Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Miðvikudagur 28. iúl' 1985

Margrét

og Sveinn

UORGUHBIAÐIÐ

Einarsdótfir

Steingrímsson

17

Sumarstarf Langholtssafnaðar

Hlinníng

NÝLEGA var jarðsett Margrét

iEinarsdótíir á Langholti, áður

húsfreyja þar, er lézt 2. júlí sl.

Var hún ekkja Sveins Steingríms

því æði þungt og tímarnir erfið-

ir. Á því ári gaus Katla, sem svo

að segja eitraði alla jörð á stóru

svæði. Fénaður þeirra, óland-

vanur hér, sótti ákaft upp þang-

að, sem öskufallið var meira, og

hafði   það   eðlilega   sínar   afleið-

sonar, sem lézt þar á Þorláks-| ingar Jok þetta a erfiðleika heim

xnessudag næstl. Þau bjuggu að ilisins En Sveinn stundaði vinnu

Langholti alllengi, allt þar til er utan heimiliSj eins og hann átti

Björn sonur þeirra tók þar við kost á og ÖUu miðaði áfram.

búsforráðum, en að Langholti; Þegar þau létu af þúskap, sáu

hafa þau átt heima frá því vonðlþau heimili sitt allvel þjargáma

1918. Eru því miklar mmningar, og sæmilega hýst og börnin vel

við þau tengdar hér í sveit.          | upp komini enda voru þau bráð-

Sveinn Steingrímsson var fædd þroska  Qg  mikillar  gerðar,  eins

ur   að   Heiðarseli   á   Síðu   árið

1874, sonur hjónanna  Steingríms

SÍÐASTLIÐINN miðvikudag 14.

júlí var öldruðu fólki sóknarinn-

ar boðið i skemmtiferð austur í

Árnessýslu og voru þátttakendur

120, eða allmiklu fleiri, en undan

jónssonar, er mjög var fjölhæf-

úr verklega og dverghagur, og

Þórunnar Eiríksdóttur frá Hlíð í

Skaftártungu. Er ætt hennar

kunn. Móðir hennar, Sigríður í

Hlíð, var dóttir Sveins Pálssonar

í Vík, læknis og náttúrufraeðings

rakin ætt frá Bjarna Pálssyni,

fyrsta landlækni hér, og Skúlaj

landfógeta Magnússyni. —

Sveinn var að talsvert miklu leyti

alinn upp hjá móðurbróður sín-

um, séra Sveini Eiríkssyni, síð-

ast presti að Ásum í Skaftár-

tungu. Var hjá honum í Sand-

felli á Kálfafellsstað og fluttist

með honum að Ásum. Ólst upp

roeð börnum sr. Sveins, er sum

urðu þjóðkunn.

Margrét Einarsdóttir  var  og  í

aðra   ætt  úr  Skaf ártungunni  af ¦

bændaættum   þar,* dóttir   Einarsi

bónda    í     Svínadal,     Jónssonar I

bónda þar, og konu hans Valgerð

ar  Ólafsdóttur  frá  Steinsmýri í l

Meðallandi.     Hún.    fæddist     að

Sv'nadal árið  1878.

í>essar ef nilegu persónur, I

Sveinn og Margrét, felldu hugi

saman og giftust. Fluttu til bú-

skapar að Skaftárdal á Síðu og

munu hafa búið þar 15 ár. Þar

fæddust börn þeirra flest, jn alls

urðu þau tíu, sem öll lifa, nema \

eitt. Hið yngsta þeirra (er þau

áttu að Langholti) dó í eða laust

eftir fæðingu. Voru aðeins tvö

hin elztu fermd, er þau hjón

komu  í  Meðallandið.      Heimilið

og þau áttu kyn til, og komu

fljótt til vinnu. Hafa 'fjögur

þeirra ílenzt hér í sveit, þau

BJörn og Guðlaug að Langholti,

Þórunn húsfreyja að Efri-Fljót-

um, og Ólafur bóndi að Botnum.

Hin eru annars staðar: Einar er

smiður á Austurlandi, Steingrím

ur og Ingibergur eru í Reykja-

vík,   Valgerður   á   Laugalandi   í

Holtum og Sigríður húsfreyja  á

Galtalæk í Landssveit.

Hjón þessi voru áreiðanlega í

ýmsu umfram meðallag, sambúð

þeirra ágæt, viðmót við aðra

þægilegt og greiðvikni í bezta

lagi. Sveinn var hinn liðtækasti

maður til verka, smiður meiri

en almennt gerðist, afrenndur að

afli og skorti ekki snerpu til að

fylgja kröftunum eftir, ef á

reyndi. Varð hann ýmsum til

hjálpar við að setja upp útihús

(fjárhús og hlöður), er þá var

komið upp með járnþaki í stað

torfhúsanna áður.

