Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						22
MORGUNBLAÐIÐ, FOSTUDAGUR 20. DESEMBER 1968
Minning:
Guðbjörg Árnadóttir
yfirhjúkrunarkona
VIÐ andlátsfregn Guðbjargar
Árnadóttur rifjuðust upp fyrir
mér minningar frá samstarfi
okkar, er hún var yfirhjúkrun-
arkona við Sjúkrahús Vest-
mannaeyja, en ég yfirlæknir
þess. Við þessu starfi tók hún
1928 a frú Sólveigu Jesdóttur,
sem hafði gegnt því í fyrstu
byrjun. Þáð var mikill munur
að flytja úr gamla franska spít-
alanum í nýja sjúkrahúsið, en
þó voru þar vinnuskiljrrði
hjúkrunarkverma næsta erfið,
ef miðað er við nútímakröfur. I
húsinu var engin fólkslyfta og
varð því að bera þá sjúklinga,
sem ekki voru gangfærir, niður
í kjallara til röntgenmyndunar.
Á miðhæð hússins, þar sem voru
16_18 sjúkrarúm, var ekkert
baðherbergi, heldur aðeins á
efstu hæð og í kjallara, og kost-
aði þaS einnig burð milli hæða.
Að vísu hafði yfirhjúkrunarkon-
an á að skipa tveimur öðrum
hjúkrunarkonum og hjúkrunar-
nema einnig að jafnaði, en hún
fór   þó   alls   ekki   varhluta   af
Móðir mín
Ingibjörg Magnúsdóttir
Suðurgötu 17, Hafnarfirði,
andaðist   að   Hrafnistu   mið-
vikudaginn 18. des.
Fyrir hönd aðstandenda.
Svanhildnr Siffurjónsdóttir.
Magnea Aðalbjörg
Árnadóttir
frá Syðri-Ey,   Skagastrðnd,
andaðist miðvikuda.giran 18.
des. á sjúkrahúsinu, Blöndu-
ósi.
Börnin.
Móðir mín
Anna G. Hallson
andaðist  að   Gimli,   Kanada,
14. desernber sl.
Erlendur Blandon.
Sonur okkar
Gunnar Pétur
Reykjavíkurveg 24,
sem andaðist 16. þ.m. verð
ur jarðsunginn frá Þjóðkirkj-
unni í HafnarfirSi laugardag-
inn 21. des. M. 13.30 e.h. —
Blóm vinsamlega afbeðin, en
þeim sem viTdu minnast hans
er bent á Félag lama'ðra og
fatlaðra.
Asa Bjarnadóttir
Bjarni Árnason.
þessu erfiði. I>á annaðist hún all-
an undirbúning á skurðarstofu
og svæfingar venjulega að auki,
og oftast kom til hennar kasta
að veita viðtöku sjúklingum, svo
sem af skipum, hvort sem var á
degi eða nóttu. Guðbjörg heitin
hafði þannstóra kost sem hjúkr-
unarkona að vera geðgóð á
hverju sem gekk, þýð og glað-
lynd gagnvart sjúklingum og
lipur í samvinnu við annað
starfsfólk, en hafandi þó stjórn
á verkum. Heimilisbragur á
sjúkrahúsinu var því ágætur og
stuðluðu einnig að því mann-
kostir hinna hjúkrunarkvenn-
anna.
Einn höfuðþátturinn í lundar-
fari Guðbjargar heitinnar var
það, hversu barngóð hún var.
Á þessum árum, þegar berkla-
veikin var í algleymingi, höfð-
um við eina stofu með 5—6
rúmum eingöngu fyrir börn með
eitlaberkla e'ða útvortis berkla,
en auk þess voru um styttri
tíma börn á ýmsum aldri til að-
gerða, svo sem vegna botnlanga-
bólgu, og hafði Guðbjörg eink-
ar gott lag á að ná við þau
nauðsynlegum tengslum fljótt
og vel, eyða kvíða þeirra og fá
þau til að kunna vel sig á spít-
alanum. Þegar svo tekst til, eru
börn ánægjulegustu sjúklingar,
sem hægt er að hafa, og bezt að
gera til hæfis. Sjálf hafði Guð-
björg reynslu af því að vera
sjúklingur á   spitala,   og   þa'ð   í
framandi landi, því að hún hafði
sem unglinigur haft húðberkla í
andliti, fengið sig læknaða af
þeim á Finsensstofnuninni í
Kaupmannahöfn, en bar þeirra
þó alltaf nokkur merki.
