Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 21. JANÚAR  1969.

Gamfir bslar

wieð vir&ti*

fe&utn svip

MEðAL þess sem eyðilagð

ist í brunanum að Korpúlfs-

stöðum um helgina, var aam-

all bíll — Kanada, Buick, ár-

gerð 1926: „sportmódel" —,

með skemmtilega sögu

að baki. Úr eigu enskra greifa

hjóna kom bíll þessi til fs-

lands: hér spunnust málaferli

út af honum en svo hafnaði

hann sem safngTipur í Árbæj

arsafni og í eigu safnsins var

hann, þegar eldurinn batt

enda á feril hans. En hvað

verður nú um greifahjónin,

sem   sögð   voru    hafa    fylgt

Valgeir við bílinn, þegar þeir báðir voru upp á sitt bezta. Valgeir er í skinnstakknum

finnska,   sem   á   er   minnzt   i samtalinu.

Ferli eina safnbíls landsins lauk í brun-

anum að Korpúlfsstöðum —

bílnum til íslands? Kannske

hefur eldurinn einnig bundið

endanlegan endi á þeirra fer-

il. Hver veit? En sá, sem

mest veit um sögu þessa góða

bíls, er Valgeir Magnússon,

véla- og viðgerðarmaður hjá

Landspítalanum.

„Blessaður vertu — ég hef

stundað ýmis'legt um dagaa",

segir Valgeir, þegar ég kveð

dyra á heimili hans: þangað

kominn til að skrá nokkra

punkta úr löngum ferli gam-

als bíls, sem alla tíð hélt sín-

um virðulega svip, þar til eld

urinn batt sviplegan endi þar

á." Ég hef verið útgerðar-

maður, skipstjóri, stýrimaður,

mótoristi og kokkur, bílstjóri

og braskari."

„Það fyrsta sem ég veit um

þennan bíl", heldur Valgeir

áfram, „er, að Stefán Þorláks

son, þá bóndi í Reykjah'líð í

Mosfellssveit, keypti hann úti

í Englandi og flutti hingað

heim. — Líklega hefur það

verið árið 1935. — Úti í Eng-

landi, skal ég segja þér, átti

að setja bílinn í bílakirkju-

garð. Hann hafði verið í eigu

enskra greifahjóna: ekki man

ég nú lengur hvað þau hétu

þau tignu hjón, en svo hrukku

þau upp af og krakkarnir,

sem við öllu tóku, vildu ekk-

ert með bílinn hiafa — þeim

þótti hann úreltur orðinn —.

Vildu krakkarnir losna við

bílinn fyrir 8 pund í kirkju-

garðinn, þá kom Stefán til

sögunnar og keypti bílinn. Á

átta þund, eins og kirkju-

garðsdvölin átti að kosta.

Nú. Svo átti Stefán bílinn

hér uppi, notaði hann eitt-

hvað sjálfur en seldi hann

svo I KJarli Pálssyni, bílstjóra.

Af Karli keypti ég svo bíl-

inn — það hefur verið 1937—

38.   En  út  af  þeim   kaupum

spunnust málaferli.

—  Nú?

—  Já, lagsmaður! Mála-

ferli! Þau byggðust á því, að

Stefán hafði selt Karli bíl-

inn með eignarréttarsamningi

— svona eins og húsgögn eru

seld nú til dags. Þegar ég svo

kaupi af Karli verð ég mér

úiti um veðbókarvottorð, sem

segir, að bíllinn sé skuldlaus

með öllu og í þeirri góðu trú

lifði ég, því að ég vissi auð-

vitað ekkert um samning Stef

áns og Karls.

Bíddu nú við. Svo getur

Karl ekki staðið í skilum við

Stefán og málaferlin urðu

milli Karls og mín. Það var

sko spurningin um það, hvort

veðbókarvottorðið héldi eða

ekki héldi. Það komst hölvít-

is harka í þetta en svo fór,

að Stefán gafst upp og sendi

mér bréf þess efnis, að hann

væri hættur við að reyna að

ná bflnum aftur og mætti ég

því líta á hann sem mínaeign

—  Og þá áttu loks bílinn?

—  Það held ég nú! Nú á

ég bílinn og hann reynist mér

svona skínandi vel. Þegar

fram liðu stundir varð bíllinn

þekktur og margir undruðust

hvað hann dugði og hversu

litlu ég þurfti að kosta til. —

Ojá. Þeir voru margir sem öf

unduðu mig af farkostinum.

