Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 145. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						18
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 1. JULl 1967.
Valgerður Jónsdóttir
frá Snoturnesi
— Kveðja
F. ?£sept. 1890. D. 19. júní 1967.
H Uw andaðist á Víf ilssböðuim
aðfaranótt mánudagsins 19. júní
eí. eftir margra ára vanheiisu
og langa Legu.
Valgerður var fædd á Jökulsá
1 Borgarfirði eystri 26. sept.
1890, og lífsferill hennar lá ekki
víðá tS langdvala, því að í Borg
arfirði átti hún heima alla tíð,
þótt toún dveldist oft uim stund-
ar sakir annars staðar og lengst
syðra nú síðustu árin.
Foreldrar Valgerðar voru Jón
Björnsson og Vilborg Einarsdótt
ir kona hans. í>au bjuggu á
Jökulsá og áttu sex börn. Þegar
Vailgerður var sjö ára gömul,
drukknaði faðir hennar. Hann
var  þá  ásamt fleiri mönnuin  á
Eiginrnaður minn og faðir,
Friðbjörn Kristjánsson,
Hauksstöðum, VopnafirSi,
lézt  í  Landsspítalianum  þann
29. júná.
Sigurbjörg   Sigurbjörnsdóttir
og börn.
Eigiramað'ur minn og   faðir
okkar,
Ágúst Finnsson,
Njörvasundi 19,
lézt    að   heimili   sínu   þann
29. þ. m.
Agústa  Björnsdóttir
og börn.
Systir okkar
Emelía Hjálmarsdóttir,
aindaðisit 21. júni sL Jarðar-
förin hefur farið fram. Öil-
um þeim sem veittu henni
hjálp og hjúkrun, þökkum
við af aLhug.
Áróra   Hjálmarsdóttir,
Karl   Hjálmarsson.
Maðurinn minn, faðir, tengda
faðir  ag  afi,
Þórarinn Pétursson,
útg-erðarmaður, Grindavík,
andaðist 30.  júní 1967.
Sigrún Högnadóttir,
Bára Þórarinsdóttir,
Arngrímur   Sæmundsson,
Þórarinn Arngrímsson.
Móðir okkar, tengdamóðir og
«rana,
Vigdís G. Markúsdóttir,
verður  jarðsungin   frá   Foss-
"vogskirkju     mánudaginn     3.
•júli   kl.   1,30   e.h.   Blóm   vin-
samlegast  afþökkuð.
Guðrún Sveinbjarnardóttir,
Sigríður   Sveinbjarnardóttir,
Anna Vigdís Ólafsdóttir,
Baldvin K. Sveinbjörnsson,
Ólöf Baldvinsdóttir.         ___
fTutningab'áti, sem áfcti a® gera
tilraun til að flytja vörur inn í
Lagarfljiótsos, en þá um sikeið
var nokkur áhuigi á að koma
varningi tii Héraðs um ósinn,
er ýmsir töldu færan bátum.
Þeim tilraunum lauk með þess-
um bátstapa.
Nú stóð Vilbong uppi nieð
barnahóp sinn föður- og fyrir-
vinnulausan. Hún brá fljótLega
búi, og eftir nokJkur ár hvarf
hún að því náði að halda til
Veestunheims, kjarfomilkii kona
og bjartsýn á rnöguleika í fjar-
Lægu landi. Tvö bórnin urðu þó
eftir í Borgarfirði, þau Valgerð-
ur og Björgvin, sem yngstur var
sysbkinanna. Hann fór til móður
systkina sinna, sem bjuggu á
Sæbakka í Bakkalandi, en Val-
gerður til föðurömmu sinnar,
Ólafar Jónsdóttur, er bjó í torf-
bæ, svonefndum Ólaifarkofa í
Bakkagerði út af fynir sig, og
vamn fyrir sér m.a. með því að
hafa sjómenn í þjónusbu, þvo af
þeim og hirða um föt þeirra.
Þarna á sjávarbakíkanium  við
Títför   föður   abkar,   sonaar
og bróður,
Hólmars Magnússonar,
verður gerð frá FossvogB-
kirkju laugardaiginn, 1. júlí
kl.  10.30 f.h.
Sólvelg Hólmarsdóttir,
Hólg'eir Hólmarsson,
Sigríður Hólmfreðsdóttir,
Magnús B. Magnusson,
Guðrún Magnúsdóttir,
Magnús Magnússon.
Við þökkum arf alhiug auð-
sýnda samúð og vinarhug við
andlát og útför
fsleifs Högnasonar,
forstjóra.
Helga Bafnsdóttir,
Eria G. ísleifsdóttir,
Ólafur Jensson,
Högni T. isleifsson,
Kristbjörg  S.  Helgadóttir,
Gísli R. fsleifsson,
Sigríður Eyjólfsdóttir,
Ingibjörg Högnadóttir.
