Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 6. OKTÓBBR 1970
21
Bjarni Jensson, flugstjóri — Minning
24. sept.  1925. — 26. sept.  1970.
BJARNI Jeirassom var látinm.
Það reynidist vera satt. Frétt-
imar af flugslysinu í Færeyjuim
voru í fyrsrbu óljósar, en stað-
reyndiriraar fcomu í ljós, án misk-
uminar eiinis og vaiit er. Bjarmi,
vdinur mimmi, var horfinn úr
hópi otofear, toallaður burtu í
biómia lífsiins.
Það var seint í septeirmber
1926, að ég siá Bjarma Jensson í
fyrsta sínin, þá eins árs giaml-
am. Þetta var á Baldursgöitu 14,
hér í aiusiasita hkita bæjarims,
eiins og þá var. í þvj húisii höfðu
foreldrar Bjarmia, þau Jemis og
Guðrúin, stofniað sitt fyrsta
beimdli, og að tilstuð'lain þeirra
var ég þanraa tooimdinin og attl hjá
þieiim atlhivarf lemigi siíöam. Við
Bjiarni áttumi því lörag og góð
kyiruni, þótt aldursimumiur væri
niokkur.
Bjairnii var fæddur 24. siept'em-
ber 1925, fyrsta bartn sdminia for-
eldra. Jetnis og Guðrún voru
hamTiintgijuisöm, þeitta var vor-
feomam í þedrra hjóniaibamdi.
Bjarmi þroskiaðitst fljótt og var
smiernimia glögigiur og miraniugur.
Bg minmiist þess, a'ð hamm var
orðinm aitalainidi ársigiaimiall. Og
ég miam eftir honiuim tvegigja ára,
begar það var leiikið að prófa
niærraa eftirteikt hamis, hversu
greiðlega og óstaeikuit hanm sivar
aði. Hanm reymdiisit líkia áigæitur
niáimisimaðiur,  þegiar þar að kom.
Bjarmi var af góðu bergi bnot-
iinm, koiminin af þekktu fólki í
báðar ættir. Jems faðir hanis var
sornur Bjarna lælkmiiis Jemssomar
nektors Sdgui-ðlsisioiniar, bróður
Jons Sigurðsisomar forseta, em
kiomia Jenis Sigurðssoiniar vair Ólöf,
dóttir Björms yfintoeninara G'umm-
lauigissoniar. Kona Bjamnia læknis
var Sigríjðlur Jónsdióttir, bómda,
Jónstsioraar að Stóru-Borg uiradir
Eyjafjölluim. Jenis Bjarmiason var
boklbaldari og gjaldkeri hjá Slát-
urtélagi Suðurlainds í 36 ár. Hamm
aimdaðist 27. feibrúar 1962, aðieiiras
58 ára gaimall. Guðrúm, kona
Jens Bjarniaisioniair, er dóttir
Helga bórada Skúlasiomar pró-
fasts Gíslasomiar á Breiðabóls-
stað í Fljótshlíð og kiomu bans,
Ingiveldiar Andrésdóttur verzlum-
armainiras Asigríimsstomiar á Eyrar-
bakfea. Komia séra Sfcúla Gdsla-
somar var Guðrúm Þorsteirasdótt-
ir presits í Reykholti, em kona
Atradrésar Ásgrimissoniar var Mál-
fríður Þorledfsdóttir hims ríka á
Háieyri.
Árið H9Ö2 fluttutst þaiu Jens og
Guiðrúm inin í Laugarmias, sem
þá var alliaingt fyrir utam bæ-
inm. Reisitu þau þar ásiaimt Imigólfi
bróður Jeinls, búsið aið Hólurn.
Það stendur við Viðeyjarsumd.