Hvar sem ég lagði, dreif að

fjölda manna sem gengu í

kring um bílinn eins og jóla-

tré-

—  Ferðaðist þú mikið um

landið?

—  Blessaður vertu. Ég fór

um allar trissur. Sjáðu. Hér

er eitt dagblaðið: 20. septem-

ber 1951. Og mynd af mér við

bílinn á baksíðu. Ekki ber á

öðru. Og í blaðinu segir:

Skákmótið í Beverwijk:

Friörik vann Ostojic í 6. umierð

— Tapaði fyrir Geiler og Doda

ÚRSLIT 6. umferðar á skákmót-

inu í Beverwijk, Hollandi, fóru

þannig að Friðrik Ólafsson vann

Ostojic, Júgóslavíu, Botvinnik,

Sovétríkjunum vann Lombardy,

Bandaríkjunum, Ciric, Júgóslav-

íu vann Langeweg, Hollandi,

Geller, Sovétríkjunum vann Ree

Hollandl og Keres, Sovétrikjun-

um vann Doda, Póllandi. Benkö,

Bandaríkjunum og Donner, Hol-

landi gerðu jafntefli, en skákir

Portisch, Ungverjalandi og van

Shceltinga, Hollandi og Kaval-

eks, Tékkóslóvakíu og Medina,

Spáni fóru í bið.

Friðrik Ólafsson tapaði biðská

sinni gegn Geller úr 4. umferð.

Úrslit í 5. umferð urðu þessi:

Doda vann Friðrik, Portisch

vann Donner, Botvinnik vann

Medina,    van   Scheltinga    vann

Nýkomin úr Norðurlands-

ferð.

„Bifreið þessi er með sömu

vél ófræstri og engir stærri

hlutar hennar hafa verið end

urnýjaðir. Fyrir nokkrum dög

um er eigandinn nýkominn á

henni úr ferð til Norðurlands

allt norður í Vaglaskóg og

duigði hún hið bezita. Hann seg

ist ætla á henni austur á

Fljótsdalshérað næsta sumar,

og hann er ekkert smeykur

um, að hún muni ekki duga

vel nokkur ár enn".

—  Já, já, segir Valgeir. Ég

fór um allar trissur á bflnum

og aldrei bilaði neitt.

En nú kemur að því, að mig

fer að langa í nýjan bíl. Ég

kaupi svo bíl, árgerð 1957, en

tek hann ekki út fyrr en árið

eftir.

—  Seldirðu þá hinn?

—  ónei. Ég vissi hreint

ekki, hvort sá nýi myndi duga

mér betur, svo ég taldi viss-

ara að eiga þann gamla í

bakhöndinni. En þeir voru

margir sem vildu kaupa. Það

vantaði ekki, enda bíllinn all

ur í skínandi góðu lagi. En

ég hélt mig sem sé sem höfð-

ingjarnir — með tvo til reið-

ar.

En þar kom, að ég gat

hvergi komið þeim gamla í

hús yfir veturinn. Ég hafði

daðrað dá'lítið við þá hug-

mynd að Mta bílinn lifa og

sá þá bara eina leið að gera

hann að safngrip. Þetta var

eini bíllinn sinnar tegundar á

landinu og merkur fyrir

margra hluta sakir, m.a. fyrir

það, að ég hafði enigar breyt-

ingar á honum gert.

Ég kom að máli við Lárus

Sigurbjörnsson, sem tók vel í

málið, og endirinn varð sá,

að  ég  gaf  Árbæjarsafni  bíl-

Kavalek, Lombardy vann Lange-

weg og Benkö vann Ree.

Jafntefli gerðu þeir Ciric og Ker-

es og þá gerðu Ostcjic og Geller

jafntefli.

Staðan  eftir  sex   umferðir  er

inn með öllum fylgiskjólum.

Þá var hann á öllum dekkj-

um nýjum ásamt öl'lu öðru í

prýðilegu standi. Felgustærð-

in var 21x600: tréfelgur með

píiárum, sem aldrei gjöktu.

Heyrðist aldrei tíst. Og með

fulla skoðun var hann, Þetta

var 1963, að mig minnir.

Mér var sagt, að bíllinn

vekti mikla athygli á safninu,

en því miður komu upp erfið-

leikar í sambandi við pláss

fyrir hann og var þá brugð-

ið á það ráð að flytja hann

til geymslu að Korpúlfsstöð-

um. Og þar dó hann svo

drottni sínum um helgina.

