Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						28
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 20. OKTÓBER 1970
„HORFA
FAST
snöggvast, að hann væri þar um
borð. En i stað þess:
—  Ég þarf að hitta mann með
ferð 340, sagði hann. — Hvar
á ég að bíða? StúJkan leit á
spjald og sagði honum til. Sal-
urinn var hálffull'ur, en hann sá
fljótdega að Harry Rick var þar
ekki. En svo varð honum litið á
svarta töflu, þar sem efst voru
maluð orðin: „Skilaboð til", en
undir var krotað með krit: „Hr
Raeburn" og þar undir: „Hr.
Riek." Hann spurðist fyrir um
þefrta og honum var vísað inn í
skrifstofu.
—    Ég heiti Raeburn, sagði
hann — og ég sé að þér hafið
skilaboð til mín. Stúl'kan seild-
ist undir skrifborðið og dró
fram samanbrotna örk. Raeburn
OG
LENGI..^,
—  Það skal ég gera. Vitið þér,
að lögreglan hefur komizt að
rétta nafninu hennar, frú Alice
Bourne ?
— Ég veit það.
—  Undir eins og ég frétti það,
fór ég í húsið — Furuna — og
kom mér vel við Susie Denni-
son.
—¦ Hver er það?
— Vinnukonan. Þegar ég sagði
henni, að húsmóðir hennar hefði
heitið Alice Bourne, sýndi hún
mér nokkuð, sem henni hafði
aldrei dottið í hug, að hefði
nokkra þýðingu. Ég skal koma
með það.
— Hvað er það?
—   Ég verð rekinn fyrir að
skreppa til London í leyfisleysi.
¦— Það getur orðið meðmæli
við hann Cassidy í Fleet Street.
—  Þegar ég hef þau meðmæli
á hendinni, skal ég sýna
þér það, sem Susie Dennison gaf
mér. Og ég skal koma með mynd
Britannia ranh eftir brautinni
og tók sig á loft í silkímjúkri
þögn. Mark horfði á stóra
skrokkinn hallast um leið og
hann steig hærra. Hann fór að
velta því fyrir sér, hvert vél-
in væri að fara — því að hve-
nær sem hann sá flugvél taka
sig   á   loft,   óskaði   hann   sem
braut   hana   sundur.   Hún   var
vélrituð.
„Fór yfir Paris. Kom 12.45.
Reyndi að hringja, en þér voruð
ekki við. Vinsamlegast komið
strax í Fúruna, Steyminggötu,
Littlehampton. Sendi Rick sömu
boð, en bíðið ekki eftir honum.
Miehael Evans."
—  Hvernig bárust þessi skila
boð? spurði Raebum.
— Símleiðis, fyrir hádegisverð.
—  Hefur hr. Rick vitjað um
sin skilaboð?
— Nei, þau liggja hér enn.
—  Þakka yður fyrir. Raeburn
kreisti blaðið saman í hendinni
og gekk út á bilastæðið.
Það fór að rigna þegar hann
átti enn eftir tiu mílur til Litle-
hampton. Það hafði verið yfir-
vofandi lengi — svört skýin,
þungbúið loftið, eldingaglampar
úti yfir Sundinu — allt benti
þetta til óveðurs. En rigningin
byrjaði ekki eins geyst og dag-
inn sem réttarhaldið yfir ung-
frú Underwood var háð, held-
ur byrjaði það hægt og bitandi
en sótti sig siðan á, og rigndi
svo jafnt og þétt.
Þegar Raeburn kom til Little-
hampton og niður að ströndinni,
var bærinn rétt eins og yfir-
gefinn, eins og venjan er á bað-
stöðum í svona veðri, og það var
tekið   að   dimma.   Þegar   hann
Já, þeita er leikritið...
Leikritið
um
frjálst framtak
Steinars Ólafss
öldinni
... sem var tlutt á vegum Crímu,
undir stjórn Eyvindar Erlendssonar í
Tjarnarbœ fyrir fjórum árum...
Upplagið er takmarkað.
Fœst i bókabúðum eða beint frá
utgátunni.
Bókaútgáfan Þing, pósthólf 5182
beygði inn I Steyminggötuna,
heyrði hann þrumur. 1 sumuim
húsunum höfðu þegar verjð
kveikt ljós — og það var ljós í
einum glugganum uppi í húsinu,
þar sem ungfrú Underwood
hafði verið, en limgerðið huldi
neðri gluggana. Hann skildi bil-
inn eftir við hliðið, gekk inn og
skellti á eftir sér grindinni.