Margrét var kona hin umgengi

legasta, lífsglöð og kvik í hreyf-

ingum, næm og minnug. Því leng

ur sem ég kynntist henni. því

betur sannfærðist ég um ágætar

gáfur hennar, enda hafa samtíð-

arkonur hennar í Skaftártungu

styrkt þá skoðun mína. Hún vissi

furðu margt, einkum þegar tekið

er tillit til, að hún hafði alla ævi

slæma sjón og lengi síðast alls

ónóga til bóklestra; en með út-

varpi fylgdist hún því betur og

gat óvenjuvel sagt frá útvarps-

efninu, og ýmsan fróðleik hafði

hún einatt á takteinum. Allt slíkt

yar henni kært umtalsefni.

Með láti Margrétar er úti saga

þeirra hjóna hér, en „eftir lifir

minning mæt, þótt maðurinn

deyi". Þá minningu geyma ná-

komendur og aðrir kunningjar

og hafa væntanlega í heiðri. Við

þá minningu geta þeir er hér

sakna, yljað hugi sína. Ljái guð

þeim nú  líkn lofi betri.

Eyj. Eyjólfsson.

svo brátt var haldið áfram niður

í „aldingarðinn Eden" í Hvera-

gerði, en þar dvaldist fólkin*

lengi við fegurð og fjölbreytni

hins ágæta gróðurhúss.

Næst var alllöng áning á Sel-

fossi og var gengið í kirkju á

nóni, og hlýtt á frásögn sóknar-

prestsins séra Sigurðar Pálssonar

um sögu þessarar fögru ungu

kirkju og svo annaðist sr. Árelíus

helgistund með söng ferðafólks-

ins og organslátt hins ágæta

kirkjuorganista staðarins. Að því

loknu var boðið til kaffi drykkju^

í   Tryggvaskála,    en    kaffibrauð"

Júlíana Lilja Hann-

esdóttir — Minning

Hið smáa er stórt

í harmanna heim

höpp og slys bera dularlíki.

J>annig kemst Einar Benedikts-

*on að orði í einu kvæða sinna.

Og mér finnst að þessi orð vera

sönn, þegar maður fer að hugsa

um líf fólksins. Mannsævin er

eins misjöfn og mennirnir eru

margir en eitt eiga þó allir sam-

eiginlegt í þessari jarðvist en það

er að gleðjast og hryggjast,

berjast   fyrir   tilveru   sinni   og

Ir og sorgir voru ekki á enda.

Tveimur árum síðar, eða 1927,

missti hún fósturson sinn eftir

þunga legu og svo 1929 soninn

sinn. Má með sanni segja að

skammt hafi verið stórhögganna

milli. Nú stóð hún ein uppi með

litlu stúlkuna sína heilsulitla, en

svo hefur hún verið alla ævi og

henni helgaði móðirin góða öll

ár ævinnar og börnum hennar

síðar og barnabörnum. En dóttir

hennar missti mann sinn frá börn

Sinna. Sumir virðast ekki þurfa  ™ sí]™m litlum og hefur senni

nema að rétta út höndina, þá

hafa þeir öðlazt allt, sem þeir

óskuðu. Aðrir þurfa, eða svo

virðist, að berjast um hvern

millimetra tilverunnar við grimm

ar örlaganornir til að halda velli.

Ég get ekki að því gert þó að

þessar hugsanir gjöri vart við sig

jþegar ég staldra hér við til að

kveðja Júlíönu Lilju Hannes-

dóttur. Hún var fædd í Svína-

skógum í Dalasýslu 14. febrúar

1875. Þar ólst hún upp í foreldra

húsum þar til að hún fluttist um

tvítugt vestur í Hnífsdal. I>ar

giftist hún ekki löngu seinna.

Guðmundi Jenssyni sjómanni og

hófu þau buskap þar. Þau eign-

uðust fimm börn, þrjú þeirra

misstu þau í æsku. 1925 fluttist

Júlíana   Lilja   til   Hafnarfjarðar

lega þá reynt mjög á hjartalag

og kærleika þessarar konu. Það

mætti kanski segja sem svo að

þessi atvik hafi gerzt í lífi fjöl-

margra íslenzkra kvenna og má

það vel vera. En samt stendur

öll þjóðin í heild í þakkarskuld

við þessar konur, því að þangað

hefur hún sótt allt það bezta,

sem í henni býr. Svo nú að

leiðarlokum, þegar við kveðjum

Júlíönu Lilju, veit ég að allir

þeir, sem einhver kynni höfðu af

henni minnast hennar með'hlý-

hug og þakklæti. Dóttirin kæra

ásamt börnurn sínum og barna-

börnum þakka henni öll kær-

leiksverkin þeim til handa og

biðja henni góðra launa og bless-

unar' í nýja landinu, þar sem all-

an stillir storm og stöðugt sólskin

asamt  uppkomnum  syni sínum   býr.  Kæra vina,  far þú í friði

og fóstursyni og dóttur, sem enn   mður   gu8s   þig   blessi    hafðu

var barn aö aldri. En þá hafði   .... ,   .    .        *       „.

hún    misst    mann    Sinn    fyrir   Þokk fynx allt og allt.

nokkru. En barátta hennar miss-'             Sigurunn Konráðsdóttir.

