Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 7. JÚNÍ 1970
21
Minning
Framhald af hls. 5
henmi, og aldrei var vinnudagur
3V0 langur né strangur, að hún
gæfi sér ekki tóm til að njóta
samvista góðra vinkvenna fram
eftir kvöldi, þegar svo bar við.
Hún hafði næman mannskilning,
og ótaldir eru þeir, sem trúðu
henni fyrir áhyggjum sínum og
leituðu hjá henni ráða og styrks.
Hún og fjölskyldan öll var söng-
vin í bezta lagi og einkar elsik
að tónlist, sem var mikið iðkuð á
heimilinu. Með öllu þessu er
furða, yfir hve mikið Þóra komst
að lesa, en þar var smekkur
hennar naemur og kreddulaus.
Meðan margir hneyksluðust sem
mest á upprenmandi rithöfund-
um okkar á þriðja áratugi ald-
arinnar, ias hún þá þegar sér til
dillandi yndis. Slík var eðlisávís-
um hennar.
Henni var vel gefið flest það,
sem til heilla horfði. Það var sem
í henni sameinuðust hjartahlýr
skapstyrkur móður hennar og
víðfeðmur mannkærleiki föður
hennar Og atorka þeirra beggja.
Hún var mannkostakona og
hetja.
Þegar ég þakka tengdamóður
minni af heilum huga allt það,
sem ég á henni upp að inna, veit
ég, hve fjölmargir aðrir eiga
henni þakkir að gjalda og munu
með mér, dætrum hennar,
barnabörnum og bróður, biðja
henni guðs blessunar.
Stsingrímur J. Þorsteinsson.
FÁIR muniu þeir, sem geta með
öllu gleymt Þóru Matthíasdótt-
uor, sem femigu að kymnast henni
nokkuið að ráði.
Mér er hún einna minnistæð-
ust samferðarmainnanina á minmi
l'ífsQieið. Kynni okkair byrjuðu
er ég var enn barn að aldri, og
þá strax var ég hreykin af, að
við skyldum vera fræmkur —
feður okkar bræður. Fóstri minin
séra Jón Arason prestur í Húsa-
vík og ég vorum l'íka bræðra-
bönn, og fóstra mín Guðríður
Ólaísdóttir var systuirdóttir frú
Guðrúnar Runólfsdóttur móðux
Þóru. Á milli þessara heimila
voru því mikil tenigsl, enda líka
stundurn heimsóknir. Mér er
það minnisstætt, einkuim á vor-
in, þegar frú Guðrún var komin
rrneð tvær dætur síraar með sér.
Mig minmir að oftast væri það
Þóra, sem með henini var og þá
Blín eða Herdís sem mér fundust
líka óumræðilega fínar dömur.
Mæðgurnar dvölduist stundum
hjá okkur tvær til þrjár vikur
(þá voru nú skipaferðir ekki
tíðar) og ekki var setið aiuðum
höndum þanm tíma, því að lok-
uim, var búið að dubba svo upp
á okkur stelpurnar, að við þótt-
umst kán'gaibörn, og strukuim
okkur allar í nýju kjólunum og
hvitu stífuðu „skjörtutrnum" okk-
ar, sem dýrðlegust voru alls.
Og ailltaf vair það Þóra, sem mest
dreif saumaskapinn en Elín
sörug og spilaði á gítarinm skim.
Ó, þú ógleymanlega barnæska,
þegar ég í gleði minmi yfir nýju
fötunum, sofnaði við svanasön'g
og gítarspil. Þá var gamam að
vera til! Slíkar endurmiinnin'gar
óma í sál minni, enda oft
yljað á hjairni'nu, sesn viS öíl
þekkjum meira eðuir minma. Það
eru forrét.tindi að geta gefið
öðrum slíkar stundir, þaninig
gleðigjafi var Þóra oft. Hún vakti
traust og stráði yLgeislum, enda
miálróm'ur henmaa- fagur og helzt
ekki líkur neinum öðrum. Þessti
tóik ég strax eftir þegair ég vair
Jítil telpa. Eniglendinigar segja,
a<ð níutíu prósent af skapgerð
maininisinis felist í rómi hams —
eigi þetta við rök að styðjast
er ekki furða þó að Þóra væri
kona   mikiilhæf og  farsæl  í  lífi
sín/u, þótt oft væri braut henmar
þyrnum stráð.