Fór þar samain mtikdl náttúru-
fiagurð, flailleg byglgirag og sinyrti-
ieig umiigeinigmi. Nú voru symiirnir
orðmir iþrír. Bjiami elztur. Næst-
uæ Helgi, fæddur 1:929, nú vakt-
sitjóri í fjairsteiptastöðdmind í
Gufuiraesi, og ymgisitur var Björm,
fæddur 1930, mtú deildairsitjóri hjá
Trygginigu h.f. Búskapanárin 14 á
Hóluim munu bafia orðið fjöl-
skyldumini huigstæðari en flest
önmiur. Mangair kærar endur-
mirmiinigaT eru buindraar viið þenm
am stað, efcfci aðteiimis fjölskyld-
ummar sjálfrar, heldur edmmig
fiökniargna amimarra, sern þamigað
komnu.. Þarmia átti Bjiarmii heiima
á símuim niámisiáruim. Bjiarni stuind
aði vel sitt miám. Bn banm var
eiirun af þeim, siem las margt
flieira em símiar náimsibækur, enida
vair bamm frdður uim marga
hluti. Hamm lauk sitiúdemtsprófi
frá Menntasfcóiamuim í Reykja-
vík árið 1945, og áríð eftir hóf
hiamm niárni í lögfræði vi'ð Há-
sfcióla íslamds.
Bnidia þótt Bjarmi væri komimm
af emTibættiisimömmuim í báðar ætt-
ir, þá bafði bamm ekki mikimm
áhuiga á himuim klasisisku emnb-
ættisstortuim, sieim mörguim
byfeja þó svo eftirsófcmiairverð.
Bjanni unmi fynst og fremist
fneisiniu, tilbreytnii ag hraoa hims
þná. Keimuir mér þá í huig, 'þeg-
ar hamm var 8 ára gaimiall og átti
að skritfa stíl í gkólam'urn. Gerði
hamm þá lítinm leifcþátt, sem bar
natfniið: „Allir eru að ferðast út
mýja tíma. Hanm var haldimm út-
uim öll lönd". Hefur hamm þá
vafalaust fyigzt af áhuiga með
þeim, siem gátu ferðazt uim heim-
inh, og huigisað sér að gera það
eimihvern  títmia sjálfur.
Og því fór sern fór. Bjarmd
hætti víð lögfræðiina og valdi
fluigið. Yfir fluigimiu var þá, og
er að visisu leyti enmlþá, ævin-
týraljóimi. Það var því enigim
furða, þó að uinigir menin beill-
uðust af þeiim miöigiuieikuim, siern
við fluigið eru temgdir. Bjarmi
hiafði þiegar hafið fiuignáim með-
am banm var í miemmtaskólamum
oig eiigniaðilst þá ásiamit félögum
síniuim litla fluigvél. Sú var nefnd
„Litia   gula   hæmiam."
En fluigivélarniar stækkuðu
fljótt, og viðifiaingisefnin urðu
vamidasaimari og Bjairmi óx me'ð
þeim. Árið 1949 dvaldi hamm í
B'andaríkjuinumi við náim í fluig-
uimisjón oig loftsi'glinigiafræði. Tók
bamm síðam við flugiurnsijón á
Kefliavíkurfluigvelli, fyrstur Ís-
lemidirniga. Var hamm í því starfi
til 1955, en þá gerðist bamm at-
vimmjufliaginvaður. Síðiam hefur
Bjarni femigilð að fljúiga „út umi
öll lönd". Hainm hefur oft verið
í erfiðu fluigi, eims og t.d. Græm-
landsfluigi oig nú í Færeyjafluigi.
Hamm var í mifclu áliti sern ör-
uigguir og gætinin flugrnaður, og
hamm befur iagt ríkulegam sfeerf
í uippbyggingu oig þróuin fluigs-
irus á ísiiamdi.
Og nú er sí&uistu fiuigferð
Biarna lofci'ð. Þessir endir var
óvæinitur, ein hanm var efeki ó-
'bugsamdi, friekar em gerist þar
seim siglt er urn sjó eða loft.
Og eiinis og margur sfeipstjórinTi
befur deilt örlögurn með Sfeipi
siíiruu, þainmiig gefek nú eitt yfir
báða fluigstióranin og fairkost-
inin.
Bjarni var maður sifeapfaistur
og raumsœr, einstakieiga dagfars-
góður og prúður. Hainm var vin-
fastur og góður beiim að sækja.
