Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 20. DESEMBER 1968
17
Eiga erlend f iskiskip að f á að landa á íslandi ?
Mikil ó1j;h hefur verið með-
al norskra sjómanna og út-
gerðarmanna vegna löndunar-
leyfa þeirra, sem íslenzk skip
haf a f engið í Noregi að undan
förnu. Einkum hefur það ver-
ið norsku útvegsmönnunum
þyrnir í augum, að skipum
þeirra skuli ekki vera veittar
sömu undanþágur hér í landi.
Þá hafa íslenzk skip einnig
landað í Færeyjum, en þar
virðist ekki vera nein and-
staða út af löndunum þessum.
Tii að mynda sagði formaður
útvegssambandsins í Suður-
Mæri fyrir skömmu í ræðu:
„fsland hefur hvað eftir annað
neitað norskum snurpunóta-
bátum að landa á Islandi með
þeim afleiðingum, að bátarn-
ir hafa þurft að sigla yfir haf-
ið með síldarfarminn lausan
í lestinni, og líf norsku sjó-
mannanna því í beinni hættu,
ef farmurinn skyldi kastast
til í lestinni. Það eru okkur
mikil vonbrigði, að norsku
löndunarlögin, sem sett voru
til varnar norskum fiskveiði-
mönnum, skuli vera svo létt-
væg, að það eru fyrirvara-
laust gerð ómerk án þess að
okkur séu veittar samsvarandi
undanþágur í landi því, sem
nýtur góðs af undanþágum
okkar."
Hver er svo skoðun ís-
lenzkra útgerðar- og fiski-
manna á þessu máli? karnn
einhver að spyrja. Og til þess
að fá svar við spurningunni
sneri Morgunblaðið sér til
nokfcurra manna, sem starfa
í sjávarútveginuim og spuröi
þá, hvort þeir teldu rétt að
leyfa erlendum fiskiskipuim
að landa hér á landi.
Fara svör þessara manna
hér á eftiir:
KOMIÐ VERÐI A GAGN-
KVÆMUM LÖNDUNAR-
LEYFUM
Páll Guðmiundsson, formað-
ur Félags ísi. síldveiðisjó-
manna, sagði: — í mörg ár
nutu Norðmenn leyf is til lönd
unar á fiski í íslenzkum höfn-
um. Þeir settu hér upp verk-
liltt _..

-«*K.
_M_
smiðjur til vinnsiu á síld og
hval, einnig söltuðu þeir víða
síld hér á landi. Ég hef ástæðu
til að æbla að þeim hafi verið
veitt löndunarleyfi hér án
þess að um gagnkvæmt lönd-
unarleyfi væri að ræ'ða, því
að mér hefur verið sagt, að á
árunum eftir stríð hafi íslenzk
ur bátur farið út til Noregs
og ætlað að stunda þar síld-
veiði í reknet, þar sem veiði
brást hér, og hafi hann orðið
að koma hekn án veiða, þar
sem hann fékk ekki löndunar-
leyfi né neima fyrirgreiðslu í
Noregi.
Ég tel þó a_ öMum sé hag-
kvæmt að komið verði á gagn
kvæmum löndunarleyfum með
allan fisk, bæði við Færey-
inga, Norðimenn og aðrair þjóð
ir, en vafalaust verða leyfin
vissum skilyrðum háð, sivo
sem að heimabátar gangi fyrir
með löndun, er mikill afli
berst að.
Um þetta flutti ég tillögu
á fundi í Skipstjóra- og stýri-
mannafélaginu Aldan 196'5.
Var tillagan mikið rædd og
samþykkt einróma eftirfar-
andi:
„Fundur í Skipstjóra- og
stýrimannafélaginu Öldunni
skorar á hátbvirta ríkisstjórn
að athuga möguleika á gagn-
kvæmum lönduniarmöguleik-
um á síld fyrir Norðmenn hér
og ísienzk skip í Noregi".
OG ÞÓ FYRR HEFDI VERIÐ
Aðaisteinn Jónsson, útgerð-
armaður á Eskifirði sagði:
— Á að veita erlendum
fiskiskipum lönduirleyfi hér?
Já, og þó fyrr hefði verið. Og
leyfin eiga ekki að vera bund-
in eingöngu við síldina, held-
ur allan fisk. Ut af Ausitfjörð-
um hafa á undanförnujn árum
verið norskir Hnuveiðarar,
sem salta þar þorskinn um
borð. Annan fisk hiroa þeir
ekki, enda þótt óhjákvæmi-
lega hljóti að fljóta með tals-
vert af öðrum góðfiski. Það
væri því akkur fyrir báða, eif
þeir fengju að landa þessum
aukaafla hér í stað þess að
henda honum. Sama er reynd-
air að segja um Bretann. Ég er
sannfærður uim, að brezkir
togarar myndu oft telja hag-
kvæmt að landa afla sínum
hérlendis, og geta síðan byrj-
að „túrinn" a_ nýju frá ís-
landi.
