Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 108. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						M 0 R G U N B L A Ð J D
Gumnr'sfífg^jela tegund þessi
hefir uáð langmeetri útbreiðslu hjer á landj, vegna þess
a,ð hún hefir reynst besfc.
QsbísS  að
Þúsundir  af þessum stígvjelum eru í daglegri"noktun bæði á sjó
og landi. — Verðið ótrúlega lágt.
Karlmanna fullhá 39,75.    Hálfhá 33,00.    Hnjehá 26,75.
¦jnmm
Drengja nr. 3/6 22,75.    Barna nr. 11/12 16,00 nr. 13/2 18,00
Kaupíð adeins hvitbotnuð stígvjef með þessu merki.
Lárus G. Lúövígsson,
Skóverslun.
Grá,
brún,
hvlt,
svðrt.
fiuers uegna
ei „Smára"-smjörlíkiS betra en
alt annað smjörlíki til viðbits og
bökunar?
Af því að það er gert úrfyrsta
flokks jurtafeiti. — Húsfreyjur,
dæmið sjálfar um gæðin.
Wi Smjóriíkisðeröm i Kesjkjavitr ]  iJ
r
aiment til vopna í Þýskalandi
cg gætu myndaS stóran her, þá
crandi hann hvergi duga gegn
Frökkum, því allan útbúnað vant-
ar. Frakkar eru nú orðnir það
berveldi, sem gnæfir svo mjög
yfir allar aðrar þjóðir Evrópu,
að enginn getur staðist þeim
snúning. Og innrásin í Ruhr-hjer-
aðið bendir á, að þeir viti hvað
þeir mega bjóSa sjer.
Þá má ennfremur nefna, að
Frakkar eiga hauk í horni, þar
eem Pólverjar eru. Þeir hafa af-
armikinn her, að tiltölu við stærð
.'þjóðarinnar, og Frakkar hafa
reynst þeim mjög hjálplegir við
að   efla  þann  her   sem   best.
En Rússar? munu menn spyrja.
Þeir hafa að vísu stærsta her-
inn að höfðatölunni. En þessum
her verður alls ekki jafnað við
franska herinn. Flestum ber sam-
an um, að hann sje ekki hæfur
til sóknar út fyrir landamærin,
og að Þjóðverjar geti því alls
ekki vænst neinnar hjálpar að
gagni  frá  Eússum.
Jón Björnsson.
Frjett hefi jeg, að Jón Björnss-
son sk&ld, sje að sækja um styrk
nokkurn af fje því, sem veitt var
tíl skálda 0g listamanna, til þess
að ferðast um Norðurlönd. Vildi
jeg óska að þessu gæti fram-
gengt orðið. Jóni Björnssyni er
fljóthrósað. Hann er tiltakanlega
vel pennafær, og ¦ mnndi jeg
hyggja gott til ferðasögu frá
honum. Frásögufærir íslendingar
eiga mikið erindi til NorSurlanda
allra, en einna mest til Noregs.
Gætu fferðir íslendinga þar í
landi orðið báðum þjóðunum til
mikils gagns.
Helgi Pjeturss.
Skilagrein
yfir   gjafir   og   áheit   til   Lands-
spítalasjóSs fslands árið  1922.
Áður auglýst kr. 1225,35; Gjöf
frá Sigurði Þorsteinssyni, Hrafna-
dal kr. 50,00; frú Kitty Johansen,
Reyðarfirði kr. 40.00; frk. Krist-
ínu Snorradóttur, Laxfossi, kr.
11.00; Skeggja kr. 100,00; Safn-
að af farþ. á „Goðafossi", kr.
60,00.   Samt.   kr.   1486,34.
Minningargjafir til Landisspí-
talans árið 1922. Úr Reykjavík:
Afhent af frk. Ingibjörgu H.
Bjarnason kr. 900,50; Ingu L.
Lárnsdóttur kr. 5064,50; frú
Soffíu Guðmundsson kr. 209,00;
frú Þóru Halldórsdóttur kr.
4617.10. Utan af landi: Afh. af
frú Asdísi Rafnar, Útskálum kr.
47,00; Guðríði S. Líndal, Holta-
stöðum kr. 20,00; Hólmfríði Hall-
dórsdóttur, Setbergi kr. 39,00;
Hólmfríði Jónsdóttur, FáskrúSs-
firði kr. 12,00; Ingibjörgu Finsen
Akranesi kr. 172,00; Jóhönnu
Eggertsdóttur, Reykholti kr. 75.-
00; Líneyju Sigurjónsdóttur,
Görðum kr. 40.00; Oddrúnu
Þorkelsdóttur, Eyrarbakka kr.
