Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Fimmtudagur 11. júní 1964
MORGUNBkAÐIÐ
E I N N liðuæ í stairfi
Hreinsunardeildar Reykja-
víkur, er rottueyðing. Maður
sá, sem um hana sár, heitir
Leo Smith. Hefur hann langa
reynsiu af meindýraeyðingu,
bæði hér á landi og í Dan-
mörku. Hann er afbragðs-
skytta og beifur veitt geysi-
legan fjölda minka og refa í
frístundum sínuim. Morgun-
blaðið átti samtal við Leo
fyrir skömmu og spurði fyrst
um rottuganginn í Reykja-
vík.
„Hann etr svipaður og á
undairfÖrnuim áruim, en fer þó
heldur minnkandi en hitt.
Undanfarin 3 ár höfum við
herjað mjög á rotturnar og
eitrað fyrir þær við niður-
föll úr skolpræsuim, brunn-
lok og alls staðar, þar sem
til þeirra hefur sézt. Heim-
kynni rottunnar eru næstum
eingöngu í skolpræsum borg
arinnar. Á köldum vetrum,
þegar mikill klaki er í jörðu,
verður lítið vart við rottu-
garug, en þegar milt er veður
Eitt sinn fengu Leó og Lýður 22 minka á 12 klst. í Ölfusi.
Hér sjást Leó og tíkin Snotra með veiðina.
vegar  svo  mikill  veiðihugur,
að   ég  gat ekki á mér setið,
þótt ég þyrfti að fara á fæt-
ur  snemma  morguninn  eftir,
en    skrapp   út   fyrir    bæinn
með      kunningja        mínum,
Ágústi    Sigurðssyni,   málara-
meistara.   Við   ókum   Krísu-
víkurveginn,  og urðum lengi
vel    ekki    varir    dýraferða.
Þegar    við    vorum     komnir
miðja vegu milli Krísuvíkux
og   Herdisarvikur,   sáum   við
hvar veemt lamb  lá dautt  á
að  gizka  30   metra frá veg-
inum.  Þegar  við  komum  að
lambinu,   sáuim   við   að   það
var    nýdirepið    og    dýrbítur
hafði  verið   þarna   að   verki,
því að. garnirnar höfðu verið
dregnar aftur úr lambinu og
einnig hafði lágfóta verið tek
in   að   reita   ullina  af  bógn-
um til  þess  að  skipta því í
tvennt    þannig    að    auðveld-
ara yrði  að  flytja það  heim
í  grenið. Við svipuðumst um
eftir    rebba,    en    hann    var
hvergi að sjá."
„Við létum lambið liggja
án þess að snerta á því og
ókum áfram eftir veginum,
en snerum svo við og fórum
nú hægt og gætilega. Þegar
við áttum nokkurn spöl ófar-
inn að lambinu, sýndist mér
eitthvað kynlegt á seiði bak
við mnna í hlíðinni ofan við
veginn. Snaraðist ég út úr
bilnum og tók mér stöðu á
bak við hann. í gegnum kík
inn á riffli miínum (cai. 22
sá   ég   hvað   eyru   og   trýni
STAKSTEINAR
Hef ur veitt 900 misika eg 82 tóf ur
spjallað við Leó Smith, sem sér um
rottueyðingu í Reykjavík
eins og verið hefur í vetur og
fyrravetur á rottan auðvelt
með að komast upp á yfir-
borðið til að leita sér ætis.
Má því vera, að talsvert
hafi gengið á stofninn, þótt
einstaka kvikindi skjóti upp
kollinum. Það er erfitt að
útrýma rottunni alveg, eink
um vegna þess að alltaf ber-
ast rottur með skipum, sem
flytja kornvoru og annað
slíkt til landsins. Svo þarf
ekki mörg dýr til að halda
við stofninum því viðkoman
er geysileg. Eitt rottupar
getur af sér 880—900 unga á
ári.
„Hvað hefur þú verið
lengi í þessu starfi hjá bæn
um?"
