Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÖIÐ
í lólabaksturinn er nmissandi:
GILT EDGE hveitið góðkunna.
Dr.  Oetkers heimsfræga gerduft
MÖNDLUDROPAR
SlTRÓNDROPAR
KÚRENNUR
VANILLÍUSYKUR
MATARLÍM
ENGIFER
KANELL steyttur.
.,Góða  frú  Sigríður, hvernig fer þú að búa til
svona góðar kökur?"
„Jeg skal kenna þjer galdurinn, Ólöf mín. Not-
aðu aðeins Lillu-gerið og Lillu-eggjaduftið og hina
makalaust góðu bökunardropa, alt frá Efnagerð
Reykjavíkw. En gæta verður þú þess, að telpan Lilla sje á öllum
umbúðum. Þessar ágætu vörur fást hjá öllum helstu kaupmönnum og
kaupfjelögum á lancHnfí, en taktu það ákveðið fram, Olöf mín, að
þetta- sje frá Efnagerð Eeykjavíkur".
„Þakka, góða frú Sigríður greiðann, þó galdur sje ei, því gott er
að muna hana Lillu mey".
FHREINN
Oft er pörf en nú er nauðsyn
að nota Pað sem innlent er.
FRAMLEIÐIR:
KRISTALSÁPU,
KERTI,
FÆGILÖG,
STANGASÁPU,
SKÓÁBURÐ,
BAÐLYP,
HANDSÁPUR,
OÓLFÁBURÐ,
VAGNÁBURÐ.
HREINS vörur eru jafngóðar erlendum og ekki dýr-
ari   og   er  því  sjálfsögð   skylda  landsmanna
að nota þœr.
Munið að taka það fram þegar þið kaupið of angreind-
ar vörutegundir, að það eigi að vera HREINS vörur.
íslendingar!
Hafið þér athugað með
sjálfum yður, hvað það
er, að vera sannur Is-
lendingur, og hvað er að
vera það ekki? Hafið þér
veitt því eftirtekt, að t. d.
Norðmenn hér á landi
kaupa eingöngu norskar,
Danir einungis danskar,
Englendingar einvörð-
ungu enskar tóbaksvör-
ur? —
Pví ættuð þér þá að kaupa annað en íslenzkan
kaffibæti, sem er fyllilega jafn-góður erlendum tegund-
um. — Fálkakaffibætirinn (í bláu umbúðunum) kostar
að eins 55 aura stöngin.
Heildsölubirgðir hjá HJALTA BJÖRNSSYNI & CO.
Símar  720—295.
Bjöm Línöal
ísá Svalbarði.
Hann andaðist í Landakotssjúkra
híisi í fyrrad., og kom sú frjett flest
um mönnum nijög á óvart. Reynd-
ar var í fyrra á honum gerður
lífsháskaskurður við krabbameini
í maga. En sú viðgerð hepnaðist
vel og ætluðu vinir hans, alt að
þessu augnabliki, að hans mundi
enn við njóta lengi. Hann sigldi
til útianda á s.l. hausti í þeim
vændum að liðka til sildarmark-
aðinn, svo hraustur var hann og
ódeigur. Þegar Bjöm kom hjer
til landsins fyrir þrem . vikum,
kendi hann krankleika og hefir
logið hjer rúmfastur, þar til í fyrra
dag að umskifti urðu.
Björn Líndal Jóhannesson var
fæddur 5. júní 1876 á Sporði í
Húnavatnssýslu. Hann varð stú-
dent 1901. lauk laganámi við
Hafnarháskóla 1907 og fluttist
þá áð Akureyri. Þar tókst hann
;'i hendur ritstjóm „Norðra" 1909.
í blaðamensku var hann geðríkur
0£ úrskurðar-maður um mál, svo
sem tit.t er um unga menn og
óbl.júga. Björn var að kmgfeðga
tali kominn af stórmenni, þó að
sú ætt sje hjer ekki rakin. Og í
uppeldi fekk hann þá brýningu
í sambýli við norðlenska náttúru,
sem hann bjó að, þannig, að hann
var karlmenni að burðum, og gild-
ur fyrir sjer í skapi og æðrnlaus,
úrræðamaður mikill og ættjarð-
arvinur í verki, stórhuga jafnan
og gleðimaður mikiill.