159.00; Ólafíu Ásbjarnardóttur,
Grindavík kr. 46.00; Ólöfu Barða-
dóttur, Siglufirði kr. 125.00;
Ragnheiði Jónasdóttur, • Vopna-
firði kr. 155,85; Ragnheiði Jóns-
dóttur, Valþjófsstað kr. 203,00;
Vigdísi Pálsdóttur, Stafholti, kr.
129,00;; Þorbjörgu Bergmann,
Hafnarfirði kr. 198,50; Þorbjörgu
Pálsdóttur, Gilsá í SkriSdal kr.
75,00; Önnu Þorkelsdóttur, Ólafs-
vík kr. 29,00; Ingibjörgu Finsen,
Akranesi kr. 75,00; Jakobínu
Sigurgeirsdóttur, Borg kr. 185,-
00; Margrjeti Haldórsdóttur Eski-
firði kr. 184,50; Þorbjörgu Berg-
mann, Hafnaffirði kr. 211.00. —
Samtals minningargjafir; krónar
2280,85.
NB. Fjórar síðast töldu upp-
hæðirnar komu eigi til gjaldkera
minningargjafasjóðsins fyr en
eftir að ársreikningurinn var
gerSur og urSu því eigi taldar
með   á   honum.
Kærar  þakkir  til  gefendanna.
F. h. " stjórnar Landsspítala-
sjóSs  íslands,
Ingibj.   H.   Bjarnason,   form.,
Ágústa   Sigfúsdóttir,   gjaldkeri,
Liga   Lárusdóttir,   ritari.
Grii i „lii".
Oft hefir „Tíminn" verið rök-
vís, en sjaldan hefir honum betur
farist, en í grein eftir Jón Á.
Guðmundsson ostagerðarhöld, fyr
í Sveinatungu. Birtist hún í bíað-
inu 4. þ. m., og hefir að yfir-
skrift „Útflutningsverðlaun á
giáðaosti". Hermir höf. svo frá
að það sje 17 — seytján — kr.
og 70 au. hagur að vinna gráða-
ost úr mjólk ær hverrar, móts
við það að láta þær ganga með
dilk. Þó hamast hann fyrir því
að ríkissjóður veiti verðlaun
fyrir að framleiða ost þenna og
græða stórfje á. Er þetta sam-
kvæmt tillögum Jónasar gamla
frá Hriflu, í frumvarpi því er
hann hefir borið fram á Alþingi
um   þessa   hluti.
Tillaga þessi er ekki sjerstakt
j fyrirbrigði, en rökstuðningur
j htnnar er dæmalaus: að ríkið
þuifi að verðlauna stórgróða-iðju,
og mundi tæplega geta birtst
i öðru blaði, en því sem birtir
hana, blaði, sem heldur því fram
að ríkið kosti höfuðlausa þjóð-
kirkju. Það er aukaatriði að eand.
theol. og fyrverandi prestur, er
ritstjóri blaðsins og flytur þessa
speki. Það hefir flutt líkt áður,
þó nú gangi heimskan úr öllu
hófi. —
5.   mars   1923,
Egill.
Í
s
m
F^riyliggjanelis
Bindi-aarni
.1
f5jalti EjörnssDn 5 Cd, 1
Lækjar^ötu 6 B.
S í in i   7 2 0
W^W^^^a^^W^^^mS^WmS3lSM&
M Itnfflil
Því hefir á síðasta ári bætst
mjög mikiS af gripum, mörgum
stórmerkum, m. a. tvö sjerstök
gripasöfn, Þorvaldar og frú Þóru
Thoroddsen, ýmsir gripir, sem
hann ánafnaSi eftir sinn dag, og
Stefáns bg frú Önnu Stephensen
cg Maríu kjördóttur þeirra; þaS
safn gaf frú Anna Stephensen
nokkru áSur en hún andaSist.
Mun forstöSumaSur ÞjóSminja-
safnsins skýra síSar frá þessari
viSbót og söfnum nánar og hafa;
sýning á þeim nokkra daga, líkt
og í fyrra, því aS sökum rúm-
leysis verSur nú fátt eitt sýnt
að staSaldri í safninu, af því er
bætist   við   árlega.
