Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 89. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 4. MAÍ 196«
n
Sambland af naturalisma
og abstraktion
Ég er ekkert teiminn við að segja
pað, segir Valtýr Pétursson
um málverkasýningu sína
Það var komið líf í gamla
Listamannaskálann, er við lit
um þar inn í gær. A veggj-
um héngu 63 ný málverk eft-
ir Valtý Pétursson, tilbúin til
sýnirigar, sem hefst næstkom
andi laugardag. Málverkin
blasa við svo fersk og lif-
ándi, þegar komið er í dyrn-
ar, að skálaskriflið hverfur í
skuggann. — Ég mátti til með
að sýna í þessu húsnæði einu
sinni enn, því að það verður
í síðasta sinn. Skálinn á að
hverfa fljótlega, sagði Valtýr
sem þarna var á næstu grös-
um. Fólk á heldur ekki að
koma til að hneykslast á skál
anum, heldur til að skoða
myndirnar.
Þarna efndi Valtýr til sinn
ar fyrstu einkasýningar árið
1950, en þá hafði hann árið
áður haldið sjálfstæða sýn
ingu í París. Nú eru einka-
sýningar hans orðnar 12 táls-
ins. Og þetta er sú veiga-
mesta. Um það var hann okk-
ur sammála. Og hún er mjög
nýstárleg frá hans henli,
enda allar myndirnar frá síð-
ustu þremur árum. Á nokkr-
um hefur hann þó byrjað
löngu fyrr. T.d. eru 20 ár
síðan hann hóf að mála
stærsta málverkið á miðjum
endaveggnum. — Ég hefi mál
að eitthvað í hana á hverju
ári, segir Valtýr, en endan-
lega mynd fékk hún ekki fyn
en síðustu tvö árin. Fyrir eitt
hvað    15    árum    var    hún    á
breyzt  mikið  síðan.   Ég  vinn
oft þannig.
Valtýr hefur vinnustofu á
Vesturgötunni með útsýni
norður og vestur yfir hafið.
Þess sjást merki á þessari
sýningu. Sólin við hafflöt-
inn er oft viðfangsefnið. En
sólin er margbreytileg í mynd
unum, getur verið rauð, blá,
græn, gul, hvít óg blágrá og
stemmningin eftir því marg-
vísleg. Það er náttúrustemn-
ing í þessum myndum. Já,
þarna kom það. Það er ein-
mitt náttúrukenndin, sem gæt
ir svo víða í þessum mynd-
um   Valtýs.   Kannski   er  það
nýi  svipurinn?   Eða  þá  þessi
klassíski  tónn,    sem   bregður
fyrir.   Ekki   hefur   Valtýr   þó
fengið    orð    fyrir    að    vera
klassískur náttúrumálari.
— Já, þetta er sambland af
naturalisma    og    abstraktion.
Eg  er  ekkert  feiminn við  að
segja   það,   segir   Valtýr.   Og
þessar   myndir   eru   klassísk-
ari   en   ýmsar,   sem   ég   hefi
áður   gert.   Ég   hefi   nú   hall-
ast  meira að  gömlu  meistur-
unum í myndbyggingu og lit-r
um, þó ég notfæri mér þetta
öðru vísi en þeir.
Við höfum orð á því að ein
myndin  minni  í  tóni svolítið
á spönsku  gömlu meistarana,
hvort   Valtýr   hafi   verið   ný-fékk huI» «kk> fyr en sl. tvö ár.
lega  á  Spáni. — Nei,  Prado-
við alls konar kreddur, sem
sóttu á fyrir ýmiskonar áhrif
af nýjungum fyrr á árum. Með
aldrinum víkkar sjóndeildar-
hringurinn og maður notar
aðeins það sem hentar manni
sjálfum.
safnið er eiginlega einasta
stóra listasafnið í Evrópu,
sem hann hefur ekki skoðað
vandlega. Og um allar þess-
ar bollaleggingar, segir
hann: — Ég er á seinni ár-
um  alveg búinn að  losa  mig
Valtýr Pétursson í Listamannaskálanum. Tvær af myndunum hans um sólina og hafið sjást i
septembersýningu,    en    hefur baksýn.
Þessa mynd hefur Valtýr veriS að mála í 20 ár, en þennan svip
—   Þú hefur verið í miklu
vinnuskapi að undanförnu,
Valtýr. Og einmitt nú ertu
ekki á listamannastyrk. Hef-
urðu ekki verið það meira og
minna í 20 ár?
