Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 218. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						22
MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 27. SEPT. 1967
Jón Bjarnason, ritstjóri
>:*:-:¦:•:¦:**:>::::
Fáein orð um látinn vin.
SEINT á sumri 1942 vorum við
nokkrir reykviskir blaðamenn á
leið norður á Kjöl. Það var kyrrt
og fagurt kvöld með lágri vest-
ansól og bleikgulu geislaskini
um norðvesturhorn Hofsjökuls.
Þetta var mín fyrsta ferð um
Kjalvegssvæðið, og átt'hagafjöll
bernsku minnar blöstu við sum
hver, yfir breiðum heiðum langt
í fjarska.
í þessari ferð sá ég Jón Bjarna-
son, blaðamenn og ritstjóra, í
fyrsta skipti. Hann var einn í
hópnrum. Við gengum saman um
kvöldið út í kísilbunigurnar á
Hveravöllum, báðir djúpt hrifn-
ir af víðum, máttugum öræfa-
geimi. Ferðafélag íslands var að
sækja fólk upp í Kerlingafjöll,
og blaðamennlrnir voru gestir
félagsins. Arbókin um fjalla-
svæðið var þá í smíðum.
Frá þessum tíma höfum við
þekkzt og orðið vinir. Fáeinum
kvöldum áður en hann slasaðist
leit hann inn til mín, rétti mér
kassa    með    nýtíndum    berjum
FaðLr okkair, afi og tengda-
faðir,
Guðni Þórarinsson
frá Hofsósi,
lézt   í   sjúkraJiúsinu   Sa/uðár-
króki 25. þ. m.
Börn, barnabörn
og tengdaf aðir.
Eigjnimaðuir  iminn  og faðir
okfcar
Guðbjartur Kjartansson
bifreiðatstjóri,
andaðist    að    heimili    okkar,
Eskihlíð 8, 25. þ. m.
Valgerður   Ólafsdóttír
og börn.
Faðior okkar og tengdafað-
ir,
Sigurður Guðmundsson,
pípulagningampistari,
Barónsstíg 18,
andaðist  þriðjoMÍaiginn  26.  þ.
m.
Katrín Signrðardóttir,
Ingigerður Sigurðaxdóttir,
Guðmundur Sigurfisson,
Sigurður Sigurðsson,
Guðlaug Bjarnadóttir,
Sæmundur Sigurðsson,
Sigríður Þórðardóttir.
vestan frá bernskuheimili sínu í
Dölum. Það sinn sáumst við síð-
ast
Ekki hef ég neina tölu á þeim
ferðum, er við höfum saman átt
á árum þeim, sem hér liggja á
milli, stundum tveir einir, oítar
í hópferðum.
Það er ekki tilgangur stuttrar
gxeinar að rekja ætt Jóns eða
starfsemi. Aðrir, kunnugri þeim
efnum, gera það efalítið. Hann
var Dalamaður, fæddur að
Laugum 5. marz 1909. Hann tók
snemma órofa tryggð við æsku-
heimili sitt og áttihaga. Rúmlega
tvítugur útskrifðast hann úr
Kennaraskóla fslands og fékkst
við kennslu um árabil. Árið
1941 gerðist Jón blaðamaður við
„Nýtt dagblað", en réðst seinna
að „Þióðviljanum" og annaðist
fréttaritstjórn hans um tæpa tvo
áratugi, frá 1946 til 1964. Þá tók
hann við Sunnudagsblaði „Þjóð-
viljans", þ.e. vikulegu aukablaði
til fróðleiks og skemmtunar en
að mestu utan við stjórnmála-
umræður. Sökum fjárskorts varð
þó að hætta þeirri útgáfu innan
tiðar.
Jón var prýðilega ritfær mað-
ur og áhugasamur um landsmál.
Hann gegndi bæði rrtarastörfum
og formennsku í Blaðamanna-
félaigi íslands, ritari í 7 ár og
tvívegis formaður félaigsins.
