Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 1. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						16
MORGUNBLADiD
Sunnudagur 3. janúar 1965
SVARTAR
RAFPERLUR
EFTIR PHYLLIS A. WHITNEY
viC þig ef ég má.
—  Ég hélt, að þú hefðir íarið
að vinma að sikjöluniuim hans hr.
Radburns, sagði Fazilet. — Kr
hanm nú orðinn órólegur aftur?
—  Frú Erim vildi tala við
foanm í einrúmi. Eg býst við, að
hún ætli að telja hann á að
senda mig heim. Veizt þú, hvers
vegna henni er svona illa við,
að ég sé hérna? Það var þó húm
sjálí,  sem  bauð  mér  hingað?
Fazilet beygði sig yfir gler-
pipu og helfcti vandlega úr henoii,
Það kynni að vera, að ég gæti
getið mér til uan það. En hinu
tPÚi eg ekki, að hún segi hr.
Rad'burn réttu ástæðuna tiil þess,
að hún vill ekki, að þú sért
hérna.
Hún siakk tappa í pípuna og
þvoði sér un& hendurnar. — Við
skuhtm fara eitthvert þangað
lem enginn heyrir til okkar.
Kamdu ég «tla að sýna þér
nokucuð.
Hún talaði ekkert við bróður
sinn áður em hún fór út, og
hann virtist ekki taka neitt eftir
ferðuim þeirra. Þegar út kom
fifcngu þær upp eftir bröttusm
etíg gegn um skóginn þangað
til þær komu upp á litla hæð,
sean var á  landareigninnL '
Af þessar heeð mátti sjá mikið
af Bosporus — hlykkjótta dimim
bðáa rætmu, sem greindi Asíu
frtá Evropu.
—  Finnst þér ekki Bosporus
okkar faaiegt núna? sagði Fazi-
Jet En þú komsit nú víst ekki
tJ4 að dóst að útsýninu. Hérna
er steinn, sem við getuim setið
á    í sólskininiu )bg talað saman.
Þær setbust á steininn og
þögðu una stund. í>að virtist ekki
hægt að koma varlega að uim-
taleefninu, íamnst Tracy. Hún
dró slæðuna upp úr toskunni
Sinaid og hélt henni á lofiti.
—  Eg ætla að skila þér sPæð
unni þinni, sagði Tracy. — Frú
Erim sagði mér, að þú miundir
«iga hana.
Hin stúlkan hikaði rétt andar
tak, en tok síðan slæðuna og
breiddi úr henni.
—  Þú varst konan, sem var í
haöarrústinni 1 gær? sagði
Traoy.
Stúikan laut dökkhærða höfð-
inu yfir slæðuima. Loksins, þegar
Tracy var farin að hailda, að
hún ætlaði ekki. að svara, sagði
hún. — Jú, ég var þar.
—  Ahmet var þar lika, sagði
Tracy. — Hann var á gægjuim
eftir þér. Og svo var þarna ann
ar karlmaður. Þetta er alltsana-
an mjog svo duilarfuDit.
Fazilet leit upp og horfði á
Tracy svörtuim augumuim. Tillitið
var efcki eins biíðlegt nú og
stunduim  áður.
—  Dularfullt, já, víst svo. —
Og kemur enguim öðruim við.
—  Ekki nema það, að þið vþr
uð að taJa uan mig. Og ég hef
verið að velta því fyrir mér sið
an um hvað það snerist. Hver
sem það var, sem nefndi nafn
mitt, var mjög reiður þá.
—  Og þú veizt ekki hvers-
vegna? spurði Fazilet.
—  Hvernig ætti ég að vita
það? Var það kannsiki hr Rad-
bum sem var þarna hjá þér —
eða bróðir þinn?
Fazilet andvarpaði. — Ef ég
segi þér það, viltu þá lofa að
segja það engum? Reyndar er
það víst ekkert leyndarmál leng-
ur — svo er Ahmet Effendi fyrir
að þakka. Hann er andvígur
þessu. Ef ég segi þér frá því, hef
urðu ráð mitt i hendi þér. Lof-
aðu mér því að segja það ekki
neinum.
