Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						M0R6UNBLAÐIÐ
Föstudagmn 3. janúar 1936.
lnnTHiiinry   m'Wl'wnn'—iil.....w IÉI
Útref.: H.f. Árvaknr. Raykjav"-.
KlUtjðrar:  J6n  Kjartamson,
Valtíx Stefánuon.
RIt«tJ6ra ogr atffrelBala:
Austnrstrastl 8. — Slnl lííi*.
A'is?lýains .atjérl: B.  Haíberg.
AuglýBingaskrifBtoía:
Au turatrxett 17. — Sfaal Í70á.
Heiaiaatnar:
Jön Kjartanasoa, nr. IT42.
Valtýr St fanaaoa, ar. «80.
Árni óla, nr. 8046.
B. Hafberg, nr. »77*.
Áakrifta^ald: kr. >.«u A niaam.
1 lauaaaðlu: 10 aura afntaftlS.
ifl anra **«• LmMk.
Bruninn í Keflavík.
. Sennilega hefir það aldrei
komið fyrir hjer á landi, síðan
á Sturlungaöld, að jafn margt
fólk hafi beðið bana af bruna,
sém í Keflavík, er samkomu-
húsið >brann þar á mánudags-
kvöldið var.
Upptókum brunans hefir ver-
ið.lýst hjer í blaðinu.
Þegar menn heyra um þau,
dettur mörgum í hug:
Hve oft skyldi jeg eða skyld-
menní mín hafa verið í háska
af sömu ástæðum.
' TJm all-langt skeið hefir það
tíðkast hjer á landi, að jóla-
trjesskemtanir hafa verið haldn
ar í kauptúnum, þar sem f jölda
mörgum börnum og unglingum
hefir verið safnað samanl
Það er ekki fyr en á allra
síðustu árum, að menn «éru farn-
ir að nota hjer og þar rafljós
á jólatrje. Og það er ekki laust
við, að sumum finnist jólatrje
vera öðru vísi en það á að vera,
ef ekki eru á því brennandi
kerti — eins og rafljósatæknin
hafi þar spilt gleði barnanna af
ljósunum logandi.
En hjer er sem sje lífshætta
á ferðum, þar sem eru kerta-
Ijós í grenitrje í miðjum stórum
barnahóp. Manntjónið í Kefla-
vík kennir mönnum það eftir-
minnilega.
Þar sem ekki eru rafljós, þar
þarf að hafa tæki við hendina
og aðstöðu til að fella trjeð,
hvenær sem af því kann að
stafa eldhætta.
Þetta er ekki sagt í því skyni
að ásaka neinn um neitt af því
sem þarna gerðist. En hjer er
viðvörun, sem ekki má gleym-
ast.
—x—
Og svo er annað um leið. —
Tilviljun má það kalla,'sem út
af fyrir sig varð þess valdandi
að hjer varð manntjón og
meiðsli svo mikil.
1 útgöngudyrum samkomu-
salsins gengu hurðirnar inn í
salinn.                                        «.
Fyrstu fregnir hermdu, að
þær hefðu verið lokaðar —
jafnvel læstar. En þetta reynd-
ist ekki rjett, eftir því sem
blaðið hefir síðar frjett. En
mannþröngín þrýsti á að innan,
svo aðrar aðalútgöngudyrnar
lokuðust alveg, áður en þeirra
varð full not — og hinum var
haldið opnum með harðfylgi
vaskra manna.
Bruninn í Keflavík.
S^o flfólt varð liúsið alelda, svo tregt
var um úfgöngu úr húsinu að nærri
skall að slysið yrði enoþá stórfeldara.
Tvö bðrn og fullorðin kona hafa
dáið í sjúkrahúsi af brunasárum.
Frásagnir nokkurra viðstaddra.
——————
Greinilegri fregnir af brunanum í Keflavík
hafa blaðinu nú borist, er gera mönnum Ijósara
en hinar fyrstu fregnir, hvernig þetta mikla slys
vildi til.
Síðari fregnir bera til baka þær sögusagnir að
útgöngudyr salsins hafi verið lokaðar er brunann
bar að. En ógæfan var, að hurðir í báðum dyrun-
um gengu inn, og því hætt við, er mannf jöldinn
þyrptist að, að þá fjellu þær að stöfum. Þannig
lokuðust brátt aðrar dyrnar, en hinum var haldið
opnum með harðfylgi.         «
Níu mannslíf eru nú farin af bruna þessum;
en eins og eftirfarandi frásögn ber með sjer, hafa
hendingar ráðið að eigi brunnu f leiri inni.
Vegna  þess  hve'  erfitt  var  að-  anverðu,    meðan   jeg    varð    þess
faranótt þriðjudags að átta sig á   var, að fólk leitaði þeirra dyra.
hinu   stórfelda   slysi   í   Beftavík,      Þegar   mjer   virtist   fólk   vera
og  þeim   sorglegu  atburðum,   sem   komið  úr salnum,  henti  jeg mjer
þar   gerðust,   sneri   blaðið   sjer   í   íit um næsta glugga við dyrnar, í
gær til nokkurra manna þar syðra   dauðans   ofboði.   En   hvers   vegna
til þess að fá fyllri frásagnir um   jeg fór ekki gjílfur út um dyrn-
brunann.                                               ar, veit je'g ekki.
