Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						\
8
MO R G UN B Ú AÐ I Ð
Fímtudagur   30.   'mars   1944.
— Eftlrlætiskona soldánsins
Framhald af bls.;7
Leit var hafiri, og gröf litla
jprinsins   var   ópmuð, ' en1 í
ihenni var þá ekki Iík prins-
jins heldur   lítils   Gyðinga-
drengs, sem   var   jafnaldri
iprinsins. Ljest hann í plág-
unni miklu og hafði verið
seldur Elenku með leynd.
Það virtist sem Elenka —
ier var kristin •— hefði leit-
; að       aðstoðar       kristinna
manna    í    Saloniki,     sem
Tvrkjasoldán gat ekki náð
til.
:,    Nú hafði  hún  rofið   öll
bönd    við    hið    hræðilega
kvennabúr   og   fjarlægðist
<nú sífelt meir og meir með
litla • ástfólgna soninn sinn,
sem nú þurfti ekki lengur
,að kvíða dauðadómi.
|  En ef hún hefði vitað hvað
• var að gerast í kvennabúr-
! inu, hefði hún ekki þurft að
bera ótta í brjósti.
Samsæri gerí gegn soldán-
inum.
ÞEGAR  Múhemed eign-
aðist fyrsta barn sitt,   var
hann naumast orðinn full-
vaxinn, og líkur voru því til
þess, að erf ingi hans yrði að
bíða  í  mörg  ár  eftir  sol-
dánstigniiini.    En   Kírgisa-
stúlkan var áfjáð í að koma
syni sínum sem allra fyrst
í hásætið, og þegar hann var
ellefu eða tólf ára gamall,
efndi hún til samsæris í því
skyni að steypa Múhamed
. af stóli. Samsæri þessu var
Jhaldið svo vel leyndu,   að
jhinir     slungnu     njósnarar
JBaffa höfðu ekki hugmynd
um það.
Að lokum var það einn
svertingja þeirra, sem við
samsærið var riðinn, sem
skýrði soldáni frá öllu á síð
ustu stundu.
Margir hátt settir menn
voru reiðubúnir til þess að
veita aðstoð sína við að
steypa soldáni af stóli, og
ungi prinsinn, sem hafði
verið við nám í Magnesíu,
var kominn til Konstantinó-
pel og faldist í einu lysti-
húsanna, reiðubúinn til að
ganga fram fyrir lýðinn að
samsærinu loknu.
Lítill tími var til stefnu,
og varð því að hafa hraðan
á. Soldáninn ráðgaðist við
móður sína, og skömmu fyr
ir dögun morgun þann. sem
samsærismenn ætluðu að
láta til skarar skríða, sendi
soldán böðla sína til staðar
þess, þar sem prinsinn lá í
leyni með helstu fylgis-
mönnum sínum. Voru þeir
allir af lífi teknir. Lögin
lögðu aftur á móti sjerstaka
refsingu við afbroti stúlk-
unnar. — Var hún lifandi
saumuð innan í leðurpoka
og varpað í hafið. Fjártán
aðrir samsærismenn voru
af lífi teknir til þess að full-
komna sláturstörfin.
Þessi hræðilegi viðburð-
ur hafði djúp og langvinn
áhrif á Múhamed. Forlögin
höfðu nú rutt brautina fyrir
hinn litla son Elenku, sem
nú hefði orðið erfingi
Tyrkjaveldis. En í stað þess
varð það Cyorusstúlkan og
sonur hennar, sem tignina
hlutu.
Elenka sneri aldrei aftur.
Hún hjelt sjer og syni sín-
um fjarri hinni vafasömu
dýrð fyrri tignarstöðu henn
ar og lifði hamingjusömu
og frjálsu lífi
vissi ákveðið hvar.
— Grein Sigurðar Magnússonar
— Bergur Pálsson
Framh. aí'  bls. 2.
kendi mönnum að forðast sull-
ina. Það var þarfasta bók, sem
jeg hefi kynst.
Jeg var í Fáskrúðsfirði frá
því jeg var átta ára, þangað
til jeg fór á línufiskarana.
Nú þurfti Bergur að fara
„á vakt" út í Belgaum, svo við
slitum talinu. Nema hvað gamli
maðurinn sagði að lokum nokk
ur vel valin orð um það ráðlag,
að allur ágó'ði togaranna væri
tekinn í skatta og skyldur, svo
ekkert væri til að byggja upp
flotann að stríðinu loknu. —
Og það er jafn vitlaust og
hörmulegt fyrir það, þó jeg
sje orðinn svo gamall, að jeg
lifi sennilega minst af þeim
hörmungum, er af því ráðlagi
leiðir, sagði hann að lokum.