—  Finnst þér ég líkleg til að
hlaupa til frú Erim, eða bróður
þíns eða Radburns með trúnað-
armál? sagði Tracy hvasst.
Andartak horfði Fazilet á
hana, rétt eins og hún væri að
ráða það við sig, hvort hægt
væri að treysta Tracy. Svo kink-
aði hún koili, og þegar hún tal-
aði, var röddin jafnmjúk og
venjulega.
—  Kannski vilt þú vera mér
vinveitt, eins og Annabel var
það. Maðurinn, sem kom að hitta
mig í rústunum í gærkvöldi, var
Hasan.
Tracy át eftir henni nafnið: —
Hasan?
—  Já, manstu ekki? I bazarn-
um í dag Litlu búðina þar sem
ég keypti jadeperluna handa
Murat. Hasan er sonur Ahmets
Effendi.
Aðalfundur
Síldar- ©g fiskimjölsverksmioja Akraness h.t., Akra
nesi heldur aðalfund laugardaginn 16. janúar 1965
í félagsheimili templara Akranesi kl. 4 e.h.
DAGSKRÁ:
1.  Venjuleg aðalfundarstörf.
2.  Önnur máL
STJÓRNIN.
' Tracy mundi strax eftir unga
manninum, og hve hörkulegur
málrómurinn hafði verið þegar
hann talaði við Fazilet. En svo
mundi hún líka, að henni hafði
fundizt þau Fazilet mundu vera
vel kunnug.
—  Ég vil giftast Hasan, játaði
Faziiet. — En faðir hans er gam-
aldags og telur slíkt hjónaband
ekki viðeigandi. Og bróðir minn
mundi alveg sleppa sér. Hann
veit ekki um þetta. Hann er af-
skaplega stéttvís og mundi
standa gegn þessu hjónabandi og
ég gæti ekkert við neitt ráðið
nema með því að strjúka að heim
án. En Hasan hefur engin efni
á að sjá fyrir konu. Ef til vill
seinna. Það er erfitt að bíða, en
ég verð að bíða og þegja yfir
þessu við alla, þangað til rétta
stundin er komin. En þá skal ég
líka hlæja framan í hvern, sem
reynir að skipta sér af þessu. En
mér líkar þetta ekki - . . að
Ahmet skyldi vera á gægjum. Ég
verð að tala við hann bráðléga.
Ég verð að fá hann til að trúa
því, að við ætlum að bíða.
—  Yrði frú Erim líka þessu
mótfallin? spurði Tracy.
Fazilet svaraði í fyrirlitning-
artón: — Sylvana yrði nú því
fegnust að fá mig burt úr Sjávar
húsinu. Hún vildi víst gjarna
koma okkur öllum þaðan burt og
fylla svo húsið með kunningjum
og veizluhöldum. Hún ber enga
rækt til fjölskyldu föður míns
eða eldra bróður míns. Murat
streitist á móti henni, en Ahmet
minnist þess, að bróðjr minn
elskaði þessa konu og flutti hana
í húsið okkar. Að hann gaf henni
allt, sem hann gat við síg losað.
Og Ahmet sýnir henni sömu virð
ingu og móður okkar.
Gremja Fazilet var mikíl og
henni létti við að tala um hana.
Meðan Tracy hlustaði á hana, sá
hún bezt hatrið og sársaukann
sem lá að baki þessari auðmjúku
hlýðni hjá Fazilet við mágkonu
sína og einnig við bróður sinn.
Hún snerti arm stúlkunnar
blíðlega^ — Mér þykir fyrir
þessu. Ég lofa þér því, að ég
skal ekki segja það neinum. En
ennþá get ég ekki skilið, hvað
þú varst að tala um mig þarna
í hallarrústunum.