Líðan sjúklinga á sjúkrahús-
um eða vistheimilum, einkum
þeirra yngstu og þeirra öldruð-
ustu, fer að miklu leyti eftir því,
hvort þeir finna innilega hlýju
eða aðeins kalda skyldurækni
hjá því hjúkrunarfólki, sem fer
um það huga og höndum —
hvort þeir verða þess varir, að
„hjartað sé meö, sem undir
slær". Um það þurftu þeir aldrei
að vera í neinum vafa, sem nutu
hjúkrunar og aðhlynningar Guð-
bjargar. Fyrir það og ágætt sex
ára samstarf okkar minnist ég
hennar með þakkJæti og hlýjum
huga nú, þegar lokið er erfiðum
síðasta áfanga á leið hennar
hérna  megin grafar.
P. V. G. Kolka.
Hurgreiðslustofan „GREIÐAN"
í nýjum husukynnum
HÁRGREIÐSLUSTOFAN
„Greiðan" hefur nú flutt í
ný og einkar vistleg húsa-
kynni í miðbænum við Háa-
leitisbraut 58—60. Eiríkur
Óskarsson, annar eigandi stof
unnar sýndi blaðamönnum
húsnæ'ðið og sagði frá þeirri
þjónustu, sem þar er á boð-
stólum. Eiríkur er hár-
greiðslumeistari og hefur auk
Útför móður minnar, tengda-
móður, ömmu, langömmu og
systur
Ingibjargar Þórðardóttur
frá Bolungarvík,
fer fram frá Fossvogskirkju
kl. 10,30 árd. laugardaginn
21. þ. m. — Blóm og kransar
afþakkað, en þeim sem vildu
minnast hennar er bent á
líknarstofnanir.
Enika Enoksdóttir
Guðmundur Sveinbjörnsson
Bjarni Þórðarson.
þess lagt stund á hárkollu-
gerð í Þjóðleik'húsinu í þrjá
vetur, hann sagði að áherzla
yrði lögð á hárkollu og toppr
þjónustu, auk litunar, lagning
ar og alls þess sem heyrir til
hársnyrtingu.
í „Greiðunni" geta tólf
viðskiptavinir fengið þjón-
ustu samtímis og þarna munu
vinna að staðaldri fimm stúlk
ur ásamt Eiríki. Innréttingar
eru nýtízkulegar og stólar og
hárþurrkur af vönduðustu
gerð. Einnig má nefna að í
sambandi vfð hárgreiðslu-
stofuna er starfrækt snyrti-
vörubúð, og þar fæst einnig
gott úrval hárkolla og toppa.
Dóttir okkar
Stefanía Snorradóttir
verður jarðsungin laugardag-
inn  21.  desernber   frá   Kópa-
vogskirkju. Athöfnin hefst kl.
10,30.
Fyrir hönd vamdamaima.
Sifiurlaug  Sveinsdóttir
Snorri Signrðsson
Hrauntungu  52
Kópavogi.
Grétar Skaftason
skipstjóri — Minning
OSS Islendingum er ekki ný-
mæli, að bátur eða skip hverfi í
hafi eða brotni í spón við grýtt-
ar strendur landsins með þeim
afleiðingum, að hópur manna
gistir vota gröf. Með þeim hætti
hefur margur góður drengur lok-
ið göngu sinni hér íheimi. Samt
mun það svo hvert sinn, sem slys
gerist við sjóinn, að upp á hrjúft
yfirborðið skýzt einn snarasti
þátturinn í íslendingseðlinu og
vér Skynjum í andrá ,að vér eig-
um marga bræður og syni.
Sjóslysasaga þessarar litlu
þjóðar er löng og raunaleg. Ár
frá ári og öld af öld hefur þetr.a
sama verið að gerast upp aftur
og aftur. Það er eins og þetta
blessaða haf, sem þó er svo vin-
fast og gjöfult á góða hluti,
heimti af oss sem eins konar
endurgjöld þær fórnir, sem dýr-
astar eru og óbætanlegastar, og
eigi þar enn í fullu tré við hvers
konar nýjungar og framfarir.
Um og efttr aldamótin síðustu
voru fiskimenn vorir enn að
bagsa sæinn með árum og segli á
litlum og lélegum farkostum.
Baráttan var hörð og slysin tíð.
Véíaöld gekk í gaa-ð og tækjum
var breytt. Að sama skapi harðn-
aði glíman við Ægi kóng. Þau
vaxandi átök urðu þjóð vorri
forsenda nýrra og betri tima en
þekkzt höfðu um aldir. Og slys-
in héldu áfram að gerast.
Enn í dag eru menn að stækka
og treysta fiskiskipin og búa þau
fullkomnari áhöldum en áður
hafa þekkzt, til hvers konar nota.
Og með hverjum nýjum þætti,
sem ofinn er að líftaug sjómanns-
ins, spyrjum vér eins og börn að
því, hvort allt þetta sé ekki að
verða svo fullkomið, að vænta
megi úrslitasigurs vísinda og
snilli yfir þeim hættum, sem að
steðja í erfiðri og tíðum ofsa-
fenginni baráttu. Maðurinn álykt
ar en Guð ræður.
Gretar Skaftason, skipstjóri,
fórst með skipi sínu Þráni N.K.
