Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 233. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						20
MORGUWBLAÐIÐ
Laugardagur 14. okt. 1961
Dorothy Quentin:
Þöglaey
14.
Skáldsaga
Ég er hrædd um, að herra
André líki það ekki, að þetta fólk
éti þig út á guð og gaddinn, sagði
hún.
í þriðja sinn varð Frankie að
taka það fram, með allri sinni
þolinmæði, að gestirnir mundu
ekki kosta hana neitt, út yfir
afnotin af húsinu í nokkrar vik-
ur._
Ég ætla að fara inn í horgina
með strætisvagninum og panta
þetta allt, sagði hún og veifaði
kauplistanum, og Joseph getur
farið niður í þorpið og fengið ein
hverja vinnuhjálp. Ég vil láta
hreinsa og viðra öll svefnherberg
in fyrir hádegi á morgun.
Það getum við vel gert, svaraði
Claudette með nokkurri tregðu,
en það á ekki vel við, að ungfrú
Laurier fari í strætisvagni. Lofðu
mér að hringja it sjúkrahúsið
fyrst — herrann sagði, að þú ætt
ir að hafa afnot af sjúkrahúss-
bílnum þegar þú þyrftir. En um
fram allt máttu ekki fara í stræt
isvagni.
Herra André þóknast það lík-
lega ekki? svaraði hún snöggt
og reiðilega. Þetta veifið eru eng
ir peningar til og hitt veifið verð
ég að halda mig eins og ríkis-
bubba. Þetta er ekki nema bull
og vitleysa, fóstra. Hvenær fer
vagninn?
Klukkan tíu. Gamla konan
hristi höfuðið. Alltaf hafði Fran
coise verið þver og ekki farið
að reglum, en hún hafði aldrei
óhlýðnast herra André.
Já, gott og vel en honum líkar
— Útvarpið segir, að veðrið verði áreiðanlega betra í næstu viku!
þetta ekki,  svaraði    hún    þver-
móðskulega.
Frankie stökk á fætur og gekk
til gömlu konunnar og horfði á
hana ögrandi. En áður en hún
gæti nokkuð sagt, sagði Claud-
ette blátt áfram: Þú verður að
athuga, að hann er nú greifinn
de Tourville!
Stúlkan hló stuttaralega. Og
ég er mademoiselle Laurier frá
Laurier! Það kann vel að vera,
að íaðir hans hafí verið bezti
vinur Edvards frænda og það
getur líka verið, að hann sé enn
fjárhaldsmaður minn, en þar fyr
ir þarf hann ekki að segja mér
fyrir öllum verkum, fóstra góð!
Claudette horfði beint á hana
og óró skein út úr augum henn
ar. Hún lagði höndina á öxl stúlk
unnar og sagði í ströngum róm:
Þú ert of ung til að skilja þetta
og þú iÆfur verið of lengi að
heiman, Herra André hefur ver-
ið, góði engillinh okkar hérna,
síðan herra Edvard sálugi varð
of heilsulaus til að stjórna sjálf
ur. Ef ekki hefði verið þessi ó-
þreytandi umhyggja hans, hefði
engin eign orðið handa þér að
erfa, barnið gott.
Bláu augun urðu að lúta í
lægra haldi fyrir þeim brúnu.
En Frankie svaraði aðeins kulda
lega: Já, sjálfsagt hefur hann séð
vel um ykkur, af því að hann hef
ur talið það skyldu sína. En hann
fær ekki að stjórna mínu lífi í
öllum smáatriðum. Ég fer með
strætisvagninum, hvað sem hver
segir, fóstra.
Claudette andvarpaði og gerði
sér hroll og stúlkan þrýsti henni
að sér. Þú varst nú alltaf svo
hrifin af André, var það ekki?
Mér finnst þú hafa verið það
líka.
Nú varð ofurlítil þögn í sól-
bjarta svefnherberginu. Frankie
tróð vörulistanum sínum í hand
töskuna og setti á sig litla,
glannalega hattinn, sem hún
hafði keypt í Trinidad. Fóstrunni
fannst hún líta út eins og saut-
ján ára. Henni þótti vænt um,
að í dag var Francoise sama sem
ekkert máluð, aðeins með ofur-
litið púður og varalit — alls
ekki eins og þessi uppábúna
kona, sem í gær.      •
Hann ætlar að giftast ungfrú
Fauvaux, sagði hún léttilega þeg
ar þögnin ætlaði að fara að
verða    óþolandi,    þá þarf hann
ekki að hugsa um að dást að
mér, né ég að honum.          ;
Claudette hristi höfuðið með
hörkusvip og lokaði snyrtiborð-
inu með ofurlitlum skelli. Mér
þykir verst. að þú skyldir ekki
fljúga heim fyrir sjö mánuðum,
hvað sem öllum samningum leið.