V. St.
Framh. af bls. 4.
þetta sje ljóst: Uppeldisheim-
ili fyrir afbrotadrengi eru —
hvar í heiminum sem er —
neyðarúrræði. Góð heimili í
nýju umhverfi eru ákjósan-
legustu dvalarstaðir þeirra.
Vegna fámennis og fátæktar
höfum við íslendingar sjer-
stöðu i viðleitni okkar til að
leysa   þessi   mál   skynsamlega.
Er hugmyndin um Oxney
á rökum reist?
Nú myndi einhver segja:
Gott og vel. Hvað er bæjár-
ráðið þá að braska með Oxn-
ey? Nú er það ekki mi'tt verk
að lesa hug þess upphátt, en
hugmyndin um Öxney þarf
ekki að vera nein fjarstæða, ef
skynsamlega er á haldið og til
þess liggja eftirtalin rök: Það
hafa verið og verða sennilega
altaf til börn og unglingar, sem
eru í orðsins bókstaflegasta
skilningi óviðráðanleg. Þetta
eru hlutfallslega sárfá börn, en
þau eru til.
Það hafa verið til drengir,
sem strokið hafa af ágætum
i heimilum hvað eftir annað.
Foreldrarnir haf a komið til lög-
reglunnar og barnaverndar-
nefndar og beiðst þess að eitt-
hvað yrði gert til að dvöl þess-
ara drengja á heimilunum yrði
ekki gerð .1 óbærileg aðstand-
endum. Þessir sömu drengir
háfa farið ránshendi um bæinn
og engu skéytt fortölum eða
áminningum. Ef enginn sama-
staður er til, þá stendur þjóð-
fjelagið í rauninni varnar'iaust
gegn þéssum börnum og engin
skynsamleg rök er hægt að
færa fyrir að framtíð þeirra
verða annað en ógæfubraut.
Það eru þessi sárfáu börn, sem
þurfa einhvern samastað •— eitt
hvert hæli — kanski væri rjett-
ará að kalla það spítala, því
þessi börn eru sjúklingar og
þurfa aðhlynning sjerfróðra
manna í "meðferð þeirrar teg-
undar andlegrar veiklunar,
sem þau eru haldin af. En þessi
börn eru sárfá og sjerfróðra
manna einna að þekkja þau frá
hinum, sem í rauninni eru heil-
brigð börn á villigötum, og nú,
þegar    jeg    hugsa    til    þeirra
drengja, sem jeg kyntist fyrst,
þá þykir mjer ólíklegt að jeg
hefði verið þess um kominn að
þekkja þá frá hinum, sem nú
eru eins og gerist og gengur,
en hefðu þó verið á sínum tíma
líklegir til að þurfa að fara í
uppeldishæli. Þegar tekið er
tillit til hinna sjerstöku að-
stæðna hjer á landi, þá er ekki
beinlinis líklegt að stofnun
þessarar tegundar verði fær um
að gera allra aumustu drengi
að dugandi mönnum.
Val forstöðumanns
þýðingarmeira en jarðnæðis.
Forstöðumaðurinn má vera
meira en meðalmaður, ef hon-
um tekst að hafa hlutfallslega
meiri áhrif á drengjahópinn til
góðs, en ófyrirleitnasta strákn-
um til ills. Hitt er annað mál,
að dvöl í stofnuninni verður til
að koma í nokkur ár í veg fyr-
ir að þeir frernji afbrot og forð-
ar öðrum börnum frá að fylgja
illu fordæmi þeirra, og hún
getur, ef forstöðumaðurinn er
sjerstakri kunnáttu og hæfi-
leikum gæddur, orðið til að
leiða þá á rjetta braut. Sá, sem
frá barnsaldri er ónytjungur
og afbrotamaður, verður þjóð-
fjelaginu svo dýr, um það er
lýkur, að sjálfsagt er að spara
ekkert til í viðleitninni að gera
hann að nýtum manni, áður en
þáð er um seinan. Uppeldishæli
þeirrar tegundar, sem hjer hef-
ir verið á minst, er í rauninni
og á að vera síðasta tilraun
þjóðfjejagsins til að svo megi
verða. Til hennar verður því
að vanda. Einn hlekkur í þeirri
keðju er leitin að jarðnæði, og
má vel vera, að Öxney
sje rjetti staðurinn, þó um það
megi deila. Hitt er enn þýð-
ingarmeira, að finna þann
mann, sem hefir þá kunnáltu
og eiginleika, sem liklegir eru
til að honum verði írúandi fyr-
ir að rækja þetta vandasama
síarf svo við megi una, og vafa-
laust yrði sá, sem nú yrði fyrir
valinu, að kynna sjer af eigin
sjón og reynd það, sem til fyr-
irmyndar kann að vera erlend-
is. Að því fengnu má ekkert til
spara fjárhagslega, svo starfs-
skilyrði geti orðið viðunandi.