Þannig endaði það nú.

—  Mig minnir, að ég hafi

heyrt talað um reimleika í

sambandi við þennan bíl?

—  Ójá. Er það svo. — Og

Valgeir glottir. Já. Það orð

lék á, að greifahjónin sálugu

fylgdu bílnum og sæjust stund

um í aftursætinu. Hann reykti

þá stórsígara og frúin á pels

náttúrlega.   Ég   hafði   hálft   í

hvoru bara gaman að þessum

sögusögnum og ýtti undir þær

þegar vel lá á mér.

Og nú hlær Valgeir dátt.

— Síðan dregur hann fram

myndaalbúm og sýnir mér.

— Sjáðu. Hér er ég við bíl

inn, þegar hann var upp á

sitt bezta. Og ég í finnskum

skinnstakk. Þetta er frægur

stakkur. Þú getur séð hann i

Þióðleikhúsinu núna, því sá

finnski vinnukart Matti er sko

einmitt í þessum stakk á svið

inu.

Það var kunningi minn, serq

ég hafði einu sinni gert stór-

an greiða. Hann var í sigl-

ingum og ég bað hann að

kaupa fyrir mig skinnstakk.

Þá voru allir bílstjórar i

skinnstökkum, þeir voru

spissilaga niður og með stór-

um útafleggjurum að framan

og skornir upp að aftan.

Þetta  var  tízkan,  lagsmaður.

Svo kemur náunginn með

stakkinn. Þennan stakk! Og ég

varð fyrir stórum vonbrigð-

um. Þetta var þá hátt í háls-

inn, með stórum kraga upp á

hnakka og jafnsíður allan

hringinn! En ég hafði ekki

orð á vonbrigðunum en fór

heim með stakkinn og hét því

að fara aldrei í hann. Svo

var það eitt sinn, að við

hjónin brugðum okkur inn að

Hveravöllum. Þegar ég er að

fara út úr húsinu verður

stakkurinn fyrir mér og ég

hugsa þá sem svo: Bezt að

taka helvítið með. Og ég

fleygði honum fyrirlitlega í

aftursæitið.

Inn á Hveravöllum var þá

norðan nepja og kuldi, þegar

.til kom. Ég þurfti að ganga

nokkurn spöl að sæluhúsinu,

var heitur úr bílnum svo ég

tók stakkómyndina, hneppti

upp í háls og arkaði af stað.

Og þar tók ég stakkinn í

fulia sátt, lagsmaður."

Þannig lýkur samtali okk-

ar Valgeirs að þessu sinni.

„Ég varð dálítið sár, þegar

ég sá brunnar leifar bílsins

að Korpúlfsstöðum um helg-

ina", segir Valgeir. „En þetta

er víst leiðin okkar al'lra —

líka gamalla bíla með virðu-

legan svip."

„Þetta  er  leiðin  okkar  allra

virðulegan svip."

11.      Lombardy

12.      Ostojic

13-15 Kavalek

—   lika   gamalla   bíla   með

þessi:	

1.      Botvinnik	5% vinn

2-4.    Geller	4%      —

2-4.    Ciric	4%      —

2-4.   Keres	%      —

5.       Benkó	4     —

6.       Friðrik	3»/2      —

7.       Portisch	3 + 1 b

8-10. Langeweg	3    vinn

8-10. Donner	3     —

8-10. Donner	3      —

8-10. Dodo	3     —

2%      —	13-15 Medkia	1+1 b

m   —	15-15 von Scheltings	1 + 1 b

L+l b	16.     Ree	Vt

Nýr skemmtisloður ungu folksins

í BYRJUN febrúar verður opn-

aður á vegum Æskulýðsráðs

Reykjavíkur nýr skemmtistaður

fyrir ungt fólk. Verður hann til

húsa að SkaftaMíð 24, þar sem

áður var veitingahúsið Lidó.

Unnið er að nokkrum endurbót-

un og breytingum á staðnum og

¦er gert ráð fyrir að koma þar

upp fullkomnu „diskoteki", og

að þar verði haldnir dansleikir

og ýmsar skemmtanir fyrir ungt

íólk. Efnt hefur verið til sam-

'keppni um nafn á staðnum og

eru ungir sem gamlir hvafctir tfl

þátttöku í samkeppninni, en

•verðlaun fyrir bezta nafnið verða

5000 kr.

Tillögum skal sikila til Æsku-

lýðsráðs merktum „Hvað á húsið

að lieita".

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28