Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 145. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUB 1. JÚLÍ 1967.
25
Ólafur Jónsson
afgr.m. — Minning
F. 23. des. 1872.  ». 11. júní 1967.
I*AÐ má með sanni segja, að
þeir sam ifJutttu til Vestmanna-
eyja um 'aldaimót, uppkamnir ag
eru anú að kveðja, hafi lifað
tvenna tímana í óMkum heim-
um. Aiillt hið gaimiLa er h&nf ið og
nýtt komið þess í stað. Það er
aðeins uimhiverifiði, landisisýnin og
hin fögru fjöll Egrjanna, sem
halda uppruna sánum. Sjást þó
váða finigraíör hinnar tækni-
mögnuðu mannshan'dar á þeirri
náttúrusiníð. Það er efcki þörf
að lrýsa þeim MfssikEyrðiuim, aem
við búum við í saman'burði víð
það, sem áður var.
11. júná sL lézt í Sijúkralhús-
inu hér elzti íbúi Eyjanna, Ólaf
ur Jónsson ftfá Garðíhúsum, á 95.
flHdursári.
Ég er búinn að þekkja þenmian
hieiðursimann ásamt hans góðu
bonu um hállfrar aldar skeið.
Byrjaði sú kynnimg, þegar móð-
ir mín ásiamt eldri bróður mín-
uim tóku á leigu íbúð í húsi
þeirra 1910. Mun ég seinit
gleyima þeirri einistöku góðvilid,
sem þau hjón sýndu mér, litl-
wm drenig, er ég kom í heim-
sókn til móðiur minnar, og
henni, einstseð'ingisirnióður, reynd
ust þessi heiðurshjón sannir
vinir í raiun.
Ólaifur Jónssion var fædidur í
Akurey í Vestur Landeyjum,
Og fluttist til Eyjia 1896.
Áður en hanin fl.uttiist hingað
vann hamn hjá fondldrum siínum
algeng siveitarstörf, og reri frtá
Landeyjasandi á vetrum eins og
aJigengt viar á  þekn  tíma.
Fyrstu vertiíðina hér reri Ólaf
ur með Finnboga Bi'örnssyni í
Norðuriganði. Síðar tvær á eftir
með Birni syrai hans, seim þá
var að hefja s»ínia gMturíku for-
niannsitíð á nýju vertíðarsfcipi,
sem bar heitið „Nýja öldin" og
þeir áttu aaman Bjönn ag Gísli
J. Johnisen.
Eftir að vélíbátiarnir komu
hér, eignaðislt Ólaifur fljótlega í
vélbát, ásaim't Einari bróður
sánuim, og gerðu þeir út í nofck-
ucr ár. 1908 byggðu þeir bræður
Garðhús, nú Kirkjuveg 14, og
betfur það verið mikiH stórhuig-
«ir fyrir 60 árum, því enn setur
þetta hius mikinn avip á um-
ihverfi sitt 1907 kvæntist Ólaf-
ur Önnu Viigfúsdóttur, ætltaðri
úr FlijótisMíðinni, og má með
sanni segja, að það hafi rerið
þeim báðum mikið gæfuspor.
Allt samMf þeirra hjóna var fró
fyrstu tíð, sivo að Mgœtt má
telja, mótaðist atf virðiwgu, ástúð
og andlegu samræmL sem ent-
ist þeim til aefillioka. Þau hjón
voru einlægir trúmenn og er
ekki ofsaigt, að á heimili þeirra
hafi hverjum nýj'um degi verið
íagnað með hjarta í bæn ag
hiönd að stanfL Eignuðust þau
þrjú böm, eina dottur og tvo
synL Um uppaidið þarf ekfci aí!
tala, þaT báru börnin foreldrum
sdnum fagurt vitni um einstaka
trúmieninsku og góðvild til allra
manna
Arið 191'1 má segja að þátta-
sfcil verði í Mfi  Ólafs, er  hann
bóf það Startf, sem varð vett-
vangur hans um hálfrar aldar
skeið. Réðist hann þá til Gísla
J. Jdhnsenis sem pafclkhusmaður,
sem sivo var kallað. Þiað voru
aifgreiðsílustörif á ýmsum stærri
varningL sivo sem byiggingar-
og útgerðarvörium, ásamt verk-
stjórn við mangháttuð sltörtf í
þágu þassa umsvifamiklia fyr-
irltækis.
