MORGVNBLAÐIÐ Fimmtudagur 12. marz 1959 y Erhard hafnar fram- bobi til forsetakjörs Adt>~~'ier bibur alvarlegan ósigur i tlokki sinum BONN — Ludvig Erhard efnahagsmálaráðherra Vest- ur-Þýzkalands hefur hafn- að að vera í framboði fyrir Kristilega lýðræðisflokkinn í forsetakosning'unum í Þýzkalandi í júlí n. k. Litið er á neitun hans, sem alvar- legasta ósigur, sem Adenau- er hefur beðið innan flokks síns. Það er álitið að Ad- enauer hafi staðið að baki því að uppstillinganefnd flokksins lagði til, að Erhard yrði í kjöri. Er ætlað að með þessu hafi Adenauer viljað losa sig við harðasta keppi- naut sinn um völdin í Kristilega lýðræðisflokkn- um. En málið hefur algerlega snú- izt í höndum Adenauers. Meiri- hluti. þingmanna Kristilega lýð- ræðisflokksins skoraði á Erhard að sitja kyrr í embætti efnahags- málaráðherra. Um sinn lét Erhard ekki í ljós álit sitt á þessum aðgerðum. Hann kom á fund Adenauers og kvaðst skyldu verða í framboði, ef geng- ið yrði að ákveðnum skilyrðum. Meginskilyrðin voru þau, að þirg flokkur Kristilega flokksins skor aaði á hann einróma að vera í framboði og í öðru lagi, tð hann fengi að velja eftirmann sinn i embætti efnahagsmálaráðherra. Adenauer tókst ekki að frarn. fylgja þessum skilyrðum og hafn aði Erhard þá framboði. I þessum átökum innan Kristi- lega lýðræðisflokksins hefur komið í Ijós, að Erhard er vin- sælli í flokknum heldur en Aden- auer og getur þetta haft áður ófyrirsjáanlegar afleiðingar fyrir flokksforustu Adenauers. Trjágroður í Reykjavík EF enginn trjágróður væri í görðum bæjarins, væri borgin án hinnar miklu fegurðar, sem gleð- ur mann vor og sumar. Við megum því þakka þeim mönnum, sem fyrstir urðu til þess að planta trjám hér. Þeir hafa l'eitt vorið inn í bæinn og gefið okkur þá þroskandi gleði, sem því er samfara. Við höfum átt og eigum mjög duglega skógræktarmenn. Þetta er ennþá byrjunartímabil í skóg- ræktarmálum. Þrátt fyrir það hefur skógræktarstjóri okkar komið afarmiklu til vegar. Má segja að það hilli undir glæsilega framtíð í þeim efnum. Sá trjágróður, sem hér er i görðum bæjarins er kringum hálfrar aldar gamall. Fyrstu trén Hagalín Jakobsson bó ndi, Sœtúni, Crunnavík M'mningarorð Foringi Afríku- manna ekki með NAIRÓBI í Kenía 10. marz. — (Reuter). Tom Mboya forseti þjóðernissinnaflokks svertingja í Kenía sagði í dag, að hann yrði að hafna boði um þátttöku í um- ræðufundi, sem samtökin „Frjáls menning" ætlar að efna til í Ibadan í Nígeríu 16.—23. marz nk. Mboya, sem er einn vitrasti stjórnmálaleiðtogi svertingja í Afríku hafði áður þegið boðið. En síðustu atburðir í Kenía, fjöldahan Uökur á foringjum svertingja eiga sinn þátt í þessari seinni neitun hans. Ei Ieita láns í álfum Vort lán býr í oss sjálfum í vorum reit ef vit er nóg. MÉR koma þessi spakmæli í hug, er ég minnist látins vinar míns, Hagalíns Jakobssonar bónda, Sætúni, Grunnavík. Hann lagði ekki lönd undir fót í leit að gæfu sinni, en fann hana í sjálfum sér, og þeirri sveit, sem hann fæddist í og undi við allt sitt líf. Hann andaðist í Sjúkrahúsi ísafjarðar hinn 13. febrúar sl., rúmlega sjötugur að aldri, eftir langa vanheilsu, og var til mold ar borinn frá Staðarkirkju 1 Grunnavík 26. s.m. Hagalín var fæddur í Reykjar- firði 26. júní 1888. Hann var einn af tuttugu börnum þeirra hjóna, hins kunna hagleiks- og dugnað- armanns Jakobs