ENDURSKOÐA ÞARP
LÖGIN UM LÖNDUNAR-
BANN
Guðmundur Jörundsson út-
gerðarmaðiuir svaraði spurn-
ingu okkar á þennan hátt:
Spumingunni hvort leyfa
skuli Norðmönnuim og Færey-
inguim löndun síldar á íslandi,
vil ég svara á eftirfarandi
hátt:
Hinn 31. janúar 1965 ritaði
ég grein í Morgunblaðið, þar
sem ég benti á þær þreyting-
ar, sem átt hefðu sér stað á
síðari árum í okkar fram-
leiðslu og markaðsmálum, er
gæfu ástæðu til að endurskoBa
lögin um bann við löndun á
fiskí úr erlendum skipum í
íslenzkum höfnum.
í lofe umræddrar greinar
sagði svo: „Ég vil beina því
til ráðamanna þeirra, er með
viðskipta og framleiðslumál
okkar fara, hvort nú sé ekki
einmitt rétti tíminn til að af-
létta umræddu löndunar-
banni, en setia í þess stað hóf
legar reglur um löndun fisk-
afurða af eriendum sikipum í
íslenzkum höfnum og skapa
með því betra saimstarf við
nágr. nnaþióðir okkar. bæta
úr hráefnisskorti vinnslu-
stöðva, einkum úti á landi. oS
stuðla bann'-e iafnfrsmt að
aukinni eialdevrisöflun í
þióðarbúið", slík ábending á
ekki síður við nú. bar sem
siáanlefft er í framt.f.inni. ef
sTídin hagár. fönfru sintv líkt
og hún gerði 2 sl. ár. þá mun-
um við íslendingar neyðast til
að sækja hana á þau veiði-
svæði, sem of langt liggja frá
íslenzkuim höfnum, tii þess að
hægt sé að nýta hana að gagni
hér. Munum við því veriða að
leita á náðir nágrannaþjóða
með upplagningu aflans.
Ef svara á umræddri spurn-
ingu, tel óg að hafa veirði í
huga eftirtalin 4 atriði.
1.  íslenzkar fiskvinnslustöðv-
ar og síldarverksmið.ur eru
í stöðugu hi-áefnissvelti.
2.  Markaðsmöguleikar okkar
íslendinga eru mim betri
nú, en á þeim tímum, þegar
lögin voru sett um bann
við KSndun fisiks úr erlend-
um skipum.
3.  Ef síld veiðist í Islandsmið-
um hafa Norðmenn eftir
sem áður mibla veiðimögu-
leika, með því að flytja
síldina á flutningaskipum
til Noregs er því vandinn sá
sami, hvað snertir sam-
keppnina á miðunum, sem
mest var óttast þegar lög-
in voru sett,
4.  Löndun fisks af erlendum
Skipum hérlendis skapar
hliðstæða fyrirgreiðslu fyr-
ir Menzk fiskiskip hjá við-
bomandi þjdðuim.
Svar mitt er því hiklaust
játandi, að við eigum nú að
bjóða okrkar viðskiptaþjóðum
upp á gagnkvaam víðskipti,
hvað löndun á hráefni snerti-
GAMLAR OG  URELTAR
HUGMYNDIR
Sturlaugur Böðvarsson á
Akranesi sagði: — Ég tel, að
við eiguim tvímælalaust að
leyfa erlendum fiskiskipum á
landa hér, svo fremi sem fisk-
iðjuverin geta tekið á móti
aíla þeirra.
Við höfum lengi farið eftir
gömlum og úreltum hugmynd
um í þessu efni, sem urðu til
á þeim tíma, er Norðmenn
höfðu einokunaraðstöðu á síld
veiðunum hér víð land og á
söltun á Siglufirði, þannig að
íslenzkir bátar komust alls
ekki að.
Það er raunar ekki annað
en eðlilegur viðskiptaháttur
að leyfa erlendum fiskiskip-
um að landa hérlendis, o? það
er heldur ekki nein ný bóla
að tillögur uim ga?nkvæma
löndwn koma fram. Ég minn-
ist bess t.d. að á árunum í
krin«um 10^5 revnduim við
hiá H Böftvnrcsvni og Co. að
fá evfi fvrir niMska tooara »ð
landa Viiá rvkknr. ol átt'im við
að   frvsta   fí'kinn   o<;   f1"+<a
hann si'ðan ti,l Pnll nndv. Fn
levf^ð fékkst ekki v."nn Hessa
úreHa huTsi'narTiáttnr w»m bá
gilti og ffildir raunar enn.