Frankie gat ekki annað en sam
sinnt hennj í huga sínum,
\
VII.
Heimreiðin til Laurier var
míla á lengd og lá niður bratta
brekku, alveg niður í fjÖru. Auk
þess var þetta vondur vegur,
enda voru ilskór Frankie orðnir
fullir af ryki áður en hún vissi
af. Hún áttaði sig á þvi, að Claud
ette hefði haft lög aðmæla með
ráðleggingu sinni en hún hafði
nú í þvermóðsku sinni tekið það í
sig að fara til Bellefleur í stræt
isvagni. Þessi ameríski dugnaður
hennar og sjálfræði hafði enn
komið henni í koll. En hún gat
alls ekki komið sér að því að
hriragja í sjúkrahúsið, hvenær
sem hún þurfti á fari að halda —
þeir mundu hafa annað þarfara
að gera við ökutækin þar — en
sjálf varð hún að fá sér bíl tafar
laust.
En engu að síður var hún í
ævintýraskapi þegar hún stóð
undir pipartré og beið eftir vagn
inum. Evrópskum börnum hafði
aldrei verið leyft að nota áætl
unarbílinn, sem gekk meðfram
ströndinni og kom við í þorpum
innlendra manna, allt frá landar
eign de Tourville, þar sem vegur
inn var einkaeign, gegn um Belle
fleur og til Irishtown, sem var al
veg hinumeginn á eynni. Stund-
um höfðu þau André' stolið sér
fari með honum, í þeirri von að
bílstjórinn eða aðrir færi ekki
að kjafta því í Claudette eða —
sem var helmingi verra — í
Anne Marie. En enginn hafði
sagt eftir þeim, og nú fylltist
Frankie þakklæti til eyjarbúa
fyrir þagmælskuna.
En nú, þegar hún var orðin
tuttugu og þriggja ára, var það
barnaskapur að láta sér finnast
þetta eitthvert ævintýri. Kann-
ske var það meira spennandi
vegna andúðarinnar, sem fóstra
hafði sýnt þessu fyrirtæki henn
ar, en hinsvegar gat henni ekki
dottið í hug, að André væri það
á móti skapi, því að hann hafði
MARKÚS    kveður
MARKÚS hefur birzt hér í blaðinu frá því í ágúst 1948 eða rúm  13  ár.  Hefur  verið  ákveðið  að  hætta  sögunni.  Þar  sem
Sirrí   var  í   mikJum   vanda   stödd   i   gær,   fengum   við   ungan     íslenzkan   iistamann,   Birgi   Bragason,   til   að   bjarga   henni   úr
ógöngunum. En ekki munu  allir á einu máli um það hvernig sögunni   eigi   að   ljúka,   svo   Birgir   teiknaði   og   samdi   tvenn
sögulok, og birtast hvortveggja hér í dag.
SOGULOK
— Markús! Viltu bara hundzk
að losa krullupinnann úr lokkn-
um mínum?
Afi    steggur:    Bra-bra    (þýð:
Mikill fjári, Andy er bá tík eftir
Sigríður: Ég er orðin dauðupp
gefin á þér Markús, og þar sem
ég hef verið leynilega gift hon-
um Ferdinand í öll þessi ár, þá
lýsi   ég   hérmeð   frati  á   þig   og
Sirrí sæta:  Hversvegna færðu  allt).
ast  hingað  í  einum  grænum  og  þér   ekki   vinnu   í   SÍS   eins   ogl     Ándy: O, Ett 'ann sjálfur!
redda mér eða ég skal svo sann-! annað fólk í stað þess að skvett-      Markús:    Minnið    mig    á    að
arlega  ................              ast um alla  skóga eins og  ein-   skrifa og kvarta yfir lyftunni í  fer mína leið. Framvegis mun ég
— O, haltu þér saman!  Sérðu ' hver Tarzan?                                    þessum hjalli.                                 j búa á blaðsíðu 6, niðri. Bæ, bæ!
ekki að ég er önnum kafinn við '                                                          '
jafnan verið andvígur kynþátta
mismunun.
Hún greip plámablað og dust
aði mesta rykið af ilskónum sín
um og raulaði dægurlag fyrir
munni sér: „Væri það ekki gara
an?". Já, væri það ekki gaman,
ef þau André gætu flutt klukk
una aftur á bak og orðið áhyggju
laus börn aftur?
Loksins kom lítill, einfaldur
strætisvagn, stynjandi og más-
andi eftir veginum og bílstjórinn
brosti vingjarnlega þegar hann
sá hana bíða þarna. Hann glotti
þegar hún rétti honum handfylli
af casettas, sem, var myntin þarna
og hún hafði fengið að láni hjá
Claudette. Hann var of ungur til
þess að muna eftir henni, en
hann vissi hver hún var. Og það
vissu farþegarnir sýnilega líka.
