Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐHO, FIMMTUDAGUR 25. SEPT. 1969
17
„Við gefum engar kosningagjafir"
Á kosningafundi hjá Kurt Ceorg
Kiesinger kanzlara V-Þýzkalands
„Ég held, að kosningabarátt-
an hjá okkur sé harðari og
spenntari nú en nokkru sinni
fyrr sl. 20 ár, segir roskinn
prestur við mig, rétt áður en
ég og hópur fleiri eriendra
blaðamanna stígum upp í vagn ¦
inn, sem flytja á okkur í skyndi
frá Bonm-Bad Godesberg norð
uir 'tól Kölwair á kosmdinigialfluind hjá
Kurt Georg Kiesinger kanzlara
VestU'rjÞýzkaiiamid!S. Þetba er rétt.
Allir eru sammála um það í land
inu, að fólk sé nú pólitískara
í hugsuin iniú em það hatfi mokfcru
sinni verið eftir stríðslok. Þess
vegna er kosningaúrslitanna á
sunnudaginn kemur beðið með
áberandi óþreyju.
Þegar fcomið er til Kölraar, er
komið myrkur og við stígum út
úr bílnum fyrir framan mikla
vörusýningahöll, þar sem fund-
utrinn á að fara fram. Víst er, að
mikil spenna liggur í loftinu. Á
leiðinmti frá bílniuim rná sja kosn-
ingaskilti þjóðernissinna, NPD,
með mynd af „foringjanum, Ad
olf von Thadden. En á leið okk-
ar verðum við einnig að ganiga í
gegnuim þröng „APO-fólks
(Auisser panliaimiemitarisdhe Oppo-
sition) og ber þar mest á síð-
hærðum unglingum, sem hvorki
eru of nákvæmir í orðbragði
né fclæðalbuirði og uindiir sftieirfc-
um áhrifum stjórnleysingja og
kommúnista.
Hvorir Itlveggja, NPD og Apo,
fá hvern venjulegan Þjóðverja
til þess að krossa sig, séu þess-
ir flokkar nefndir á nafn. „Guð
Igefi að þeiir syfcfcju í jörð mið-
ur, heyri ég einhvern segja og
enn annar segir: „Menningar-
sjúkdómar okkar tíma" en hættu
lausir. Ef lýðræðið stendur slíka
hópa ekki af sér, þá er lítið fyr-
ir það gefandi."
Þegar inn er komið, glymur í
eyrum hávær dægurlagamúsík
frá hljómsvedt á palli og mann-
fjöldinn sem skiptir þúsundum
klappar óspart, þegar hverju lagi
lýfcu'r. Vestiur-Þjóðveirjar hatfa
sennilega lært meira af Banda-
ríkjamönnum en nokkur önnur
þjóð í Evrópu sl. 25 ár og kosn-
ingabaráttan er háð á amerískan
hátt. Þýzk lög heyrast varla.
Skyndilega er tekið að leika
„When ttoe Saints come march-
ing in" og þegar í stað stendur
fjöldi fólks upp af stólum sín-
um. „Nú kemur hann," heyrist
(hrópað. En svo er ekki, þetta er
bara eitt lagið í viðbót.
Stuttu síðar heyrist hins veg-
ar mikið klapp. Dr. Max Aden-
auer, sonur Adenauers kanzlara
gengur inn í salinn. Hann er
fyrrverandi borgarstjóri í Köln,
en þeirri stöðu gegndi faðir hans
einnig á sínum tíma. Max Aden-
auer tekur sér sæti uppi á há-
um palli og þar setjast einnig
stuttu síðar frambjóðendur kristi
legra demókrata, CDU, í Köln,
en þeir eru fjórir að tölu. í hópi
þeirra er ein kona. Frambióð-
endunum öllum er tekið með
miklu lóf aklappi.
Enn líður nokkur stund, unz
Kiesinger birtist, en þegarhann
gengur inn í salinn, ætlar allt
uim fcoll að keyra af flagiraafð-
arlátum og lófaklappinu ætlar
aldrei að linna. Það er augljóst,
að þetta er fyrst og fremst
flokksfundur, þ.e. fundur dyggra
flokksfélaga CDU. Samt má þó
heyna hávær hróp aifltia»n frá og
þar enu að verki ýmist hópur
ungs fólks frá jafnaðarmönnum,
SPD eða Apo.
