Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Stofnandi: Vilh. Finsen.
Landsblað   Lögrjetta,
Ritstjóri: Þorst. Gíslason.
9- 6rg,, 56 tbl.
Midvikudsginn II. janúar 1922.
ísafoldarprentsmiðja h.f.
Gamla Ðíó
Sjonleikur í 5 þáttum eftir
Franz Rauch.
Aðalhlutverkið  leikur hin
heimsfræga leikkona
Pola   Negri,
"itt ieiklist hennar þarf ekki
fr6kari meðmæli. Pola Negri
Þekkja allir, því hún hefir
°ft leikið hér áður og allar
^yndir sem hún léikur í
skara langt fram úr örðum.
ErL símfregnir
ir* íréttaritara Morgunblaðsins.
Khöfn 9. jan. '
^*era Bretar og Frakkar varaat
bandalag?
8á orðrómur gengur í Parí* ' að
l°yd   George  sje   reiðubúinn  til
1      gera      varnarbandalag       við
^a-kka, ef til þess kæmi að Þjóð-
^ei'jas rjeðust á þá, gegn því að
riand   saonlþykki  tillögurnar   um
•^i'durreisn Evrópu.
¦Mótstöðnmönnu'm Briand. virð-
lst •* hann hafi látið Lloyd Ge-
rge teJrma sig of langt og eru
^Pmberlega farnÍT að ræða um>
^er eigi að twka við völdunum
"*% hann.
^jóðverjar á Bandamannafundi
^rjettastofa Agenee Havas seg-
;'¦» að Briand hafi boðið Þjóðverj-
}lln að semda fulltrúa á fundinn
1 Cannes. Prá Berlín er símað, aS
^jórnin hafi kosið menn í nefnd-
löa> og sje Walther Báthenau for-
^ður hennar.
°gnuður yfir írlandsmálunum.
önað er frá London,  að sam-
£..      írska siáttmálans hafi vakið
^0®^ nm  alt England og í ír-
^aji<jj fiúigt ^^ vig ^ ag Griffitll
.  *   við   stjórn   írska   frírfikisins
einhvern næatll daga
Lenin boðinn á Genúafundinn.
Símað er frá Róm, að ítalir hafi
^0"10"  Lenin  á viðreisnarráðstefn-
a i Genova.                  .'
-------------0-
Það tilkynnisi vinum og vandamönnum, að maðurinn minn
elskulegur, Páll Magnússon, andaðist 5. þ. m. að heimili sínu,
Akurhúsum í Grindavík.
Valgerður Jónsdóttir.
BarnaskDlinn.
Þá
Eftir S. Arason.
Se8ja     greinarhöfundarnir

^ð                            ¦*
Slíl?i5 *!*  oyrjandi  og fáir  sjeu
'8kV-lr l ^yrsta smn- Fn þetta var
Pír'f          u n°tkun mín í þessum
fim aðferðllm- Jeg þékti þær þau
1 Ba T 6r ^8 nam uppeldisfræði
ödaríkjnnmm. Lærði fyrst um
»otað nUm °g * Þá notaða °S
tim p^0 Sjálfur á mörgum stöð-
fmL ^öðumenn 0g kennarar
^^fenguþiaerkunnuað
Pem Pr°í, til þess  að mæla
leikni og kunnáttu nemendanna.
Seindi kennaratoáskólinn á hverju
ári hópa alf nemendum til ýmsra
skóía í þessusm tilgangi. Teiji
fjelag^tjárnin mig óhæfan til að
fást við þessar mælingar vegna
reynsluleysis, ætti hún að benda á
einhvern annan. Býst jeg við að
bið verði á að menn verji fimm
árum til að nema uppeldisfræði í
Bandaríkjnum eftir að 'hafa feng-
ið kennara mentun og kennara-
reynslu í sjö ár hjer heima, því
að það' er ekki gróða vegur.
Þ á tafca greinarhöfimdarnix
mælingaaðíerðirnar til meðferðar.