—   Ég hefi nokkrum sinn-
um verið settur út af list-
anum, síðast þegar vinstri
stjórnin var við völd. Og svo
aftur núna. Af hverju, veit
ég ekki. Og það hefur fleira
gengið mér á móti undanfarið,
sem ég vil ekki nefna. En það
hefur ekki dregið úr mér
kjarkinn. Þvert á móti orðið
til þess að ég dreif mig upp
og í að halda þessa sýningu.
Ef maður verður vondur,
reynir maður að berja í borð
ið og sanna tilveru sína,
ekki sízt þegar svona er far-
ið að. Það er alve'g óhætt að
segja það upphátt, að ég
reiddtst. Það á enginn neitt
inni hjá mér. 22 ár eru síðan
mín kynslóð byrjaði að sýna
í þessum bæ og ekki hefur
þess orðið mikið vart að pen-
ingastofnanir,   eins   og   bank-
Framhald á bls. 25
Húsgagnagerð
gömul
09 blómleg iingrein
— Framleiðendur mcetfu erlendri samkeppni með því
fjölgun fyrirtækja, en mörg
hafa stækkað verulega og
vélakosturinn hef ur verið auk
inn og bættur, og má nú
segja að eins mikil sjálfvirkni
sé orðin hérlendis við fram-
leiðsluna, og hægt er að koma
við.
Húsgögn eru, eins og svo
margt annað, háð tízkunni, og
hafa íslenzkir húsgagnafram
leiðendur     fylgst    vel    með
þeirri framþróun og breyting
um sem orðið hafa. Hins veg-
ar ber fremur lítið á sjálf-
stæðum og þjóðlegum stíl í
húsgögnum okkar, eins og hjá
sumum öðrum þjóðum.
Eitt þeirra fyrirtækja sem
framleiða húsgögn er B.Á.
húsgögn li.f. Brautarholti 6.
í tilefni iðnkynningarinnar
ræddi Mbl. viff forsvarsmann
Framhald á bls. 2ö
að auka gœði vöru sinnar
VEUUMISIENZKT
SLENZKUR IÐNADUR
Sagt er, að
íslendingar
verji að til-
tölu stærri
lilnta tekna
sinna, en
gerist með-
al annarra
þjóða, í það
að gera
heimili    sín
vistleg og búa þku smekkleg-
um og góðum húsgögnum.
Miklu varðar því að vel tak-
ist til í íslenzkri húsgagna-
framleiðslu og að húsgögn
þau sem framleidd eru sam-
ræmist þeim kröfum sem nú-
tíminn gerir til þeirra, bæði
.hvað snertir gæði, útlit og
verð.
Sú deild Iðnsýningarinnar í
Laugardalshöllinni 1966, sem
einna mesta athygli almcnn-
ings vakti, var sú, er hús-
gagnaframleiðendur sýndu í
vörur sinar. Þar var vitan-
lega aðeins um sýnishorn að
ræða, en þau færðu eigi að
síður mönnum samvinnu um
hve þessi iðngrein er í raun-
inni orðin þróuff hérlendis,
og að óþarfi er að leita langt
yfir skammt, þegar húsgögn
eru valin.
Húsgagnaframleiðsla     hér-
lendis er vitanlega gömul iðn
grein, þar sem þörfin hefur
alltaf verið fyrir hendi. Um
langan aldur varð hver að
vera sjálfum sér nógur, og
forn íslenzk húsgögn bera oft
vitni um hagleik, þótt hætt
sé við að nútímamönnum
þættu þau ekki öll þægileg.
Það var ekki fyrr en und-
ir aldamótin 1900 sem innlend
framleiðsla húsgagna hófst
með þeim hætti sem nú tíðk-
ast þ.e., að þau séu framleidd
á vinnustofum og verkstæð-
um og síðan seld þeim er
hafa vilja- Einna elzt slíkra
fyrirtækja mun teljast hús-
gagnasmíðastofa            Jakobs
Sveinssonar við l£irkjutorg
sem starfaði frá\1860. f kjöl-
farið fylgdi síðan Húsgagna-
vinnustofa Sveins Eiríkssonar
er rekin var frá 1895—1902,
og síðar trésmiðja Völundar
h.f., stofriseíit 1904 og Jón
Halldórsson og Co. stofnsett
1908. Þróunin hélt síðan á-
fram. Ný fyrirtaeki bættust
við og önnur hættu starfsemi
sinni. Um verulega fjölgun
húsgagnaframleiðenda var
ekki að ræða fyrr en um og
eftir stríð, en þá voru þeir
orðnir á annað hundrað. Síð-
an hefur- ekki  orðið  veruleg
Aðalsteinn  Hallson kaupmaður í Híbýlaprýffi, stendur hér hjá nýjustu framleiffslu þeirra, sófa
setti er þeir kalla „módel 68".
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32