Þrjár casettas er nóg ef ung
frúin ætlar bara til Bellefleur,
sagði hann, — og meira en nóg.
Ég hef heyrt, að farið hafi verið
ein casetta fyrir ófriðinn....
Það er meira en nóg fyrir
þessa gömlu beinakvörn sagði
gömul kona í vagninum og allir
hlógu. Vagninn var næstum al-
skipaður og Frankie furðaði sig á
því, þangað til hún mundi, að
þetta fólk var allt úti-sjúklingar
úr sjúkrahúsinu. Sumir voru með
umbúðir um limi, einn hafðj höf
uðbindi eins og vefjarhött og
einn var með handlegginn í fatla.
Frankie settist hjá honum og
þau brostu hvort til annars eins
og gamlir kunningjar.
Þú hefur að minnsta kosti ekk
ert um að kvarta, frú Hunnekin,
sagði bílstjórinn góðlátlega. Allir
sjúklingar sjúkrahússins eru
fluttir  ókeypis.
Já herra læknirinn sér um,
að strætisvagnarnir féflétti okk-
ur ekki, sagði gamla konan glaS
lega og sneri sér að Frankie.
Þykir yður ekki gaman að vera
komin  heim,  ungfrú  Laurier?
Jú, það veit hamingjan svaraði
stúlkan og brosti framan í öll
brosandi andlitin og reyndi aS
sitja á óþolinmæði sinni, því aS
bílstjórinn og farþegarnir virtust
ætla að gera sér að góðu að
staza þarna og skrafa saman við
hliðið að Laurier allan daginn.
Það var heitt í vagninum og loft
ið þungt af allskonar meðalalykt,
dökku hörundi og kókosolíu. Ég
hef mikiS að gera og þarf að fara
til borgarinnar í kaupstaðarferS,
svaraði hún, svo sem til að gera
grein fyrir ferðum sínum.
Allir kinkuðu kolli og bílstjór
inn flýtti sér að setja í gang en
ferðin gekk seint því ð vegurinrt
var vondur, og auk þess var
stanzað við hvern kofa til þess
að taka farþega, og loks þurfti
enginn þarna að flýta sér, nema
fellibylur væri í aðsigi. Til
vinstri handar glitraði á sjó-
inn, meinlausan og lygnan eins
og stöðuvatn, og pálmarnir hvísl
uðust á í hægum blænum. Eni
inni í vagninum gat enginn sara
kjaftað, heldur töluðu allir stana
laust, við Frankie og um hana^
algjörlega feimnislaust. Hún
fann, að enn gat hún talað máll
ýzku eyjarinnar fyrirhafnarlítið,
Þegar svo loksins ferðinni var
lokið og bíllinn skrölti inn á
markaðstorgið í Bellefleur, vissi
fólkið eins mikið um fyrstu fyp
ailltvarpið
SOGCLOK   II.
—  Hjálp!
—  Sirrí! Eg er að koma! Vertu
kyrr . . . Ö, nú ætti ljósmyndari
Morgunblaðsins að vera hér!
— Hetjan mín!
höfum lifað í synd svona lengi,
hélt ég það gæti verið tilbreyting
að því að ganga í það heilaga, svo
— Jæja  elskan!   Þar  sem við I ég tók prestinn með mér!
— Og eftir vígsluna gef ég ykk
ur tvo miða i Háskólabíó!
8:00
12:00
12:55
14:30
16:30
18:30
18:50
19:30
20:00
20:15
21:40
22:00
22:10
L>augardag:ur 14. október
Morgunútvarp (Bæn. — 8:0S T6n
leikar. — 8:30 Fréttir — 8:35 Tóa
leikar. —  10:10 Veðurfregnir).
Hádegisútvarp    (Tónleikar.       -m>
12:25   Fréttir og tilkynningar).
Oskalög sjúkliriga  (Bryndís Sig«
urjónsdóttir).
Laugardagslögin.   —   (Fréttir   U,
15:00 og 16:00),
VeSurfregnir.
Tómstundaþáttur barn*  og  ungS
inga (Jón Pálsson).
Tilkynningar. —  19:20  VeSurfr,
Fréttir.
Einleikur á hörpu: Nicanor Z.-iba
leta leikur lög eftir de Huete,
Coelho, Nadermann og Labarre.
Leikrit: „Víst ertu skáld, Kristó»
fer!" eftir Björn-Erik Höjer, f
þýðingu Þorsteins Ö. Stephen*
sens. — Leikstjóri: Helgi Skúla*
son.
Ur einu 1 annað: G-uömunduiP
Jónsson bregður hljómplötum á
fóninn.
Upplestur: „Fjúk", smásaga eftil
Þóri Bergsson (Andrés Björns*
son).
Fréttir og veðurfregnir.
Danslög. — 24:00 Dagskrárlofc.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24