Ég gat þese í upphafi, að á
vegum Fexðafélags íslands hefðu
kynni okkar hafizt. Það félag á
blaðamönnum margt að þakka
um 40 ára skeið. Þeir hafa oft
brrt greinar í þágu þess, getið
starfs þess og tilgangs af velvild
og hlýju. Þar stóð Jón fremstur
Elskiulegust dóttiir okfoar og
sysrtir,
Sigríður Þórunn
Hallgrímsson,
sem lézt af silysföruim í Þýzka^
landi 17. þ. m., verður jarð-
sungin frá Fossvogskirkju
miðvifcudaginn 27. september
kiL 1.30 e. h,
Þórunn og Ólafur
Hallgrímsson
og systkin.
Vegna útfaxar
frú Margrétar Árnadóttur,
Vífilsgötu 6,
þökkium við margvísJegan
heiður henni sýndatn, og hlý-
hiuig í ofokar garð.
Ragnheiður Guðmundsdóttir,
Guðm. P. Guðmandsson,
Vilborg Jónasdóttir,
Steinar Guðmundsson,
Jósíana.  Magnúsdóttir,
Anna G. Beck,
IJnnsteinn Beck,
Sigurður H. Pétursson.
t	t Við   þölckum   innilega,  öll-
Hjarbkær eiginkona min og	uim þeiim, sem sýndu hlýhug
móðir okkar,	og saimúð við andilát og úitför
Anna Stef ánsdóttir,	Kristins Magnúsar
Borg, Miklaholtshreppi,	Halldórssonar,
andaðis-t    að     heimili     sírnu,	Hverfisgötu 67,
sunnudaginn 24. septemiber.	og (heiðnuðu mineinigu ihane.
Jarðarförin hefur  verið  á-	Kristín Sigurðardóttir,
foveðin, laugardaginin 30. sept.	Gislína Magnúsdóttir,
kl.    14   að    Fáskrúðárbakka.	Elín Magnúsdóttir,
Bílíerð verður frá Umferðar-	Sigurður Guunarsson,
miðsitöðinni fol. 8 sama datg.	Sigríður Ma^nusdóttir,
Asjrrimur Þorgrímsson	Andrés Adólfsson,
ojr börn.	Valgerður Magnúsdóttir, 1         Skarphéðinn Össurarson.
	
í flokki. Ævinlega var hann boð-
inn og búinn að veita málefnum
Ferðafélagsins lið og stuðning í
blöðum þeim, er hann starfaði
við. Hann var dalabarn í fleirri
en einni merkingu. Hann unni
íslenzkri náttúru miklu meir, að
ég hygg, en af orðum hans mátti
ráða. Hann fór ungur maður
langar göngur um öræfin í hópi
góðra félaga. Eyddi sumarleyf-
um inni við jökla og fjöll, þegar
því var við komið. Var dulur og
fámáll við ókunnuga en gaman-
samur og hlýr í vinahópi.
Ótal sinnum leitaði óg til hans
um greinar í þágu Ferðafélags-
ins, þar sem óskað var eftir að
skýrt væri frá ferðum þess,
starfsemi þess á ýmsum sviðum,
svo sem nýjum ferðum, fundum
til kynningar og mörgu öðru,
sem laut að ætlunarverki þess.
Alltaf var þvílíku kvabbi tekið
jafn vel og sinnt, en nú er þessi
ferðaunnandi um íslenzk fjöll
horfinn af sviðinu.
Jarðneskar leifar Jóns Bjarna-
sonar verða fluttar vestur í átt-
haiga hans. Þar lifði hann bernsku
sína og æsku. Þangað stóð hug-
•ur hans jafnan. Og þaðan var
hann nýkominn, er slys það bar
að  höndum,  sem svo óvænt  og
Eiginkona mín,
Katrín K. Söebech,
verður jarðsungin frá Foss-
vogskirkju föstudag 29. sept.
kl. 10.30 f. h.