Einn    af   þeim    mönnum,    sem                          —-------
blaðið   hafði   tal   af,   var   Sverrir      Sjónarvottar  sögðu,   að   Sverrir
Júlíusson stöðvarstjóri.                      befði    komið    á   höfuðið    út   um
Hann er einn af þeim sem særð-   gluggann og legið um stund í yf-
ust allmikið, brann á, höndum og   irliði þar við húsvegginn.
særðist  af glerbrotum á fæti.
Honum sagðist sv0 frá:                     Annar björgunarmaður-
Þá hefir blaðið  og haft tal af
Tvennar dyr opnar á saln- öiafi Tngvarssyni.
Frásögn  hans er  á þessa leið:
spyrni hendinni í hurðina og  með því að fella trjeð á gólfið.
treðst    fólk    út    úr    salnum      En þetta var mjög óárennilegt
undir hbnd mina.                        vegna þess hve þröngt var í sal»-
Hurðina  gátum við aldrei opn-   um, svo viðbúið var að einhverjir
að   betur   en   svo,   að   hún   stæði   hefðu   orðið   fyrir  trjenu  logandi
beint út frá  vegg.   (Þeir fjelagar   er  það  var felt.
urðu  aldrei  varið  við  að  Sverrir      Jegryðst nú að eystri dyrunum
heldi  í  hurðina  að  innanverðu).     út úr salnum. En þegar jeg kem
Jeg varð var við, að einn dreng-   þangað, voru þær aftur.  (Þá hef-
ur  kastaði   sjer  yfir   hurðina   og   ir Sverrir  verið  farinn frá þeim
komst þannig út.'                             fyrir   nokkrum   augnablikum.   En
Brátt sá jeg ekki út úr augutt   hurð sú var ekki opnuð úr því).
fyrir reyk.                                               Þá tók jeg  í  gluggahlera  sem
En um það leyti, sem jeg hætti   var fyrir næsta glugga á austur-
að   verða   þess   var   að  fólk  færi   vegg, ríf hann frá, og spymi rúð-
framhjá mjer,  var mjer farið að   unum     íír     glugganum     beggja
líða illa af reyk, svo jeg fór út.   vegna    við    gluggapóstinn.    Það
Þegar jeg kom út úr húsinu^ sá  voru   stórar  rúður.
jeg  þar  síra  Eirík  Brynjólfsson,       Síðan   renni   jeg   mjer   út   um
og  logaði  alt hár hans   .                gluggann,    en   upp   í   hahn   frá
Jeg stekk til hans og kæfi eld-   jörðu   var   seilingarhæð.   En   lágt
inn í hári hans.                                 upp í gluggann innanfrá.
En síðan fer jeg inn í húsið aft-       Stend jeg nú við gluggann og
ur. Jeg átti tro bræður er voru á   tek við börnunum jafnóðum sem
skemtuninni  og  fór  að  hugsa til   þau fleygja sjer út.
þeirra.                                                      Síðasta    barnið,    sem    út    um
Þegar jeg kom inn í fataher-   gluggann kom var Alma Þórðar-
bergið,  sje jeg þústu á gólfinu.   dóttir. Eldur var um hana alla, er
eldbjarma   jeg náði henni. Hún hneig niður
er hún kom út. Sleit jeg eldglæð-
Þetta   var   kona,   sem   hnigið   urnar úr fötum hennar.  En svo
hafði á gólfið. Jeg hleyp út með   kom einhvef og tók hana í fang-
hana. Ekki veit jeg hver það var.   ið.
Þá hljóp jeg enn inn í fataher-      Alma litla segir svo frá, að hún
bergið. Rak jeg þá tærnar í eitt-   hafi ætlað út um eystri dyrnar, en
hvað á gólfinu og þreifaði til þess.   þær   hafi   þá   verið   lokaðar.   Þá
Þetta var drengur, sem jeg bar út.   hafi hún ætlað um vestri dyrnar,
Er  jeg   kom  út   í   þriðja  sinn,   en snúið við vegna reyks og elds,
heyrðist mjer jeg heyra hljóð inn-   en komist þá seinust út að glugg-
an úr húsinu.                                      anum   þar   sem   Bergsteinn   var.
Þá var litidyragangurind fullur
Greindi   jeg  hana   af
frá salnum.
af reyk niður undir gólf.
Þá skreið jeg inn í ganginn og
fann telpu, er var að skríða úr
fataherberginu,    inn    í    stigaher-
Börnin sem sátu við kaffi-
borð.
Þess   var   getið   í   síðasta   blaði
að   tim   40   börn   hefðu   setið   við
um er eldurinn kviknaði.
Eins og kunnugt er, vom tvenn-
Mjer var gengið fram hjá sam-
ar   dyr   á   norðurgafli   í   salnum.   komuhúsinu kl.  langt gengin tíu.