„Um 16 ár. Áður vann ég
i 5 ár hjá húseigendasamtök-
um í Kaupmannahöfn. Þó
óðu rottur uppi í Höfn, því
að Þjóðverjarnir tóku mest-
allt sementið af Döntum, sem
annars eru mjög hreinlát
þjóð, og höfðu haldið vel við
skolpræsum sínuim með því
að steypa jafnóðum upp í
rifur og göt. Eftir stríðið var
rottunum sagt stríð á hénd-
ur, enda tókst á tiltölulega
stuittum tíma að að ráða bót
á þessu og hefur roittunum
síðan verið haldið í sketfjum
eins og hérlendis."
„Starfa margir með þér
við  rottueyðinguna?"
„Ég hef tvo 16 ára pilta
mér til aðstoðar nú í vor.
Þeir eru nýbúnir í skólanum.
Ég mundi nú anna rottueyð-
ingunni einn,. ef ég þyrfti
ekki að taka að mér ýmis
önnur störf, t. d. að aðstoða
lögregluna, þegar kvartað er
undan ágengni dúfna og
katta. Slíkar kvartanir eru
miklu algengari en tilkynn-
ingar um rottugang. Sumir
vilja hafa villiketti í kring-
um hús sín, en aðrir ekki.
Þeir hjálpa ekkert til við
rottueyðinguna, því að þeir
eru matgikkir og drepa held-
ur  fugla."
„Þú  munt  eittJhvað  hafa
komið  við  byssu,  Leó."
„Mín eftirlsetistómstunda-
iðja er að skjóta ref og mink.
Því miður hef ég æ minni
tíma til slíkra iðkana, eftir
því sem áirin líða. Hér áður
fyrr veiddi ég oftast 50 til 100
minka í sumarfríinu. Annars
er ég farinn að hafa miklu
meiri áhuga á tófunni. Ég
hef, að mig minnir, banað 82
tófum, en aldrei legið á
greni. Þetta hafa verið
hlaupadýr, sem ég hef skot-
ið á vorin eða seinni hluta
sumars. Þá hef ég drepið um
900 minka, ýmist skotið þá,
veitt  í boga eða  með  hund-
um. Ég hafði sjálfur hunda
áður, en nú bý ég í fjöl-
býlishúsi og get því ekki
haldið þá. Félagi minn Lýð-
ur Jónsson hefur lánað mér
hunda, eða komið með þá
sjálfur. Eitt sumar veiddum
við Lýður 229 minka sam-
an."
„Hefur þú skotið nokkrar
tófur nýlega?"
„Já, ég skaut eina fyrir
nokkrum dögum. Ég hef haft
geysímikið að gera upp á síð
kastið og því ekki getað sinnt
veiðiskap. Síðastliðið fostu-
dagskvöld    greip    mig    hins
gægðusit upp fyrir grein í uim
það bil 120 metra fjarlægð.
Hleypti ég þá af og skolli
hvarf á bak við runnann.
Þá þreif ég hagiabyssu og
og hljóp eins og fætur tog-
uðu upp i hlíðina, því að
refur er alltaf refur. Er ég
kom að, var hann þá stein-
dauður. Við Agúst vorum svo
á gangi alla nóttina að leita
að greninu, en án árangurs.
Síðan hef ég ekki haft tæki-
færi til að fara suður eftir,
en ætla aftur í kvöld og reyna
að verða einhvers vísari um
fjölskyldu skolla."
200 þús.
kr. á
heilmiða
MIÐVIKUDAGINN 10. júní var
dregið í 6. flokki Happdrættis
Háskóla íslands. Dregnir voru
2,200 vinningar að fjárhæð
4,020,000 krónur.
Hæsti vinningurinn, 200,000
krónur, kom á heilmiða númer
47,399. Voru báðir heilmiðarnir
•eldir   í   umboði  Arndísar   Þor-
valdsdóttur,       Vesturgötu       10,
Reykjavík.
100,000 krónur komu á hálf-
miða númer 14,434. Tveir hlutir
voru seldir í Keflavík, einn í
Vestmannaeyjum og sá fjórði á
Akureyri.