T. J. Júlínusson.
Faðir okkar, tienigdafaðir og
afi,
Garðar Jónsson,
verkstjóri,
Skipholti 6,
verður jarðsungkun frá Foss-
vogsikirkju,    föstudaginn    29.
sept. kl. 3 e. h.
Blóm vinsaimiiegasit afþökk-
uð.
Dætur, tengdasynir
og barnabörn.
Þökkum innilegia auðsýnda
samúð og vináttu við andlát
og jarðarför eiginmanns, föð-
ur, tengdaföður og afai,
Kjartans Guðmundssonar.
Þórhildur Sgurðardóttir,
Sigurbjörg Gústafsdóttlr,
Emil Guðmundsson
og synir.
sárlega batt endi á líf ag starfs
góðs drengs, öllum til harms og
trega, er þekktu hann, en þó
mest nákomnustu ástvinum
hans.
Sá, sem þessar línur ritar, vill
fyrir Ferðafélag íslands þakka
'honum hjartanlega allan hans
á'huga á málefnum þess, hlýju og
greiðvikni í þess garð allar hans
velviljuðu greinar um það og
ætlunarverk þess. Ástvinum
hans og lífsförunaut um áratugi
votta ég innilegustu samúð mína
og  hluttekningu.
HallgTÍmur Jónasson.
SKORÐ hafa verið höggvin í
fámenna íslenzka blaðmanna-
stétt á þessu ári. Tveir hinna
eldri — þó hvorugur við aldux —
hafa horfið af sjónarsviðinu,
fyrst Þorsteinn Jósefsson og nú
Jón Bjarnason, sem um aldar-
fjórðung var blaðamaður og síð-
ar fréttastjóri og ritstjóri Sunnu-
dagsblaðs Þjóðviljans.
Jón var kennari að mennt, en
gerði blaðamennsku að ævistarfi
sínu, réðst að Nýju dagblaði
1941, en varð blaðamaður við
Þjóðviljann  ári síðar.
Jón Bjarnason var ljúfmenni
og góður í samskiptum. Hann
lét  ekki mikið  yfir sér og vax
sjaldnast orðmargur, en athyglin
var vakandi, ag fastur gat hann
verið fyrir, ef því var að skipta.
Hann var hjálpsamur og miðlaði
oft þeim, sem yngri voru, af
reynslu sinni og þekkirngu. Hann
mætti tíðum á blaðamannafund-
um hér fyrr á árum, og var allt-
af visst öryggi í þvi að hafa
hann sér við hlið, því sjaldnast
var komið þar að tcmum kofa.
Jón Bjarnason starfaði mikið
að félagsmálum blaðamanna.
Hann var ritari Blaðamanna-
félags íslands um margra ára
skeið og formaður þess í tvö ár.
Munu fáir hafa setið lengur í
stjórn Blaðamannafélagsins en
hann. Sýnir það vel vinsældir
hans innan stéttarinnar og það
traust, sem félagar hans báru til
hans. Jón naut sín bezt í þröng-
um hópi — var tillögugóður,
skemmtilegUT og oft hnyttinn.
Hann var einn þeirra, sem enzt
hefur hvað lengst í blaðamennsk-
unni, því erilsama starfi, og hér
áður fyrr þótti þar tæpast fund-
arfært væri Jón ekki mœttur.
Fyrir blaðamenn er því sökn-
uður að Jóni Bjarnasyni. Við á
Morgun'blaðinu vottum konu
hans og öðrum aðstandendum
dýpstu samúð okkar — og hörm-
um hið skyndilega fráfall hans.
Þorbjörn Guðmundsson.
Sigríður Þ. Hallgrímsson
Fædd  24. júní  1948
Dáin   17.  sept.  1967
„Skjótt hefur sól brugðið sumri".