Björn Líndal settist að á Akur-
eyri að afloknu laganámi og tókst
á hendur innheimtu skulda og
málaflutningsstörf. Sá kapítuli í
lífi hans ,eða rjettara sagt: æfi-
sögu, mun vera lítið í frásögur
færandi.
Jeg spurði hann eitt sinn að,
hvort honum fjelli vel að fást við
innheimtu slíka. Hann svaraði tví-
ræðum orðum og virtist mjer sem
hann yndi þeim athöfnum miðl-
ungi vel. En málafylgjumaður var
hann að eðlisfari. Þeir sem þreyta
lög, eiga í nokkurs konar glímu
eða bardaga. Og Björn var bar-
dagamaður, í orðsins fornu merk-
ingu, gunnreifur, þ. e. s. s. orrustu-
glaður og fús til að viðra sig.
Sú gleði var víðtæk. Það er
ein tegund orrustu að ber.jast við
íslenska náttúru, svo harðdræg
.sem hún er og dutlungarík í
breytni sinni. Björn haslaði henni
völl úti i Þorgeirsfirði, þar sem
norðanátt og snjókyngi ráða ríkj-
um. Þar hafði hann bú meðan
hann sat á Akureyri — útibú
sannkallað. Sú jörð er hann hafði
])ar undir, heitir Kaðalsstaðir. —
Hana bætti Björn að engjum og
húsum og lagði í þær umbætur
elju og stórfje. Sá búskapur fór
svo, að snjóflóð fjell á fjárhúsin
og eyddi öl'lu saman, svo að segja.
B.jörn tók skaða sínum þannig, að
hann varð vel við. Hann mælti og
brosti við:
„Þeir verða að missa, sem eiga".
Þó að þessi búskapur yrði í svona
iöguðum fjörbrotum, var það
fjarri Birni að leggja árar í bát.
Honum óx ásmegin, eins og Þór
forðum daga, þegar hann komst
í kast við hrímþursana eða tröil-
skessur. Níi fekk Björn eignarliald
r, Svalbarði á Svalbarðsströnd —
gömlu   höfðingjasetri,   er   nú   —
þ.e.a.s. ])fl — yar niðunrítt á all-
an hátt. Þar á Sva>barð; hefír
Bjöi-n gert þær umbætur, á túni
og húsum, sem lengi n .:;.•; iofa
manninn, Og hakki nafni hans á
lofti.
Jafnframt því, sem iíjörn bió á
jiirðinni, fekst liann við síidar-
umsýslu, og mun af henni liafa
lilotið mcii'i ógleði en ánægju. —
Hann talaði ]>ó I'átt um þ&H. En
hann sagði mjer að þá umsýslu
xæki íiann til ]>ess að ofla sjer
fjár, sem nota mætti ti) að bæta
híbýli  og  rækta  landið.
Hann mat miki's grasrot, sem
gefur ilmandi, gullgrænt hey, og
hann elskaði fjenaðintí, lífið, sem
iii'ði   á   lieyinu.
Hann átti 200 ær ;'; Svalbarði,
og |)ekti þfer ;r|lar. með nöfnumj og
að aldri. Svo fjárglöggur var hann
sem   svo   er   kallað   i   ^veit.   Nær-

Björn LíndaJ.
færni hans við lambærnar má
marka á ]>ví, að hai.n fór út í
fjárhúsin um niið.jar nætur. á
vorin, nicðan ;i sauðhurði stóð, til
að sjá um að ærnar fengju hjálp,
ef út af bæri við fæðingu. Æx
komast hart niður við burðinn,
ef þssr eru feitar og einlembdar.
Og Björa hafði þá Hnkind eða
valmensku til að bera, að hann
gat ekki hugsað til þess, að ærn-
ar   kæmust   hart   niður.
Jeg gat ]jess, að Björn Líndai
hefði verið bardagamaður að eðlis-
fari. Hann var það af því, að
hann var áliugamaður um öll
þjóðþrifamál. Jeg spurði hann eitt
sinn um það, hvernig hann hjeldi
að fara myndi um Svalbarð, þeg-
ar hans misti við. Hann brosti og
bljes löngum reyk rit í stofuna,
svaraði síðan á þessa Oeið, með
ánægju-yfirbragði:
Einhver nýtur þess. Þess verður
þó getið, sem gert er.
Þau orð eru áður höfð eftir
Gretti  Asnmndarsyni.