Hagalínssonar og Sveinsínu Magnúsdóttir. Hann ólst upp hjá foreldrum sínum til átján ára aldurs, en fór þá í vinnumennsku um skeið, eins og þá var titt, og var mjög eftir- sóttur sakir handlagni og dugn- aðar, en árskaupið var þá áttatíu krónur og «ft langur og strangur vinnudagur. Árið 1919 gekk hann að eiga eftirlifandi konu sína Rannveigu, dóttir Guðmundar Tómassonar, bónda og barnakennara á Leiru, mestu myniarkonu bæði í sjón og raun, og má segja að þá hafi hann stigið »tórt gæfuspor, því að hún hefur átt sinn þátt í að gera heimili þeirra æ síðan að miðstöð mildi og mannkærleika. Þeim hjónum varð fimm barna Comulka fordœmir Vest- ur-Þjóðverja, sem stríðs- œsingamenn Varsjá, 10. marz (Reuter). — Gomulka foringi pólskra kommún- ista fordæmdi í dag forustumenn Vestur-Þjóðverja og kallaði þá herníaðarsinnaða slátrara og stríðs- lesingamenn. Hann sagði og að sér- friðarsamningur rrði gerður við austur-þýzku stjórnina, hvað sem Vesturveldin og Adenauer segðu. Flutti Comulka þessa rœðu við setningu flokksþings pólska kom- múnistaflokksins í Varsjá í dag. Flokksþingið hófst í menningar- h<M Varsjár og voru þar saman komnir 1430 fulltréar. Þeir klöpp- «ðu ákaft fyrir Gomulfca, er hann tfór hörðum orðum um Vestur-Þjóð ?erja. En þögn ríkti í salnum, þeg ar pólski forisætisráoherrann gagn rýndi júgóslavnesku „endurskoð- unarmennina". Gomulka sagði, að Oder-Neisse landaimæri Póllands væru nú óum- breytanleg staðreynd og það ætti kröfu á því, að Vesturveldin við- urkenndu þá landamæralínu. — Hins vegar sagði ha*n að vestur- þýzka stjórnin vildi ekki viður- kenna Oder-Neisse landamærin, vegna þess að hún væri hópur þýzkra hernaðarsinna, sem biðu færis að hefna sín á Pólverjum. Þá sagði Gomulka, að tillögur Vesturveldanna um frjálsar kosn- ingar í öllu Þýzkalandi væru for- dæmanlegar. Ætlunin með þeim væri að uppræta f riðaröf lin í Aust ur-Þýzkalandi, en efla henraðar- og hefndaröfl meðal Þjóðverja. — Adenauer myndi líta á slíkar kosn- mgar sem þjóðaratkvæðagreiðslu um landamæri Póllands. Gomulka gagnrýndi harðlega hina sjálfstæðu stefnu júgóslavneska kommúnistaflokksins. Hann sagði að Tító væri nú orðinn villtur í myrkviðnum milli kommúnisma og jafnaðarstefnu. auðið og eru fjögur þeirra á lífi, en er báturian Marz f rá Bolungar vík fórst 9. febrúar 1946 misstu þau einn son sinn, þá 27 ára gamlan, mestan efnismann og hvers manns hugljúfa. Þau, sem lifa eru: Rebekka, gift Sigurði Sveinbjörnssyni, múrarameistara, búsett í Vestmarmaeyjum, Mar- grét, gift séra Sigurði Kristjáns- syni prófasti á fsafirði, Jakob, bóndi Sútarabúðum, giftur Sig- ríði Tómasdóttur og Ragúel, ógift ur, er ávallt hefur verið heima og unnið f oreldrum sínum af mik- illi prýði. Þá ólu þau upp fósturson, Karl Pálsson, sem nú er búsettur í Hafnarfirði. Auk þess hafa Þau alið önn fyrir fjölda barna um lengri og skemmri tíma. Hagalín ól allan sinn aldur hér í Grunnavíkurhreppi, bjó fyrst á Leiru, síðar á Höfðaströnd, og nú síðast um langt árabil hér í Sæ- túni. Hann safnaði ekki jarðneskum auði, ýmsar aðstæður sáu fyrir því, en ég þekki engan mann, sem var jafn ánægður með sitt hlutskipti og undi jafn glaður við sitt, enda komst hann ávallt vel af þrátt fyrir að efnin hafi ekki allaf sýnzt mikil. Ég, sem þessar línur rita, þekkti Hagalín manna bezt. Við höfurn átt mikið saman að