Tvær stefnur —
tvennskonar stofnanir.
Verði þessi leið farin, er lík-
legt að einhvers góðs megi
vænta, en sje nú flaustrað upp
einhverri stofnun, þar sem alt
fje er skorið við neglur og
þangað dembt af handahófi
nokkrum strákum, sem í dag
eru óhæfir í Reykjavík, þá er
verr farið en heima setið. Þá
er sjálft fyrirtækið dauðadæmt
og góð hugmynd gerð tortryggi
leg um ófyrirsjáanlegá fram-
tíð.
Til þess, sem lengi á að
standa, er vel vandað, og hjer
er ekki um að ræða neitt stund
arfyrirbrigði. Þess vegna verð-
ur þegar í öndverðu að búa svo
um hnútana, að þeir rakni
ekki, þegar fyrst á reynir, og^
þótt alt hafi verið gert til trygg
ingar góðri aðbúð barna í stofn
uninni, má ekki vanrækja að
r'éyna að móta barnið fyrst í
eð.lilega mynd hins heilbrigða
lífs, áður en aðrar leiðir eru
farnar.
Þegar búið er að þrautreyna
að drengur er óhæfur á góðu
heimili, eða í vinnu við venju-
leg skilyrði til sjós eða lands —
þá og hvorki fyr nje síðar — á
að senda hann í uppeldisstofn-
un, sem er þannig úr garði
gerð, að von geti verið um að
góðs árangurs megi vænta.
Bæjarstjóm Reykjavíkur á
þakkir skildar fyrir að hefja nú
undirbúning til lausnar þessu
vandamáli og það er von allra,
sem með því fylgjast, að vel
megi farnast, en hjer þarf fleira
að gcra.   ,
Hjer í bænum eða nágrenni
verður að vera til staður þar
sem mögulegt verði að vista
þau börn um skemri eða lengri
tíma, sem óhjákvæmilega verð
ur af ýmsum ástæðum að taka
fyrírvaralaust af heimilum sín-
um. en það er mál, sem ekki
er rúm að rekja í þessari grein.
26. mars.
Sig. Magnússon.
Éggerf    Claessen
Einar   Asmundsson
hæstarjettarmálaflutninggmeiUk,
— Allskonar lögfrœðistörf —
Oddfellowhúsift    -    Simi   1171.
1-9
Eftir Robert Storm

3
,rne €>REAT"ríAS BSCAPED X'9'S
MBT. 3UTA TlRE OF TH£ 9CHOOL
iTATiON  WA&ON HAS BLOVM OUT....
t OOW7 WANT THAT     <~
CHAUPFEUR TOGOTO    \
A SAKAÓB,/MASCARA!)
i'í

*<m
•¦¦r,m
W\
^ÍF
*W
..----------x  uiiAu iiciu- öioppio í gegnum netið,
sem X—9 lagði fyrir hann, en nú er sprungið á einu
hjóli skólabílsins.
Alexander: — Jeg vil ekki að bílstjórinn fari til
viðgerðarverkstæðisins, Mascara.-------Mascara: —
Hversvegna ekki, Alexander?-------Alexander: —
Ríkislögreglan er of „hjálpsöm"! Og jeg þekkist í
þessum landshluta.-------Mascara:— Já, en „tjekk
urinn" er brotinn . . . Hann.verður að láta gera við
hanm —'¦ — Alexander: — Segðu honum, að við
getum allar hjálpast að til þess, að lyfta bílnum, á
meðan hann gerir við hjólið.    ¦/•¦;•-
A meðan: Bill: — Allt, sem við vitum, X9, er, að
það er gert ráð fyrir, að þessi Mascara hafi farið
til heimavistarskóla með ömmu sinni — sem verið
gæti Alexander!
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12