Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 272. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 5. DES. 1908
17
ik Þjark um tilhögun triðarráðstetnu
ik Tito vill ekki aðstoð Bandaríkjanna
ft Aukin áhrif Vestur-Þýzkalands
FRIÐARUMLEITANIR í Viet-
nammálinu eru að þokast á
lokastig, þótt samkomulag eigi
enn langt í land. Eftir mánað
ar þref hefur Saigon-stjórnin
fallizt á að senda fulltrúa til
friðarviðræðnanna í París gegn
loforði frá Bandaríkjastjórn um,
að þeir gegni „forystuhlut-
verki" í öllum umræðum um
framtíð Suður-Vietnam. En bú-
ast má við miklu þjarki um til-
högun friðarráðstefnunnar, þar
sem Norður-Vietnamar og Þjóð
frelsisfylking Viet Cong viður-
kenna ekki Saigon-stjórnina og
Saigon-stjórnin viðurkennir ekki
Þjóðfrelsisfylkinguna  sem  sjálf-
irnar „samsteypustjórn" í Suð-
ur-Vietnam. Til þess verður að
fá samþykki fulltrúa Saigon-
stjórnarinnar.
Það eina sem Saigon-stjórnin
hefur raunverulega haft upp úr
andstöðu sinni gegn Parísarvið-
ræðunum er, að erfitt er að
halda því fram, að hún sé al-
ger leppstjórn Bandaríkja-
manna eins og kommúnistar
gera. Saigon-stjórninni er Ijóst,
að Bandaríkjamenn eru að draga
úr stríðsþátttöku sinni og að
stjórn Nixons mun reyna að
finna leið út úr stríðinu. Þess
vegna er það aðaltakmark Sai-
gon-stjórnarinnar að draga brott
störfum             suður-vietnömsku
nef ndarinnar í París.
Saigon-stjórnin hefur áskilið
sér rétt til að hætta þátttöku
sinni í viðræðunum ef árásum á
vopnlausa svæðið og ógnarað-
gerðum gegn íbúum Suður-Viet-
nam verði haldið áfram, enda
hafa Bandaríkjamenn sett svip-
uð skilyrði fyrir stöðvun loftár-
ásanna á Norður-Vietnam. Sam-
komulag Bandaríkjamanna og
Norður-Vietnama um að draga
úr stríðsrekstrinum er mjög ó-
Ijóst, og því þarf lítið út af að
bera til þess að upp úr viðræð-
unum slitni.
Almennt er spáð löngu þjarki
Fulltrúar Norður-Vietnams ogViet Congs í Parísarviðræðunum (talið frá vinstri); frú Nguyen
Thi Binh, fulitri'ii Þjóðfrelsisfylkingar Viet Cong, Le Duc Tho, sérlegur ráðunautur samninga-
nefndar  Hanoi-stjórnarinnar,  og Xuan Thuy, formaður norður-vietnömsku     samninganefndarinn-
stæðan samningsaðila. Hinar
raunverulegu viðræður geta ekki
hafizt fyrr en að loknum við-
ræðum um tilhögun ráðstefnunn
ar: hlutverk það, sem sendi
nefndirnar gegna, sætaskipan við
samningaborð, hvernig sendi-
nefndunum skuli stjórraað (eru
þær tvær eða fjórar?) og ýmis
smærri atriði.
Samkomulag
langt undan
Ekki horfir vænlega um sam-
komulag á friðarráðstefnunni.
Thieu, forseti Suður-Vietnam,
hefur tilkynnt, að fulltrúar Sa-
igon-stjórnarinnar haldi ekki til
Parísar tQ þess að komast að
samkomulagi, heldur til að sýna
góðan vilja sinn og sannreyna
góðan vilja Hanoi-stjórnarinn-
ar. Talsmaður Viet Cong í Par-
ís lýsti því yfir, að Saigon-stjórn
in væri ekki fulltrúi neins held-
ur „þræll" bandarískra hús-
bænda. En fréttaritari banda-
ríska blaðsins Washington Post
bendir á, að hvorki Norður-Viet
nam né Viet Cong hafi dregið í
efa forsendurnar fyrir þátttöku
Saigon-stjórnarinnar í viðræðun
um, enda sé ljóst að kommún-
istar vildu fyrir hvern mun að
Saigon-stjórnin tæki'þátt í við-
ræðunum en sjálf vildi hún það
ekki.
N-VIETNAMAR ÞOLINMÓDIR
Thieu hefur þráazt við vegna
þess, að honum er ljóst að Par-
ísarviðræðunum getur aðeins
lyktað á þann veg, að dregið
verður úr völdum stjórnar hans.