sælda um dag- ana. Við vorum margar vertíðii saman á sjó, fyrst á árabát og síðar á mótorbát, og við höfurn verið oft í nánu sambýli. Ég á margar minningar frá árabátadögum okkar Hagalíns. Ég minnist hans sem hins síglaða manns, sem ávallt hafði gott lag á að kema mönnum í gott skap. Égminnist hans sem hins grand- varasta og vandaðasta manns, sem kunni tökin, sem við áttu í fangbrögðunum við Ægi á okkar litlu bátskeljum. Sú sjómennska og karlmennska, sem það út- heimti að sækja sjó á árabátum, heyrir *ú fortíðinni til. Og minn ingarnar lifa aðeins hjá þeim, sem nú eru af léttasta skeði, unga kynslóðin gerir sér enga hug- mynd þar um. Ég minnist hans einnig sem hins ágætasta nábúa og þar þurfti ekki vik milli vina. Hann var framúrskarandi hjálpfús og greið vikinn -maður, sem öllum vildi gjöra gott, hver sem í hlut átti. Ég minnist þess ekki að nokk- urn tíma hafi fallið skuggi á sam- leið okkar Hagalíns, og má það einsakt heita um jafnlanga sam- leið. Ég tel mér það til láns að hafa átt samleið með þessum hjónum, gæfa manna er ekki sótt í glys og glens þessa jarðneska lífs, heldur í kærleika, tillitssemi og góð- vild samferðamannanna. Þess-a eiginleika áttu þessi hjón og börn þeirra. í ríkum mæli. Því veit ég það, að vinur minn, sem látinn er, hefur búið sér fjársjóð sem hvorki mölur né ryð fær grand- að. Hagalín var mikill gæfumaður. Hann átti því láni að fagna að eignazt indæla konu, sem hefur staðið honum við hlið í blíðu og stríðu í fjörutíu ár, börnin öll hvort öðru mannvænlegri og hann átti óskerta vináttu allra samferðamannanna. En nú er þessi vinur okkar horfinn yfir móðuna miklu, heim- ilið og sveitin er fátækari eftir en áður. Nú kveðja hann ástrík eigin- kona, börn ög aðrir ástvinir. Ég kveð þig vinur. Hafðu þökk fyrir samverustundirnar. Guð blessi minningu þína. Hallgrímur Jónsson. Væntanlegar breyt ingar á f argjöldum Loftleiða FYRIR nokkru ákvað IATA-flug- félagasamsteypan að hækka far- gjöld á flugleiðuunum yfir Norð- ur-Atlantshafið. Framkvæmd á- kvörðun þessarar er háð sam- þykki viðkomandi ríkisstjórna, sem enn er ekki fengið. Gert er ráð fyrir að hækkun- in komi til fra*mkvæmdar 1. apríl n. k. — Þessi ákvörðun mun engin áhrif hafa á fargjöld Loftleiða milli Islands, Bretlands og meg- inlands Norður-Evrópu, en hins vegar leiðir hún til þess, að smávægileg hækkun er fyrirhug- uð á flugförum Loftleiða milli íslands og Bandaríkjanna. — Hækkar flugfarið aðra leiðina úr kr. 4352 í kr. 4493, en báðar leið- ir úr 7836 í kr. 8088. Fargjöld, sem í gildi eru á vesturleið frá Reykjavík frá 1. okt. til 30. júní og á austurleið frá New York frá 15. ágúst til 16. maí hækka úr kr. 6704 í kr. 6796. • Frádráttur fjölskyldufargjald- anna á sama tímabili verður 2387 aðra leið en kr. 3398, ef farið er fram og aftur. A þessu tímabili greiðir fyrirsvarsmaður fjölskyldu fullt verð fyrir far- miða sinn, en verð hvers farmiða, sem hann kaupir að auki fyrir maka eða börn á aldrinum 12— 25 ára verður kr. 2106 aðra leið, en kr. 3398 sé farið fram og til baka. Hinar væntanlegu breytingar, sem Loftleiðir fyrirhuga að gera um næstu mánaðamót á flug- töxtum sínum milli Bandaríkj- anna og íslands til samræmis við ákvarðanir IATA eru, að sjálf- sögðu, háðar samþykki ríkis- stjórna Bandaríkjanna og ís- lendinga. eru t. d. í Tjarnargötu við hús prófessors Ólafs