n MORGVNBLAÐIB Miðvikudagur 8. apvll 1953, SYS SKÁLDSAGA EFTIR MAYSIE GRIEG ,Os£( iQ^—ÍLd Framh'aldssagcm 39 £ri og naut skemmtunarinnar enn £á bétur. „Mið langar til að dansa og eiansa í það áenáanlega", sagði fe.ún. Hún hafði aldrei á ævi sinni upplifað annað og eins kvöld. — fítundum hallaði Derek sér aftur feak í sætinu og virti hana fyrir eér. „Skemmtir þú þér?" „Dásamlega". „Ágætt". Hann hallaði sér fram á borðið cg tck um beran handiegg henn- ar.' „Alice, þarftu að fara? Eg get ekki útskýrt það, en mér finnst eins og ég hafi í kvöld fundið part af sjálfum 'mér. Þú' mátt ekki hlæja að mér. Eftir nokkur augnablik mun ég hlæja að mér sjálfur, en það skiptir ekki máli. Verra er þegar aðrir hlæja að manni. Sérstaklega þegar sérstök persóna hlær að manni. Ég vil að þ>ú verðir kyrr hjá mér, Alice. Eg þekki heiminn svo miklu betur en þú, og þó finnst mér þú geta kennt mér svo margt. Verður þú að fara? Getur þú ekki hætt við feað?" ,,Ég gæti ekki hætt við það giúna". „Vildir þú að þú gætir það? Nei, auðvitað vildir þú það ekki. Kjánaleg spurning-----", „Fer Ashburn í þetta ferða- Iag?" spurði hann eftir dálitla þögn. Hún kinnkaði kolli. „Já". „Og Janice?" - „Auðvitað". „Það er gott. Ég skai nefnilega j§egja þér, að þegar ég fékk þettá tilboð frá Lennox Rutherford, þá datt mér í hug að systir þín stæði á bak við það. Mér datt jafnvel í hug, að hún væri þessi leyndar- dómsfulla persóna, sem á að leika aðalhlutverkið. Ég hafði næstum neitað tilboðinu vegna þess. en |>egar maður á ekki um margt að Ýelja, þá..... Viltu ekki meira feampavín?" I „Nei", sagði hún ákveðin. en áður en hún vissi af, var hann þúinn að hella í glasið hennar, og ósjálfrátt var hún farin að tíreypa á því. Annað hvorf var Una að kenna kampavíninu, að henni fannst danslögin hljóma enn þá í eyrum Jér, eftir að þau voru komin út í bílinn, eða þá það að tunglið var í fyllingu og skein glatt inn tóm bilgluggann. Hún vissi ekki fívort heldur var, en þegar De- i-ek tók hana í fang sér og kyssti iiana, þá kom hún ekki með jieinar mótbárur. Hún var jafnvel ekki mótfallin því. :, Þegar hann hafði kysst hana, Éiorfði hann á hana alvarlegur á $vip. Andlit hennar var hvítt i •ínyrkrinu, en þrátt fyrir myrkrið, lá hann að augu hennar ljómuðu. I „Þú ert indæl", sagði hann lágt. ^Æg \'erð svo skrítinn þegar ég 'ér í návist þinni. Mig fer að langa 'til að vera góður og göfugur og þó hef ég alltaf haldið að ég hefði andúð á göfugum mönnum. jÉg hef alltaf haldið að mér myndi 'Vera lítið gefið um stúlku eins og þig, að ég mundi hæðast að henni og fyrirlíta hana. En ég get ekki fyrirlitið þig. Ég vildi næst- um að ég gæti það. Þá væri ef til yill auðveldara að hugsa til þess að þú sért að fara burt En það er ef til vill fyrir beztu. Ég gæti orðið mér til athlægis. Ég gæti farið að sýna þér ástleitni, eins ©g ég geri reyndar núna of oft. Alice, ég gæti jafnvel beðið þig £ð giftast mér og við mundum sennilega verða hamingjusöm upp .frá því, en ég býst heídur ; ekki við að þú mundir vilja gift- ast mér. Ef til vill tekst mér að gleyma þér á meðan þú ert fjar- verandi. Ég vona það. Nei, því miður, ég