Þess vegna hafa Norður-Viet-
namar og Viet Cong sýnt mikla
þolinmæði til þess að ná yfir-
lýstu markmiði: að koma á lagg-
flutning Bandaríkjamanna sem
mest á langinn. Það var engin
tilviljun, að Nguyen Cao Ky
varaforseta, einum ósveigjan'leg
asta leiðtoga Suður-Vietnam,
var falið að hafa „eftirlit" með
í Parísarviðræðunum, og munu
báðir aðilar halda uppi miklum
áróðri fyrir má'lstað sínum. Á
meðan verður áfram barizt á víg
vellinum, og þar verða úrslit-
in  ef  til vill knúin fram  þegar
allt kemur til alls. Hinir bjart-
sýnustu vona, að Norður-Viet-
namar telji hagsmunum sínum
bezt borgið með því að draga úr
stríðsrekstrinum og fá þar með
framgengt skjótum brottflutn-
ingi bandaríska liðsins. Saigon-
stjórnin vill draga brottflutning
á langinn eða búa að minnsta
kosti svo um hnútana, að sam-
komulag í Parísarviðræðunum
bindi ekki enda á tilvist henn-
Heræfingar
í Rúmeniu?
TITO Júgóslavíuforseti kom á
óvart með því að lýsa yfir því
á blaðamannafundi á laugardag,
að hann teldi landi sínu ekki
stafa hætta af utanaðkomandi ár
ás og að hann hefði tilkynnt
bandarísku stjórninni, að engin
þörf væri á aðstoð til að verja
landið. Vitað er, að síðan Rúss-
ar réðust inn í Tékkóslóvakíu
hafa Júgóslavar gripið til víð-
tækra ráðstafana til að efla
varnarviðbúnað sinn og jafnvel
farið þess óformlega á leit að
Bandaríkjamenn veiti óbeina
tryggingu fyrir aðstoð ef Rúss-
ar ráðast á landið. Síðan hefur
Tito margoft varað Rússa beint
eða óbeint við því að ráðast inn
í Júgóslavíu, seinast einum degi
fyrir b'laðamannafundinn.
í raun og veru fékk Tito trygg
ingu fyrir aðstoð á ráðherraíundi
NATO í Briissel fyrir skemmstu
þegar Dean Rusk utanríkisráð-
herra lýsti yfir því að Banda-
ríkjamenn mundu ekki halda að
sér höndum, ef Rússar gripu til
íhlutunar í Austurríki, Júgóslav
íu eða Rúmeníu. Nú hefur Tito
reynt að draga úr þeim ugg, að
Rússar kunni að láta til skarar
skríða gegn Rúmenum, og lýst
yfir því, að hann viti ekki til
þess að Varsjárbandalagið muríi
halda heræfingar í Rúmeníu í
vor, en að sjálfsðgðu verði það
gert, ef Rúmenar fallist á það,
þar sem þeir séu aðilar að
bandalaginu.
Afstaða Bandaríkjamanna
Stjórnniálafréttaritarar vilja
þó ails ekki útiloka þann mögu
leika, að heræfrhgarnar verði
haldnar í Rúmeníu með þátttöku
sovézkra hersveita, því að mönn
um er enn í fersku minni hlið-
stæð þróun fyrir innrásina í
Tékkóslóvakíu í sumar, þegar
Varsjárbandalagið efndi til um-
fangsmikilla heræfinga í land-
inu sjálfu og meðfram landa-
mærum þess. Fréttir, sem virðast
Tito marskálkur: aðvarar Rússa
en haf nar bandarískri aðstoð.
vera áreiðanlegar benda l'íka til
þess, að á hermálafundi, sem
haldinn var fyrir nokkrum dög
um í Búkarest undir forsæti Jak
ubovskys marskálks, yfirmanns
herafla         Varsjárbandalagsins,
hafi verið ákveðið hvenær her-
æfingarnar skuli fara fram, og
telja flestir að það verði í vor
eða snemma í suroar (sumir telja
að það verði jafnvel fyrr).
Þegar þrálátur orðrómur var
á kreiki um yfirvofandi innrás
Rússa í Rúmeníu í september,
sá Johnson forseti ástæðu til að
vara sovézka ráðamenn við af-
leiðingunum, sem fylgja mundu
í kjölfar slíkra aðgerða, og öðru
hverju hefur þessi kvittur gosið
upp aftur. Ceusescu, forseti Rúm
eníu, hefur enn ítrekað, að Rúm-
enar geti ekki fallizt á þá kenn-
ingu, að sameiginlegir hagsmun-
ir valdablakkar kommúnista
verði að ganga fyrir hagsmun-
um og þar með fullveldi hinna
einstöku ríkja. Mikilvægt er tal
ið, að það var júgós'lavneska
fréttastofan Tanjug sem fyrst
skýrði frá ræðunni, sem átti
greinilega við ástandið í Tékkó-
slóvakíu."
Á  ráðherrafundinum   í  Briiss-
el lýsti Rusk síðan yfir  því,  að
Framhald á bls. 23.
Björgvin Kristjánsson, Bolungarvík:
Svona skaltu vera, Kalli minn
MIKIÐ hefur verið skrifað um
kjördæmisráðstefnu Alþýðubanda
lagsins á Vestfjörðum, sem hald
in var 7. sept. s.l. Nú síðast 29/10
skrifar Karvél Pálmason í Morg-
unblaðið, mér skils't það vera
svar til Halldórs Ólafssonar á
ísafirði. En á ísafirði er gefin út
opna af blaði og er hún kölluð
Vestfirðingur, opnunni er ritstýrt
aif Halldóri þessum. Etoki veit ég
hvað lesendur Morgunr>l. hafa
skilið af þessuim skrifum Karvels,
því varla er hægt að ætlast til
að allir lesi kiomima-opnuna frá
fsafirði.