Rétt í sama bili sá hann Rick
skammt frá sér. Hann var 1
svartri regnkápu og sást því
Ula. Hann stóð þarna, ofurlítið
álútur, og skeytti ekki um regn
ið, sem dundi á beru höfðinu á
honum og rann niður á andlitið.
Hann hallaðist fram á staf og
við fætur hans var ferðataska.
— Er Evans hér? Rick kinkaði
koUi.
—  Inni, sagði hann. — Gætuð
þér tekið þessa tösku? Ég er dá-
lítið þreyttur.
Raeburn leit framan i hann.
Andlitið var grátt og vesaaldar-
legt. Hann tók upp töskuna.
—   Andartak! Raeburn sneri
sér og leit á Rick.
—   Þér þekkið mig sjálfsagt
nógu vel til þess að vita, að
þegar ég segist ætla að gera eitt
hvað, þá geri ég það, jafnvel
þótt það láti ótrúlega í eyrum?
Röddin var róleg.
—   Já, það geri ég sjálfsagt,
sagði Raeburn.
—  Þá skuluð þér ekki hreyfa
yður, eða ég skýt yður niður.
Það var mjög rólegt þarna í
Steyminggötiunni.          Rigningin
hafði rekið alla inn, og Raeburn
fann, að hárið á honum var orð-
ið gegnblautt og dropahljóðið á
limgerðinu var mjög hávært.
— Ég er með skammbyssu und
ir kápunni minni, sagði Rick. —
Sleppið ekki töskunni en komið
hér fyrir hornið. Þeir stóðu ut-
an við limgerðið í hvarfi frá hús
inu, en huJdir frá veginum séð,
af bíl Raeburns.
—  Hversu langt haldið þér, að
þér komizt ef þér farið að skjóta
mig hérna? sagði Raeburn.
—  Nógu langt, sagði Rick. —
Lítið þér framan í mig. Vel og
vandl'ega. Raeburn leit á hann
og þrátt fyrir slæma birtu gat
hann séð að Rick leit mjög iila
út. Og það var eitthvað í augna-
ráði hans, dauft en greinilegt þó,
sem hann hafði áður séð í augna
ráði helsærðra manna. Rick!
horfði fast á hann.
—  Þér sjáið, sagði Rick. — Ég
mundi komast nógu langt, vegna
þess, að ég á ekki svo langt eft-
ir, hvort sem er. Hann hallaði
stafnum sínum upp að limgerð-
inu og renndi vinstri hendi hratt
niður eftir siðu og baki Rae-
burns, stakk henni síðan undir
jakkann á honum og dró fram
skammbyssuna hans og stakk
henni í regnkápuvasann.
—   Farið inn í bilinn, sagði
hann. — Ég sezt í aftursætið.
Reynið ekki að ráðast á mig eða
kasta neinu i mig. Hreyfið yður
ekki einu sinni snöggt. Farið
drephægt að öllu, eða ég skýt.
Setjið fyrst töskuna inn. Rick
gekk tvö skref aftur á bak um
leið og hann sagði þetta, og stóð
kyrr með hægri hönd í vasan-
um. Hann gerði ekki þá alvana-
legu skyssu að standa ofnærri
manninum, sem hann var að
halda í kreppu, þannig að hinn
gæti stokkið á hann. Og Rae-
burn efaðist heldur ekki um, að
hann væri með skammbyssu og
heldur ekki mundi hann hika við
að nota hana. Það heyrði nú
undir atvinnu hans að vita hve-
nær verið væri að blekkja og
Rick var áreiðanlega full alj
vara. Hann opnaði bíldyrnar og
setti töskuna inn, síðan settist
hann í ökusætið og beið átekta.
Rick fór sér að en>gu óðslega en
steig upp í aftursætið. Raeburn
fann nú á sér, að byssuhlaupið
var fast upp að hnakkanum á
honum. Regnið buldi á bílþak-
inu.
—   Hvert á að fara? spurði
Raeburn.
—  Niður að ánni. Og svo milu
f.jórðung upp með henni. Akið
hægt.
—  Þér hafið þá raunverulega
bát?
—  Já, sannarlega hef ég bát.
Ég legg það ekki í vana minn að
Stjörnuspá
Itiíie Dixon

Hrúturinn,   21.   marz   —   19.   apríl.
Óvænt atvik  skapa  óvænt  viðbrögð.  Reyndu  a8  hafa  þolinmæði
með  slíku.
Nautið.  20.   apríl   —  20.  maí.
Breytingar á vinnutilnögun reynast ekki nægilega Haldgóðar.