70, hinn 5. nóv. sl., og með hon-
um allir hans menn. Þeir voru
á heimleið til Vestmannaeyja af
síldarmiðunum austur með landi.
Ofsaveður vair á. Vér vitum ekki
hvernig slysið vildi til og mun-
um aldrei vita. En þeir sem
þekktu til allra aðstæðna og
þeirrar handar, sem um stjórn-
völinn hélt, eru vissir um, að
hver sem orsök slyssins var, þá
hefuir hún verið utan þeirra tak-
marka, sem mannlegur máttur
nær.
Gretar Skaftason var traustur
maður og trausts verður. Hann
var kappsfullur og áræðinn sjó-
maður, þrautreyndur og úrræða-
góður. Hann var gildur meðal-
maður á hæð, ljós yfirlitum og
bauð af sér þokka þess manns,
sem er sjálfum sér nógur. Óáleit-
inn í orði og æði .sanngjarn í
dómum, hugsandi maður og ekki
margorður. Fastur fyrir og lét
trúlega ekki sinn réttmæta hlut
fyrir ójöfnuði ,en ljúfur í lund
og góðmenni í hjartanu.
Hann var fæddur að Suður-
Fossi í Mýrdal 26. október, 1926.
Sjómennsku hóf hann unglingur
að árum og þá fyrst á togurum.
Til Vestmannaeyja mun hann
fyrst hafa komið haustið 1947,
til Páls Ingibergssonar á Reyni,
og var með honum á Hvalfjarð-
Innilegar þakkir færum við
öllum fjær og nær, sem
sýndu okkur samúð og vinar-
hug við andlát og jarðarför
Ingvars E. Einarssonar,
fyrrverandi skipstjóra.
Sigrríður Böðvarsdóttir
börn, tengdabörn,
barnabörn.
arsíldveiðum og á vertíðinni
1948. 'Eftir það urðu Vestmanna-
eyjar hans starfsvettvangur og
var hann hjá öðrum á ýmsum
bátum, þar til hann sjálfur gerð-
ist skipstjóri, fyrst á Ófeigi III.
Hann var fengsæll fiskimaður,
sjálfstæður í sókn og heppinn í
mannavali.
Hann kvæntist ef tirlif andi konu
sinni, Kristgjörgu Sigurjónsdótt-
ur, Ingvarssonar skipstjðra, 31.
okt. 1950. Þau byggðu hús sitt að
Vallarbraut 4, að nokkru i félagi
við náið venzlafólk sitt, og
bjuggu þar síðan. Þau eignuðust
þrjá syni; Ingólf f. 7. sept. T950,
Sigurjón Ragnar, f. 21. okt. 1954
og Ófeig, f. 11. okt. 1962.
Með fráfalli Gretars hefur heim
ilisfólkið að Vallargötu 4 orðið
fyrir því tjóni, sem ekki verður
bætt. Sá missir er þyngri en tár-
um taki. Og þau orð, sem ég
kynni að segja hér, geta þar
hvorki á aukið né úr dregið. En
ég votta þeim öllum mína dýpstu
samúð og vona, að minningin um
gleði og gæfu liðinna samveru-
stunda megi jafna þeim svo veg-
inn framundan, að farinn verði í
þeim anda krafta og karlmennsku,
sem Gretari sjálfum var svo eig-
inlegur.
Með fráfalli Gretars Skaftason-
ar hefur einnig verið höggvið
djúpt skarð í raðir sjómannastétt
ar byggðarlagsins. Auðvitað verð
ur það skarð fyllt með tíð og
tíma. Þannig hefur það alltaf ver
ið, sem betur fer. En það mun
vera mál þeirra manna, sem
þekktu Gretar og störf hans á
sjónum, að allvel megi vanda til
þeirrar endurhleðslu, svo hvergi
sjáist þar ummerki þess tjóns,
sem orðið er.
Að leiðarlokum þakka ég Gret-
ari Skaftasyni fyrir mitt leyti
góða viðkynningu um árabil, fyrst
á skólabekk og síðar við störf á
sjó. Ég er þess fullviss, að með
honum er genginn einn af þeim
ágætustu mönnum, sem ég hefi
fyrirhitt.
Steingrímur Arnar.
fflwétmMfi'bifr
ZasseMÁCbUS
Brauð- og
áleggssneiðarar
sneiða allt:
— brauð, ost og annað álegg, bacon,
grgnmeti o.ft.   —   f1|6tt og vel.
Nýjustu gerðir:
•   Frístandandl á sogskálum.
•  Samanbrjótanlegir f geymslu.
9 Sleðl fyrir það, sem sneiða á.
•  Ryðfrir stálhnlfur, losaður á
augabragðl með þrýstihnappl.
Gagnleg gjöf — Góð cign!
« SlMI 2 44 2«   4>  Sl III H<- VI 1  ÍO 4>

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32