Sunnudagur 9. Janfiar 1966 MORGUNBLAÐIÐ 21 Sextugur á morgun: Sigurgeir Falsson TÍMINN lfður. Það er ein af staðreyndum lífsins. Mörgum finnst að hann líði ótrúlega hratt, og sú tilfinning greip mig a.m.k. nú nýlega er einn góðkunningi minn minnti mig á að nú væri Sigurgeir að verða sextugur að aldri. Sigurgeir fæddist í Barðsvík á Hornströndum. Þa'ð var á þeim árstíma er hin langa nótt norðurs ins hafði nýlega náð hámarki, og var byrjuð að láta undan síga fyrir hækkandi sól, og allt færist í átt til hinnar „nóttlausu voraldarveraldar", sem á þess- um slóðum ríkir um vorsólstöð- ur. Foreldrar Sigurgeirs voru ibjónin FaJjur Jaikobsson, skipa- smiður, og kona fhans Júdith Kristjánsidóttir. Falur Jakolbsson var kunniur og mikils metinn hag leilksimaður í sinni starfsigrein. Kann bjó í Bolungarvik við ísa fjarðardjúip mörg hin síðustu ár arvi sinnaar og, smáðaði á þeim éruan m«gin hlutann af fiski- skipafiknta Bolvíkinga, og er ai tanuim miikil og merkileg saga. — Skarðsbók Framh. af bls. 12 sögu. Nokkrir íslendingar voru þarna í salnum, þótt ég hitti ekki að máli nema einn uðið. Uppboðshaldarinn nefndi töluna aftur. Síðan sló hann í borðið, og sagði: Seld Tor- grin Hannas. Menn litu hver á annan, og það fór muidur um salinn. Ég umreiknaði verðið lauslega í íslenzkar þeirra. Eftir þvi, sem meir kronur; 4 milljónir og 320 nálgaðist Skarðsbok, er var þúsund krónur. Álitleg upp- nr. 17, í söluskranni, ox eftir- hæð fyrir ofurlitið bókfells- vænting mín. Það tók aðems banuri^ sem ísienzkur prest- örskamma stund að bjoða m eða munkur heíir skráð hvert handrit upp, oftast að- norður a Helgafelli á íslandi, eins rúma minutu. Klukkan a 14 g1(j var rétt um hálf tólf, þegar Skarðsbók var borin fram, stór bók, þar sem hin 94 bók þrifnaður allur á háu stigi, og hve traustur hann var í öllum viðskiptum. Sigurgeir er á vissan hátt sér- stæður í eðli sínu og háttum. Hann er greindur vel, trygglynd ur og höfðingi heim að sækja, gæddur mikilli athygiisgáfu, og góðlátlegri kímnigáfu í ríkum mæli. Það er fjarri eðli hans að flýta sér mjög, en þó hefur hann komizt leiðar sinnar um dagana engu síður en aðrir sam- ferðamenn hans. Sigurgeir starf- ar nú á Vegamálaskrifstofunni i Reykjavík. Ég og fjölskylda mín viljum á þessum tímamótum í æfi Sig- urgeirs flytja honum kærar þakkir fyrir þær minningar er við eigum urn margar skemmti- legar samverustundir með hon- um á liðnum áratugum, og árn- um nonum allra heilla á ókomn- um tíma. Þ.H. dmar frá ævidögum Það væri engin goðgá þótt við íslendingar hefðum keypt I_iíi i^r-^ ^L^tHJí"^ "~ ínuu þetta eina handrit, sem nokk- fellsbloð voru fest a gullleit ^ ., _ - * --i urn tuna verður a frjalsum pappírsspjöld. Uppboðs'haldarinn nefndi £ 5000 sem byrjunarboð, og nú kostaði £ 1000 a'ð brosa elskulega framan í uppboðs- . , ., _ ,_ « . _ hugsa um þao. Við reðumst haldarann. Það voru aðeins 2 . %, , - *• markaði í veröidinni. Hvað eru það margar hásetahýrur á síldveiðibát? En nú var ekki tími til að á Hannas, og ég ávarpaði hann á skandinavisku, þessum menn í salnum, sem sýndu honum þá vinsemd. Annar var . skeggjaður náungi, fremur hrængraut, sem við svo marg smávaxinn, Torgrin Hannas ir Islendmgar notum x samtalx að nafni. Ég komst fljótt að vxð frændur okkar a Norður- því, að hann var norskrar londum- Oæti hann sagt okk- ættar, og rekur bóksölu í ur' *Z**?