Árið 1921 lét Gísli J. Johnsen
reisia hina stóru oiíutanka á
NausthamrL hina fyrstu hér-
lendis og tók þá Ólafur að sér
olíuafigreiðslunia. Og við þetta
sitarf vanm Ódafur til 86 ára ald-
urs og naut alia tíð fyllsta
trausts husíbænda sinma og við-
skiptaima.nna. Þiegar G. J. J.
hætti störfum hér 1930, tók
Tómas M. Guðjónsson við um-
boði hjf. Shell ag að honum
Mtnuim sonur hans Martin Tóm-
asson. í>essa þrjá húsbændur
siíma dáði Ólafur mifcið, er hann
rœdldi um þá, og taldi það mikia
gæfu, að mega starfa svo lang-
an dag fyrir þessa mætu menn.
Mér finnst það táknrœnit um
þennan trúa þjón, að hann
ræðst í starf ag haggast ekki
þaðan fyrr en eftir um hálfa
'öld. Vinnur sitarf sitt svo veL
að ekki fellur blettur á hams
skjöld, öllu er 6hætt í höndum
'hans, aldrei niein hætta á, að
ekik sé það gert, sem gera áttL
'ag gera þurfti. Ef hann hlýtur
ekki trúrira þjóna laun, þá hef
ég misskilið meira en lítið í
kenningum hans, sem launun-
um ræður.
Ólafur var raunsær maðuA
sem bjó yfir andlegu jafruvægi
og sálarstyirk, er veitti honum
þrek og bar hanm uppi á sár-
ustu stundum lífs hans. Við
¦andiát einbadóttur hans um
tvítugt, elskaðrar eiginkonu
1954 og að síðustu, að sja á bak
kærum synL Jóni banfcagjiald-
kera, árið  1960 í blóma Mfsins.
En svo mikill var sá'liarsityT'k-
ur Ól'afs við þennan ás.tvinai-
missi og svo mikið vald hafði
hanin á tilfinningum sínuim, að
Htt varð séð. Eftir lát konu sinn
ar  dvaidi   Ólafur    á    heimilum
sona sinnia, Jöns og Tryggva, etft
ir því, sem honum hemtaði. En
trytggð við Garðhús, sitt gamla
toeimilL var mikil, eins og oft
vill verða hjlá öldruðu fólkL
Enda hafði hann þar ailtaf ann-
an samaistað, þar til hann fór í
tsjúkriahúsið hér, en þar drvaidi
hann tvö síðustu árin, og hélt
andlegu beilbnigði fram á síð-
asta ár.
Eg sem þessar límur rita
heimsótti Ólaif öðru hvoru í
sjúkrahúsið og það vair sanniar-
iega lærdómsríkit að eiga við-
næður við þennan háaHr>aða ððl
ingsimann. Oft spurði hann mig,
'hvort mangt hefði verið við
kirkju á eunnudaginn, en
Landakirfcja var honum kær
stiaður, ag þar lét hann sig ekki
vanta á m.essudögum, meðan
heilsian leyfðL
Ég held að fé'tt sé lærdóms-
rdkara í lifinu, en að kynnast
gamalimennL sem ætíð er að
vaxa í þolinmæði og mann-
gæzfcu, og tekur ellimörkunium
með lotningu og undirgefni við
lífsins ór.júfaniega lögimáL Og
hiugsar til allra gjatfa sáns liðna
Jáfs með þakklæti til -skapar-
ens.
Virðing, þakklæti ag söknuð-
ur eru dýrustu blómin í þeim
blómiakra.nsi minnin'ganma, sem
vinir ag samiferðamenn leggja
á leiði Ólalfs Jónssonar að leið-
lariofcum.
Vertu blessiaður,  góði  vinur.
Friöfinnur Finnsson,
Oddgeirshólum.
- KVEDJA
Framhald af bls. 18
fóru í þá ótrtina. Flest kom aft-
ur, þegar voraðL og vann heima
sumarlangt, en sumt hvari að
heiman fyrir fullt og alit, enda
mun nú fleira af borgfirzfcu
fólki í Beykjacvík einni en heima
1 BorigarfirðL Vaigerður fór
suður, er hún haíði aHdur tiL
var einhverj,a vetur að heiman
í vistum á SeyðisfirðL í Reyfcja-
vik og víðar, en hún kom jafn-
an heiim aiftun, og það átti fyrir
henni að liggja að lifa mestall-
an starifsdag sinn í BorgarfirðL
Sumarið 1918 var Valgerður í
kaupavinnu í Geitaivák hjá Jóni
BjörnssynL og 11. nóvember
um haustið giftist hún bróður
Jóns, Andrési á SnotrunesL flutt
ist í Nes og tók við búsforráð-
um.
Hér mætti raunar segáa marg-
sagða sögu um bjón, sem störf-
uðu saimhent að búskap í aveit,
ólu upp myndairleg og dugmikil
börm, fjölguðu gripum, faerðu út
og bættu tún, byggðu upp hús
og drðgu björg í bú hörðum
höndum bæði í landi og úr sjó.