Voru    þær    báðar    opnar,    þegar   oatt  m.jer  þá  í  hug  að   líta  þar
eldsins varð vart. En þær lágu út   inn. J6g fór inn í fataherbergið í
í   sitt   hvort   herbergið   og   síðan   norðurenda hússins, og staðnæmd-
var útgangur úr þeim í aðaldyra-   ist \ dyrunum inn í salinn.
gang í  miðju húsinu.                            Pjörugur  söngur  var  í  salnum,
Silkipappír    hafði    verið    vafið   og var verið að syngja „Grengum
utan um þrífót er jólatrjeð stóð á.   við   í   kringum   einiberjarunn".
Sá jeg alt í einu að eldur hafði      Er jeg hafði staðið þarna nokk-
kviknað   í  pappírnum.   Sennilegt,   ur augnablik, kom alt í einu eld-
bergið yfir þveran ganginn, fann kaffiborð á leiksviði í suðurend-
ekki útidyrnar. Jeg þreif í hana anum á salnum, er eldurinn kvikn-
og bar hana út.                                  aði.
En síðar varð ekki komist inn í
ganginn.
Björgun út um glugga.
Ennfremur   hafði  blaðið  tal  af
Bergsteini       Sigurðssyni.      Hafði
Pramreiðslu hafði þar á hendi
m. a. Bergþóra Þorbjörnsdóttir.
Hún segir svo frá, að sum af
börnunum sem, þar voru, hafi
stokkið fram af leiksviðinu og
niður í salinn,  en til flestra hafi
að kerti hafi fallið niður á pappír-
inn.
Þreif jeg til pappírsins, og ætl-
aði að reyna að slökkvf< eldinn.
En áður en varði, hafði eldurinn
blossi upp með jólatrjenu, e'r stóð
á miðju gólfi, og var önnur hlið
trjesins eitt eldhaf á einu augna-
bliki.
Við hlið mjer stóð þarna Ragn-
slæðst   í    blaðið    á   þriðjudaginn
, ,             •          •              „+i,„*„í„  náðst, til þess að beina þeim niður
nokkrar   missagmr   um    athatnir
hans í sambandi við brunann.
Prásögn hans var á þéssa leið:
*      •!                i       j-     utgöngudyr
Jeg var að spila a orgel undir      °
söng  barnanna,  er jeg  varð  þess
stiga,  sem var af leiksviðinu nið-
ur   í   kjallarann,   en   þaðan   voru
Þegar    hím    sjálf    leitaði    út-
læst sig upp í trjeð og upp eftir   «r 5. Guðnason.
? » ?
öóð spil. Nýle'ga fekk Sveinn
Hj^rtarson, kaupmaður á Siglu-
firði 13 spaða á hendi í „kontrakt-
bridgé" XFÚ).
limi  þess.
Við   hurfum   undan,   er   fólkið
Þegar jeg sá, að við ekkert varð streymdi út úr salnum, en fórum
ráðið, ruddist jeg að austari dyr- ekki rakleitt út úr fataherberg-
unum   á   norðurvegg   salsins,   því  inu.
mannfjöldinn    sem    streymdi    að      Áður  en við  erum komnir út,
dyrum þeim, var að því kominn að   verðum við þess varir, að hurðin
loka hurðinni — en hún gekk inn er að lokast undan troðningnum
í salinn. Tókst mjet að opna hurð-  að innanverðu frá.
ina, svo að jeg taldi trygt að hún              Við    fleygjum    okkur   þyí
hjeldist opin.                                              með  öllu  afli  á hurðina  og
En  þá  ruddist  jeg  að   vestari          höldum henni opinni. Hef jeg
dyrunum og helt í þá hurð að inn-          viðspyrnu við dyrustafinn, en
var,' að kviknað hafði í jólatrjenu, göngu þessa leið kom hún auga á
Stökk jeg á fætur ogþreif í trjeð lit]a telpu, sem hnipraði sig nið-
til þess að reyna að slíta af því ur J horn eitt> var sýnile'ga alveg
hinar logandi greinar. En það var  utan. við sig af hræðslu, og hafði
ekki sinnu á að forða sjer.
Tók Bergþóra hana út með sjer.
oge"mingur.
Þá hugkvæmdist mjer að reyna
að kæfa eldinn, en hafði ekkert
handbært nema sjal eitt, sem lá
þar á bekk. Þreif jeg sjalið. En
er jeg sneri aftur að trjenu, sá jeg
að slík slökkvitilraun yrði gersam-
lega tilgangslaus.
Aftur á móti þykist jeg sjá það  brunastaðnum.  Hann heyrir hljóð
eftir á, að vera kann að einhver   og  barnagrát   og   ge'ngur  til  úti-
möguleiki   hefði   yerið   á   því   að   dyra-
tefja   a.   m.   k.   útbreiðslu   é'ldsins                          Framh. á 6. •I8u.
Hjá Helga íækni.
Helgi Guðmundsson læknir var
genginn til hvílu er slysið vildi
til.  íbúðarhús hans er skamt frá
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8