Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 231. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 21. OKTÓBER 1960
11
Ég minnist fleiri gleðistunda en
sorgarstunda úr starfi mínu
Viðtal við Maríu Maack áttrœða
Maria Maack er áttræð í dag.
Við náðum tali af henni stutta
stund áður en Landsfundur Sjálf
stæðisflokksins hófst, því hann
sat María að sjálfsögðu, eins og
alla aðra landsfundi flokksins
frá upphafi, og hefði varla gef-
ið sér tíma til að sitja í blaða-
viðtölum á meðan.
Aldurinn hefur ekki dregið úr
Mariu kjarkinn. Hún fór enn í
sumar vestur í Grunnavík. Þar
hefur hún tekið á leigu prests-
setrið á Stað ,og dvelur á æsku-
stöðvunum á hverju sumri. —
Ég er fædd á Stað, segir María,
en ég er ekki alin þar upp. Fað-
ir minn, Pétur Andrés Maack
Þorsteinsson, drukknaði á heim-
leið úr kaupstaðaferð þegar ég
var á þriðja ári. Móðir tnin, Vig-
dís Einarsdóttir frá Aðalvík,
fluttist þá að Faxastöðum í
Grunnavík með okkur börnin.
Þar ólst ég upp til 18 ára aldurs,
þegar ég fór til Reykjavíkur, til
vinafólks ömmu minnar, sem
hafði boðið mér að koma.
—  Já, ég fer vestur á hverju
sumri. Þar er mjög ánægjulegt
að koma og vera um tima. Þó
ekki sé búið í Grunnavík er þar
oft gestkvæmt. Aðalvíkingar
voru þar í surnar að heimsækja
æakiustöðiviarniar, 7'0 íallsins, urn
líkt leyti og ég var þarna, og
þeir komiu m'argir til mín. Með
þeim var sr. Jón Thorarensen
prestur sem hafði messað hjá
Aðalvíkingum. Sr. Þorbergur
Kristjánsson ke-mur líka alltaf
og messar á Stað mieðan ég er
þar oigmeð honuim messugestir.
—  Þegar þú fórst að heiman,
18 ára gömui, hafðirðu þá í huga
að fara í hjúkrun?
—  Mig langaði í Menntaskóla
og vildi verða læknir. En móðir
mín var fátæk ekkja og gat
ekki kostað mig. Konan sem ég
fór til, ætlaði að láta mig læra
að sauma, sagði að menn.taskóM
væri ekki fyrir stelpur. En ég
fór inn í Lauigarnes og réði mig
gangastúlku yfir sumarið með
loforði um að ég yrði þar lær-
lingur um haustið 1919. Og þeg-
ar ég var ekki lengur upp á
neinn kominn með það, þá lýsti
ég því yfir að ég skyldi aldrei
læra að sauma og það hefi ég
ekki gert. Prófessor Sæmiundur
Bjarnhéðinsson var yfirlæknir í
Laugarnesi og Harret Kjær yf-
irhjúkruinarkona og hjá þeim
lærðí ég hjúkrun.
—  Og svo varstu í 55 ár við
h j úkrun arstörf ?
—  Já, ég byrjaði 20 ára gömul,
1. október 1909, og hætti 1. októ
ber 1964. Þar af var ég frá 6.
jan.úar 1918 og þar til ég hsetti
við farsóttir hjá Reykjavíkur-
bæ. Farsóttirnar voru fyrst eft-
ir að ég byrjaði hafðar í
Franska spítalanumí, en síðar
var gamla Sóttvarnarhúsið við
Framnesveg fengið fyrir smit-
andi sjúkdóma, sem bærust til
landsins.
—   Þú hefur fengið eldskírn-
ina í spönsku veikinni, sem kom
skömmu eftir að þú byrjaðir sem
hjúkruin.arkona. Hafði það ekki
mikil áhrif á unga stúlku
að Lenda í þeim ósköpum?
—  Við höfðum hálfain Franska
spítalann á leigu í spönsku veik
inni. Það var ógurlega sorglegt.