Sú saga gerðist niú é Snotrunesi
ag varð löng saga og faiieg, ó-
svikin sólsfcinssiaga er mér óhætt
að segja, en þó ekfci með þeim
hættL að lífið léki við þau Val-
gerði og Andrés einlægt og enda
laust. Nær væri að segja, að þau
hefðu siveigt lífsvandann að
vilja sínum og gert támann að
ljosum degi með þvi að taka
fast á og Mta enfiðleikana ekki
smækka sig né deyfa. Þrekmifc-
ið fólk og hugrakkt sér gegnum
öl él og sfcugga, og það sann-
aðist á þeim Valgerði ag And-
rési. Þau bjuggu yfir 30 ár á
Nesi, efcfci stórbúi, en samt við
rausm og án þurrðar.
Staða húsmóður í sveit hefir
löngum verið vanmaetin, bæði að
því er snertir þjóðfélagslegt
gilldi ag einlkum þó störfin sjélf.
„Kivenfólfcið í kyrrðum sat,
kemlbdi og spann á rokkinn,"
bvað Páll Ólafsson, þegar karl-
mennirnir véku sér út í „mokk-
inn" tii að bjarga fénu, og hon-
um finnst ekki mifcið til um iðju
þess. SennEega hefir þó engin
stétt átt jafnerilsaman og erfið-
an verfcalhring og svéitakonan.
Störf Vaigerðar voru að sjálf-
sögðu í engu léttari en stéttar-
systra hennar flestra, en hún
var svo myndarleg í ölium hús-
móðurverikum, að sérstaka eft-
irtekt vaktL ag margir urðu
þeir, sem kynmtust matargerð
hennar og snyrtimennsfcu.
Snotrunes er í þjöðbraut, og
þar komu margir, er' éttu leið
um. Og þau hjónin löðuðu að
sér ifóik, margir komu þar að
gamni sínu og dvöidu gestanæt-
urnar og lengur sumir við góða
skemmtan, spil og samræður
fram á nætur og ra'Usnarbeina
veittan aif ánægju. Þau éttu
víða vinL og þótt annir kölluðu
að aill.ajafna, kusu þau sér bæði
svigrúm tii að létta sér upp,
sækja m'annfagnað og rækja
kynni taka þátt í fél.aigsliífi.
Valgerður átti góðan hlut í
kvenifélaginu á BongarfirðL fyr
irmyndarfélagi, sem hnatt mörgu
þörfu í fraimtovæmd og aðstoð-
aði þá, sem enfitt áttu. Fnátaf-
ir af þessu tagi borguðu sig, þótt
þær kostuðu harðar vinmu-
sfcorpur,  þegar heka kom.
Valgerður og Andrés eignuð-
u&t sex börn, og vonu þau þessi:
Björn bóndi í Njarðvík kvænt
ur Ásthildi Fétursdóttur, Elín
Björgheiður husfreyja á Snotru-
nesi gift Hjaita Péturssyni fná
Njia!rðviik, Jón sjómaður í Kiópa-
vogi kvæntur Jónu Sigurðar-
dóttur frá Merki í BorgarfirðL
Viiborg Ingibjörg gift Sigurvini
Þorkelssyni fná Sandi á Snæ-
felismesi vélgœzlumanni í Vest-
mannaeyjuim, Skúii bóndi i
FramnesL sem er nýbýli 1
SnotruneslandL kvæntur Krist-
ínu Eyjolfsdóttur fná Bjargi I
BonganfirðL og yngst var Anna
Þurdður,   en   hún   lézt   sumarið
1943 þá  13 ára  að aldrL
Þegar Valgerður veilktist, kom
skaipgerðartþróttur             henrtaar
gleggst í Ijós. Nú í vetur og
vor, og þó raunar fyrr, var hún
sivo hart leikin af sjúfcdomi
sínum, að oft rnátti hún sig vart
hnæra í rúminu, en samt léku
henni gamanyrði á vör, hin við-
felldna, hlýja kimnL sem ein-
kenndi viðmót hennar fyrr. Þó
vissi hún giöggt, til hvers dró.
„Ég bið ekki um bata," sagði
hún við vinikonu sína, nokkru
áður en hún lézt, „bara um þrek
til að þola þetta." Og sú baen
veittist hennL hún hélt þrek-
lyndi sínu og æðnuleysi tii
hinztu stundar.