Heimsmót

lögfræðincya

STOFNUNIN, The World Peace

Through Law Center, sem að-

setur hefir í Washington, býður

lögfræðingum um allan heim að

taka þátt í heimsmóti lögfræð-

inga, sem haldið verður í Hilt-

on hótelinu í Washington dagana

12.—18. september í haust. Þá

er og laganemum boðið að taka

þátt í mótinu. Er þetta annað

heimsþing lögfræðinga, um írið

með lögum, en hið fyrra var

haldið í Aþenu sumarið 1963.

Komu þar saman lögfræðingar

frá 105 löndum, og samþykktu

stofnun World Peace Through

Law Center sem nú býður til

þessa  móts  í Washington.

Sérstakir heiðursgestir þings-

ins í Washington verða forsetar

æðstu dómstóla í hverju landi,

og ýmsir aðrir kunnir visinda-

menn og fræðimenn í lögfræði,

þ.á.m. dómarar úr alþjóðadóm-

stólnum og logfræðingar frá ýms

um öðrum alþjóðastofnunum. —

Heiðursforseti þingsins verður

Eearl Warren, dómsforseti Hæsta

réttar Bandaríkjanna.

Á þessu þingi, eins og áður,

verða eingöngu rædd alþjóðleg

málefni, er snerta lögskipti þjóða

innbyrðis, svo sem endurmat á

alþjóðadómstólum og uppástung

ur um nýja alþjóðadómstóla; end

urmat á alþjóðagerðardómum, og

tllögur um nýja alþjóða gerðar-

dóma; dómstóla einstakra ríkja

og alþjóðlegar aðfararreglur,

samninga, rannsóknir og gerðar-

dóma til lausnar alþjóðlegra

ágreiningsefna, o. fl. — Þá verða

og hringborðsumræður, sem

heimskunnir lögfræðingar taka

þátt í, þar sem m.a. verður rætt

um nauðsyn og gildi lagareglna

í öllum alþjóðaviðskiptum, svo

og hvernig æskilegast væri að

slíkar reglur yrðu. Sérstakar

neíndir munu fjalla um einstök

aðkallandi málefni eins og mann-

réttindi, afvopnun, hnattasundin

(geimferðir), erlenda fjárfest-

ingu o.s.frv.

Þing  þessi  fjalla  þannig  ein-

farin sumur  og  sýnir  það  vax-

andi   vinsældir   þessara   sumar-

ferða.  Fararstjóri   var  hinn  öt-

uli formaður sumarstarfsnefndar,

Kristján   Erlendsson,    trésmíða-

meistari, en sóknarprestarnir báð

ir  lögðu  sig   fram   um   að   sem

bezt not og ánægja yrði af þess-

ari för.

Þegar    sumarstarfsnefnd    var

fyrst   kosin   fyrir   þrem   árum,

hófst hún þegar handa um,  að   allt    var   frá   kvenfélagskonum

reyna að gera gamla fólkinu glað  Langholtssafnaðar.

an  dag,   eins  og sóknarprestinn      Þvinæst    var   gengið        hina

séra Árelíus Níelsson hafði avallt fallegu> nýju kirkju að La^gar.

langað til. Formaður nefndannn- dælum> sem reist var og gefin

ar (Kr. Erl.) mun bratt hafa af systkinum frá nsesta bæ> ^

fundið, hvað þyngst yrði a met- leifskoti> og mun slíkur hofð.

unum til þess að kleift yrði að ingsskapur næsta einstæður nú á

bjóða þessum elzta hluta safnað- dogum j þessari litlUj fögru

arins eitthvað út í náttúruna, kirkju hafði gera Arelíus einnig

eins og flest aldrað folk hefur helgistund likt og a Selfossi.

yndi af. Þvi hafði Kristjan þegar      +                                        ,        .„

leitað til hinnar vinsælu og vel * Laugardælum var snmð viö

reknu bifreiðastöðvar , Bæjar- <* <**• sem leið hggur i agætu

leiða, sem er við Langholtsveg- "?** Um,f™Sn!S 0g ?™tmn*

inn, í námunda við kirkjustað- *». ,f ln«va! ?• f * va.r a f°Srum

inn. Kom brátt í ljós skilningur v^lum ml1 h, ¥aUra *** *^?