*X* *™* k%P handntið? Nei þvi miður. London. Hann er þekktur sér fræðingur í norrænum bók- um. Hinn var Bandaríkjamað- ur, Krause að nafni, og þekkt ur fyrir að kaupa handrit og verðmætar bækur fyrir Bandaríkjamenn, og einkum bandariska háskóla. Kaupir hann oit fyrir stórar upp- hæðir, og blöskrar því eng Hvort handritið færi frá Bret- landi eða ekki? Nei. Alls eikki á þessu stigi málsins. „Ég get því miður ekkert sagt um kaupin á handritinu", var lokasvar Hannas. Skömmu síðar sá ég, að hann tók ljóshærðan mann tali. Ég notaði tækifærið og Á Hornsitröndum hefoir marga kjörviði á fjörur rekið, og þaðan hafa komið margir sérstæðir og fjölhœfir manndómismenn, og tel ég Sigurgeir hiklaust einn í þeirra hópi. Móðir Sigurgeirs dó þegar eft- ir að hann fæddist. Var hann þá tekinn í fostur af (hjónunum Goið munidi Krisitjánssyni á Horni í Sl'éttiuhreppi og konu hans Elánu Bærinigsdióittur. Þar óflst hann upp við gott atlæti, varð þegar aldur og oíka leyfði þáttitakandi í iífi og starfi þess fálks er þá bjó í þesari afsikektobu og sér- stæðu byggð. Seig í björg og rændi eggjum og fuglum, sótti sjó o.s.frv. Um tvítugsaldur fluttist Sigur- geir til Bolungarvíkur við ísa- fjarðardjúp. Hann gekk í gagn- fræðaskólann á Akureyri, og síð- ar í Samvinnuskólann og lauk þaðan prófi. í Bolungarvík hafði Sigurgeir búsetu til ársins 19S7 er hann fluttist hingað til Reykjavíkur. Lengst af þann tíma er hann bjó í Bolungarvík var atvinna hans sú að kaupa fisk og vinna úr honum harð- fisk til sölu á innanlandsmark- aði. Átti hann þar myndarlega fiskverkunarstöð, og fór mikið orð af hve vönduð var fram- leiðsla hans, snyrtimennska og ?__. , u-'k- ii * réðist að honum, og spurði , þott hann bjoði nokkuð ,. .-----__ZT _iL ^o„,- hátt á stundum. hvort hann væri ekki Dani, mér hefði heyrst það á mæli Uppboðið gekk, sem fyrr hans Hann jataði ^ eftir segrr mjog hratt, og mátti noklkurt hik en nafn sitt vildi maður hafa sig allan við að hann ekki segja mér. fylgjast með boðunum, og svo hratt var boðið, að tæpast var tími til að skrifa niður Við höfðum misst af upp- boði síðustu handritanna, en þar fór ekkert merkilegt tölurnar. Eftir andartak var fram Rétt um kl. tolf var upphæðin komin upp í 20 uppboði þessara 36 handrita þúsund-. Krause sat hægra lokið Lengst hafði tekið að megin í salnum, fra uppboðs- bjoða skarðsbók upp, tæpar haldara séð, en Hannas ^ mínútur vinstra megin. Hvorugur sat Nú saum við> að Hannas við skeifumyndaða borðið, og Daninn gengu að ritara- heldur í næstu röð þar fyrir pultinu sem var við hlið upp_ aftan. Krause virtist mér einn boðshaldarapontunnar. Dan- síbs liðs, en með Hannas var mn borgaði með ávísun stU- ung og falleg stúlka, í ljósri aðri á Handelsbanken í Kaup- loðkápu með svarta loðhúfu. mannahöfn, að því er ökkur Við kynntumst henni örlítið, virtist, er við kíktum yfir því við stukkum a hana eins öxlina a honum. En njósna- og gammar a hræ, er við starf okkar bar engan árang- saum Hannas ganga út úr ur. Lengra varð ekki komizt, salnum, strax og hann hafði eftir þessum leiðum. lökið við að bjóða, og spurð- Þegar við gengum ut Ur um hana, hvort hann myndi þessum forna uppboðssal, sem ekk^ koma aftur. Hun kvaðst rekin hefir verið allt frá 1744j ekki vita það, og var það ekki var það enn brennandi spurn í síðasta skiptið á þessu upp- _og sem við veltum fyrir okk_ boði, sem við fengum það ur) hvort Hannas hefði verið svar, að það væri ekki vitað, að bjóða fyrir