Amtmannsfrú J. M. Havsteen
og Jakob sonur hennar hafa ný-
lega gefið safninu sverð það er
Jul. Havsteen amtmaður bar með
einkennisbúningi sínum. Annað
sverð eða einkenniskorða hefir
safnið einnig móttekið fyrir
skemstu frá Jóni Magnússyni fyr-
verandi forsætisráðherra. Er sá
korði mjög skrautlegnr. Fyrstur
átti hann Grímur Tbomsen, not-
aði hann þegar hann var í utan-
ríkisstjórnarráðinu. Hann gaf
hann Jóni Pjeturssyni, sendi hon-
um hann skömmu eftir að hann
varð háyfirdómari, með ljóða-
brjefi, dagsettu á Bessastöðum
20. febrúar 1878; fylgir það nú
enn með til safnsins og er þannig:
Elskulegi vin,
Jeg sendi þjer núna Dýrumdal,
Dvergasmíði   er   hann.
Hann af öllum skálkum skal
Skera hausin beran.
Umboðsvaldsins   aldrei   sól
Á hjaltið  láttu skína;
Láttu   hvorki   last   nje   hól
Laufans   eggjar   brýna.
Úr honum bitið  aldrei fer
Ef   rjettra   hagga   nýtur,
En á  gull  og  gefins  smjer
Gramurinn   illa   bítur.
Bráðum kem jeg, bið kærlega
að  heilsa   og   er
þinn   einlægur
Grímur Thomsen.
Frú Sigþrúður, ekkja Jóns há-
yfirdómara, gaf korðann síðan
Jóni Magnússyni, fyrverandi for-
sætisráðherra, er nú gaf hann
safninu.
//
• ••fc>i»*-«      I
Umboðsmaður:
Ingimar  Brynjólfsson.
acBaÉaaaaagjuuLaji tx n-rrrrr
Kálfkatungaþáttur.
(Saga um fórnir og píslarvætti).
Brot úr uppkasti til langrar sögu
Eftir Halldór frá Laxnesi.
Framh.
Það var á allra vitorði, að
Þórður í Kálfakoti var einn af
þeim mönnum, sem betra er að
hleypa ekki of nærri sjer, því
hann var kominn af sauðaþjóf-
um, svo langt sem ættin varð
rakin, og það hafði oft flogið
fyrir, að hann væri ófrómur; —
sjaldan lýgur almannarómur. —
Þetta var heldur ekki að furða,
því að állir vita að þjófsnáttúran
getur legið í blóðinu, engu síð-
ur ~en Guðs gáfur.
Einu sinni síðsumars, þegar
krakkarnirNvoru orðnir ellefu, bar
svo við að þröng var í búi, því
að sumarbæran hafði fengið doða,
og brugðist méð öllu. Frá því um
sumarmál höfðu börnin hlakkað
til, að kýrin bæri, og konan hafði
Símar: 890 og 949.
Fyrirlíggartöi:
Vasaklútar   karla   og
kvenna^ margar tegundir.
Iiiliirlriiiilliin
Aðalstræti 9.
lofað þeim nýju smjöri og nægu.
skyri og jafnvel mysuosti. Svo-
bar kýrin, og það fór þannig.
Björgin var svo ekki önnur í
Kálfakoti en málnytjan úr snemm
bærunni og þessum fáu kvíaám
cg svolítið af' saltgrásleppu, eða
kannske grautur, en margirmunn
arnir, og sýknt og heilagt kvört-
uðu krakkarnir undan hungri.
Þannig leið dagur eftir dag, að
hvorugt foreldranna hafði stund-
arfrið fyrir matarrellu: Kvölds
og morgna báðu þau um mat og
sömuleiðis að miðdegisverðinum
loknum, báðu þau um eitthvað
meira.
— Það er naumast að það eru
langar í ykkur garnirnar! — sagði
Þórður í Kálfakoti.
En það var okunnug ær, sem
altaf hafði sótt í Kálfakotstúnið,
síðan um Jónsmessu. Undir henni
gekk vænsti dilkur, hrútur, þykk-
ur og fríður. Krakkarnir höfðu
rekið ána úr túninu, ekki sjaldn-
ar en þúsund sinnum, en altaf
kom ærin aftur. Þótt búið væri
að hóa henni langt upp í fjall,
þá var hún skömmu á eftir, rjett.
eins og sprottin upp úr túninu^
með lambið; og krakkarnir botn-
uðu ékkert í þessari rollu og
hjeldu jafnvel seinast, að þetta
væri  huldufólkskind.
Kvöld eitt, seinast í ágúst, tók
einn af sonum Þórðar upp á því
aS heimta kjöt. Og fram yfir
háttatíma stagaðist hann á kjöti;
og það kom vatn í munninn á
a'lri fjölskyldunni áður en hann.
hætti. Daginn eftir hjelt hann
uppteknum hætti, og nú ltóku
öll yngri börnin undir með hon-
um; þau sungu þarna í kór eftir
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4