Sunnudaginn 17. sept. lézt Sig-
ríður af slysförum, er hún var á
ferðalagi í V-Þýzkalandi. Við
kvöddum hana glaða og ham-
ingjusama fáum vikum áður, og
vorum farnar að hlakka til end-
urfunda á næstunni.
Sirrý var fædd þann 24. júní
1948 á Jónsmessunni og þannig
orkaði hún á okkur, vinkonur
hennar, umlukin birtu Jóns-
messunnar ag nóttleysi. Vin-
áttuböndin hnýttust strax á
fyrsu skólavikunum og styrkt-
ust því meir, sem kynnin urðu
nánari.
í vor lauk hún prófi úr Verzl-
unarskóia íslands, og hópurinn
dreifðist, sem átt haíði samleið
í 3-4 ár. Lífið og starfið beið
okkar, með öllum fyrirheitum
sínum og vonum. Og nú ert þú
elsku Sirrý, okkar svo snögglega
horf in, að erfiitit er að átta sig. Þú
varst ávallt svo mikill gleðivaki
og góðvildar, svo trygglynd og
sönn,    að    söknuður   okkar    og
minningin   um   þig   mun   ekki
fyrnast.
Foreldrum Sirrýar, frú Þór-
unni og Ólafi Hallgrímssyni, svo
og systkinum hennar, Guðmundi
og Margréti, biðjum við góðan
Guð að styrkja og hugga í sorg
þeirra, og öllum ástvinum og
vandamönnum vottum við inni-
lega samúð okkar.
Vinkonur.
Jónas og Þorvaldur
Stefánssynir
Minningarorð
ÞANN 21. júná sl. var gjörð fré
Akureyrarfoirkju útför bræðr-
anma, Jónasar og Þorvaildar Stef-
ánasona, en þeir höfðu látizt með
orfárria daga miHibild.
Mifcið fjölmenni var við út-
förina og margra bró döggvuð
tregaitárum. Ex sár hanmiUiT foveð
inn að aldraðri móður þeirra
bræðra og öðnuim ástvinum og
skal send isamúðarkveðjia. Þakk-
ir og bænir munu fylgja bræðr-
unum yfir móðu þá, sem heim-
ana skiilur, og á sælla sviði mtun
þeim gefasit það isumair, sem eng-
inn vetuir fær sigirað. Mæitti það
vera huggun gegn þeim harmi,
sem nú brennir hjörtu vanda-
manna þeirra og vina^
Af Þonvaldi Stefánissyni hatfði
ég ekiki persóruulieg kynni, en
leiðk ofokair JóniasaT Stefárnsson-
ar mættust í KristneshæJi fyrir
fáum árum og þau kynnd voru
á þann veg, að hugur minn geym
ir nú um hann þá minninigu, sem
engir sifcugigiar dyija. Jónas var
einstaifour að hógværð og háttvísi
og á meðal bezitu og sönmustu
drengja.
Jónas  Stofánisson  var fæddur
þann 9. september 1916 og var
þvi aðeins liðlega fimmtuguT að
aldri, þegar bttta hlaut að hlýða
fcailili þess, sem ræður lflfi og
dauða. Enda þótt allir þeir, sema
vopu Jónasi fcunniugir, vissu, að
hann gekk engan dag heill til
sikógar, kom and'lát hans, sem
bar skjótt að, þó á óvairt. En
efitir margra ára heilsiuforest
vieittist honum þó sú ilíkn að
þurfa ekki að iheyja lanigt hel-
stríð og hinn beiizki bikar tær-
andi ellihirörn<una.r beið hans
ekki. Sú er bót við sársauka eft-
Huglheiilar þakkir færi ég
ölluim þeiim, sem sýndu mér
vin.semd á sjötuggaifmæli
mín-u 16. sept. sL með heiim-
sóknum, sfoeytum og gjöfum.
L,if ið heil
Arinbjörn Magnússon.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32