InniLegar þakkir fyrir auð-
sýndia   samúð   vegna   fráfalls
og jaTðarfanar móður minnar
og systur okkar,
Sigríðar Guðjónsdóttur,
Svanhól, Vestmannaeyjum,
Sérstaklega      þökkum      við
læknum      og     hjúkrun'arliði
Sjúkra,hiúss      Ves-tma.nnaeyja,
sem  önnuðust   hama   af   fré-
bærri alúð.
Guð bttessi ykkur 511.
Þórey og systkin.
þegar þeir voru að fara á ball.
Og Valigerður áitti heima þarna
í kofanum í sfcjóli góðrar
ömmu og var á hverjum tima
þátttakandi í því lífi, er aldri
haafði, fór snemma að vinna í
fiski, fara með hrífu og starfa
að húsverkum, starfsglöð, af-
burðarösk og myndvirk og undi
fáu illa nema iðjuleysi. Valgerð-
ur var greind og sagði mjög vei
mjóa götu þorpsins ólst Val-
gerðiur upp. Þar voru á aðra
hönd grænir balar og tún, en
hinuimegin iágur sjávarbaikki,
fjaran og fjörðuriinn marg-
breytilegur eins og mamnMfið.
Sbundum svarraði brim við
klappirnar og reif fjörumölina,
og stundum var lagnvært og lá-
dautt svo langt sem augað eygði
á haf út.
Þegar Valgerður fluttist að
Bakkagerði til ömimu sinnar, var
þorpið að myndast, og hún lifði
og óx upp með þessu þorpi,
kunni vel við fólk þess og anda.
Þaðan var róið á sjó og hafðar
kindur og kýr til líísiframfærslu,
fjðlbreytni í störfuim, og þar
bjó læknirinn og fakfcorinn,
hreppstjórinn og póstafigreiSlsiu-
maðurinn, þar var skólinji, og
þangað var kirkjan fLutt, en
presfcurinn bjó inn á Desjanmýri
og máfcti loama út eftir tii að
messa. Oft var gestkvæmt í
Ólafarkafanum. Vinir ÓLafar,
þeir sem í sveitinni bjuggu,
supu þar úr kaffibolla, er þeir
komu til kirkju, og unglingarnix
litu   þar   inn  til 'að   snyrta   sig,
Hjartanlega þökkum við
auðsýnda vinátbu og samúð
við andlát og jarðarför eigin-
manns míns, föður, tengda-
föður og afa,
séra Vigfúsar Ingvars
Ingvarssonar,
Desjarmýri.
Guð blessi ykkur öll.
Ingunn J. Ingvarsdóttir
______og aðrir aðstandendur.
Hjantans þakkir færum við
öllum     sem      sýndu      okkur
samúð  og  vináttu við  andiát
og    jarðe-rför    míns    ástkæra
eiginmanns,      föður      okkar,
tengdaföður og afa,
Kristins Þorsteinssonar,
Langeyrarvegi 9,
Hafnarfirði.
Eiginkona, börn, tengdabörn
og barnabörn.
Þökfkum af alhug öllum
vinum og vanidamönnum n«er
og fjær, er sýndu ökkur
samúð og vinanhug við and-
Lát og jarðarför eiginkonu
minnar, móður okíkiar, tengda-
móður og ömimu,
Ágústu Guðríðar
Ágústsdóttur.
Arinb jörn Þorkelsson,
Pálína Arinbjarnardóttir,
Þorsteinn Friðriksson,
Þórir Arinbjarnarson,
Hólmfríflur Jónsdóttir
og barnabörn.
friá; Mfsatvikin varðrveittust fyr-
irhafnarlaust í minni hennar, og
hún sagði frá þeim á persónu-
legan hátt með skemlmtilegu
samblandi af hlýju og gLettni.
Það var Lengi og er enn venja
í Borganfirði, að ungt fóLlk færi
að heiman á haustin í atvinnu-
ieit — það fór suður, eins og
það var kallað, því að flestir
Framhald á bls. 25
Hólmar Magnússon
— Minningarorð
F. 16. jan. 1941. D. 24. júní 1967.
í DAG kveðjum við vin okkar
Hólmar Magnússon, hinztu
kveðju.
Hólmar var fæddur á ísafirði
16. janúar 1941, og var hann því
aðeins 26 ára er hann lézt af slys
förum 24. f.m. Hann var sonur
hjónanna Sigríðar Hólmfreðsdótt
ur og Magnúsar B. Magnússonar,
skósmiðs Hólmar fluttist með
foreldrum sínum og tveim yngri
systkinum til Reykjavíkur 13 ára
gamall. Þroskaárin liðu við leik
og starf og þá hófust kynni okk-
ar félaganna. Þær voru margar
ánægj'ustundirnar sem við átt-
um saman, og fáum aldrei full-
þakkað, en þær voru fyrst og
fremst ánægjulegar vegna þátt-
töku Hólmars, sem kunni og
reyndi að kenna okkur þá góðu
reglu, að hætta hverjum leik
þegar hæst hann fer. Hjá honum
var hófsemin og prúðmennskan
svo sjálfsagðir hlutir, að hver
sem kynntist honum vildi eiga
hann að vini.