Er gagnrými þeirra svo farið, að
ekki veitir af að skýra þessi nýju
préf okkuð. Þykir mönnum ef til
vill firóClégt að 'kynnst þeim, þar
sem þau hafa verið alls ókunn
hjer á Iandi, þangað til fyrir lið-
ugu ári síðan, að þau voru reynd
í   barnaskóla   Reykjavíkur.
Ekki verður því neytað, sem
stendur í grein þeirri fimmmenn-
inga, „að slíkar mælingar, sem
hjer ræðir um, eru ekki alment
og alstaðar taldar fullábyggileö-
ar". Yrði þá lítið eftir í barna-
skóla Reykjavíkur og yfirleytt í
heiminum, ef öllu væri útrýmt,
öðru en því, sem allir teldu a'lfull-
kómið. Jeg hefí aldrei talið þessi
próf alfullkoimin, hinu trúi jeg,
sem H. Hjörvar he<fir tekið ítar-
lega fram í Skólablaðinu að ,^jeu
þessar prófaðíerðir bornar saman
við eldri aðf erðir, eru margir kost-
ir þeirra svo yfirgnæfadi, að ekki
getur dulist".
Ónákvæmni venjulegra mælinga.
Mælingar á árangri kenslunnar
eru aJls ekki nýjar. Frá því að
skólar voru stofnaðir, hafa kenn-
arar jafnan reynt að mæla getu
nemenda sinna, bæði með því að
ætlast á um daglega frammistöðu
þeirra og með pófum. Mælingar
þessar hafa jafnan verið álitnar
svo nauðsynlegar að allir hafa
haldið við einkanagjafir, þrátt
tyrir ónákvæmni þeirra.
Nemendur hafa flutst úr einum
békk skólans í annan og loks út-
sktifast eftir einkunnum. Geta
nemandans S hverri námsgrein er
mæ'ld með áliti 'kennarans og' með
prófum. A einkunnnm þeim. er
þannig fást, byggist það, hvort
nemandinn fgllur í gegn eða fær-
ist npp. Foreldrar virða og þessar
einkunnir mikils. Ef barn fær
minna nú en í fyrra, eða ef María
fær minna en Mangi, er öft beð-
io um skýringu. Verðlaununum er
oft iithlutað eftr 'því hverjar ein-
kunnir menn hafá hlotið. Inntaka
í skóla er oft, miðuð við vissa ein-
Nýja bió     M
TJíþtjðuvinur.
Sjónleikur í 5 þáttum.
Aðalhlutverkin leika Gunnar Tolnæs og Lilly Jacobsen.
Þessi ágœta mynd verður aðeins sýnd i kvöld.
kmm úr lægri skóla. Eínverjar
hafa á liðnum öldum og fram á
okkar daga veitt embætti sín eft-
ir einkunnum þeim, sem umsækj-
endur hafa hlotið.
Vísindalega nákvæmar mæling-
ar á árangi kenslunnar eru nýjar.
Þess ber að gæta, að þótt mæl-
ingar á kenslu árangri sjeu æfa-
gamlar, þé er vísindaleg ná-
kvæmni í slíkum mælingum nýjung
og það jafnvel ein, hin nýjasta
nýjung á sviði skólamálanna.