Á Snotrun.esi hefir iöntgum
verið tvíbýli. Saimtímis Andrési
og Vaigerði bjuggu á hinu býi-
inu foreldrar mínir, Halldór Ár-
mannsson og Gróa Björnsdóttir
systir Andrésar. Árið 1930
byggðu þeir tvíbýlishús í féiagi
ag fengu til þess lán úr bygg-
inigarsjóð'i. Því láni fylgdi sú
kvöð, að byggt yrði samkivæm.t
teikningu, sem lánastofnunin
lagði til. f aðeins einu atriði
var breytt út af þessari teikn-
ingu; það voru hafðar dyr á
millivegg í forstofu, svo að inn-
angengt yrði milli íbúðanna.
Hurðartötur var sett í þessar
'dyr, en aldrei var sett. á hana
loka af neinu tagi, og vanalega
stóð hún upp á gtátt. Sambúðin
m'illi heiimilanna var jafnan 1
stffl. við þessar opnu dyr, sam-
gangur oftar á dag en tölu yrði
á komið.
Af þessum fyrri húsbænduim
er Andrés nú einn á lífL Ég
sendi bonum, börnum hans og
barnabörnum hugheilar samúð-
ankveðjur með þökk fyrir alla
þá tíð, er við áttum þair sam-
an.
Ármann Halldórsson.
	¦¦¦¦¦
1 PILTAR,           .-"T ¦ EFÞloEIGifflmNUSTillu /Æ.          á ¦ »A A ÉCÍ HRINMNCi   //?/    / f/i ¦ -    ¦                            / ,vír	3
	
LAUGARDAGUR
7:00 Morgunútvarp
Veðurfregnlr — Tónletkar —
¦7:30 Fréttir — Tónleikar — 7:55
Bæn — 8:00 Morgunleikfiml —
Tónleikar — 8:30 Fréttir og veð-
urfregnir — Tónleikar — 8:55
Fréttaágrip og útdráttur úr for-
ustugreinum dagbla5anna —
Tónleikar — 9:30 Tilkynningar
— Tónleikar — 10:05 Fréttir —
10:10  VeSurfregnir.
12:00 Hádegisútvarp
Tónleikar — 12:25 Fréttir og veð
urfregnir — Tilkynningar.
13:00 Óskalög sd'óklinga
SigríSur   Sigurðardóttir   kynnir.
14:30 Laugardagsstund
Tónleikar og þættir urn útllif,
ferðalög, umferiSarmál og slíkt,
Kynntir af Jónasi Jónassynd.
(15:00 Fréttir).
16:30 Veðurfregnlr.
Á nótum æskunnar
I>óra Ingvadóttir og Pétur Stein
grimsson kynna  nýjustu  dægur
lögin.
17:00 Fréttir.
Þetta  vil  ég heyra
Árni Reynisson verzlunarfulltrúl
velur sér hljómplötur.
18:00 Sö.gvar 1 léttum  tón:
Andrews-systur   syngja    nokkur
lög.
18:20 TEkynningar.
18:45 Veðurfregnir — Dagskrá kvöl'd^
ins.
19 M Fréttir
19:20 Tilkynningar.
19:30 Gömlu   dansarnirt
Karin Juel oJL syngja og leika.
30:00 Dag-legt   lif
Árni    Gunnarsson    fréttamaður
sér um þáttinn.
20:30 Karmonikuieikur I útvarpssal
John    Molinari    frá    Kaliforníu
leikur 1 hálfa klukkustund.
21:00 „Groandd þjoðlif"
Fréttamenn:   Böðvar  Guðmund*
son  og Sverrir  Hólmarsson.
21:18 Staldrað  við  1  Vín
Guðmundur    Jónsson    segir   frá
dvöl sinni þar í borg og kynnir
tónlist þaðan.
22:06 „Járnbrautarslys",  smásaga  eftlr
Thomas Mann. Ingólfur Pálma-
son   islenzkaði.
Bjarni Steingrimsson leifcari l«a.
22:30 Fréttir  og  veðurfregnir.
Danslög.
24:0 Dagskrárlofc.
Dlt EXECUTAIR* 880,
Th»
TYPEWRITE*
BAR.
HVERT SEM ÞÉR FARIÐ
HVAR SEM ÞÉR ERUÐ -
Hafið æ/íð FERÐABAR
írá EVER-WEAR með yður
SKOÐIÐ FERÐABARINA HJÁ:
HERRADEJLD P. & Ó.
AUSTURSTRÆTI 14
LAUGAVEGI 95
TÓBAKSVERZLUN TÓMASAR
LAUGAVEGI 62.
HERRAHÚSIÐ
Aðalstrgeti 4.
.?¦" ¦ -. J _
Tíie EXECUTAIR* 707,
TRAV-L-T3AR"
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28