En þessi rólegi og prúði vinur
okkar var enginn aukvisi, hann
var karlmenni, sem hægt var að
dást að og treysta. Um haustið
1964 réðist hann til starfa hjá
Rafoikumálaskrifstofunni,        og
var honum falið það vandasama
starf að dvelja aleinn vetrar-
langt, við ísa- og veðurmæling-
ar, tugi kílómetra frá næstu
mannabyggð, inn við öræfi ís-
lands. Það var einn þátturinn, og
ekki sá þýðingarminnsti, í því
undirbúningsstarfi, sem nauðsyn
legt var að framkvæma, áður en
byrjað var á framkvæmdum við
virkjun Þjórsár. í litlum kofa við
Tangafoss, þar sem Tungná fell-
ur í Þjórsá. hafði Hólmar bæki-
stöð í tvo vetur. Það má nærri
geta hversu einmanalegt það hef
ur verið, að dvelja þar aleinn
mánuð eftir mánuð í skammdeg-
ismykri og stórviðrum. Allir vég
ir lokaðir, beljandi árnaT, dynj-
andi fossinn og snæviþakin auðn-
in allt í kring, en ekkert beit á
Hólmar, taugarnar voru í lagi,
hann gafst ekki upp.
Þegar sól hækkaði á lofti og
vegir til fjalla opnuðust, skrupp
um við vinir hans í heimsókn að
Tangafossi og þar kynntumst við
íslenzkri náttúru í allri sinni
dýrð, og hana lærðum við að
meta, og það eigum við fyrst
og fremst Hólmari að þakka eins
og svo margt annað.
Kæri vinur, við vitum að þar
sem þú nú dvelur, hvort sem það
er á himni eða jörð, að þangað
komum við, hvort sem það verð-
ur fyrr eða síðar, og þá tökum
við upp þráðinn þar sem frá vár
horfið í bili. Nú kveðjum við þig
vinur
Foreldrum þínum, systkinura
og börnum getum við ekki hugg-
un veitt, en ef þeim er fróun að
því, þá getum við fullvissað þau
um það, að þau góðu áhrif sem
kynni okkar af Hólmari hafa
haft á okkur, er sá sjóður seia
enginn fær grandað, og við mutt-
um reyna að ávaxta.        *
Vinir.      j
VTÐ lékum okkur saman þegar
við vorum lítil í sveitinni, frænd
systkinin. Við vorum tvö á Þór-
eyjarnúpi ég og Óli Þór bróðir
minn Sonja og Hólmar í Núps-
hlíð. Þetta er í Vestur-Húna-
vatnssýslu, það er stutt á milli
þessara bæja.
Amma í Núpshlíð er bezta
kona og duglegasta sem til hef-
ur verið í heiminum. Þessi sum-
ur var hún rúmliggjandi í bað-
stofunni í Núpshlíð. Yfir rúminu
hékk band sem hún reyndi ann-
an handlegginn á, þann sem hún
hafði misst úr máttinn. Ég sá
bana einu sinni fá asmakast. Þeg
ar það var liðið hjá brosti hún
og bað okkur vera ekki hrædd.
Ekkert okkar hefuT erft það þrek
og þá góðu lund sem hún átti,
svona fólk er liklegast sjaldan
til. Dagarnir voru heitir, stutt-
ir, fallegir og hver öðrum líkir.
Við fórum oft uppí Núp, en það
an er mjög víðsýnt og skemmti-
legt að vera þar uppi. Þennan
dag ákváðum við að fara aðra
leið en vanalega, klifra upp klett
ana. Ég var þeirra lang kjark-
minnst og hef líklega dottið þess
vegna. Ég hruflaði mig aðeins á
hnjánum, en var samt ósköp
aum yfir þessu og fór að skæla.
Hin vildu auðvitað halda áfrarn
og sinna ekki slíkri væluskjóðu,
ég vildi bara fara heim.
Þá tókstu í hendina á mér og
hjálpaðir mér yfir klettana og
leiddir mig niðuT að Núpshlíð.
Amma gaf okkur sinn hvorn
kandísmolann. Þegar ég fór heim
í Þóreyjarnúp stakkstu þínum
mola í lófann á mér.
Amma í Núpshlíð er áreiðan-
lega á góðum stað og hún hefur
tekið á móti þér og hjálpað þér.
Þangað sem gott er að vera,
þangað sem þú getur hvílt þig,
þangað sem gæfan þín er.
Nina Björk.
ÖlLum vinum mínucm naer
og fjær og féUagstsambökuim,
er heiðruðu mig sexbugan
hinn 28. júní, sendi ég mínar
beztu þakkir. Guð blessi ykk-
ur öll.
Páll M. Ólafsson,
múranameiistari,
BirkLLuindi
Af affliug vil ég þaklka 511-
um vinuim mínaim naer og
íjær, sem veitbu mér ógleym-
anlegan dag og gLöddiu mig á
rnargia Lund á sfjötugsafimiæ'li
mínu. Ég bið ykkur öilum
blessuniar Guðs.
Kristimn   Pálsson,
Innri-Njanyík.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28