Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Miðvikudagur 22. júní 1960
MORGVTSBLAÐIÐ
15
Ingo beið eftir tækifæri,
„ÞAÐ eina, sem ég óttast
í rauninni, er, að Ingo
gangi að Patterson dauð-
um", sagði Ahlquist, um-
boðsmaður Ingimars Jo-
hanssons, daginn fyrir ein-
vígið. Réttum sólarhringi
síðar ætluðu tugir þúsunda
áhorfenda í Polo Grounds
í New York að rifna af
fagnaðarlátum. Ekki vegna
þess að hinn þeldökki Patt-
erson hefði kvatt þennan
heim, heldur vegna þess, að
heimsmeistarinn Ingo lá
endilangur í gólfinu og
hreyfði hvorki legg né lið.
Patterson var lafmóður og
másandi, en veifaði öllum öng-
um til öskrandi áhorfenda.
Hann hafði rotað Svíann, rot-
að hann í fimmtu lotu. Og
meira en það: Hann hafði end-
urfteimt heimsmeistaratitilinn
og brotið blað í sögu hnefa-
leikanna. Engum hafði áður
tekizt að vinna heimsmeistara
nafnbótina í þungavigt eftir
að hafa tapað henni á annað
borð — og síðan 1919 hafa 13
kempur borið þennan eftir-
sóknarverða titill.
Hinn duldi kraftur
Ingo lá góða stund í gólf-
inu áður en hann fékk aftur
ráð og rænu en á meðan var
Patterson óspart hylltur af
40 þúsund áhorfendum. Marg-
ir höfðu greitt 100 dollara fyr-
ir saetið til að sjá með eigin
augum sænska „járnihnefann".
Dýrustu         aðgöngumiðarnir
voru jafnvel seldir á 300 doll-
ara bak við tjóldin, því mik-
ið orð fór af hinum dulda
krafti, sem býr í hægri hnefa
Svíans.
1 einvíginu i júní í fyrra
hafði Ingo gert út af við Patt-
erson með einu slíku hnefa-
höggi í þriðju lotu. Síðan hef-
ur Ingo lagt allt kapp á að
styrkja hægri hahdlegginn og
fyrir skemmstu lét hann hafa
sem aldrei kom
það eftir sér, að ekkert mann-
legt gæti staðízt hnefa hans.
„Ef Patterson ætlar að reyna
að halda mér í klemmu, liggja
fast upp við mig og reyna að
koma í veg fyrir að ég geti
beitt minni hægri hendi, þá
kýli ég dónann út úr hringn-
um", bætti Ingo við.
Féll fyrir vinstri hendt
Og Patterson notaði einmitt
þessa aðferð. Ingo var alla
tíð í vörn, bar fyrir sig vinstri
höndina og kom þeirri hægri
ekki við utan einu sinni í ann-
arri lotu. Það nægði ekki til
að gera út af við Patterson.
Ingo var ekki búinn að
„kýla" þann þeldökka út úr
hringnum, þegar Patterson
greiddi    honum    lokahöggið.
aði honum til hamingju. Svo
hvarf hann á braut með ónot-
aða „járnhnefann", en Patter-
son veifaði sínum „járnhnef-
um" og var krýndur heims-
meistari  öðru  sinni.
Fyrir leikinn hafði Patter-
son sagt: Mér er það meira
virði en allt annað í þessum
heimi að endurheimta titilinn.
Ég skammaðist mín, ég hef
ekki getað litið f raman í nokk
urn mann síðan ég tapaði í
fyrra. Og ég finn, að ég get
sigrað Ingimar. Hann er ekki
sóknarmaður, hann er varnar-
maður, þolinmóður, bíður og
bíður eftir tækifæri — hvort
sem það kemur, eða ekki. Og
hann geymir hægri hnefann
upp undir höku, geymir hann
þar, eins og þetta sé eitthvað,
í síðustu viku. Þá var hann
orðinn sigurviss og sagði: Ég
hef aldrei tapað. Ég hef háð
22 einvígi og í 14 þeirra vann
ég með rothöggi. Ég er aðeins
27 ára, ég er rétt að byrja,
ég er fjórðungi sterkari en í
fyrra. Að vísu er Patterson
tveimur árum yngri. En hann
hefur tvennt á móti sér. Mig
—    og sóguna, minn hægri
hnefa — og þá staðreynd, að
enginn hefur unnið titilinn
eftir að hafa tapað honum.