Á beimili þeirra Halldóru var
igiaðzt á góðri stumd, en þó allt
í hófi.
Sár sökmuðiur fyllir nú bug
otofear, himmia fjölimörgu vina
Bjarna Jensisiomar. Bn þynigstur
er þó hanmuir eigimifeonu hams og
barnia, mióður hams og bræðra.
Bi'airmi fevæintist 22. febrúar
1958 eftirlifamidi feoniu siinini Hall-
dóru Ásifeelsdóttur. Halldóra er
fædd 22. dieseimber 1933 aðLitlu-
Lau'guim í S.-Þingieyjarsýslu.
Foreildi-iar bemmiair eru þau As-
feell sonuir Sigurjóms skiálds
Friðjónssioiruar á Samdi og fcoma
hans Diagbjört Gísiiadóttir frá
Hofi í Sivariaðlairdal. Allir þekfcj'a
Saind'sættinia, en hin ættin mum
ekki vera síðiri.
Börn þeirra Bjarna og Hall-
dóru eru þrjú: Daigbjört Sigríð-
uir, fædd 1958, Jems, fæddur
1960   og  Ásfcell,   fæddur   1965.
Á þessari sorgarstumdu send-
uim við Selma eftirlifandi eigin-
komu og börnuim Biarmia, móð-
uir hamis, bræðruim og temgda-
fóliki ininilegiar sainiúðarkveðjur
og ósfeuim þeim fians'ældar í
fnamtíðdmmi. Við kveðjuim Bjanna
Jenissom og þöfctaurn vináttu hams
og tryggð.
SigTirður  Pétursson.
HANN var ræðimm og steemmiti-
iegur að vamida og við lögðuimst
óvemiju dijúpt í giettmi og gaimain-
siernii þenmiam dag. Bjarni var á
hraðri fenð e'imis og æ'vinleiga og
staildnaði við alðeinis situmdiarkorn.
Hainm var að bíða þess, að byr
gæfi til Fæneyja og Kaupmnanma-
baf nar og gat átt vom á fealli á
hverri stumidu. Óteljiandi slíkar
stuittar samTiverustuiniflÍT höfðuim
við átt á siíðari áruim. Vintátta
umigna dœtna bafði gætt áratuga
vimáittu fteonammia nýju lífi, ein-
miitt þegar losrnia tekur um slík
bönd rnilli giaimalla stoólaibræðra
og enduirfumiddr gerast flátíðari.
Urn leið og hamai stóð upp til að
kveðjia, lét bann þess 'gietið, m'eð-
al aninarra oröia, og úr því að ég
myndi efeki eftir því, að hamm
væri reyndiar hálffimimtugur á
þ'essuim drottims degi 24. septern-
ber 1970. Við kvöddumst því
með mieiri kærleifeurn en venju-
lega og hamm vatt sér snarlega
út um dyrnar og var horfinm að
vormiu spori.
Allna sízt óraði mdg fyrir því á
þeirri stumdu, að Bjarni vinur
minm befði þá mælt feiguim
mumini. En áður tveir sólair-
hringiar voru liðmir höfðu svip-
leg tíðinidi orðið á afstoeikktri
eyju í Norð'ur-Atlantsihiafi. Tvær
fámenmar frændiþjólðiir við hjara
veraldar, þar sern einstaklimgar
jafnigilda þúisumiduim meðal stór-
'þjóðia, böfðu enrilþá einu sinmi
orðið fórmiarlömib í gináum leik
miisikumnanlauisina öiiaga. Bnigimm
mian'n'Iegur máttur, hvonki óbif-
anleg trúimeinmlsfcia og skyldu-
ræfcmi né góðar gáfur og gmamd-
varleiki fiá römd við reist slíku
yfirrnianinilegu valdi, sam hér var
að venki. ísilamd hafði misist vamd-
aðain, tápimdkimin sotn og Fiug-
félag íslamds eimm af síniurn
reynd'ustu og triaustusitM fluig-
stjórum. Þetta vair mikið mainn-
fall í svo fámenniu liði.