stöðvarmanna á þessu göfuga Vlð Þingvallavatn og kom her

málefni og buðust þeir til að gloggt i jos, hve vel la a ferða-

lána eins margar bifreiðir og f°lklnu J Þsssan vel heppnuðu

íþyrfti og meira að segja endur-   *~'

gjaldslaust með öllu.                           I   Valhöll   á  Þingvöllum  var

Þetta    rausnarboð    endurtóku  svo  framreiddur  ágætur  kvöld-

þeir nú í 3. skipti.                            verður    í    boði    kve'nfélags    og

Að   þessu   sinni   var ferðinni  bræðrafélags    Langholtssafnaðar

heitið austur yfir „Fjall" og var  og   var   gestum sérstaklega vel

lagt af stað f rá saf naðarheimilinu   tekið af húsráðendum. Allir voru

upp úr hádegi, í 26 ágætum 6-   hressir og kátir og bar ekki á, að

manna bifreiðum í ágætu veðri,   aldurinn   hindraði   ferðafólkið   í

þótt lítt skini sól.                             að syngja við raust gömul ætt-

Fyrst var staðnæmst á Kamba-   jarðarlög undir borðum bó var

brún, en skyggnið náði, því mið- i aldurinn orðinn allhár hjá sum-

ur ekki til „Syrtlings" gjósandi,   um,  ein konan mun hafa  verið

„^^^..^^..^^.^^^.^^^.^.   87   ára  og  aldursforsetinn  Guð-

mundur Andrésson hefur nú 94

göngu um alþjóðleg lögfræðileg ái að baki, þótt ekki væri það

málefni,  en  hafa engin  afskipti, á honum að sjá.

af stjórnarformi hinna einstöku

ríkja. Samkvæmt því er lögfræð-

ingum frá öllum löndum boðin

þátttaka, og er gert ráð fyrir að

lögfræðingar og þátttakendur í

mótinu verði frá a.m.k. 120 þjóð-

um. —

Lögíræðingar og laganemnr,

sem áhuga hafa á þingi þessu

geta fengið allar nánari upplýs-

ingar hjá þeim Ágústi Fjeldsted

hrl. og Agli Sigurgeirssyni hrl.,

svo og umsóknareyðublöð undir

þátttöku í þinginu.

•    230,5 MILLJ. í SOVÉT.

Moskvu, 26. júlí (NTB):

f yfirliti yfir efnahag Sovét-

ríkjanna, sem nýkomið er út,

segir, að íbúar huuisins hafi

verið 230,5 milljónir 1. júlí sl.

Á fyrra helmingi þessa árs

jukust þjóðartekjur Sovétríkj

anna um 6%.

•    N AVWMíNTl MEÐ

40 MANNS

Williamsport,  Pennsyl-

vaniu, 26. júlí (AP):

Um    helgina    nauðlenti    2ja

hreyfla   flugvél   frá   banda-

ríska flugfélaginu AUegheny-

airlines í skógarrjóðri skammt

Það var ánægður, vel mettur

hópur, sem lagði á „Heiðina"

iþetta kvöld og má þakka hinum

vel útbúnu bifreiðum, að fólkið

gat skipst á þakklæti og kveðj-

um, eins og í einum sal væri.

Svo góður hugblær hvíldi yfir

iþessum elzta hluta safnaðarins,

þetta kvöld, að ein konan flutti

þakkir sínar í ljóðum.

Að loknum almennum þökk-

um, tók svo til máls hinn hjálp-

fúsi stöðvarstjóri Bæjarleiða,

Þorkell Þorkelsson og þakkaði

bifreiðastj. sínum ágætan akstur

og einstaka hjálpfýsi við ferða-

fólkið, sem þeir buðust loks til

að aka heim, þeim er þess ósk-

uðu. Undir þessar þakkir til bif-

reiðastjóranna tókum við Sll

heiishugar.

Um leið og ég leyfi mér hér-

með að þakka f. h. boðsgesta öU-

um þeim, er gerðu okkur dag

þenna minnisstæðan, þá vil ég

sérstakl. þakka prestunum okk-

ar, en séra Sigurður Haukur var

óþreytandi að kvikmynda hið

markverðasta, sem fyTÍr augun

bar í ferðinni, einnig formanni

sumarstarfsnefndar, Kristjáni

Erlendss. og öðru fólki í nefnd-

inni og síðast, en ekki sízt hinum

margfróða leiðbeinanda Árna

Óla  fyrir margvislegan fróðleik

frá  Williamsport  í  Pennsyl-

vaniu.  Með  flugvélinni voru j um landið og sögu þess, en vegna

36     farþegar     og      f jögurra   talstöðva bifreiðanna þurfti ekk-

manna   áhöfn.   Komust   allir   ert slíkt að fara framhjá nein-

hís  af,  en  18  voru  lagðir  í   um.

sjúkrahús.                                   [                           „Einn af átján".

Heimilisíólk yðar og gestir njóta

gœðanna

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24