Thorndike prófessor í sálarfræði
(og kennari við GolumJbia kennara
hástoólann) er alment nefndur fað-
\t þessar nýjungar. Hann hefir
grafið það upp að fyrsta tilraun-
in í þessa átt foafi verið gerð á
Englandi 1864 af skólastjóra ein-
um. Fyrsti vísirinn í Ameríku
var 1897, þegar maður að nafni
Kice gerði tilraunir viðvíkjandi
sta&etningarkunnáttu. Aimars er
hreyfingin ekki nema um 15 ára
gömul, þótt einstöku menn hafi
dreymt um hana áður. Á þessu
tímabili 'heifir tekist að sann'færa
þá er hæddu fyrstu tilraunirnar,
svo að þeir nota nú sjálfir mæl-
ingar og ákvæðismörk, enda er
nú hvort tveggja alment viður-
kent að vera eitt hið ágætasta
áhald í höndum kennara og nám-
stjóra. Er nú komið svo, að alls
ekki ér deilt um ágæti þeirra,
nema þar sem þekking á uppeldi
er á eftir tímanum.x
Nýlega hafa verið gerðar marg-
ar og ítarlegar rannsóknir á gildi
gömlu einkunnagjafanna. Hafa
þær allar leitt í ljós fánýti ein-
kunna þeirra er áætlaðar eru af
kennurunum án mælikvarða.
Við mælingar éþreifanlegra
stærða eru fjarlægðir mældar með
metrum, þungi hluta með vogi^m
og vökvi með Itramáli. Sje mælt
nieð aðgætni. verða mælingar þess
ar mjög nákvæmar. En svo geta
þasr talist, ef menn mæla t. d.
sömu fjarlægð með sama metra
kvarða (eða með hvaða metra-
kvarða sem er) og ber saman. Auð
vitað getur altaf muað um brot
úi millimetra, eða jafnvel hokkfa
millimetra, en ef það munar um
allmarga sentimetra, á lítilli fjar-
lægð er ástæða til að vefengja
báðar mælingarnar og heimta
nýja mælingu. Sama má segja,
um mælingu á þroska og kunnáttu
skólabarna, ef tveir kennarar gefa
einkimnir og ber ekki nokkúrn
vegin saman, er ástæða til að ve-
fengja báðar mælingarnar. Beri
þeim saman, má skoða báðar mæl-
ingarnar rjettar. Jeg gæti tilfært
niðnrstöður af mörgum og" merki-
legum rannsóknum, er sýna allar
ISfiB
fánýti g'ömlu mælinganina og gildi
hinna nýju, en eg sleppi því, þar
sem það mundi taka mi'kið rúm,
og þreyta lesendur, enda er það
óþarft, flestum er orðið fullljóst,
að nauðalítið er að byggja á venju
legum einkunnagjöifum. Eg þekki
t. d- tvo kennara. Annar gefur
aldrei nema 1 og allramest 2 fyr-
ir ritæfingu í íslensku, svo l^ngi
sem æfingin ber það með sjer, að
nemandinn flaskar 4 að greina e
fiá i. Hinn kennarinn gcfur 7 fyr-
ir æfingu, sem er vél hug'iuð og
orðuð og rjett stafsett að öðru
leyti en því, að e og i villur hapa
læðst þar inn. Hinn fyrri segir.
að meðan barnið þekki ekki staf-
ina, geti það ekki fengið háa
einkun, hinn síðari heldn;- því
fram, að ungir og gamlir rugli
altaf saman þessum tveimum stöf-
um, og því sje ósanngjarnt að
heimta af barni að vita ávalt,
hvar hver stafur á að vera. Jeg
dæmi hjer ekki um hver kennar-
irn hafi rjettara m)ál að verja, en
tek aðeins dæmið, til að sýna að þó
bam hafi fengið einhverja einkunn,
þá hefir hún enga þýðingu. Einn
kennari gefur altof háar einkunn-
ir, hjá honuim hljóta allra lök-'
ustu nemendurnir 4 að einkunn. ]
Annar hefir þann sið að gefa alt i
af lágt, hjá honum hljóta bestuí
nemendurnir 4.
Frh.
-©------------
Utanför 1921.
Eftir  Guðm.  Hannesson.