Nú, þeigar stuindiarihlé verður á
fuinduim oklkar Bjanna, og ég
renmi buigamuim yfir farimn veg,
er miér ljóst, að persónuleiki
þessia samfer'ðaimianris og félaga
skiilur eftir í bugstooti mínu skýr-
ari mynd og eftinminmiilegri en
mig hefðd gnumiað. Það rifjiast nu
upp fyrir mér hversu oft ég var
að því spurður, þegar leiðir okk-
air og annarra mamina lágu saim-
an, bæði heima og erlendis, hver
hann væri þessi hógvæiri og orð-
heppni maður, með gleðibra'gði,
sem talaði aif glöggsikygg'nd og
iþefckingu í öllum gneinurn. Það
var nefnilega eitthvað for'vitni-
legt og aðlaðandi við manminm,
sern óðurn vafcti athygli. í skóla
duldist eingurn, að Bjairni vair
gædduT fnarnúrskaramdi góðum
gáfum. Hanin vr fljótur, skarpuir
og jiafniví'guir á flestar greinar, en
þó var saga honum huigstæðust
og tungu.m/ál lærðust honum til
gagns fljótar en öðmum mönmum.
Hanm var vel á sig korndmm líkam
lega, góðuim íþróttum búinm,
kvifcur í hreyfinigum og fjörleg-
ur í fasd, em stilltur vel og hafðd
fulla gát um orð ug æði.
Bjarna voru allir vegir greið-
færir til hástoólainiáfmis að lotonu
stúd'enitsprófi, en bugur hans
stefndi amimað og hærna til medri
víðiátta. Sfeólapiltar styrjialdarár-
anima hrifust au'ðveldlega af mdk-
ilieik hrikalegra atbuir'ða og
stórra dáða, sem vöktu þe'im
ævintýralömigum og athafmiaþrá.
Eimn af þiedm var Bjarmi Jensson,
og það vair einsýnt, þeglar hanm
bafði lært aið fljúga í frístumduim
sánuim, að hanm miumdi hvergi
eira lamgsietum á skóiabekk eða
storiffiininiaku. Að lokinu stúdents-
prófi settist Bjiarni þó í lagadieild
háskólainis rmeð okkur fél&gum
sínuim, mieðam hamm beið faeris til
frefcara flugnáms. Hanm sótti
tíma í laigadeildimini samtviztousiam
lega í tvö ár, em ég hygg að hon-
um hafi etoki þótt fræðdm fýsi-
leg, og bnátt gaf hann sig allam
að umidirbúminigi þesis, sem varð
hams ævistarf. Hamm lærði flug-
uimsjón   og   vakti   athygli   yfir-
maminia sinoa fyrir starfsihæfni,
sem leiddi til þess að honum var
boðdð til náms í Bainidaríkjumuim,
þar sem hann lauk prófi í þeirri
gneim, ásamt loftsiglinigaf ræði,
með frábærum vitniisburðd. Að
því búmu tók hanm fynstur ís-
lenidinga við starfi yfirflulgum-
sj'ómar'miamms á Kefiaivíkurflug-
velli og gegndi því með stafcrd
ánveknii og ósitoeikulleik í siex ár.
Hann var því óvenj'ul'ega vel
uindirbúinn, bæðd að menntum
og neymslu, þegar hamm lauk
atvininiufl'Uigmainmsprófi og gerðist
fluigmaðuir hjá Flugfélagi íslainds
árið 1955 og síðar fluigstjóri ár-
ið 1957.
Hanm hélt órofa trygigð við
félag sitt til hinztu stumdair, þótt
haram ætti oftlega ann'ama feosta
Völ og ef til vill mieiri og sfcj'ótari
frama í allþ'jöaaifliuigi. Em slíkt
fredstaði bams etoki og hamn feaus
beldur að etja feappi við óblíð
ruáttúruöfl og erfiðiar aðstæður á
niorðurslóðum.