10,000  krónur:
6040   10536   11389   14023    15943
18656   23601   23788   25596   25824
28379   31100   31481   33188   35802
473S8   47400   48285   48337   48596
49799   51835   53943   54906   58083
58337   59180   59940
Leó Smith með dýrbítinn, sem   hann
29. maí  fyrir sunnan  Krísuvík.
skaut   föstudaginn
„ Verkalýðslbarátta''
Framsóknar
S.I. þriðjudag er í Alþýðublað-
inu forystugrein, sem fjallar um
misnotkun Framsóknarflokksins
á verkalýðsfélögum og samvinnu
félögum. í grein þessari segir
m.a. (Millifyrirsagnir Mbl.).
jji'ramsóknarmenn hafa i
seinni tíð þótzt vera miklir vinir
verkalýðshreyfingarinnar. Þeir
gera taumlaus yfirboð í fullu
ábyrgðarleysi, prenta verkalýðs-
boðskap með rauðu letri í Tíman
um, og gleyma svo aldrei að
minna verkalýðinn á, hvernig
hann eigi að kjósa.
í síðastliðinni viku gleymdu
framsóknarmenn hinni nýfengnu
verkalýðsvináttu sinni. í tveim
kaupfélögum gerðu þeir pólitísk
upphlaup í þeim tilgangi að fella
formenn verkalýðsfélaga, €tg
tókst það, af því að aðrir voru
ekki undir slík átök búnir.M
Pólitískar ofsóknir
í kaupf élögum
„f Keflavík hröktu framsóknar
menn þannig Ragnar Guðleifs-
son úr stjórn Kaupfélags Suður-
nesja, þótt hann sé ekki aðeins
formaður verkalýðsfélagsins á
staðnum, heldur meðal braut-
ryðjenda kaupfélagsins og búinn
að vera í stjórn þess rúma tvo
áratugi.
1 Ólafsvík hröktu framsóknar-
menn úr stj 1 n Kaupfélagsins
Dagsbrúnar Elinberg Sveinsson,
formann verkalýðsfélagsins, sem
verið hefur meðal tryggustu
stuðningsmanna kaupfélagsins
og í stjórn þess um langt á.rabil.
Einnig hröktu framsóknarmenn
burt Ottó Árnason, sem verið hef
ur endurskoðandi félagsins í
mörg ár, en hann er einn af elztu
baráttumönnum alþýðunnar í
Ólafsvik.
Þessum mönnum er það sam-
eiginlegt, að þeir eru ekki fram-
sóknarmenn, heldur Alþýðu-
flokksmenn."
Skýr dæmi um baráttu-
aðferðirnar
„Kemur nú í ljós betur en
nokkru sinni fyrr, hvernig fram-
sóknarmenn vilja drottna yfir
samvinnuhreyfingunni og hrekja
burt frá henni menn úr öðrum
flokkum. Þarna er farið eftir
flokkspólitík einni saman, en það
látið lönd o« leið, hvort þessir
menn hafa verið samvinnumenn
eða ekki.
Þessi atvik sýna, að framsókn-
armenn meina ekkert með
smjaðri sánu við verkalýðshreyf-
inguna. Þeir sparka í hana við
fyrsta tækifæri, þegar það hentar
fiokkshagsmunum   þeirra.
Þessi atvik sýna ennfremur, að
framsóknarmenn fórna starfsfriði
og hagsmunum kaupfélaganna,
þegar þeir fá tækifæri til að
styrkja pólitískt kverkatak sitt á
samvinnuhreyfingunni."
Lærisveinar Hitlers
Tíminn birtir s.l. þriðjudag
grein úr blaði framsóknarmanna
á Selfossi. Er þar fjallað um
skrif Þjóðviljans um slælega
framgöngu við að útrýma naz-
ismanum í Þýzkalandi. í grein-
inni scgir, að kommúnistar séu
helztu lærisveinar Hitlers. Grein-
inni lýkur með þessum orðum:
„En aumingjaskapur íslenzkra
kommúnista er svo mikill, mð
þeir þegja yfir ósómanum og lát-
ast ekki sjá hann.
Við íslendingar aðrir skulum
minnast þess að það var slikur
undirlægjuhá.ttur við ósómann,
sem gerði Hitler kieift að byggja
gasklefana og kynda mann-
brennsluofnana. Leggjum frain
okkar skerf, fslendingar, til aS
sú  saga  verði ekki  endurtekln."
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24