Tvíburarnir,   21.   maí   —   20.   júní.
Aform. sem ekki hafa verið fullreynd, virðast fýsileg. Ekkert ligg-
ur á  og  hu  skalt afla þér betri  upplýsinga.
Krabbinn,  21.  júní —  22.  júlí.
Einkamálin  verða  fyrir  smávegis  töfum.   Þú  nýtur  þín  þezt  við
störf, sem þú getur framkvæmt einn þins liðs.
Ljónið,   23.   júlí   —  22.   ágúst.
Peningamálin eiga ekki við í samskiptum þinum við fólk.
Meyjan, 23. ágúst — 22. september.
Það heyrir til  sparnaði  að halda  nákvæmlega  reikning.
Vogin, 23. september — 22. október.
Þar   sem   ekki   er  hægt   að   finna   nákvæmar   staðreyndir   til   að
styðjast við, skaltu endilega bíða átekta með verk þitt.
Sporðdrekinn, 23. október — 21. nóvember.
Þú verður að leiða ýmsar óskemmtilegar hugmyndir hjá þér núna.
Bogmaðurinn, 22. nóvember — 21. desember.
Þú sérð hlutina greinilegar núna, en félagar þínlr.
Steingeitin, 22. desember — 19. janúar.
Þarfir ástvina þinna eru tím afrekar,  og  vill þetta  koma  niður  á
atvinnu þinni.  Hlustaðu á  afkomu-ráðleggingar  vina.
Vatnsberinn, 20. janúar — 18. febrúar.
Velferð þin krefst aðgerða strax, ef  starfið á að njóta sin.
Fiskarnir, 19. febrúar — 20. marz.
Skemmtilegar   hugmyndir   geta   farið   á   flæking,   og    orðið   þér
óhagstæðar.
plata. Báðir töluðu mennirnir
rólega, eins og ekkert væri um
að vera. Raeburn ræsti bílinn
og 6k niður á bakkann. Það
voru fáir á ferli, nokkrir von-
sviknir sumargestir á leið i kvik
myndahúsið, einn gluggahreins-
ari, nokkrar húsmæður i búðar-
rápi, einn lögreglumaður á varð-
göngu sinni. Hann var ekki nema
svo sem tuttugu skref frá þeim.
En það var sama þótt það hefðu
verið tuttugu mílur. Raeburn
vissi, að ef hann hreyfði sig
snöggt, var hann dauðans mat-
ur. Rick var fuÉ alvara.
Þegar hann kom að höfninni
sneri hann upp með ánni. Áin
var aðaUega eins og höfn fyrir
skemmtibáta, flesta smáa. Fram
með ánni voru bátasmðastöðvar
og bryggjur.
— Um það bil fimmtíu skref-
um framundan sjáið þér grátt
hlið að litlu porti. Snúið þar inn
og stöðvið bílinn. Eftir andar-
tak sá Raeburn hliðið og beygði
inn um það. Þegar hann drap
á vélinni, sá hann byggingu, sem
var líkust bilskúr og báta-
hús var við hliðina á honum.
—   Farið ekki út fyrr en ég
segi til. Rick steig út, hægt og
varlega, og dró á eftir sér staf-
inn sinn. Raeburn rétti úr sér
og beið siðan þangað til hann
heyrði glamur, rétt eins og eitt-
hvað dytti á jörðina.
—  Ég lét lyklana að skúrnum
detta. Takið þá upp og opnið
skúrinn. Svo bið ég þar inni,
meðan þér setjið bilinn inn.
Raeburn brölti út og forðað-
ist að gera nokkra snögga hreyf
ingu. Hátt timburþil huldi skúr-
inn, frá vegínum séð. Efri glugg-
arnir á sumium húsunum vissu
út að þessum húsagarði en þeir
voru í þrjátíu skrefa fjarlægð,
og svo sást Mtið í þessari húðar
rigningu og hálfrokkri. Hann
leit niður fyrir sig á lyfclana,
sem lágu þar, en regndroparnir
hoppuðu allt í kring um þá. Enn
Allar tegundír f útvarpstæki, vasaljós
fðng alltaf fýrirliggjandi.
ASeins i Keildsölu til venlana.
Fljót afgreiðsla.
HNITBERG HF.
Öldugötu 15, Rvik. — Siml 2 28 12.
Einu sínni
og svo
^altur og aftur...
SMJÖRLÍKISGERÐ AKUREYRAR HF.
UMBOÐSMENN:
JOHN LINDSAY.Sfml 26400. KARL OG BIRGIR.SÍmi 40620
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32