Huigstæiðust er mér . mininiingim
um Bj'anna úr giaðværum hópi
félaga og skóiabrælðra. Þá uindi
bann jafinian vel hag sínum og lék
á als oddi. Hamm var þumgamiði-
an og tenigiliðurinm í þeim félaigs-
stoap allt til hinis síðaista. Við
æsifcuheimili hams að Hólum við
Kleppsiveg eru temigdar ógleym-
amiegar mininiinigar skólaáramna.
Þar var atoademdskiur iknur úr
j'örð og ainidrú'msiloftið miettað ís-
ie'nzkri mienmdingu eins og hún
geriist bezt. íslenzk saga og ís-
lemzk fnæði sikipuðu þar ömidvegi,
emida vair Jeris faðir hainis gagn-
memntaður bókamiaðuir. Þetta
umlhverfi sietti svip sinn á per-
siómu Bjanna Jemisisomiar. Hamm
van'disit umguir á að umgangast
gamlar bætour, emda geriðist hamn
sniemrrua eilsfcur að ísilemzkum
bólfcmiemintum og söguifróðleik, og
á gleðisitumduim bafð'i hanm jafn-
an slíkt efini á hraðbergi bæði í
buindmu máh oig óbumdnu.
Bjiarni var frábær íslemzku-
maður, bjó yfir miklum orða-
forða, sem hamn hafði fullt vald
á og var homum eðlilegiuir í
muinmi. Tuinigutakið var létt, lip-
uirt og bnittið. Þegar hér við
bættisit óvengulegt sikopskym og
meðfædd simetofcvísi fór efcki hjá
því, alð Bjarmi væri frásiagmar-
maður uimfram flesta meinm. Frá-
sögn hairas var oft og tíðum hreim
list .eimfcum þegar hainm sagði f rá
stórspauigileiguim atvitoum. Hainn
stóð upp, iagð'ist ívið fnam á við,
íbyggið bros fæ'rðist yfir amdlit-
ið, auigum teimdru'ðust upp og leit-
uðu birtuinmiar meðan hainm sagði
fná með því orðlavali, áherzlum
og stíl, sem homuim einium var
lagiimn og aldned brást.
Bjarni Jerassom var hlédrægur
miaður og hégómialaus, ósénhlíf-
inm og óbifamlegur í skylduræk'nd
og trúniaði við starf sitt og þá
ábyrgð, sem á herðum hains
hvíldi. Lífsreglur hams gerðu
efcki ráð fyrir því, að teflt væri
í tvísýnu til þess að stytta sér
leið að settu miarki. Hamm var
gjönhuigull og nasiaði aldred um
náð fram og þótt hamin vaeri víð-
isýnm og emginm heimdnagi, þá var
bann öðruim þræði ihaldssamiur
og vamafiastur. Hanm banst ekki
á og lét sér fátt um finmiast hvat-
vísa miemm og friamhleypmia, og
breinan imiiiguist hafði Bjannd á
hvens feomiar fiordómum og
skruimd.
Bjanni hafði frábærleiga góða
luimd, og væri homum misiboðið,
kveimfciaði hanin sér efaki og hafði
fiá onð um, Aldnei sá ég honum
þrútma ofsianeiði til notofeurs
mamras. Hanm var þó maður eim-
arðiur í stooðiumum og ldmkindiar-
iaus, em leiddi hjá sér órmerki-
lagar íf imgar og dægiuirlþrias. Hamm
var einistkis mianns öfumdarmaður
og ágætur af sjálfum sér og guði
simum.
Bjarni kvæmtist árið 1958 hinmi
ágætuistu bonu, Halldóru Askels-
dóttur frá Laugum í Þingeyjar-
sýsilu, og liifir húm miainm simm
ásamt þremur elskuiliegium og
etfmilegum börnum, sem emm eru
á UTigia aldri. Á heimili.. þeirra
ríkti ástú'ð og gagrakvæm virð-
ing, enda voru þau Bjarni og
Halldóra hvort öðru samiboð'in að
gáfuim og manndómd. Soraiinin lif-
ir einmig ástrik móðir, Guðrún
Helgadóttir, mikilhœf kona og
vel gerð. Hún var symi símum
allt í seran, móðir, viniur og bak-
hjarl og var það ómetanleg gæfa
ofefear félaganiraa, að vinátta
benmiar og umhyggja náði einmig
til oktoar á umbrotatímum æsku
og þrosfca.