15
—  Ég talaði um þig vegna
þess, að þú hefur komið af stað
nýrri óró í húsinu. Af því að
hvar sem þú kemur, verða ein-
hver vandræði. Eins og til daemis
það, sem gert var við vinnuna
þína í morgun. Ég er hrædd
þegar slíkt og þvílíkt kemur fyr-
ir. Það líkist mest því, sem hér
hefur gerzt áður og það veldur
mér áhyggjum.
—  Heldurðu, að það hafi getað
verið Sylvana, sem gerði mér
þennan grikk?
Fazilet spennti greipar. —
Stundum er betra að hugsa
ekkert. Sjá ekkert.
—  Ég er ekkert fyrir að taka
að mér hlutverk strútsins, sagði
Tracy. Hvað átti hr. Radburn við
í morgun, þegar hann var að tala
um húsdraug? Hvað áttu við
þegar þú segir, aö nú sé þetta
byrjað aftur?
—  Það er hlutur, sem ég óska
Kópavogur:
Blaðbur ða rf ólk
vantar nú þegar til blaðadreifingar
í Austur- og Vesturbæ
Hafið samband við utsölumann
í síma 40748
ekki að tala um, sagði Fazilet
Þegar svona hrekkir voru framd-
ir hér áður, vissu þeir á vand-
ræði. Ef til vill dauða.
—  Dauða  konunnar  hans  hr.
Radburn? spurði Tracy.
—  Dauða ystur þinnar,  sagði
Faziiet, lágt
Stundarkorn varð dauðaþögn
á þessum sólríka stað. Sem
snöggvast fannst Tracy sem hún
hefði ekki geta heyrt rétt það,
sem Fazilet sagði — „systur". En
það, hvernig stúlkan horfði á
hana varð ekki misskilið. Svörtu
augun voru svo nærgöngul og
spyrjandL
—  Hve lengi hefurðu vitað
þetta? spurði Tracy loksins.
—  Ég vissi það á sömu stundu
og Sylvana bað mig að fara í
gistihúsið í Istambul og taka þar
enska stúlku, sem héti Tracy
Hubbard
—  Þú vissir það . . . og nef ndir
það ekki á nafn við mig?
—  Það virtist svo sem þú vild-
ir halda því leyndu, sagði Fazilet.
— Ég gaf þér hvað eftir annað
tækifæri til að segja mér það, en
þú gerðir það ekki samt. Ég var
hrædd um, að þig mundi gruna
það eftir framkomu minni við
þig. Það gat ekki orðið auðvelt.
—  En hvernig hefðir þú getað
vitað, að ég væri til? Annabel
sagði mér hvað eftir annað, að
hún hefði engum sagt, að hún
ætti nein skyldmenni.
—  Já, hún útskýrði það fyrir
mér. Hún sagði ekkert fyrr en
í síðasta skiptið, sem ég sá hana.
Einmitt um morguninn daginn
sem hún dó. Hún var afskaplega
óhamingjusöm, utan við sig og
öðruvísi en hún átti að sér. Miles
hafði verið afskaplega hrottaleg-
ur við hana. Hann hafði yfirgef-
ið hana, þegar hún þarfnaðist
hans mest. Hún sendi mig á eftir
honum. Hún sendi mig á flugstöð
ína, til að ná í hann áður en
hann lagði af stað til Ankara. En
ég kom of seint. Áður en ég lof-
aði að f ara, var hún næstum búin
að sleppa sér. Og þá sagði hún
mér frá henni litlu systur sinni í
Englandi.
—  Ég skil, sagði Tracy.
—  En hversvegna komst þú
hingað undir því yfirskini að
ætla að fara að vinna fyrir Miles
Radburn?   Hversvegna kemurðu
KALLI   KUREKI
—>f»
<-X—   >-**
-X—
Teiknari:   J.   MORA
XP/WIC-STIIICKEMAT
THí. SHCT, THUNDEK
r 1. Hesturinn fælist við skotið og
•tekkur burt með skilaboð Kalla
bundin í klút við íaxið.