BRÝN NAUÐSYN ATVINNU
LEGA,  GJALDEYRISLEGA
OG  MEÐ  TILLITI TIL
MARKAÐA
Einar Sigurðsson, útgerðar-
ma'dur, sagði: — Það sem
háir rekstri frystihúsanna
einna mest er skortur á hrá-
efni. Hvað som gert er til að
auka hráefnisöflun er spor í
rétta átt —- það mundi bæta
afkomu húsanna og auka á
atvinnu í landinu. Þá er þess
og að minnast, að fiskur og
síld tvöfaldast venjulega að
útflutninigsverðmæti við verk
un í landi.
Allt eru þetta svo veigamikl
ar ástæður, að ég álít að
einskis skuli ófreistað til að
auka hráefnisöflun, einkum
til frystihúsanna, og þá einnig
méö því að þaupa fisk og
síld af erlenduim skipum.
Önnur   hlið   þessa   máls  er
sú, að þetta mundi geta stór-
aukið útflutndng landsmanna
af sjávarafurðum, vilji artoid
skip á annað borð líta við
því að selja íslendingum, og
þannig drýgt gjaldeyristekj-
urnar.
í þriðja lagi gætu gagn-
bvæmir samnirngar milli Is-
lands og annarra ríkja, um
löndun verið mjög mikilvæg-
ir fyriir íslenzka útgerð á fjar
lægum miðum, eins og reynd-
ar hefur sýnt sig að er ohjiá-
kvæmileg, einkum vegna þess
að síldin hefur lagzt frá land-
inu og íslendignar verða a®
sækja á erlend mið, ef þeir
eiga að veiða nokkra síld, því
síldarleysið hér við land er
svo algjört.
Ég tel því, að það sé ekki
aðeins sjálfsagt að vinna að
þessum málum, heldur geti
það verið þjóðinni, eins og niú
er háttað brýn nau'ðsyn, at-
vinnulega og gjaldeyrislega
séð og einnig með tilliti til
aðgangs að erlendum mörkuð-
um.
FISKLANDANIR
ERLENDRA  SKIPA  GÆTU
AUKIÐ ATVINNU
Sighvatur Bjarnason í Vest-
mannaeyjum sagði: — Ég vil
leyfa erlendum skipum að
landa hér fiski, þegar þau
telja sig þurfa á því að halda.
íslendingar eru nú farnir a'ð
landa síld í Noregi og víðar,
og tel ég það hjálpa Islend-
ingum mikið. En ég er þeirrar
skoðunar, að við verðum að
boma fram við aðra eins við
viljum að aðrir bomi firam
við okkur. Það eru uppi marg
ar raddir um að atvinna þurfi
a'ð vaxa og tel ég það rétt, en
enginn nefnir hvernig það
eigi að gerast. Fisklandanir úr
erlendum skipum gætu gefið
vaxandi atvinnu hér á landi.
HLYNTUR LÖNDUNAR-
LEYFUM EF HAGSMUNA
ÍSLENZKRA  ER  GÆTT
Pétur Sigurðsson, alþingis-
maður, svaraði spurningunni
á þessa leið: — Ég er því
hlyntur að erlendum skipum
verði veitt löndunairleyfi hér-
lendis svo framarlega sem
gætt er hagsmuna okkar sjó-
manna. Það er ljóst að mikill
hréefnisskortur er víðast hvar
á landinu í flestum fiskvinnslu
stöðvum og verksmiðjum, og
því gæti verið hagkvæmt a'ð
erlend skip lönduðu fiski hér.
En auðvitað verður að gæta
þess að með þessu skapist
ekki offramboð vissra tegunda
þegar á erlendan markað kem
ur, sem kæmi þá harðast nið-
ur á íslenzkum sjómönnum og
útgerðarmönnum.
HLJÓTUM   AD   VERÐA   AÐ
VEITA TILSVARANDI
LEYFI
Jón   Sigurðsson,   formaður
Sjómannasambands Islands,
sagði: — Eg tel að við getum
alls ekki ætlazt til að fá eða
farið fram á löndunarleyfi í
nágrannalöndunum nema að
við komum til móts við þessi
lönd og veitum flota þeirra
tilsvarandi leyfi hér.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32