okkur eða ein- eða, að því miður væri ekiki hverja aðra. hægt að segja frá því. Ég var það bjartsýnn að Pundþúsundunum fjölgaði ég sagði við kollega minn: er boðið var í Skarðsbók. Mér — Hann hlýtur að hafa ver fannst eins og boðin færu að ið að kaupa fyrir ísland. ganga örlítið hægar, er nálg- Hann blátt áfram verður að aðist 30. þús. pund, og spenn- hafa gert það. Hvar erum við ingurinn var gífurlegur. Það staddir í okkar handritamáli hefði mátt heyra saumnál við Dani, ef við látum fram detta í salnum, milli þess, hjé okkur fara eina íslenzka sem uppboðshaldarinn nefndi miðaldahandritið, sem nokk- tölumar; 3il þús., 32 þús., 33 urn tíma verður til sölu í þús., 34 þús.; ofurlítil bið, 36 heimssögunni? þus., 36 þús. Við litum á Magaverkurinn, sem ég Krause og drógum vart and- hafði verið með allan morg- ann, en þá leit hann til upp- uninn, var horfinn. boðshaldarans, og hristi höf- — vig. „ÓMAR frá ævidögum" heitir ljóðasafn eftir Kristin Bjarna- son. Þa'ð er nýlega komið fyrir almenningssjónir, en lengi munu vinir og samferðamenn Kristins hafa þekkt hagmælsku hans og ljóðaást. Þeim fækkar nú islenzku hag- yrðingunum. Einu sinni voru flest ir íbúar sumra sveita á íslandi hagmæltir að sögn. Og ætli þar sé ekki einmitt að finna frum- þátt þess, hve þessi litla þjóð hef ur orðið liðgeng í bókmenntum og bókmenntaafrekum heimsins. Me'ðan fólkið yrkir sínar vís- ur og lærir þær, meðan það met ur og hvetur sína hagyrðinga og æfir sína hagmælsku getum við búizt við að eignast skáld, en ekki lengur. En vegna breyttra aðstæðna, bókafló'ðs, aukinnar málfræði- eða almennari málfærsluþekking ar og auðveldari samanburðar við erlenda snillinga er erfiðara en áður var fyrir hagyrðinga að hljóta skáldanafn. Og þótt ótrú- legt megi vir"ðast eru nú gerðar af almenningi svo miklar kröfur um gallalaust rím og létta kveð- andi, að þau góðskáld liðinna tíma hafa verið vegin og léttvæg fundin. Það þarf því bæði dirfsku og bjartsýni til að gefa út ljóðabók nú á dögum ekki sízt ef ljóðin eru bara í hefðbundnum íslenzk um stíl. , En þessa dirfsku hefur Krist- inn Bjarnason, enda er hann ekki af aukvisum kominn á vettvangi ljóða, þar eð Bólu-Hjálmar er langafi hans. Og hann þarf svo sem ekki að fyrirverða sig fyrir neitt. Tungutak hans í bókinni er hið þjálfa'ða tungutak kynslóð- anna, sem dáð hafa frjálsan leik ljóðrænnar tjáningar um alda- raðir. Þarna er margt vel sagt. En mér finnst Kristinn njóta sín bezt í lausavisum, og er þar margt dýrt og vel kveðið og ber að fagna því, að enn eru til menn, sem leggja tíma og erfi'ði í þess- ar rímþrautir, sem vissulega eru og verða vébönd og þoltaugar íslenzkunnar svo lengi sem nokk ur ann þeim og kann þar rétitu tökin. Sannarlega ber vísa eins og þessi svip hins bezta, er sagt hef ur verið: „Æska í fumi fram hjá mér frá sér numin gengur. l'.vrir hruman öldung er. ekkert sumar lengur". Og þessi: Framhald á bls. 30 ÚTSALA IVIánuclaginn 10. janúar hefst okkar árlega útsala Gerið góð kaup Wí Hefst h. manuda^ R2LISINDN Herraföt frá kr. 1000,00. Herrafrakkar frá kr. 500,00. Herrajakkar frá kr. 600,00. Herranælonskyrtur frá kr. 100,00. Drengjajakkar frá kr. 400,00. Drengjanælonskyrtur frá kx. 100,00. Drengjabolir frá kr. 24,00. Drengjabuxur frá kr. 24,00. Taubuxur frá kr. 195,00. Drengjapeysur frá kr. 80,00. Drengjagallabuxur frá kr. 100,00. O. M. M. FL. Terylene bútar ullar bútar immm k
Beinir tenglar