vona það ekki". íAftur dró hann hana í fang sér og kyssti hana. Varir hennar titruðu þegar hann snerti þær, en hún færði sig ekki fjser. Þetta var dásamlegt kvöld. Það til- heyrði eiginlega ekki raunveru- leikanum. Hana var víst að dreyma. Hún fann hvernig hjart- að barðist urn í 'orjósti hennar. Hvers vegna sló það svo ört, úr því hún elskaði hann ekki? Hún ' elskaði Jack og enda þótt þau I mundu aldrei geta orðið hvort öðru nokkurs virði, þá mundi hún þó halda áfram að. elska hann. Það var ekki hægt að skipta urn ástina, eins og maður skipti um kjól eða kápu. „Var þetta gott?" spurði hann ' þegar hann hafði sleppt henni og hún hallaði sér aftur á bak í sæt- inu. Hún var dálitið móð og . vangar hennar voru heítír og rjóðir. ^g ". Hún stamaði. ,,Eg held að mér hafi ekki verið það mótfallið". „Þakka þér fyrir". Hann beygði sig, íók" um hönd hennar og kyssti á handarbakið. „Ég mun sakna þín mikið. En ég skal vinna baki brotnu, svo að ég hafi áorkað einhverju áður en þú kemur aftur .... til þess að ég geti haft eitthvað að bjóða þér.." Hann þagnaði. Það varð vandræðaleg þögn á milli þeirra, þangað til bifreiðin nam staðar fyrir utan húsið þar sem hún bjó. Alice barðisf við svefninn næsta morgun, þegar klukkan hringdí. Dauf vetrarsólin skein inn um gluggann. Um leið og hún var vöknuð, mundi hún eftir kvöldinu, en nú fannst henni það hljóta að hafa verið draumur. ¦— Það var óhugsandi núna í dags- Ijósinu að hún hafði látið Derek Jaka sig í íaðm sér, og að hann hafði kysst hana og næstum sagt henni að hann elskaði hana. Hann hafði ekki beðið hana að giftast sér. Ef til vill var hann ekki sú manniegundin, sem vildi giftast. En hann hafði sagt að hann vildi að hún væri í London hjá honum. Það var skrítið, hvernig henni hafði fundist, snöggvast, að hún elskaði hann. Það hlaut að vera kampavíninu að kenna, hugsaði hún, ekki laust við sektartilfinn- ingu, I þeim tilgangi að reyna að gleyma atburðum kvöldsins, sökkti hún sér niður í það að pakka niður dóti sínu og ljúka við alls konar erindi sem hún átti eftir að afgreiða. Eftir tuttugu og fjórar stundir mundi hún vera komin burt frá Englandi, út úr gulu þokunni, burt frá kuldanum og nepjunni, sem eldurinn í ofn- inum hennar gat ekki einu sinni útilokað. Burt frá Englandi, þar sem hún hafði átt heima alla sína ævi, út á hafið til óþekktra stöðva þar sem nóg var um ævintýri og leyndardóma. Derek hafði skotið henni dáiít- inn skelk í bringu með tali sínu um Haiti, en nú hló hún að sög- um hans. Það voru ekki til nein- ir galdramenn nú á tímum. Hún hafði heldur aldrei gert neitt, sem hún réðí fullkomlega yfir sjálf-----nema ef til vill í gær- kveldi, þegar hún hafði hvílt í faðmi hans og tunglið hafði star- að á hana í gegn um bílrúðuna. Hún var í bláum kjól með lít- inn, bláan hatt á höíðinu. Hún haf ði tekið kápuna niður af snag- anum, tekið fram handtöskuna og hanzkana og var reiðubúin til að leggja af stað til vinnunnar, þenn an síðasta dag, áður en lagt var af stað í ferðina, þegar hringt var á dyrabjöllunni. Hún opnaði og starði sem steini lostin á Jack, sem stóð fyrir utan. Hann kom inn og