Við voruim auðvitað allan sólar-
hringinn við störf og fengum
mienn úr skólum bæjarins til að
hjálpa okkur, mest háskólastúd
enta í fyrstu. Svo fengum við
nema úr Vélstjóraskólanuim og
það var miklu betra, því þeir
gátu þvegið gólfin^ kynnt og
unnið hvaða störf sem var. Guð
mundux Hlíðdal, síðar póst- og
símamálastjóri og þýzki verk-
fræðingurinn   Funk   og   margir
aðrir voru sjálfboðaliSar við að
vaka yfir sjúklingum. Þeir hjálp
uðu okkur að búa uim rúmin á
morgnana, bera kol og margt
fleira. Það munaði miklu, því
fastafóLkið hafði svo mikið að
gera. Sjálf lá ég aðeins einn dag
í spönisku  veMdmmi,  var þá mieð
— Ég var í gamla sóttvarnar-
húsinu vestur frá, þar til við
fluttum í nýja Farsóttarhúsið 13.
flebrúar 1920. Ég man það svo
vel, að ég fór með tvo tauga-
veikisjúklinga aftan á flutn-
ingabíl á milii, því enginn
sjúkrabíll var til þá. Ég var svo
þar  til  haustsins   1964  og  veitti
þeirra   allra  sem   góðra  borgar-
stjóra.
— Jæja, er þetta ekki búið,
segir María snögglega og stend
ur upp. Nú kem ég með kaffið
hainida þér. Og þar mieið er viðtal-
inu lokið En yfir kaffibollunutm
rifja ég upp síðasta stórafmæli
Maríu^ þegar svo margir komu
að heimsækja hana að húsið var
troðfullt fram á nótt, uppi og
niðri og í ölluim 'kimum og ieitgiu
bílstjórinn, sem ók mér þangað,
sagði: — Á Ránargötu? Til henn
ar Maríu? Þangað fara allir í
dag! Svo ég spyr Maríu hvort
hún verði heima núna. — Syst-
kinabörnin mín og afkomendur
þedrra hafa boðið mér að vera í
Sjálfstæðiishúskiu og þax ætla ég
að vera milli kl. tvö og sjö,
svarar hún. — E.Pá.
Áttræð verður í dag — 21. októ
her 1969 — María P. Maack fyrr
verandi yfirhjúkrun'arkona Far
sóttarhúsisíns í Reykjavík.
Löng eru orðin kynni okkar,
eða frá því að hún var 'hjúkir-
unarkona við Holdsveikraspítal
ann í Laugarn.esi, en ég var þá
um tíma vikatelpa þar í eldhús-
in.u. Það fyrsta, sem ég heyrði
um Maríu talað, var, hvað hún
væri góð og nærgætin við hina
ðharningjusömu sjúklinga. Ég,
siem var ekki nema á fermingar-
aldri, hændist strax að þessari
fallegu og glæsilegu stúlku, enda
var hún mér sérstaklega góð. Við
urðum fljótLega góðar vinkonur.
Seinna   kyhn.tist   ég   Maríu   á
öðrum vettvangi. Það va.r í ferða
lögum okkar uoi Landið. María
elskar landið sitt og ég býst við
að fáir séu þeir staðir, sem hún
hefir ekki ferðast um i óbyggð-
um og öræfurn landsins, sem fæst
ir leggja leið sína um. Ég var
svo heppin að komast í margar
þessar ferðir með henni. María
var að sjálfsögðu foringi og far-
arsrtjóri, og í gleðsikap að ferðum
loknium var hún oft hyllt sem
drotltirtirng öræíaama.
Mörg þessara ferðalaga hafa
grópast í miraninigiu minia, en þó
sérstaklega eitt. Við vorum 12
samaan, með 17 hesta. Við fórumv
inn á Hreppamannaafrétt. Við
tjölduðuim í Gljúfurleit, vorum
þar í 10 dlaiga og ferðtuimst um
nálæga staði, bæði til fróðleiks
og til að skoða hina stórbrotnu
niálttúnuifeguirð, sem þair er al'ls
staðar að sjá. Nutum við góðrar
leiðsagnar hins fróða fjallkóngs
þeirra Hrepparnanna, Jóhanns
Kolbeinssonar frá Hamarsheiði,
en hanti kunni skil á öMum ör-
nefnum á þessu slóðuim.
Þetta átti annars ekki að verða
flerðasaga, heldar afmæliskveðja
tU Maríu Maack.
Kona, sem um árabil var hjálp
arstúlka hjá Maríu Maack á Far
sóttarhúsinu, en er nú hjálpar-
hella min í veikindum mínuim,
segdr, að þegar hún hugsar uim
Maríu Maack, komi sér ævinlega*
í hug ljóðlínur í kvæði Stein-
gríms Thorsteinssonar uan fóstur
landið, sem „agar oss strangt með
sín isköldu él, en á samt til bliðu,
það meinar allt vel". Já, Maria
meinar allt vel, mé ekkert aumt
sjá, án þess að reyna að bæta
þar um. Veit ég því, að margar
hlýjar kveðjur og góðar óskir
streyma til hennar í dag víðs veg
ar að.              .                      ,
Að lokum mínar eigin afmæMa
kveðjur: Guð gefi þér góðan og
glaðan afmælisdag og blessi þér
aMa ókomna daga.