Fyrstur talar Hans Katzer fé-
lagsmálaráðherra, en kjördæmi
hans er einmitt í Köln. Síðan tal
ar George Kiesinger. Rödd hans
er þunlg og áfcveðiin, em saimt
heyrist varla í horaum vegna lófa
klapps í fyrstu. Þess verður
hvarvetna vairt, hve vinisæll Kies-
iniger er persóniullega í iandinu
og enda þótt ekki beri að draga
þá ályktun af þessum fundi, þar
sem yfirgnæfandi meiri hluti
fólks er dyggir flokksfélagar,
kemur það skýrt fram hjá hin-
um almenna borgara, sem mað-
uir gefur sig á tal við yfirleitt
á götu úti. Enda þótt viðkom-
andi kunni að vera ákveðinn
jafnaðarmaður eða stuðningsmað
bragði. Við og við má heyra
„Sieg heil, sieg heil" og önnur
hróp af verri endanum, sem
trufla eiga kanzlarann, í ræðu
hans. SPD liðið aftur á móti reyn
ir að snúa út úr fyrir kanzlar-
anum, með því að klappa, þegar
hann fer með eitthvert af slag-
orðum SPD og ætlar að hrekja
það. Þá dynur lófaklapp SPD-
liðsins yfir, þannig að kanzlar-
inn nær naumast að segja ann-
að  en   slagorðin,   rétt   eins   og
ingarnar, sökum þess að stjórn-
málaflokkarnir þori þá ekkiann
að en að láta undan af ótta við
reiði kjósenda á kjördag. Kies-
inger leggur áherzlu á, að nú
komi það í ljós, hverjir vilji og
þori að taka ábyrgðarfulla af-
stöðu. Það sé tilgangslaust að
knýja fram launahækkanir, sem
enginn grundvölluir kunni að
vera fyrir og verði síðan teknar
af launþegum innan skamms tíma
með hækkandi verðlagi. „Ég vil
taka það skýrt flram, að við gef-
uim enigaæ kosninlgaigjaifir" segir
kanzlarinn og hlýtur óspartlófa
klapp. Launahækkanir verði að
ákveða með samningum, sem
byggðir séu á útreikningum hlut
ekki um raunverulega hagsmuni
verkamanna hvað þá efnahagslíf
þjóðarinnar í heild, sem beðið
hafi mikinn álitshnekki undan-
farna daga söfcum verkfallanna.
Allan tímann, sem Kiesinger
flytur ræðu sína, er hvað eftir
annað gripið fram í fyrir hon-
um með miklu lófaklappi svo að
toaran verðuT aið tafca sér góðlar
rniáihivílidir. Þrátt fyrir 400 kosm-
ingafundi að baki sér í kosninga
baráttunni, sem staðið hefur í
meira en einn og hálfan mánuð,
er ekki að sjá nein þreytumerki
á honum. Andlit hans er brúnt
eftir sumarið, sem hefur verið
afar sólríkt á meginlandi
Evrópu og> hamm lyfltir hendi
sinmi oft brosanidi til þass að
lægja lófaklapp stuðningsmanna
sinna. Ræðu sinni lýkur hann
með því að kreppa hnefann og
skora á stuðningsmenn sína að
draga ekki úr baráttunni á þeim
stutta tíma, sem enn sé eftir til
kosninganna og undir orð hans
er  tekið  með  feiknarlegu   lófa-
-    EFTIR    MACNUS    SIGURÐSSON
lausra sérfræðinga um gebu at-
hafnalífsins og alls ekki megi
nota kosningarnar sem þvingun
arkefli í slíkum samningum.
Hann gagnrýnir óspart Karl
Schiller efnahagsmálaráðherra,
og jafnaðarmenn yfirleitt, sem
hann segir, að séu búnir að missa
öll tök á verkalýðsfélögunum,
en kommúraistar, sem til þessa
hafi verið algjörlega áhrifalaus
ir innan verkalýðssamtakanna,
eflist nú að áhrifum þar dag frá
degi á kostnað iafnaðarmanna
og ástæðan sé sú, að jafnaðar-
menn séu of hræddir við að taka
nauðsynlegar ákvarðanir og tala
um fyrir verkamönnum. SPD sé
orðinn að borgaralegum flokki,
sem hugsi sér fyrst og fremst um
að hagnýta sér verkalýðssamtök
in   í   pólitísku   skyni   en    hugsi
klappi. „Sicheir in die siebsiger
Jahne" er ein af síðustu setning-
um hans og þýðir nánast! Ör-
ugg inn í sjöunda áratuginn,
sem er eitt af vinsælustu kosn-
ingaslagorðum CDU. Þegar þess
um kosningafundi lýkur, finnst
mér sem ég hafi verið að hlusta
á mann, sem ekki virðist stór-
brotinn persónuleiki og ekki
vekja sérstaka samúð hjá hlust-
andanum. En hann er greinilega
afbragðs ræðumaður, virðist
hafa skeimimtiiaga kíimnigátfu og
framar öðru ábyrgur. Hann hef-
ur hveirgi gert of lítið úr vand-
anum en ekki miklað hann held-
ur og óspart gefið í skyn, að
vandimin sé hllultskipti mianmilegB
lífls og að það sé veirðiuigaira
hlutskipti að leysa hann en
hlaupast frá honum.