Það er harmur og hugarkvöl
í hugsfcoti þess'ana ástvima og niá-
nýt orð flá þar engu um þokað.
En það er læ'tondsdómur fólgdinn
í þeirri glaðbirtu, sem umvefur
og verpur Ijóma á mimininigu hins
dlátdlmildia, göfugla dnemgs.
Hugiur bans hlefujr nú á nýjan
leilk hafizt til feörrmuinar á ótoumm-
um ónavídduim og 'emm er hann
vel undirbúinm mieð það vega-
'mesti, sem bezt duigiar, götfuga sál
og gott hjanta.
Blessuð sé miniminig hans.
Stefán Hilmarsson.
Þessi kveðjuorð mín eru rituð í
djúpTi hryggð vegna sviplega
frafalls eins þess vandaðasta
manns, sem ég hefi þekkt. Hér
mun hvorki rakinn æviferill né
ættartölur, en ég veit að hann
átti ekki langt að sækja mann-
kosti sína. Uppeldi á sénstöku
menningarheimili bar hann fag-
urt vitni.
Bjarni Jensson var vel memnt-
aður og gneindur maður. Hann
var prúðmenni í orðsins fyllstu
merkingu, heill, traustur og
hjartahlýr. Hann var» vel mennt-
aður í sínu starfi, sérstaklega at-
hugull og gætinm flugstjóri.
Hann var þekktur fyrir að fara
í öllu eftir settum reglum og
gæta öryggis í hvívetna.
Hæfni hans var viðbrugðið
þegar hamn var yfirmaður flug-
umsjónar Flugmálastjórnarinnar
á Keflavíkurflugvelli. Hanm var
fyrsti íslenzki flugumsjónainmað-
urinn og stóðst honum enginn
snúning í þeim fræðum. Reyndir
flugstjórar í millilandaflugi
þeirra tíma lærðu fljótt að meta
kunnáttu hans og nákvæmni í
gerð flókinna flugáætlana. Á
Grænlandi gat hann sér gott orð
fyrir hæfni og kunnáttu, en þar
var hann langdvölum bæði við
ískönnunarflug og í vöruflutn-
ingum milli austur- og vestur-
straindarinnar.
Bjarni var frábær félagi,
skemmtilegur og fróður. Hann
kom mörgum ókunnugum á
óvart í samræðum. Sænsk flug-
áhöfn kom ekki að tómum kof-
araum þegar hann þuldi Froding
og kunni skil á öllum þeirra
skáldum og bókmenntafrömuð-
um. Við sátum margar stundir
saman í stjórnklefanum og
glímdum við margþætt viðfangs-
efni. Ég gladdist ávallt er ég sá
að nafn hans var á skrá með
mér. Ég gladdist einnig er hann
varð flugstjóri, ég vissi að hann
var vel til þess hæfur, en ég
safcnaði hans.
Vegna mannkosta hans var
honum boðið ábyrgðarstarf sam-
fara fluginu. Hann óskaði að
vinna óskiptur í stjórnklefanum
meðan heilsan leyfði. „Þar er ég
ánægður og þar líður mér vel,"
sagði hann við mig, og ég skildi
hanin vel.
Örlögunum fær enginn breytt
og vafalaust myndi ég nú sitja
hér og rita þessi fátæklegu orð
min þótt hamm hefði tekið þann
kostinn að sitja að jöfnu við
skrifborðið.
B.iarni var samur og jafn
hvar sem hann var, umhyggju-
samur og góður heimi'liisfaðdr,
elskaður og virtur af konu, börn-
um og aldraðri móður, sem hann
reyndist eins og honum var líkt.
Það er erfitt að sætta sig við þá
staðreynd, sem nú blasir við, og
á þessari stundu þakka ég sam-
fylgdina.
Allri   fiölskyldu   Biarna  Jens-
I rumliald á bls. 22
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32