Bœjarsvipurinn. ÓSara en komið
er upp iir höfninni sjest svipurinn
á bænum: Stór hús og hrikaleg, f jór-
loftuð og þar yfir, bygt5 úr gráum,
fremur mjúkum steini, sem þolir þó
furðanlega veður og vind, meo breiíS-
um, steinlögðum borgarstrætum og
gangstjettum úr steinsteypu og eru
stjettirnar venjulega steyptar á
staðnum. Alt er þetta rambyggilegt
og tröllaukið, svipurinn allur annar
en    í    NorSurlandaborgunum.    Að
og gangstjettirnar fullar af fólki, en
þetta fólk eru ekki prúðbúnir yöju-
leysingjar að „spássera", heldur
allskonar lýður í allskonar fötum og
innan \un hann þjóta grútskítug
berfætt börn og leika sjer eins og
ekkert væri. Víöa sjer maður svert-
ingja og annan litaðan Suðurálfu
og Austurlandalýð. Það er auSsjeS,
að maSur er kominn inn í heims-
veldið bretska, þar sem öllu ægir
saman. Og þaí5 er allur skollinn,
sem f ólkið héf st að á götunni án þess
að nokkur skifti sjer af. Aö frelsis-
herinn sje hingaS og þangað á ferð-
inni meS söng og hornablástur er
ekki tiltökumál, en á einum staðnum
má sjá loddara leika ýmsar listir
fyrir aiira þá, sem áhorfendur kunna
aS gefa, og á öðrum staðnum er dá-
lítíll hópur hljómleikamanna, sem
spilar fyrir fólkiS, í von um að það
láti eitthvað af hendi rakna. Eitt
af helstu hljóSfærunum er voldug
harpa og allvel leikiS á hana. Blind-
ir og örkumlamenn biSja við og vi8
um ölmusu, blaðadrengirnir hrópa
hver í kapp við annan nafnið á
blöSum þeim, sem þeir hafa til sölu.
. — Það er eitthvað óvenju frjálslegt
jvið þetta líf manna á götunni og
j auðsjeð að lögreglan lætur ekkert á
sjer bera, nema verulega beri út.af.
Fyrir ofan Leith verSur landiB
hnjúkótt og hálent þótt f jöllin liggi
í nokkrum f jarska. parna hafa Skot-
arnir bygt sinn fornfræga höfuðstað
og háskólabæ Edinaborg. Bæjarstæð-
ið er næsta fagurt og fjölbreytt, en
Skotarnir hafa líka kunnaS svo með
að fara, að Edinaborg er talin me8
fegurstu borgum heimsins. Húsin
eru víSast sambygSar háreistar húsa
raðir úr þessum góða grásteini, meS
allskonar gamalsdags stöllum og
burstum, sem fara mjög vel þegar
litið er á heildina.. Þessi gráa húsa-
breiða klæSir dali og hæSir aS mestu
og yfir henni hvílir ætíð bláleit
borgarmóða, eins og þunn blæja fyr-
ir andliti á ungri >hefðarmey. Á
hæsta hnjúknum gnœfir gamaldags
'vígi, kastalinn, og eru þar uppi ýms-
ar merkar. byggingar, sem geyma
f jölda fornmenja úr sögu Skota. —
Milli kastalans og hlíðarinnar and-
spænis gengxir all-djúpt dalverpi, og
neSst í því rís upp lítill hnjúkur
all-hár, Calton-hnjúkurinn, í miSj-
bænum.   Eru   þar   bygð   ýms
sumu leyti kann hann að vera betri,
en margt er þaS þó, se mjeg get ekki um
hrósaS,  t.  d.  eru  stigarnir  inni  í j minnismerki  uppi  á hæSinni,  sem
mörgnm íbúðarhúsunum úr þessum
sama grásteini og æriS luralegir.
GötulífiS hefir og alt anr.an bioj en
í Höfn. Strætisvagnar, hjólhestar,
bílar og hestvagnar eru auðvitað á
sífeldri ferö og flugi fram og aftur
bera viS loftiS eins og kastalinn. Af
Caltonhnjriknum er hiS besta út-
sýni yfir borgina og alla húsabreið-
una. Er það því líkast, sem maður
sæi yfir borgina úr flugvjel. Dal-
verpið, kastalinn og hlíSin andspæn-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4