Eiginmianm sinn Þorsbein
Skaftason ritstjóra missir hún
frá þrem kornungum börnum
þeirra, eftir mikil og þurug veik-
inidi hans. En með miklum dugn-
aði og hjálp góðra foreldra, tókst
henmi að gefa dætrumium þrem-
uir gott uppeldi og vera á meðan
kraftar leyfðu, þeirra stoð og
stytta   á   ýmsa   lund.
Þegar Þóra var flutt til Akur-
eyrar með börn sín, átti ég
heima á Seyðisfirði um hríð. Ég
minnist þess enn, hvað ég
gladdist þegar fólkið þar sagði,
að auðséð væri að við værum
frænkur. Ég gleymi ekki hlýj-
unni í rödd þess, er það minmt-
ist hennar, hve góð hún hefði
verið temgdafólki sínu og öllum
sem hún náði til. Ég hygg, að
þar muni Jlestir ef ekki aliir
hafa saknað hennar. Mér vekur
það eraga fuirðu, hún sem var
svo gjafmikld, svo hjartahlý. —
AUtaf mum ég minmast hemnar,
þessarar athafnasömu konu, er
hún varð sakir sjóndepru og
aldurs að sitja með hendur _í
Skauti, sem aldrei höfðu veirki
sleppt á meðan tími vanmst til.
Hversu svipur hemnar lýsti sætt-
inni við lífið, svo rólegur, svo
bjartur. Mundi hún ekki hafa
hlotið í vöggugjöf. mikið þeirra
mamnkosta er foreldra henmar
prýddi mest. Ég óskaði, að ég
mætti  líkjast  henmi.
Nú er sætið autt, en eftir lifir
minmimgin um svo mæta rnóður,
sem lifði með þeim svo langan
dag. Hér fin'mast mér orð
skáldsins eiga við, er haniy
kvað „En hve þeir hafa mikils
misst er huggun stærst." Mimm-
ingin um slíka korau og móðuir
sem hana, hlýtur að vera ,,huigg-
un stærst"
Velduð þér yður bíl
ef tir hemlakerf inu,
kœmi tœpast nema
einn til greina
«£
v                  ÍK
Ástríður  Eggertsdóttir.
FillWI'WIJWiW
ISÍMI   SS.4.80

VOLVO
Tvöfalt hemlakerfi-Tvöfaltöryggi
Suðurlandsbraut 16 • Reykjavik • Símnefni: Volver • Simi 35200
Prince Albert
Mest selda píputóbak íAmeríku,
framleitt af Camel verksmiðjunum
pou
p°vc
lNsiDR


— Vettvangur
Kramhald af bls. 8
geta líka minnzt þess, að byrjunin var
ekki burðug hjá hinum gamla Kommún-
istaflokki   íslands.   Þess  vegria   er  óvar-
legt  að  afskrifa  Sósíalistafélagið  þegar
í stað.
Hvað segja þessar kosningar okkur?
Fyrst og fremst það, að kjósendur eru
ekki jafn fávísir og illa upplýstir og
stjórnmálamenn og áróðursmeistarar
flokkanna halda stundum. Þessar kosn-
ingar voru traustsyfirlýsing til þeirra,
sem temja sér ábyrga stefnu og heiðar-
leg vinnubrögð. Niðurstaða kosning-
anna er viðurkenningarvottur til þeirra
manna, sem hafa tamið sér það, að segja
kjósendum sannleikann, hvort sem
hann  kemur  sér  vel  eða  illa  og  reyna
ekki að blekkja þá. Kosningaúrslitin
gefa mönnum aukna trú á heilbrigða
skynsemi fólksins í landinu og munu
því vafalaust stuðla að heilbrigðari
vinnubrögðum flokka og frambjóðenda
í framtíðinni.
Styrmir Gunnarsson.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32