Þið skuluð bara bíða og sjá
hvernig fer", sagði Ingo, sem
fer á fætur kl. 8 á morgnana,
drekkur glas af vatni, hleyp-
ur 7 mílur, snæðir leikur golf
og fær sér síðan blund. Eftir
það  æfir hann  „í hringnum"
—  og æfingar hans hafa geng
— og músin beit í róf una á kettinum
Ingo var orðinn móður, greini
lega þreyttur eftir barsmíð-
ina. Höggin dundu á honum og
Patterson slapp tiltölulega
vel.
í fimmtu Iotu kom negrinn
hnitmiðuðu hægri handar
höggi á Ingo, sem slegndist út
í kaðlana og gekk síðan ber-
serksgang, en Patterson að
meinlausu. Eftir að Patterson
hafði barið Ingo sundur og
saman góða stund til viðbótar
kom hann vinstri handar
höggi á Svíann, sem féll — og
stóð ekki aftur upp.
„Biffur og bíður"
Beðið var í þrjár mínútur.
Svíinn reis þá upp við dogg,
hinn rólegasti — og áttaði sig
þá fyrst á því að allt var um
garð gengið. Hann stóð á fæt-
ur, gekk til Pattersons og ósk
sem ekki tiliheyrir honum.
Hann er eins og smástrákur,
sem hefur fundið eitbhvað,
sem hann vill eiga einn — og
vill ekki að aðrir fái hlut-
deild í. — Ef hann vinnur, þá
verður sigurinn honum ekki
jafnauðveldur og síðast".
Þetta sagði Patterson og hann
var furðu sannspár.
Kins og köttur í leyni
Ingo var ekkert að flíka
hægri         hnefanum         móti
Patterson. Hann „beið og
beið eftir tækifæri", en tæki-
færið kom ekki. Hann reyndi
ekki einu sinni að „kýla Patt-
erson út úr hringnum". Ingo
lá í valnum og sænska þjóðin
var með ólundarsvip í gær.
„Ef ég tapa, þá segi ég skil-
ið við hnefaleika", sagði Ingo
ið út á að styrkja og þjálfa
hægri hnefann, sem liggur í
leyni og stekkur fram úr
fylgsni sínu eins og köttur á
mús.
Hættir tngro?
En að þessu sinni vissi mús-
in af kettinum og beit í róf-
una á honum. Patterson hefur
kynnt sér baráttuaðferð Ingi-
mars til hins ýtrasta. Hann
hefur lokað sig inni, ef svo
mætti segja, hugsað ráð sitt
og fundið aðferð til að halda
Ingo í skefjum, gefa honum
aldrei tækifæri til að beita
vopninu og halda honum jafn-
framt í vörn. „Ingo á bara
einn hnefa, ég á tvo", sagði
Patterson — og það sá Ingo
eftir leikinn, ef hann hefur
ekki séð það fyrir.
Það kvisaðist út í gær, að
læknir Ingimars, Gösta Karls
son, hefði ráðlagt honum þeg
ar í gærmorgun að leggja
hnefaleika á hilluna fyrir fullt
og allt. I blaðaviðtali vildi
Karlsson þó hvorki segja af
eða á. Sagði, að þeir mundu
ræða málið einhvern næstu
daga. Það væri sem sagt tii
athugunar.
Vekjaraklukkurnar vðktu
borgina
Hins vegar sagði hann, að
Ingo hefði ekkert orðið meint
af rothögginu. Þetta hefði bara
verið venjulegur heilahrist-
ingur, líðan kappans hefði ver
ið eðliieg morguninn eftir.
Hann hefði verið með höfuð-
verk, en sofið vel um nótt-
ina — og eftirköst yrðu engin.
En hann sagði Ingo lítið muna
frá einvíginu og hann myndi
ekkert eftir hinu vel útilátna
vinstri handar höggi, sem
Patterson héfði gefið honum
á kjálkann.
Karlsson læknir segir: Bara venjulegur heilahristingur. En hvort Ingo leggur hnefaleika á
hilluna, það er annað mál.