Svo vildi til, að ég var einn
af þeim sem „eltu" KarveL eins
og Halldór orðar það, í skriifuim
sínum. Hann skrifar ófhróður um
Karvel, ékki er mitt að svara
Javí. En ég get ekki komizt hjá
að taka eftir,. hve námfús Hall-
dór er á vinnubrögð, því nú
er   þetta   orðinn   eldri  maður.
En það var einmitt uim þetta
leyti sem við heyrðum það í
fréttuim, að Rússar ásökuðu einn
mikillhæfasta stiórnmálaimann
Téktoa um samstarf við nasizta,
sögðu að Ihann ætti þeiim líf sitt
að launa. Maður, sem sat mörg
ár í fangelsaim þeirra!!!
Rússar báðu manninn afsök-
unar síðar.
FÉKK  LÚBVÍK  GÆSAHÚÖ?
Nú hætti ég að gera að gaimni
mínu. Ég veít ósköp vel, að Hall-
dór var ekki að lœra þessi vinnu-
brögð  núna.
Allskonair óhróður uon menn,
og svik við þjóðir, er algengt
orðið að bei'tt sé, af þeim stjórn-
arvöldum, sem Halldór dáir. Sú
aðferð var orðin margireynd af
komimú'nistuim löngu áður en
Ungverjar og Tékkar fundu fyrir
henni.
Útvarpsfréttir segja frá því, að
Lúðvík Josiefsson vilji etoki for-
mennsiku í Alþýðuibandalaginu,
skyldi honum ekki vera bötnuð
gæsahúðin, sem hanm fékk við
innrás Rússa í Tékkóslóvakíu?
Eða er hann hræddur við Sósia-
lista veiruna, sem Allþbl. er búið
að taka?
Ekki sikyldi ég lá honum það.
HALLDÓR DEILIR A KARVEL
Halldóri finnst Karvel ebki að
sínu skapi í  hreppsnefnd  Hóls-
hrepps.   Mér   skilst   þó,   að   það
versta sem honum þykir að hon-
ÍUm, sé að aðrir, sem í hreppsnefnd
Hólshrepps eru, skuli geta unnið
með honuim og hann með þeiim.
Mér skilst helzt á þessum
skrifum Halldórs, að ef Karvel
sæktí ráð sín til hans, þá tnyndi
hann segja: Þú átt að vera á
móti öllu, sem þar kemur fraim,
hvort sem það er gott eða slæmt,
bara á rnóti, þá koma hiniir
óánægðu til okkar, alltatf er nóg
af þeim, og þá ertu kornimi, Kalli
minn.!
En Karvel er ekki kornmún-
isti, og hefur aldrei verið, svo
ekki er skrítið þótt Halldóri líki
ekki hans  háttalag.
Ekki er maður þessi ánægður
með veíkalýðsmálin í Bolungar-
vk, eða stjórn Karvels á þeím,
en þar er hann eikki einn á bati,
því ég hef ekki hitt neinn, sem
þakkað hefur, hvorki Karvel né
nokkrum öðrum af þekn, sem
hafa NENNT að sinna félagsmál-
um.
Þetta almenna áihugaleysi á fé-
lag&máluim er meinsemd, sem
Bolungarvik hefua- ekki farið
varhluta af. Það er meinsemd,
sem ofstækisfullir og frekir
kormmúnistar hafa einmitt stór-
grætt á.
Það  er  rétt  hjá  Halldóri,   að
óánægju vaktí það hjá mör.g-
uma, að ekki skyldi vera kosið
hér í Bolungarvík síðast, þegar
aknennt yar gengið til sveitar-
stjórnarkösninga. Einn af þeim
óánægðu var ég. En Halldór er
Isfirðingur, og var því ekki á
opnum hreppsnefndarfundi, sem
haldinn var í Bolungarvík, þar
sem þessar raddir komu fram,
þar tók til miáls Ólafur Halldórs-
son, og mælti hann með því að
kosið yrði, en hóf mál sitt þó
,með því, að votta þeiim, sem i
hreppsnefnd voru, sitt fyllsta
traust, og það svo að oddvitinn,
Jónatan Einarsson, stóð upp óg
þakkaði Ólafi traustið, sem
hann sýndi hreppsnefndinni, og
kvað þá ekki vafa leika á hvaða
lista Ólafur hefði kosið, ef kosn
ingar  hefðu  farið  fram.
Svo það er ekki eins skrítið
og Halldór vill meina, að Ólafur
Halldórsson skyldi vera einn af
þeim sem „el'bu" Karvel.
SÓSÍALISKT LÝBRÆÐI
Kommúnista ófreksjan heftii'
sýnt á sér andlitið, nú með stuttu
millibili, Ungverjaland og Tékkó
slóvakia.
Framhald á bls. 25
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32