„Auf den Kanzler kommt es an". Það sem máli skiptir er, hver
er   kanzlari.   Mynd   þessi   er   af kosningaskilti CDU með mynd
af  Kurt  Georg  Kiesinger  kanzlara   og stenður skiltið fyrir fram-
an eitt af stórhýsum Dusseldorf.
ur frjálsra demókrata, heyrast
óvirðingarorð um Kiesinger nær
aldrei, en öðrum skoðanabræðr-
um hans í ríkisstjórninni eins og
Frainis Joseif Stlraiuiss er ógjainnam
sparaðuir löóniniimm.
I upphafi ræðu sinnar minn-
ist Kiesinger hvað eftir annað
Konrads Adenauers og segist
hlakka til þess dags, sem áreið-
anlega eigi eftir að koma, að
nafnið Adenauer ljómi að nýju
isikært á stjórinimiálalhiimmi Kölmair.
Hér er óspart klappað og þegar
dr. Max Adenauer stendur upp
og hneigir sig brosandi, eykst
lófaklappið enn.
„Hvílík gæfa var það ekki fyr
ir þessa þjóð, að Konrad Aden-
auer með eins atkvæðis meiri
hluta myndaði fyrstu ríkisstjórn
þessa lands eftir stríðið og að
það varð einmitt hann, sem
hafði djörfung til þess að gera
það", heldur Kiesinger áfram. „1
tuttugu ár höfum við þess vegna
getað lifað við frið og í frelsi".
Kiesinger minnir á fund Efna-
hagsbandalagsríkjanna sex, sem
fram á að fara 17. og 18. nóv-
ember og segist hafa rætt um
margvísleg vandamál, sem banda
lagið varða, við George Pompi-
dou, forseltia Fmaíkfciamdð. TaflB-
verður ágreiningur ríki um fram
tíð bandalagsins en þó ekki meiri
en svo, að auðvelt muni verða
að leysa hann, ef góður vilji sé
fyrir hendi og sá góði vilji sé
þiagiar ifyric 'heradi af hálllflu a'lHra
bandalagsríkj anna.
Þegar hér er komið, eru bæði
Apo og SPD-fólkið farið að ó-
kyrrast. Apo-liðið má þekkja úr,
sökum þess að það er miklu ó-
svífnara   í   framkomu   og   orð-
hann  væri  í  áróðuirsherferð  fyr
ir SPD.
En hvað eftir annað hefur
hann á takteinum snjöll svör,
sem eru svo hnitmiðuð, að hróp
andstæðinganna kafna í hæðnis-
hlátri áheyrenda, sem skemmta
sér óspart, þegar Kiesinger ger-
ir grín að andstæðingum sínum,
sem hann gerir yfirleitt á góð-
látlegan hátt.
Síðan snýr Kiesinger sér að
meginvandamáli dagsins í kosn-
ingabaráttunni, en það eru ó-
iagl'egu ve'rkifölllim, seim breiðzit
hafa út um landið undanfarna
daga og haifa þegair kmúið ýimis
samtök atvinnurekenda til þess
að láta undan geysilegum launa
kröfum. Kiesinger segir, að það
sé alls ekkert gegn launahækk-
unum að segja, en tíminn, sem
valinn sé til þess að knýja þær
fram, sé í senn óraunhæfur og
óréttmætur. Það sé eins og fólk
treysti á það, að það megi knýja
allar  óskir fram rétt  fyrir kosn
GOÐ LOFORÐ
S A L U R Tónfflistarslkó'iairas í
Reyfcjiaiviílk viair þéttisetinin gl.
miánuidiaigislbvöld. Þar iófc Jóiraais
Inigiimiuinidiairsoin í flyrsta siran op-
inlbierlliagia í Rayfcjiavifc, em hiainm
hlaflur lumdlanlfariið hialidið fjöidia
itióiráedlka mieíð sömiu elflniisskirá
víiðisiviagar uim lanidiilð. Þötita Itíón-
leilbalhiaiid er eimis taaniar „lumidian-
náis", því aið Jóinias toefluir emm
eWki iokið mláimli síniu i píainióieiilk
í Vím, sigOliir þamigað inmian
sfcaimims mieð bezbu ósfcum 'adllra
þeinpa, sam þagar halfla till toams
heynt.