\   2. He&turinn   var   ekki   bundinn.
Hann komst í burtu.
Þa^ er í lagi. Hnakktöskurnar eru
enn á sínum stað. Og það er þar, sem
hann geymir staðarlýsinguna.
3. Hvar er hann? Ég hef ekki hitt
hann Jú, hér er blóð á teppinu.
Flýttu þér ú úr bjarmaniuirn frá eld-
inum.
og gabbar okkur öll og lætur
eins og þú hafir aldrei heyrt
Annabel nefnda á nafn
Það var erfitt að standast ásök
unina í augnaráði Fazilets. Og
erfitt eins og á stóð að vita, hvaða
stefnu skyldi taka. Það var eins
og jörðin opnaðist fyrir fótum
Tracy.
—  Það eru ástæður til þess,
sagði Tracy. — Það yrði löng
saga að segja frá því öllu.
Fazilet beið, en Tracy hélt ekkl
áfram. Hún gat ekkí fengið sig
til að segja frá þessari ofboðs-
legu símahringingu frá AnnabeL
—  Þú hefur þagað yfir því,
hver ég er, eða hvað? spurði hún.
Enda þótt þú víssir strax, hver
ég var, þá hefurðu ekki sagt það
hinum?
—  Ekki strax, svaraði Faziiet
Tracy stóð upp og rétti úr sér.
Hverjir aðrir vita það?
—  Þú verður að afsaka, sagðí
Fazilet biðjandi. — Mér fannst
ekki viðeigandi, að Murat vissi
ekki af þessu. í gærkvöldi sagðl
ég honum allan sannleikann.
Hann er mjög móðgaður við þig
fyrir að beita okkur svona brögð-
um. Þessvegna var hann ekki sér
lega kurteis við þig við morg-
unverðinn.
—  Nú skil ég það. En hefurðu
engum öðrum sagt það?
—  Murat fannst, að Sylvana'
ætti líka að vita það, út af þvi
að þetta er á vissan hátt hennar
hús. Þessvegna sagði hann henni
það í dag, meðan við vorum i
IstambuL
Tracy mundi nú hálfyrðín sem
frúin hafði látið falla og skildi
þau nú. Líklega var Sylvana á
þessari stundu að segja Miles
Radburn frá öllu saman. Tracy
gat ekkí trúað því, að hann vildi
hafa hana á staðnum stundinni
lengur, eftir að hann fengi að
vita þennan grikk, sem honum
hafði verið gerður.
Fazilet talaði vingjarnTega,
rétt eins og hún læsi hugsanir
Tracy. — Ég held ekki, að Syl-
vana fari að segja Miles þetta sem
hún veit um þig. Hún gæti orðið
hrædd um, að þá vildi hann láta
þig verða hér um kyrrt, og að þö
gengir í lið með honum sem syst-
ir Annabel — gegn henni sjálfri.
—  En hversvegna ætti ég að
gera það? . . Ég skil ekki ....
—  Af því að hún vill ekki, að
hann ljúki við þessa bók. í fyrst
unni var bókin ágætis átylla til
að bjóða honum húsnæði hérna
—  af því að hann væri að semja
þetta merkilega tillag til sögu
Tyrklands. En nú tekur þetta
allan tíma hans og áhuga og hann
hugsar ekki um neitt annað. Og
það líkar henni ekki. Það var út
af Miles, sem hún var að rífast
við bróður minn í dag. Murat
vill, að hann fari úr húsinu. En
Sylvana er að bíða eftir að hann
gleymi Annabel og þiggi þessa ró
og frið, sem hún vill búa honum
— gegn því gjaldi, sem hún sjálf
ákveður.                                         j,
Tracy starði á hana orðlaus.   "
—  Hún er ástfangin af honum
—   það   er   Iþað,   sem   ég  á   við.
Þessi  fregn  var  einhvernveg-
inn meira óróvekjandi en allar ,
huiar.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20