hún sá strax að honum var mikið niðri fyrir. „Nú sitjum við laglega í því", sagði hann hásri röddu. „Janice getur ekki farið í þetta ferðalag". I. S. I. I. S. I. GALDRABORÐIÐ Þýzkt ævintýri. en borðið var tómt þrátt fyrir orð hans. Pilturinn vissi nú strax, að einhver hefði skipt um borð. Nágrannarnir gerðu hins vegar stólpa grín að honum. Og faðir hans rak hann aftur að heiman. Pilturinn var nú aftur að fá sér vinnu hjá trésmið. Næstelzti sonur karlsins réðist í vist hjá malara nokkrum. Hann lærði þá iðn, og var eins og bróðir hans, einkanlega laginn. Að skilnaði gaf malarinn honum reiðtýgi. „Það er ekki hægt að nota þau við að draga vagn eða á neinn annan hátt í sambandi við hesta," sagði malarinn. „Hvaða gagn hef ég þá að þessu reiðtýgi?" spurði pilturinn. „Jú, það hefur einn eiginleika," sagði malarinn. „Það spretta af því gullpeningar. Þegar þú setur það á teppi og segir hókus pókus, þá falla af því gullpeningar í stríðum straumi," bætti malarinn við. „Það var ekki verra," sagði þá pilturinn. Síðan þakkaði hann fvrir sig og hélt á braut með reiðtýgið. Hann þurfti ekki að hafa neinar áhyggjur af peningum í framtíðinni — reiðtýgið myndi sjá fyrir því. Honum datt nú í hug að halda heimleiðis og sjá hvernig karlinn hann faðir sinn hefði það. Hann hlyti að taka vel á móti sér, þegar hann kæmi með þetta forláta reiðtýgi með sér, sem gullpeningar hrukku af, ef það var látið á teppi. " Nú vildi svo einkennilega til, að hann kom til hins sama gistihúss, sem eldri bróðir hans hafði komið í, og var hann þá með reiðtýgið á öxl sér. „Ég skal geyma reiðtýgið í hest- húsinu fyrir þig," sagði þjónninn, „Nei, þakka þér fyrir," sagði pilturinn. „Reiðtýgi, sem ég ætla að borga reikninginn með, læt ég ekki inn í hesthús," bætti hann við. Þjónninn hélt nú, að pilturinn væri mjög fátækur með því að hann ætlaði að borga með reiðtýginu. En þjónninn íslandsmótinu í isadlminfon verður frestað til 2. og 3. raaí- Mtttaka tilkynnist fyrir 25. april. Tennis- og Badmintonfélag Eeykjavíkur. Skógræktarfélat) Rqkjavíbr heldur fund í Félagsheimili V. R., Vonaxstræti i kvöld klukkan 8,30. Hákon Bjarnason skógræktarstjóri flytur erindi um skógrækt. — Sýnd verður kvikmynd. Heiðmerkurlandnemar og aðrir áhugamenn um skóg- rækt eru velkomnir, þótt ekki séu þcax í félaginu. STJÓRNIN Aðaifondur félags íslenzlcra iiifreiðaeigenda verður haldinn í Skáiaheimilinu við Snorrabraut í kvöld ; klukkan 8,30 stundvíslega. í Venjuleg aðalfundarstörf. Lagabreytingar. S STJÓRNIN Í Húsnæði hentugt fyrir fyrsta flokks witingastarfsemi : óskast til leigu = sem fyrst, þarf að vera sem næst miðbæiraun. — Kaup eða » leiga á starfandi veitingahúsi getur kondS til greina. — • Tilboð merkt: „Veitingahús" —588, sendist afgr. Morgun- : blaðsins fyrir 15. apríl. ¦ ME& DREKIE Sh I — ekki a^elns héw Þér eruð ekki eingöngu að þvo hár yðar, þegar þér S notið DRENE shampoo — því að um leið veitið þér því ; sína eðlilegu fegurð. Hárið verður silkimjúkt og gljáandi. | Munið að DRENE shampoo er notað víðar og af ¦ fleirum en nokkurt annað shampoo. ; Hcildsölubirgðir: * SVERRIR BERNliÖFT H.f. :
Beinir tenglar