Lárussonar og Sigurður heit. póstmeistara. Það er reynir (Sortus aucuparia) 9.85 og 9.65 m há og stofninn mllli 70 —80 sm. í ummál, 1 m frá jörðu. Hér eru ótal mörg tré, sem hafa náð líkri hæð. Reynir virðist ekki verða mikið stærri hér. Víða eru 20 ára gömul reynitré, sem eru þétt að því eins há. f garði Þor- steins Jónssonar á Bárugötu (Þórir Bergsson), er reynir 9,80 m, Bragagötu 38 A, 9,45, Smára- götu 9 A, 8.74, Laufásvegi 22, 9.46 m, Laufásvegi 62, 8,80 m. Svona mætti telja áfram, en ég get ekki um fleiri hæðir af þessari tegund. Hæsta tréð í Reykjavík er askur (traximus-excelsior).Það er í garði Vi'gfúsar heit. Guðmunds- sonar frá Engey, Laufásvegi 43. Hæðin er 10 m og ummál stofn- ins 75 sm, nærri 22 m frá jörðu. Askur er blaðfagurt tré og vex mikið í "óðum sumrum. í seinni tíð hefur verið gróð- ursett mikið af greni hér í garða og eru nú mjög efnileg tré í upp- vexti víða. Hæztu grenitrén (piceasitca) mældust í garði Val- geirs Björnssonar hafnarstjóra, Laufásvegi og við hús Eyvindar Árnasonar heitins. Voru þau 8.85 m og 8,80 m á hæð. Á Fjölnisvegi 9, hjá Hákoni Bjarnasyni skóg- ræktarstjóra, Valtý Stefánssyni ritstjóra, Theodor Johnson bryta og víðar er mjög fallegt greni. Eftir nokkur ár munu grenitrén stinga upp kollinum upp úr þeirri tráhæðarlínu, sem nú er. Það eru framtíðartré landsins, sem munu veita þjóðinni miklar tekjur í framtíðinni. Það er talsvert af hlyn (Acer platanoides) hér í görðum. Það eru flest stór og þrifleg tré, sem engin skordýr eða sveppar hafa ásótt ennþá. Hæztu trén eru á Fjólugötu 15, 8.95 m og við hús Sturlubræðra 8.72 m., svo nokkur séu nefnd. Af silfurösp eru nokkur stór og limamikil tré, t. d. á Bergstaðastræti 34, 8,90 m á hæð og ummál stofnsins 1.94 m, 1 m frá jörðu. Hjá Halldóri Han- sen lækni og á Laufásvegi 43 og víðar eru stór tré af þessari teg. Aspirnar eru afar klofgjarnar og vilja því greinarnar rifna frá stofninum í miklum veðrum. Ann ars er Alaska-öspinni ekki eins gjarnt að rifna. Það eru víða mjög fallegar Alaska-aspir í upp vexti. Það eru mjög falleg garð- tré. Stærsta álmtréð er á Laufás- vegi 5 (ulmus-montana). Hann er 8.85 m á hæð. Annars eru falleg álmtré í Reykjavík. Það hefur aldrei gengið vel að láta þrífast hér lerki. Enda er það hálendisjurt. Stærstu lerkitré (larix sibirica) munu vera í garði á Freyjug'^tu. Þeim plantaði Ásm. Sveinsson myndhöggvari fyrir 17 árum. Nú eru þau 5.70 m há. Þó eru nú nokkur lerkitré í upp- vexti hér og þar, hjá Trausta Ól- afssyni efnafr. og víðar. Á Bárugötu 16 er 17 ára gam- alt linditré sérstaklega fallega vaxið, þétt og linamikið. Linditré eru mjög há hér á landi. Væri vel ef aukin yrði útbreiðsla þeirra nokkuð. Þau þurfa að vera á skjól góðum stað, þar sem sólar nýtur. Stórt birki (betula) er ekki mikið um hér í görðum bæjar- ins. Það hæsta er um 7 m. Hjá Valtý Stefánssyni er mjög fallega vaxið birki, hjá Sigurði Jónssyni forstjóra, Smárafötu 9 A, Lauf- ásvegi 65, Skólavörðustíg 27 og víðar. Nú höfum við byrjað nýtt tíma bil í ræktunarmálum. Fræið er fengið frá þeim stöðum erlendis, sem hafa líkast loftslag og fs- land. Plönturnar eru aldar upp af alúð cj nákvæmni og afleið- ingin verður sterkari og fallegri plöntur. Skógræktarmálum okkar er vel komið og megum við því vænta glæsilegrar framtíðar í þeim efn- um. Jón Arnfinnsson.
Beinir tenglar