Ekki má gleyma því, að Björn
var góður húsbóndi fólki sínu og
alla vega greiðvikinn ferðamönn-
um, sem komu úr sveitum á Sval-
barðseyri í verslunarerindum, mót-
stiiðumönnum í landsmálum jafnt
sem hinum.
Björn var höfðingi heim að
sækja og gestrisinn við alþýðu í
besta lagi. Kona hans var hægri
hönd bóndans í því sem öðru. Þó
að him værj dönsk að ætterni
varð hiín samgróin íslenskum
sveitavenjum, þeim bestu, lærði
tungu vora vel. Hún er ágæt kona
og var manni sínum samhent og
unnandi.
Björn sat á Alþingi nokkurt
tímabil, en mun hafa notið «ín
þar ekki eins vel sem hann hafði
andlega burði til. Hngur hans
var heima á Svalbarði, meira en
hálfur. Jeg mætti honum eitt sinn
í Austurstræti í vorveðri, ]ió á
einmánuði   væri,   sólin   skein   og
JólavHrnr.
Jólaverð.
Silki í kjóla í mörgum fal-
legnm litum.
Telpukjólaefni,  frá  1.75  pr.
mtr.
Silkiundirföt, margar teg.
SiJkináttkjólar.   Skyrtubolir-
Corselette.    Sokkar.    Vasa-
klútakassar.    Skinnhanskar,
fóðraðir.
10 %   afsláttur af öllum vör-
um til jóla.
Versl. K. Benidikts.
Njálsgötu 1.             Sími 408-
jörðin var að grænka, þá var þing-
ið orðið nálega 99 sólarhringa
langt. Björn var í öngum sínum,
niælti á ])á Jeið, að betra væri að
vera heinia og anda að sjer ilmi
úr grasi, en sitja hjer yfir enda-
lausu ])ingstagli, sem gengi hvorki
nje   ræki.
Manndómsinaðurinn í honum
],i'áði  launverulegt starf.
Björn Líndal ólst upp á Útí-
blígsstöðum á Vatnsnesi og bjó á
Svalbarði   við   Eyjafjörð.
Bæði bæjarnöfnin hafa í sjer
tákn eða líkingu. Þaii gefa til
kynna, að hann lifði áveðra, þ. e.
a. s. á stöðum, þar sem hvassviðra
er von. Oft var hvasst um Björn
á málefnasviðinu. Hann var ósjer-
hlífinn í æsku, stóð yfir fje á
vetrum, og reri á sjó, vann að
heyskap, mikill áihugamaður um
þjóðmál. Jafnan þegar hann kom
á mannfundi hvessti úr ýmsum
áttum. Björn var málsnjall og þó
einkanlega orðfær og orðfimur, í-
])róttamaður á þeim hólmi. Hann
gat tekíð á lofti örvar sem að
honum var skotið og gert úr þeim
spjót í hendmgskasti og sent það
á snöggan blett mótstöðumanns;
gat þannig kosið sjer höggstaS.
Hann var maður vænn á velli og
vel á sig kominn í andliti. Þess
má enn fremur geta, að Björn
Líndal var bókmentahneigður mað
ur. Hann var ágætlega lesinn í ís-
lenskum fræðum, stálsleginn í foni
sögum vorum og skáld gott undir
niðri. í erfil.ióðabók þeirri, sem
geymii' lofkva^ði um Matthías
skáld, á Rjörn Líndal eitt kvæði,
nafnlaust, stjörnumerkt, ágæta
gott kvæði. Þar stendur að baki
vísnanna spurull trúhneigðarmað-
ur, sem velkir fyrir sjer ráðgátum
lífs og dauða. Jeg komst að því
eftir krókaleiðum, að Svalbarðs-
bóndinn var höfundur kvæðisms.
En lítið vildi hann úr því gera, er
við ræddum um það. En gott þótti
Birni að tala um líkurnar fyrir
öðru lífi. En að vísu var hann
fyrst og fremst þessa heims maður,
svo sem nærri má geta um athafna-
mann.
Björn Tjíndal átti harðsnúna mót
stöðumenn og hann var bilbugs-
laus, ]^egar hann átti í höggi við
])á.
En það ætla jeg, að andstæðing-
ai- hans taki nú undir það í ein-
rúmi, ef ekki upphátt, að viS frá,-
fall hans sje orðínn mikill mann-
skaði og í sveit hans hjeraðsbrest-
ur — en i heimilinu autt rúm,
sem  aldret verður fylt.
Ouðmundur Friðjónsson.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4