

kennari gefur altof háar einkunn-

ir, hjá honuim hljóta allra lök-'

ustu nemendurnir 4 að einkunn. ]

Annar hefir þann sið að gefa alt i

af lágt, hjá honum hljóta bestuí

nemendurnir 4.

Frh.

-©------------

Utanför 1921.

Eftir  Guðm.  Hannesson.

Bœjarsvipurinn. ÓSara en komið

er upp iir höfninni sjest svipurinn

á bænum: Stór hús og hrikaleg, f jór-

loftuð og þar yfir, bygt5 úr gráum,

fremur mjúkum steini, sem þolir þó

furðanlega veður og vind, meo breiíS-

um, steinlögðum borgarstrætum og

gangstjettum úr steinsteypu og eru

stjettirnar venjulega steyptar á

staðnum. Alt er þetta rambyggilegt

og tröllaukið, svipurinn allur annar

en    í    NorSurlandaborgunum.    Að

og gangstjettirnar fullar af fólki, en

þetta fólk eru ekki prúðbúnir yöju-

leysingjar að „spássera", heldur

allskonar lýður í allskonar fötum og

innan \un hann þjóta grútskítug

berfætt börn og leika sjer eins og

ekkert væri. Víöa sjer maður svert-

ingja og annan litaðan Suðurálfu

og Austurlandalýð. Það er auSsjeS,

að maSur er kominn inn í heims-

veldið bretska, þar sem öllu ægir

saman. Og þaí5 er allur skollinn,

sem f ólkið héf st að á götunni án þess

að nokkur skifti sjer af. Aö frelsis-

herinn sje hingaS og þangað á ferð-

inni meS söng og hornablástur er

ekki tiltökumál, en á einum staðnum

má sjá loddara leika ýmsar listir

fyrir aiira þá, sem áhorfendur kunna

aS gefa, og á öðrum staðnum er dá-

lítíll hópur hljómleikamanna, sem

spilar fyrir fólkiS, í von um að það

láti eitthvað af hendi rakna. Eitt

af helstu hljóSfærunum er voldug

harpa og allvel leikiS á hana. Blind-

ir og örkumlamenn biSja við og vi8

um ölmusu, blaðadrengirnir hrópa

hver í kapp við annan nafnið á

blöSum þeim, sem þeir hafa til sölu.

. — Það er eitthvað óvenju frjálslegt

jvið þetta líf manna á götunni og

j auðsjeð að lögreglan lætur ekkert á

sjer bera, nema verulega beri út.af.

Fyrir ofan Leith verSur landiB

hnjúkótt og hálent þótt f jöllin liggi

í nokkrum f jarska. parna hafa Skot-

arnir bygt sinn fornfræga höfuðstað

og háskólabæ Edinaborg. Bæjarstæð-

ið er næsta fagurt og fjölbreytt, en

Skotarnir hafa líka kunnaS svo með

að fara, að Edinaborg er talin me8

fegurstu borgum heimsins. Húsin

eru víSast sambygSar háreistar húsa

raðir úr þessum góða grásteini, meS

allskonar gamalsdags stöllum og

burstum, sem fara mjög vel þegar

litið er á heildina.. Þessi gráa húsa-

breiða klæSir dali og hæSir aS mestu

og yfir henni hvílir ætíð bláleit

borgarmóða, eins og þunn blæja fyr-

ir andliti á ungri >hefðarmey. Á

hæsta hnjúknum gnœfir gamaldags

'vígi, kastalinn, og eru þar uppi ýms-

ar merkar. byggingar, sem geyma

f jölda fornmenja úr sögu Skota. —

Milli kastalans og hlíðarinnar and-

spænis gengxir all-djúpt dalverpi, og

neSst í því rís upp lítill hnjúkur

all-hár, Calton-hnjúkurinn, í miSj-

bænum.   Eru   þar   bygð   ýms

sumu leyti kann hann að vera betri,

en margt er þaS þó, se mjeg get ekki um

hrósaS,  t.  d.  eru  stigarnir  inni  í j minnismerki  uppi  á hæSinni,  sem

mörgnm íbúðarhúsunum úr þessum

sama grásteini og æriS luralegir.

GötulífiS hefir og alt anr.an bioj en

í Höfn. Strætisvagnar, hjólhestar,

bílar og hestvagnar eru auðvitað á

sífeldri ferö og flugi fram og aftur

bera viS loftiS eins og kastalinn. Af

Caltonhnjriknum er hiS besta út-

sýni yfir borgina og alla húsabreið-

una. Er það því líkast, sem maður

sæi yfir borgina úr flugvjel. Dal-

verpið, kastalinn og hlíSin andspæn-

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4