Á  tónilaikluiniuim   tófc  toainin  tiiíl
mieð'ferðar     Moklkuir     vanldiasömi
verk, m. a. varik, þar sam ágætin
JfHjóta 'efcfci oflairaá" og 'haifla þvi
'étóki niáð aimienmuim viinisæildiuim.
Þetta vonu B-dlúr sómata Mozairítis;
K. V. 570 og „Þrrtlú páainiólltióið"
('apus posltlh.), aam eiginttiagia enu
þrjiú „iimrorcimituis" D. 946 í es-
truoiM, Es-'d)úr og C-dúr.
Loikaverklilð var „Tiíibriigði uim
staf eftiir Hánidel", op. 24, efttr
Binalhimis.
í Öiiuim þesauim verfciuim sýnidi
Jóiraas, iaið toamn stefmir að
abveðirau og hláieitu miariki, tóni-
ieikiairm'iir voinu sem gió>ð ioflorð,
oig Jóinias æ/tJliair sér áneiiðiainiieigla
aið ©flna þaiu aið mláimi ioikmlu.
HVAR GÆTI
SLÍKT GERZT" ?
//
„HVAR gæti slíkt gerzt — nema
hér", hiailtiir riaimimiaigirieiim á ior-
síðu Þjlóðiviljians í igær. Tiildfmið
er, að söign IbHaiðsiras, aið ráðdinm
hiaflur viarið tl stanfa við istaóiia
út á lamdi miaðiuir, iseim opinlbert
imiáll toeifluir mýilaga vieriið toöfðlaið
igagm, en elf þeiim tslölkuim miisisti
toainm 'fyrri stöðu isíraa.
Nú toefiur Þjió'ðivilljinin varpað
fnaim þessari spiuinnlihigu og tieliur
siilg sjiáttsaigit hafla rt.il þes.g ©ittidiar
Úrskurðuð lútin en unduði enn
Kaupmannahöfn, 22. septern
ber NTB.
SJÖTUG dönsk kona slapp
naumlega við að vera fryst í
hel í síðustu viku. Hún hafði
verið úrskurðuð látin, en rétt
áður en hún var sett inn i
kæliklefa líkhússins, tók um-
sjónarmaðurinn eftir því aiV
hún dró enn andann. Hann
gerði lögreglunni viffvart, og
konan var þegar flutt á sjúkra
hús.
Kona þessd hafði tefcið of
stórian slkamimt af svefnilyf juim,
og sl. þriðjudaig skoðaði læfcn-
ir hana og úrslkurðaði að hún
væri láltjin. Lögneglan hefuir
málið til meðfer8ar, og bor
ið fram ákænu á h'amdur við-
komandi laekni.
Af konunni er það að segja
að hún er nú óðum að hress-
ast ,og búizt er við að hún
nái sér að fuliiu.
ásltæSiu'r. En það geta fleiiri spumt
en Þjóðlviiliiiiinirí, cg nýjiar spuim-
iragair geta valknað. Og aið igiaflntu
þesau tilefmi frá Þj'óðivljlaniuim
lamigaT miig rtiil að 'bæta við ararii-
arri apiuinniiinigiu, siem gæ'ti verilð
eiltttovaið á þessa ieiö:
Er það nétt, alð stiainflsimiaiðiur
Veðlumsltioifiuinmar, isieim álkænðiur er
fynir aið hiafla stoiiilö eflni
fná sticifiniuminirai, siem Motað var
í itímiaspneinigjlu í Hvalifiiirði ag
auigijóisiieiga gat st'eflnt mianinisiDíf-
uim í 'vioða, sé eran í sltianfi tojá
þeissuim opinbe'na 'aðiillia? Salk-
sólkmairi hiafluir toöfiðaið aalkaimiáH á
toianidiur imiairand þessiuim og iög uim
réttiimidii cig sfcyldlur stiainfisimiarania
nílkiisiiras gleymia ákiviaðdinm fyrir-
miæiii uim iaiusn úr sitiöðu þagar
siviomia stamdluir á.
Veginia þess álhuiga ÞjióolviíWainB
á silöfeirði opiirJbema stanfsmianinia,
siam miú er kloimijnm .{ ijióis, veilt ég
að toiaðlið teiuir efcki efltiir sér 'aið
svauna þesisiari spiumndirigu olg læit-
ur það elkki Ihiafa átor'lf á sivariSð
þóltt viðlkoimiainidi stiairflsimiaöuir sé
flansieti   Æslkiuilýðsfyikiinigiairiininiar.
Magnús Óskarssom, IhrL
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32