Kristín L. Sigurðardóttir.
Maii.ii Maack á heimili sínu á R ánargötu. Myndin var tekin fyr-
ir nokkrum dögum. Ljósm. Kr.   Ben.
NUDDSTOFAN Laugovegi 13
Getum bætt við nokkrum konum í hudd. Pantið tíma sem fyrst.
Uplýsingar í síma 14656.
40 stiga hita, en varð að fara
fnam úr til að taka á móti baroi
sem kona ein msð spönsku veik-
iraa vair að fæðia í spitalanuim.
Við urðum svo að hafa barnið
hjá okkur í rúminu og ég hafði
það þennan eina dag, sem ég lá.
—   Þegar maður er ungur og
sér gleði og sorg, þá hefur það
mikil áhrif á mann, heldur
Maria áfram og víkur að fyrri
spurningu minni. Margir voru á
móti því að ég færi í hjúkrun,
en ég vildi ekki láta neita mér
'Uim þetta. Þess veginia skrifiaði ég
ekki örrumu minni um það, fyrr
en ég var ráðin, þvi ég hefði
tekið mark á því, ef hún hefði
lagzt gegn því. Því fylgja bæði
gleði- og sorgarstundir að vera
hjúkruin.arkona. Mér fannst
einkum sorglegt þegar ungt fóik
dó og konur frá mörgurn börn-
um. En þetta er yndislegt starf,
og mér finnst ég hafa fleiri gleði
stunda að minnast frá mínu
starfi en sorgarstunda.
—  Hvenær komstu svo i Far-
sóttarhúsið í Þingholtu.num?
Farsóttarhúsinu    forstöðu    allan
þann tíma.
—  Þú hefur þá upplifað marga
farsóttarfaraldra?
—  Já, það komu margar far-
sóttir. En eftir að farið var að
einangra farsóttarsjúklingana,
dró úr þeim, svo ekki þurfti
Lengur að rtota nema neðri hæð-
ina í húsinu fyrir þá. Þá var
farið að nota efri hæðina fyrir
sjúklinga, sem biðu eftir að kom
ast á Vífilstaði. Og eftir að
berklasjúklingunum fækkaði,
voru teknir aðrir, síðast tauga-
veiklaðir sjúklingar. Þeir voru
svo þarrna þar tM þeir flóru í rrýju
taiugadieildiinia í BorgarsjiúJkralhús
iirnu í Fossvogi í júní L96&.
—   í Farsóttarhúsinu var gott
að starfa, heldur María áfram.
Og alltaf var góð samvinna við
borgarstjórana. Ég var þar borg
airstjómartíð Knud Ziemsen, Jóns
Þorláikssoniar, Péturs HalLdórs-
sonar, Bjarna Benediktssonar,
Gunnars Thoroddsens og síðast
Geirs HaMgríimssonar og minnist
Stúlka eðo kona
vön afgreiðslustörfum óskast. Ekki yngri en 20 ára.
Upplýsingar   á   skrifstofu   Sæla-Café   Brautarholti   22   frá   kl.
10—12 f.h. og 2—5 e.h. í dag og næstu daga.
Tryggið
yður fyrir frostskemmdum
á steypu og notið Sika
frostvara.
J. Þorláksson & Norðmann hf.
Þó Moskvitch sé eini fólksbíllinn sem hægt er að snúa í gang,
er ástæðulaust að treysta á sveifina i frosthörkum vetrarins.
Þsð er þægilegri og ðdýrari lausn (aðeins kr. 525 m/sölusk.)
og láta okkur aðgæta eftirfarandi atriði sem tryggja örugga
gangsetningu.
1.  Ath. kerti og platínur.
2.  Ástand kveikjukerfis athugað.
3.  Ath. rafhlöðuleiðsiur og tengingar.
4.  Hreinsuð og mæld rafhlaða.
5.  Blöndungur hreinsaður.
6.  Viftureim og vatnshosur ath.
7.  Styrkleiki frostlogs mæidui.
8.  Vél stillt og bilnum reynsluekið.
Hringið í síma verkstæðis oKkar, 38600, og veljið þann tíma
sem hentar yður, með titlit til tafarlausrar afgreiðslu.
Biíreiðar & Landbúnaðanélarhf.
s                    Suðnriandsbraul 14 - Heykjavik - Simi S8600
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32