Læknirinn sagði ennfrem-
ur, að þó Ingo vildi berjast
aftur við Patterson, þá yrði
það ekki innan 90 daga.
En stendur Ingo við heit sitt
um að hætta við fyrsta ósigur?
I Ekki er ólíklegt, að hann vilji
reyna að hefna sín. Það hefur
líka sýnt sig, að hægt er að
vinna titilinn í annað sinn. Það
gat Patterson þó hann sé ekki
rúm 95 kg. eins og Ingo. Svíar
bíða alla vega eftir næsta ein-
vígi og þeir vona, að það verði
i Gautaborg — í borginni se'm
vaknaði til lífsins kl. 3,30 í
fyrrinótt við glamrið í tugum
þúsunda vekjarklukkna. Eng-
inn vildi missa af lýsingu ein-
vígisins, sem var endurvarpað
á sænsku um Stokkhólmsút-
varpið og á ensku um Radio
Luxemburg.
Ósigurinn kom eins og reið-
arslag yfir Svía. Svenska Dag-
bladet sagði jafnvel, að ósig-
urinn væri stórt áfall fyrir
þjóðina. Eitt er víst, að í gær-
morgun gengu menn syfjaðir
og niðurlútir til vinnu sinnar
— eftir næturvöku og mikil
vonbrigði.
Svíar eigna sér Ingo, enda
þótt kappinn hafi kvatt sitt
feðra land og gerzt svissnesk-
ur ríkisborgari vegna þess að
honum geðjast ekki að heimtu
frekum skattheimtumönnum
sænska ríkisins.
Ekki meff tóma vasa
Kunnugir telja, að fjárhags-
lega skipti það Ingo engu máli,
hvort hann hættir nú hnefa-
leikum eða ekki. Hann hefur
miklu fremur slegizt fyrir pen
inga en til að rota andstæð-
inga sína og hvað fjármálun-
um viðkemur, þá er hann á
grænni grein, enda þótt hann
hafi tapað að þessu sinni. Þeir
sigruðu ganga ekki með tóma
vasa frá svona keppni.
Hann hlýtur a. m. k. hálfa
milljón dollara að launum og
Patterson fær annað eins svo
og dálitla aukaþóknun fyrir
rothöggið. Sennilega verða
tekjur þeirra þó meiri en hér
er áætlað, því aldrei hefur
ágóðinn orðið jafnmikill og
nú. Telja sumir hann fara yfir
fjórar milljónir dollara, því
það er ekki nóg með að menn
borgi 100 dollara fyrir sætið.
Útvarpsstöðvar verða að
greiða ógrynni fjár fyrir leyfi
til að útvarpa lýsingu leiksins.
Togaraútgerðarmaour
Hlutur Ingimars rennur til
hins svissneska fyrirtækis, er
hann hefur stofnað til að taka
við gróðanum. Ingo á líka
togara í Svíþjóð, hann á bygg-
ingafyrirtæki í Gautaborg,
hann er milljónamæringur,
enginn vafi leikur á því.
En þessi skjóti frami og auð
æfi hafa fallið sænska hnefa-
leikaranum í skaut á örskömm
um tíma. Fyrir einu ári var
hann með öllu óþekktur í þess
orðs merkingu á alþjóðavett-
vangi. Þegar hann hóf einvíg-
ið við Patterson í júní í fyrra
veðjuðu 4 á móti 1 um að Ingo
tapaði.
Ári síðar hefur hann leikið
í tveimur kvikmyndum, marg
sinnis komið fram í sjónvarpi,
sungið með Dinah Shore,
skemmt hermönnum Samein-
uðu þjóðanna á Gaza-svæðinu
og víðar — og hann hefur unn-
ið sér inn slíkar fjárfúlgur,
að hann lifði áhyggjulausu lífi,
enda þótt hann hætti nú
keppni, ynni ekki handtak
framar og yrði sérlega lang-
lífur. Sem vænta má hefur
Ingo fengið mikið álit á sjálf-
um sér og „stálhnefanum" sín-
um og fyrir þennan síðari leik
stóðu veðmálin 5:8 honum í
vil.
Framhald á bls. 23.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24